ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ମୋତେ ଦାୟମଣ୍ଡ ଓ ବେରିଲ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧାଇଲେ। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀରେ ଆଲଂକୃତ ହୋଇ ଆକାଶରେ ଥିବା ମୋତେ ଦେଖି, ହେ ମୁନି, ସୂର୍ୟ ମେଘ ମାଧ୍ୟମରେ ପବିତ୍ର ବର୍ଷାଜଳରେ ମୋତେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ, ଯେପରି ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ। ଏହି ଅଭିଷେକ ସମୟରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ଚାଲିଗଲା; ଏହି ଧାରା ସୁବର୍ଣ୍ଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ତେଣୁ ଏହି ନଦୀର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ତ୍ରିନୟନ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହି ନଦୀକୁ 'ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣୋଦକା' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, କାରଣ ଏହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜମ୍ବୁ ଗଛରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା; ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୁଭ ଧାରା ମୁକୁଟରୁ ବିସର୍ଗ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେବାରୁ ଲୋକେ ଏହାକୁ 'ଜମ୍ବୁନଦୀ' ବୋଲି କହିଲେ, ଯାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ 'ପଞ୍ଚନଦା', ଜାପ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଯେଉଁଠିକି ଲୋକେ ପଞ୍ଚନଦାକୁ ପହଁଚି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଜାପ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ମହାଦେବ, ଶର୍ବାଣୀ ଉମାଙ୍କୁ, ପର୍ବତର ଅଜନ୍ମ କନ୍ୟାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ। ଦେବୀ ପଚାରିଲେ, "ମୁଁ କି ଏହି ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥକୁ, ଅଭିଷେକ କରି ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ କରି ଘୋଷଣା କରିବି? କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କ ମତ କ’ଣ, ଅବିନାଶୀ?" ଏହି ଶୁଣି, ଭବାନୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ହସି, ଭବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବେଶ, ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ ହେବାର ଅଧିକାର ଦିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ପର୍ବତପୁତ୍ର ଓ ମୋର।" ତାପରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଶର୍ବ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଦିବ୍ୟ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ମାତ୍ର ସ୍ମରଣ କରିବା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଗଣପତିମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ହଜାର ହଜାର ହାତ ଓ ଅସ୍ର ଥିଲା। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ତିନି ଆଖିଅଛି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଅନେକ କୋଟି ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜଟାମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ସହିତ, ସଦା ଜାଗୃତ ଓ ପବିତ୍ର, ଅନେକ ସେନାପତିଙ୍କ ସମାନ, ସେମାନେ ଅନେକ, ଅସଂଖ୍ୟ, ଅତି ମହାନ୍ତ, ଏଠାରେ ଆସି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ଦୌଡ଼, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ମୁଁହରେ ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ବଜାଇ ଖେଳୁଥିଲେ। ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ, ମାଙ୍କଡ଼ ଉପରେ ବସି, ସେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଳ୍ପରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆସିଥିଲେ। ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ପଣବ, ଅନକ, ଗୋମୁଖ, ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ—ପଟହ, ଏକ ଚର୍ମ ଡ଼଼ମ୍ରୁ, ଭେରୀ, ମୁରଜ, କଡିନ୍ଦିମା, ମର୍ଦଲ, ବାଂଶୀ, ବୀଣା, ଓ ଅନେକ ଝାଞ୍ଜ ଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତ ମଞ୍ଚ ଉଠିଯାଇଥିଲା। ଦର୍ଦୁର, ଝାଞ୍ଜ ମାଡ଼, କଚ୍ଛପ, ପଣବ ଓ ଅନେକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣର ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ, ମହାଯୋଗୀମାନେ ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ନାୟକଙ୍କ ଅଧିପତି, ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କହିଲେ: "ହେ ଦେବେଶ, ତିନି ଆଖିଅଛି, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଆମେ କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଡାକାଯାଇଛୁ? ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" "ଆମେ ସାଗର ଶୁଷ୍କ କରିଦେବା? କିମ୍ବା ଯମ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ବିନାଶ କରିଦେବା? କିମ୍ବା ଯମପୁତ୍ର, ମୃତ୍ୟୁ, କିମ୍ବା ପଦ୍ମଜନ୍ମାଙ୍କୁ ମୃଗ ପରି ହତ୍ୟା କରିଦେବା?" "ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ, ବା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ବନ୍ଧି ଆଣିବା? କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଆଣିବା?" "ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ କାହାର ଭୟଙ୍କର ବିପଦ ଆଣିବା? କିମ୍ବା କାହା ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କରିବା, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ?" ଏପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ କଥା କହିଥିବା ସମସ୍ତ ଗଣପତିଙ୍କୁ, ପ୍ରଭୁ ନମସ୍କାର କରି, ଲକ୍ଷୋ ଲକ୍ଷୋ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଶୁଣ, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ଏଠାରେ ଡାକାଯାଇଛ; ଏହା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଏହା ଶୁଣି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କର।" "ଏହି ନନ୍ଦୀ ଆମର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ନାୟକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନେତା, ଏବଂ ତୁମେମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧିର ସେନାପତି।" "ମୋ ଆଦେଶରେ, ଅପଣମାନେ ସମସ୍ତେ, ଏହି ମହାଯୋଗୀ ଓ ମହାନ୍ତଙ୍କୁ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି ଆଦେଶ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଗଣମାନ୍ୟ ମିଶି କହିଲେ, "ଏହା ହେଉ," ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଜମ୍ବୁନଦ ଶୁଭ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଆକର୍ଷକ ଆସନ ଆଣିଲେ, ଯାହା ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମନମୋହନା। ଏହା ଏକ ମାତ୍ର ସ୍ତମ୍ଭରୁ ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶୁଭ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଥିଲା, ମୁକ୍ତାମାଳା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ବେରିଲ ରତ୍ନର ସ୍ତମ୍ଭ, ଝୁଲୁଥିବା ଘଣ୍ଟି ଜାଳରେ ଘେରା, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରିଥିଲା। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ୍ର ଆସନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନୀଳ ନୀଳମଣିରେ ଚମକୁଥିବା ପାଦପୀଠ ରଖାଯାଇଥିଲା। ପାଦ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଜଳପାତ୍ର ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପଦ୍ମରେ ଘେରା। ହଜାର ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ତାମ୍ବା, ମାଟିର ଜଳପାତ୍ର ଆଣି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ ଭରାଯାଇଥିଲା। ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, ବାହୁବଳୟ, କୁଣ୍ଡଳ, ମୁକୁଟ, ହାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶତର ତୀର ଥିବା ଛତ୍ର ଏବଂ ଚାମର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶଂଖ ମାଳା ଓ ଶୁଭ୍ର ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଚାମର, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ଚାମର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାତଲି ଓ ଶୋଭାମୟ ଯକ୍ତାଲ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏଇରାବତ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ହାତୀ ପୂଜିତ ହେଲେ; ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଦିବ୍ୟ, ନିର୍ମଳ କୁଣ୍ଡଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ବଜ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତାଗ, ଦୁଇଟି ବାହୁବଳୟ ମଧ୍ୟ ନିୟୋଜିତ ହେଲା। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଉତ୍ସବ ମଧ୍ୟରେ ନନ୍ଦୀଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଓ ଦେବୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।