ପ୍ରଭାତି ଏକ ଦିନ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ମୋର ପିତା ଓ ପ୍ରପିତାମହ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ। ସେମାନେ ଅତି ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ସୁଭ ପୂଜା କରି, ମହାଦେବ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଗାଥା ଗାଇଲେ। ସେମାନେ ମଧୁ ଓ ଅନେକ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯେତେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଗଛର ପତ୍ର ଅଛି, ସେତେ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ, ମୋର ପିତା ଓ ପ୍ରପିତାମହ ଅଚେତନ ହେଇ ପଡିଗଲେ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ସେମାନେ ମୃତ ଭଳି ଶୟାନ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଭୟରେ, ତୁରନ୍ତ ମୋର ମୃତ ପିତା ଓ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲି। ସେମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ମୁଁ ମନ ଦେଇ ରୁଦ୍ର ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲି, ମୋ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲି। ଏପରେ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ମହାଦେବ ସ୍ୱୟଂ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଦଶ ଭୁଜା, ପଞ୍ଚ ମୁଖ, ଶାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ, ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଦୃଢ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ଚନ୍ଦ୍ରକଳାର ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ମହାଦେବ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ନନ୍ଦିନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ, ତୁମେ କିପରି ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ କରୁଛ?" ମହାଦେବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପଠାଇଛି; ତୁମେ ମୋ ପରି ଅଛ, ନିଶ୍ଚୟ। ଶିଶୁ, ତୁମ ଶରୀର ସାଂସାରିକ ଏବଂ ଏହା ଏକ ନିଜସ୍ୱ ତତ୍ତ୍ୱ। ଦେବମୂର୍ତି କେବେ ବି ଦେଖି ନାହିଁ, ତୁମେ, ଦେବଗଣ, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଏବଂ ଦାନବମଧ୍ୟ।" "ଏପରି ଯାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଦେବତ୍ୱ ଭାବରେ ପୂଜିଥିଲେ, ତାହା ଏହି ସାଂସାରିକ ହୁଏ—ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖ ଆଉ ଆଉ ଆସେ। ଜନ୍ମର ତ୍ୟାଗ ସଦା ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ।" ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ମୋତେ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ମହାଦେବ, ଅନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ଗଣ ଓ ଦେବୀ ହିମବତ୍ ପୁତ୍ରୀକୁ ଦେଖି, କହିଲେ, "ତୁମେ ଅଜର, ଅମୃତ, ସଦା ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ।" "ତୁମେ ଅବିନାଶୀ, ଅଜର, ପିତା ଓ ମିତ୍ର ସହିତ; ମୋ ପ୍ରିୟ ଗଣ, ମୋ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମ୍ପନ୍ନ।" "ତୁମେ ସଦା ମୋ ପ୍ରିୟ, ସଦା ମୋ ପାଖରେ; ମୋ ଶକ୍ତି ଓ ମହାଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁତ।" ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ଗଣମାନେ ସହିତ କୁଶ ମାଳାକୁ ଉତ୍ତାର କଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଧ୍ୱଜ ମୋ ଗଳାରେ ସେହି ଶୁଭ କୁଶ ମାଳା ବାନ୍ଧିଲେ; ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ସହିତ ମୁଁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଗଲି—ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଦଶ ଭୁଜା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶଂକର ଭଳି। ଏହି ମାଳା ଠାରୁ, ମହାଦେବ ହାତରେ ନେଇ, କହିଲେ, "କହ, ଆଜି କଣ ଚାହୁଁଛ? ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଦେବି।" ତାପରେ, ଏକ ଶୁଭ, ପବିତ୍ର ଜଳ ତାଙ୍କ ଜଟା ଠାରୁ ନେଇ, କହିଲେ, "ଏହି ଜଳ ଏକ ନଦୀ ହେଉ।" ବୃଷଧ୍ୱଜ ଏହି ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜଳ, ଅନେକ ଡାଲି ଓ ପଦ୍ମ ସହିତ, ଏକ ମହାନଦୀ ଭାବେ ବହିବା ଆରମ୍ଭ କଲା। ମହାଦେବ ଏହି ନଦୀକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଜଟା ଜଳ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତେଣୁ ତୁମେ 'ଜଟୋଦକା' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବା।" "ଯେ କିଏ ଏହି ଜଟୋଦକାରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।" ପରେ, ମହାଦେବ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ଶିଳାଦ ପୁତ୍ରକୁ କହିଲେ, "ଏହି ତୁମ ପୁତ୍ର।" ଦେବୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ପଦେ ରଖି, ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଘୁଂଘୁଇ କଲେ, ହାତରେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୁଆ କଲେ। ମାତୃସ୍ନେହରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କ ଉରୁ ତିନି ଧାରା ଦୁଧରେ ମୋତେ ନିସ୍ପତ୍ତି କଲେ, ଲୋକମାନ୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶଙ୍ଖ ପରି ଶୁଭ। ଏହି ତିନି ଧାରା ଦୁଧ ତିନି ନଦୀ ହେଇଗଲା; ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଏହି ତିନି ଧାରା ନଦୀ ହେଉ।" ଏହି ତିନି ଧାରା ନଦୀକୁ ଦେଖି, ବୃଷ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କଲା, ଏହି ଧ୍ୱନିରୁ ଆଉ ଏକ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ନଦୀ ବୃଷଧ୍ୱନି ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଖ୍ୟାତ, ସୁନା ଜାମ୍ବୁ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଅନେକ ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ପରେ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଦିବ୍ୟ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧାଇଲେ, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ମହେଶ୍ୱର ଦିବ୍ୟ ମଣି ଓ ବେରିଲ୍ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କୁଣ୍ଡଳ ମୋତେ ପିନ୍ଧାଇଲେ। ଏପରି ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ମୁକୁଟ ଓ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ହେବା ପରେ, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ବର୍ଷା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ, ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଭଳି। ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଏକ ତୀବ୍ର ଧାରା ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ସୁନା ଜାମ୍ବୁ ଠାରୁ ଏହି ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ମହାଦେବ ଏହି ନଦୀକୁ 'ସ୍ବର୍ଣ୍ଣୋଦକା' ନାମ ଦେଲେ, ଯେଉଁ ନଦୀ ସୁନା ଜାମ୍ବୁ ଓ ମୁକୁଟ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ପରେ ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଲୋକମାନେ ତାକୁ 'ଜାମ୍ବୁନଦୀ' କହିଲେ; ଏହି ହେଉଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଞ୍ଚନଦା, ଜପ୍ୟେଶ୍ୱର ପାଖରେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ପଞ୍ଚନଦାକୁ ଯାଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଜପ୍ୟେଶ୍ୱରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶିବ ସାମ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। ଏପରେ, ମହାଦେବ ଦେବୀ ଶର୍ବାଣୀ, ଉମା, ଅଜନ୍ମ ହିମବତ୍ କନ୍ୟାକୁ କହିଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ନନ୍ଦିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଗଣମାନେର ଅଧିକ୍ଷେପ କରିବି, କିମ୍ବା ଆପଣ କଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି, ଅବିନାଶୀ?" ଭବାନୀ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଅନନ୍ଦରେ ହସି, ଭବା, ନିଜ ପତି ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଧିକାର ଓ ଗଣମାନେର ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ; ସେ ହିମବତ୍ ପୁତ୍ର, ମୋର।