ଏହିପରି ଏକ ଦିନ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥାରେ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହିଲେ, "ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣ ଏହିପରି କଣ କହିଲେ?" ସେଉଁଠି ସୁଦର୍ଶନ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଉତ୍ତମ ଏକାଗ୍ରତାରେ, ସମସ୍ତ ଦେୟ ସିବଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; କାରଣ ସିବ ନିଜେ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସିଛନ୍ତି।" ଏହିପରି ନିର୍ଦେଶ ମାନି, ସେ ପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ପବିତ୍ର ଅନ୍ନର ଅବଶେଷ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି, ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଧର୍ମ ଏକ ଗୁଣବତ୍ତା ଭ୍ରାମ୍ହଣ ଭାବେ ରୌଷି ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ପତ୍ନୀ ଅପରାଧହୀନ ଭାବରେ ଭ୍ରାମ୍ହଣଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କଲେ। ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ପାଇବା ପରେ, ଧର୍ମ ଭ୍ରାମ୍ହଣ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମର ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ପତି ସୁଦର୍ଶନ କେଉଁଠି?" ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ଓ ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ଯଥେଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦେବା ପରେ, ତୁମେ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଦେବା ଉଚିତ।" ଏହିକଥା ଶୁଣି, ସେ ନାରୀ ଲଜ୍ଜାରେ ଢକି ଗଲେ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିବା କଥାକୁ ମନେ ପକାଇଲେ। ପତିଙ୍କ ଆଞ୍ଜା ପାଇଁ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ନମ୍ର କରି, ସେ କମ୍ପିତ ଭାବରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଏବଂ କଣ କରିବା ଉଚିତ ଭାବି, ଧର୍ମ ଉପରେ ମନ ଦେଇ ପୁନି ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ପତିଙ୍କ ଆଞ୍ଜା ଅନୁସାରେ, ସେ ନିଜକୁ ଅତିଥିକୁ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ; ଏହି ସମୟରେ, ସୁଦର୍ଶନ ଘରର ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚି ଡାକିଲେ, "ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ କେଉଁଠି ଗଲେ? ଆସ, ଆସ।" ତାପରେ ଅତିଥି ନିଜେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ କହିଲେ। "ଆଜି, ସୁଦର୍ଶନ, ମୁଁ ତୁମ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଆସିଛି; ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ?" ସୁଦର୍ଶନ କହିଲେ, "ଓ ଭ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପ୍ରେମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ; ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।" ତାପରେ ସୁଦର୍ଶନ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ଭାବରେ ଭ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେପରି ଚାହୁଁ, ତାଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କର; ମୁଁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।" ଏହିପରି ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଧର୍ମ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ପୂରଣ କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ କହିଲେ, "ଓ ଭ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିନି, ଏକ ଚିନ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।" "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ପର୍ଶ କରିନି; ମୁଁ ଏଠି ତୁମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଥିଲି। ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରାଯାଇଛି।" "ଆହା, ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି!" କହି, ସେ ବିଦାୟ ନେଲେ; ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାରୁ ଅଧିକ କଣ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ? ଓ ବ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ୍ୟହୀନ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶରଣାର୍ଥୀ ହେବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆମ ଜୀବନ ଅପମାନିତ ହେଇଛି ଏବଂ ନାରୀମାନେ ଭୟଭୀତ; ଆମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଛୁ, ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ନାହିଁ, ତଥାପି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଛୁ।" "ଯେଉଁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ପିନାକ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ନୀଳ-ଲାଲ ଶରୀରୀ, ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଆମେ ଶାପ ଦେଇଛୁ; ଅଜ୍ଞାନରେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଆମ ଶାପର ଶକ୍ତି ବିଫଳ ହେଉଛି।" "ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣ ଆମକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ସେ ସଂନ୍ୟାସ ପଥ ଦେଖାନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବା।" "ପ୍ରଥମେ, ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା, ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା, ଏବଂ ଋଷିର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।" "ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, କିମ୍ବା ବାରୋ ବର୍ଷ ପରେ, ଶ୍ନାନ କରି, ଏକ ପତ୍ନୀ ଗ୍ରହଣ କରି, ନୀତିଶୀଳ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପରେ," "ଋଷି ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଜୀବିକା ଅନୁଯାୟୀ ବଣ୍ଟନ କରି, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଭଳି ୟାଗ୍ୟ କରିବା ପରେ," "ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଇ, ଋଷି ବନରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, ଅଗ୍ନିରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରି ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।" "ଦ୍ୱାଦଶ ପକ୍ଷ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ଦୁଧ ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରି, ଶାନ୍ତ ରହି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।" "ଏପରି ୟାଗ୍ୟ କରି, ୟାଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଅଗ୍ନିରେ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା, ମାଟିର ପାତ୍ରକୁ ଜଳରେ ରଖିବା, ଧାତୁର ପାତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।" "ସମସ୍ତ ଧନ ବ୍ରାମ୍ହଣମାନେ ଦେଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ନମସ୍କାର କରି, ବିରକ୍ତ ହୋଇ, ତପସ୍ବୀ ସଂନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।" "ଜଟା ସହିତ କେଶ କାଟି, ଉପବୀତ ପ୍ରତ୍ୟାଗତ କରି, ପାଞ୍ଚ ଅଘ୍ରା ଜଳରେ 'ଭୂଃ ସ୍ୱାହା' କହି ଦେବା ଉଚିତ।" "ଏପରି, ଶିବଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ଉପବାସ, ବ୍ରତ, କିମ୍ବା କେବଳ ଜଳ ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।" "କିମ୍ବା ପତ୍ର, ଦୁଧ, କିମ୍ବା ଫଳ ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରି, ଏପରି ତପସ୍ବୀ ଜୀବନରେ ମୃତ ଭଳି ହେବା; ନୁହେଁ ହେଲେ, ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ ପରେ।" "ତପସ୍ବୀ ନିଜ ଶରୀରର ବିଦାୟ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରି, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶିବ ସହ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ।" "ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ଓ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଥିଲେ, ମୁକ୍ତି ତୁରନ୍ତ ମିଳେ।" "ସଂନ୍ୟାସ କିମ୍ବା ଏହି ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା, ରୁଦ୍ର ଭକ୍ତ ଶୁଭ ୟାଗ୍ୟ, ବ୍ରତ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନ, ଅଘ୍ରା, ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।" "ଏପରି ଶ୍ୱେତ, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଜୟ ହେଲା। ତୁମେ ମହାଦେବ, ଶଙ୍କର, ପରମାତ୍ମାରେ ଭକ୍ତି ରଖ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ବ୍ରାମ୍ହଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଶ୍ୱେତଙ୍କ ପବିତ୍ର କଥା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏକ ଦିନ ଏକ ନାମୀ ଋଷି ଥିଲେ, ଶ୍ୱେତ, ଯାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଇଥିଲା, ଏକ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ନିବାସ କରୁଥିଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ସେ ପବିତ୍ର ରୁଦ୍ରାଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା, 'ନମସ୍' ଆରମ୍ଭ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରୁଥିଲେ।