लिङ्गपुराणम्

वृषारूढाय सर्वस्य हर्त्रे कर्त्रे नमोनमः वीररामातिरामाय रामनाथाय ते विभो

बैलावर बसणाऱ्या, सर्वांचे संहारक आणि सृष्टी करणाऱ्या, वीरांचा आनंद असणाऱ्या, रामाचे स्वामी, हे महाबळशाली, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

नमो राजाधिराजाय राज्ञामधिगताय ते नमः पालाधिपतये पालाशाकृन्तते नमः

राजांचा राजा, राजांना प्राप्त होणारा, रक्षण करणाऱ्यांचा स्वामी, आणि रक्षकांचे फांद्या छाटणारा, तुला नमस्कार.

नमः केयूरभूषाय गोपते ते नमोनमः नमः श्रीकण्ठनाथाय नमो लिकुचपाणये

कांद्या घालणाऱ्या, गवळ्यांचा स्वामी, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. श्रीकंठनाथ आणि गदा हातात धरणाऱ्याला नमस्कार.

भुवनेशाय देवाय वेदशास्त्र नमो ऽस्तु ते सारङ्गाय नमस्तुभ्यं राजहंसाय ते नमः

जगाचा स्वामी, देव, वेद आणि शास्त्रांचा सार असणाऱ्या, धनुष्य धारण करणाऱ्या, आणि राजहंस तुला नमस्कार.

कनकाङ्गदहाराय नमः सर्पोपवीतिने सर्पकुण्डलमालाय कटिसूत्रीकृताहिने

सोन्याच्या कंगणांनी आणि हारांनी सजलेल्या, नागाचा यज्ञोपवीत घालणाऱ्या, नागांच्या कुंडलांची माळ घालणाऱ्या, आणि कमरेला नाग बांधणाऱ्या तुला नमस्कार.

वेदगर्भाय गर्भाय विश्वगर्भाय ते शिव विररामेति संस्तुत्वा ब्रह्मणा सहितो हरिः

वेदांचा आधार असणाऱ्या, सर्व विश्वाचा गर्भ असणाऱ्या, शिवा तुला नमस्कार. अशा प्रकारे ब्रह्मा आणि हरि यांनी 'विरराम' म्हणून तुझी स्तुती केली.

एतत्स्तोत्रवरं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् यः पठेच्छ्रावयेद्वापि ब्राह्मणान् वेदपारगान्

हे उत्तम आणि पवित्र स्तोत्र सर्व पापांचा नाश करणारे आहे. जो कोणी हे वाचतो किंवा वेदपारंगत ब्राह्मणांना ऐकवतो—

स याति ब्रह्मणो लोके पापकर्मरतो ऽपि वै तस्माज्जपेत्पठेन्नित्यं श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

तो पापी असला तरी ब्रह्माच्या लोकात पोहोचतो. म्हणून हे नेहमी वाचावे, जपावे किंवा शुभ ब्राह्मणांना ऐकवावे.

सर्वपापविशुद्ध्यर्थं विष्णुना परिभाषितम्

सर्व पापांपासून शुद्ध होण्यासाठी हे विष्णूने सांगितले आहे.

अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ पश्यतां मां महादेवं भयं सर्वं विमुच्यताम्

मग महादेव म्हणाले: 'मी तृप्त आहे, हे श्रेष्ठ देवांनो. मला, महादेवाला, पाहा; सर्व भीती दूर होऊ द्या.'

युवां प्रसूतौ गात्राभ्यां मम पूर्वं महाबलौ अयं मे दक्षिणे पार्श्वे ब्रह्मा लोकपितामहः

तुम्ही दोघे पूर्वी माझ्या देहातून जन्माला आला आहात, हे महाबलवान. माझ्या उजव्या बाजूला हा ब्रह्मा, जगाचा पितामह आहे.

वामे पार्श्वे च मे विष्णुर् विश्वात्मा हृदयोद्भवः प्रीतो ऽहं युवयोः सम्यग् वरं दद्मि यथेप्सितम्

आणि माझ्या डाव्या बाजूला विष्णू आहे, जो विश्वाचा आत्मा आहे आणि माझ्या हृदयातून उत्पन्न झाला आहे. मी तुमच्यावर पूर्णपणे प्रसन्न आहे; तुम्हाला हवी ती वरदान देतो.

एवमुक्त्वा तु तं विष्णुं कराभ्यां परमेश्वरः पस्पर्श सुभगाभ्यां तु कृपया तु कृपानिधिः

असे म्हणून, परमेश्वराने आपल्या शुभ हातांनी, करुणेने, विष्णूला स्पर्श केला.

ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य महेश्वरम् प्राह नारायणो नाथं लिङ्गस्थं लिङ्गवर्जितम्

तेव्हा नारायण आनंदाने मनाने महेश्वराला वंदन करून, लिंगात आणि लिंगाच्या पलीकडे असणाऱ्या प्रभूला म्हणाला.

यदि प्रीतिः समुत्पन्ना यदि देयो वरश् च नौ भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि चाव्यभिचारिणी

जर तुम्ही खरोखर प्रसन्न असाल आणि आम्हाला वरदान द्यायचे ठरवले असेल, तर आमची भक्ती नेहमी तुझ्यावर अढळ राहो.

देवः प्रदत्तवान् देवाः स्वात्मन्यव्यभिचारिणीम् ब्रह्मणे विष्णवे चैव श्रद्धां शीतांशुभूषणः

शीतांशुने अलंकृत असणाऱ्या देवाने ब्रह्मा आणि विष्णूला आपल्या स्वतःवर अचल श्रद्धा दिली.

जानुभ्यामवनीं गत्वा पुनर्नारायणः स्वयम् प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मन्दतरं वशी

मग नारायण स्वतः गुडघ्यावर बसून, विश्वेश्वराला वंदन करून, संयमाने हळू आवाजात बोलला.

आवयोर्देवदेवेश विवादमतिशोभनम् इहागतो भवान् यस्माद् विवादशमनाय नौ

देवतांचा देव, प्रभू, आमच्यातील हा सुंदर वाद मिटवण्यासाठी तुम्ही येथे आला आहात.

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुनः प्राह हरो हरिम् प्रणिपत्य स्थितं मूर्ध्ना कृताञ्जलिपुटं स्मयन्

त्याचे ते शब्द ऐकून, हराने पुन्हा हरीकडे पाहिले, जो डोकं वाकवून, हात जोडून, हलकंसं हसत उभा होता.

प्रलयस्थितिसर्गाणां कर्ता त्वं धरणीपते वत्स वत्स हरे विष्णो पालयैतच्चराचरम्

धरणीपती, या सृष्टीच्या निर्मिती, पालन आणि संहाराचा कर्ता तूच आहेस. वत्सा, हरे, विष्णू, हे चराचर सर्व तू जप.

त्रिधा भिन्नो ह्यहं विष्णो ब्रह्मविष्णुभवाख्यया सर्गरक्षालयगुणैर् निष्कलः परमेश्वरः

विष्णू, मीच सृष्टी, पालन आणि संहार या गुणांनी ब्रह्मा, विष्णू आणि भव अशा तिघांमध्ये विभागलो आहे, पण मी अखंड आणि सर्वोच्च प्रभू आहे.

संमोहं त्यज भो विष्णो पालयैनं पितामहम् पाद्मे भविष्यति सुतः कल्पे तव पितामहः

विष्णू, मोह सोड आणि या पितामहाचे रक्षण कर. पद्मकल्पात तो तुझा मुलगा होईल आणि तू त्याचा पितामह.

तदा द्रक्ष्यसि मां चैवं सो ऽपि द्रक्ष्यति पद्मजः एवमुक्त्वा स भगवांस् तत्रैवान्तरधीयत

तेव्हा तू मला अशाच प्रकारे पाहशील आणि पद्मजही मला पाहील. असे म्हणून भगवंत तिथेच अदृश्य झाले.

तदाप्रभृति लोकेषु लिङ्गार्चा सुप्रतिष्ठिता लिङ्गवेदी महादेवी लिङ्गं साक्षान्महेश्वरः

त्या वेळेपासून सर्व लोकांत लिंगाची पूजा पक्की झाली; लिंगाची वेदी ही महादेवी आहे आणि लिंग हे प्रत्यक्ष महेश्वर आहे.

लयनाल्लिङ्गमित्युक्तं तत्रैव निखिलं सुराः यस्तु लैङ्गं पठेन्नित्यम् आख्यानं लिङ्गसन्निधौ

संहारामुळे त्याला 'लिंग' असे नाव आहे; तिथे सर्व देव राहतात. जो कोणी लिंगासमोर रोज लिंगाची कथा वाचतो—

स याति शिवतां विप्रो नात्र कार्या विचारणा

तो ब्राह्मण शिवपदाला पोहोचतो; यात अजिबात शंका नाही.

कथं पाद्मे पुरा कल्पे ब्रह्मा पद्मोद्भवो ऽभवत् भवं च दृष्टवांस्तेन ब्रह्मणा पुरुषोत्तमः

पूर्वी पद्मकल्पात ब्रह्मा, जो कमळातून जन्मला, कसा उत्पन्न झाला आणि त्या ब्रह्मामधून परमपुरुषाने भवाला कसा पाहिले?

एतत्सर्वं विशेषेण सांप्रतं वक्तुमर्हसि आसीदेकार्णवं घोरम् अविभागं तमोमयम्

हे सर्व तू मला नीट सांग. तेव्हा एकच भयंकर, काळोख्या पाण्याचं अथांग सागर होतं.

मध्ये चैकार्णवे तस्मिन् शङ्खचक्रगदाधरः जीमूताभो ऽम्बुजाक्षश् च किरीटी श्रीपतिर्हरिः

त्या अथांग सागराच्या मध्यभागी, शंख, चक्र, गदा धारण केलेला, मुकुटधारी, मेघासारखा काळा आणि कमळासारख्या डोळ्यांचा, लक्ष्मीचा प्रिय हरि होता.