लिङ्गपुराणम्

नमो भगवते तुभ्यं नागानां पतये नमः ओङ्काराय नमस्तुभ्यं सर्वज्ञाय नमो नमः

भगवंत, नागांचा स्वामी, ओंकार, सर्वज्ञ – तुम्हा सर्वांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

सर्वाय च नमस्तुभ्यं नमो नारायणाय च नमो हिरण्यगर्भाय आदिदेवाय ते नमः

सर्वस्व असणारा, नारायण, हिरण्यगर्भ, आदिदेव – तुम्हा सर्वांना नमस्कार.

नमो ऽस्त्वजाय पतये प्रजानां व्यूहहेतवे महादेवाय देवानाम् ईश्वराय नमो नमः

अजन्मा, स्वामी, सर्व प्राण्यांच्या उत्पत्तीचे कारण, देवांचा महादेव, ईश्वर – तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

शर्वाय च नमस्तुभ्यं सत्याय शमनाय च ब्रह्मणे चैव भूतानां सर्वज्ञाय नमो नमः

शर्व, सत्य, शांत करणारा, ब्रह्मा, सर्व भूतांचा, सर्वज्ञ – तुम्हा सर्वांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

महात्मने नमस्तुभ्यं प्रज्ञारूपाय वै नमः चितये चितिरूपाय स्मृतिरूपाय वै नमः

महात्मा, प्रज्ञारूप, चैतन्य, चेतना, स्मृतीरूप – तुम्हा सर्वांना नमस्कार.

ज्ञानाय ज्ञानगम्याय नमस्ते संविदे सदा शिखराय नमस्तुभ्यं नीलकण्ठाय वै नमः

ज्ञान, ज्ञानाने मिळणारा, सदा संज्ञा, शिखर, नीलकंठ – तुम्हा सर्वांना नमस्कार.

अर्धनारीशरीराय अव्यक्ताय नमोनमः एकादशविभेदाय स्थाणवे ते नमः सदा

अर्धनारी शरीर असणारा, अव्यक्त, एकादश रूप असणारा, स्थिर – तुला नेहमीच नमस्कार.

नमः सोमाय सूर्याय भवाय भवहारिणे यशस्कराय देवाय शङ्करायेश्वराय च

सोम, सूर्य, भव, भवाचा हरण करणारा, कीर्ती देणारा, देव, शंकर, ईश्वर – तुम्हा सर्वांना नमस्कार.

नमो ऽंबिकाधिपतये उमायाः पतये नमः हिरण्यबाहवे तुभ्यं नमस्ते हेमरेतसे

अंबिकेचा स्वामी, उमाचा पती, सुवर्णबाहू, सुवर्णबीज असणारा – तुला नमस्कार.

नीलकेशाय वित्ताय शितिकण्ठाय वै नमः कपर्दिने नमस्तुभ्यं नागाङ्गाभरणाय च

नील केस असणाऱ्या, धनवान, शुभ्र कंठ असणाऱ्या, जटा माळणाऱ्या, आणि नागांचे दागिने घालणाऱ्या तुला माझा नमस्कार.

वृषारूढाय सर्वस्य हर्त्रे कर्त्रे नमोनमः वीररामातिरामाय रामनाथाय ते विभो

बैलावर बसणाऱ्या, सर्वांचे संहारक आणि सृष्टी करणाऱ्या, वीरांचा आनंद असणाऱ्या, रामाचे स्वामी, हे महाबळशाली, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

नमो राजाधिराजाय राज्ञामधिगताय ते नमः पालाधिपतये पालाशाकृन्तते नमः

राजांचा राजा, राजांना प्राप्त होणारा, रक्षण करणाऱ्यांचा स्वामी, आणि रक्षकांचे फांद्या छाटणारा, तुला नमस्कार.

नमः केयूरभूषाय गोपते ते नमोनमः नमः श्रीकण्ठनाथाय नमो लिकुचपाणये

कांद्या घालणाऱ्या, गवळ्यांचा स्वामी, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. श्रीकंठनाथ आणि गदा हातात धरणाऱ्याला नमस्कार.

भुवनेशाय देवाय वेदशास्त्र नमो ऽस्तु ते सारङ्गाय नमस्तुभ्यं राजहंसाय ते नमः

जगाचा स्वामी, देव, वेद आणि शास्त्रांचा सार असणाऱ्या, धनुष्य धारण करणाऱ्या, आणि राजहंस तुला नमस्कार.

कनकाङ्गदहाराय नमः सर्पोपवीतिने सर्पकुण्डलमालाय कटिसूत्रीकृताहिने

सोन्याच्या कंगणांनी आणि हारांनी सजलेल्या, नागाचा यज्ञोपवीत घालणाऱ्या, नागांच्या कुंडलांची माळ घालणाऱ्या, आणि कमरेला नाग बांधणाऱ्या तुला नमस्कार.

वेदगर्भाय गर्भाय विश्वगर्भाय ते शिव विररामेति संस्तुत्वा ब्रह्मणा सहितो हरिः

वेदांचा आधार असणाऱ्या, सर्व विश्वाचा गर्भ असणाऱ्या, शिवा तुला नमस्कार. अशा प्रकारे ब्रह्मा आणि हरि यांनी 'विरराम' म्हणून तुझी स्तुती केली.

एतत्स्तोत्रवरं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् यः पठेच्छ्रावयेद्वापि ब्राह्मणान् वेदपारगान्

हे उत्तम आणि पवित्र स्तोत्र सर्व पापांचा नाश करणारे आहे. जो कोणी हे वाचतो किंवा वेदपारंगत ब्राह्मणांना ऐकवतो—

स याति ब्रह्मणो लोके पापकर्मरतो ऽपि वै तस्माज्जपेत्पठेन्नित्यं श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

तो पापी असला तरी ब्रह्माच्या लोकात पोहोचतो. म्हणून हे नेहमी वाचावे, जपावे किंवा शुभ ब्राह्मणांना ऐकवावे.

सर्वपापविशुद्ध्यर्थं विष्णुना परिभाषितम्

सर्व पापांपासून शुद्ध होण्यासाठी हे विष्णूने सांगितले आहे.

अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ पश्यतां मां महादेवं भयं सर्वं विमुच्यताम्

मग महादेव म्हणाले: 'मी तृप्त आहे, हे श्रेष्ठ देवांनो. मला, महादेवाला, पाहा; सर्व भीती दूर होऊ द्या.'

युवां प्रसूतौ गात्राभ्यां मम पूर्वं महाबलौ अयं मे दक्षिणे पार्श्वे ब्रह्मा लोकपितामहः

तुम्ही दोघे पूर्वी माझ्या देहातून जन्माला आला आहात, हे महाबलवान. माझ्या उजव्या बाजूला हा ब्रह्मा, जगाचा पितामह आहे.

वामे पार्श्वे च मे विष्णुर् विश्वात्मा हृदयोद्भवः प्रीतो ऽहं युवयोः सम्यग् वरं दद्मि यथेप्सितम्

आणि माझ्या डाव्या बाजूला विष्णू आहे, जो विश्वाचा आत्मा आहे आणि माझ्या हृदयातून उत्पन्न झाला आहे. मी तुमच्यावर पूर्णपणे प्रसन्न आहे; तुम्हाला हवी ती वरदान देतो.

एवमुक्त्वा तु तं विष्णुं कराभ्यां परमेश्वरः पस्पर्श सुभगाभ्यां तु कृपया तु कृपानिधिः

असे म्हणून, परमेश्वराने आपल्या शुभ हातांनी, करुणेने, विष्णूला स्पर्श केला.

ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य महेश्वरम् प्राह नारायणो नाथं लिङ्गस्थं लिङ्गवर्जितम्

तेव्हा नारायण आनंदाने मनाने महेश्वराला वंदन करून, लिंगात आणि लिंगाच्या पलीकडे असणाऱ्या प्रभूला म्हणाला.

यदि प्रीतिः समुत्पन्ना यदि देयो वरश् च नौ भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि चाव्यभिचारिणी

जर तुम्ही खरोखर प्रसन्न असाल आणि आम्हाला वरदान द्यायचे ठरवले असेल, तर आमची भक्ती नेहमी तुझ्यावर अढळ राहो.

देवः प्रदत्तवान् देवाः स्वात्मन्यव्यभिचारिणीम् ब्रह्मणे विष्णवे चैव श्रद्धां शीतांशुभूषणः

शीतांशुने अलंकृत असणाऱ्या देवाने ब्रह्मा आणि विष्णूला आपल्या स्वतःवर अचल श्रद्धा दिली.

जानुभ्यामवनीं गत्वा पुनर्नारायणः स्वयम् प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मन्दतरं वशी

मग नारायण स्वतः गुडघ्यावर बसून, विश्वेश्वराला वंदन करून, संयमाने हळू आवाजात बोलला.

आवयोर्देवदेवेश विवादमतिशोभनम् इहागतो भवान् यस्माद् विवादशमनाय नौ

देवतांचा देव, प्रभू, आमच्यातील हा सुंदर वाद मिटवण्यासाठी तुम्ही येथे आला आहात.

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुनः प्राह हरो हरिम् प्रणिपत्य स्थितं मूर्ध्ना कृताञ्जलिपुटं स्मयन्

त्याचे ते शब्द ऐकून, हराने पुन्हा हरीकडे पाहिले, जो डोकं वाकवून, हात जोडून, हलकंसं हसत उभा होता.