यदा स्थिताः सुरेश्वराः प्रणम्य चैवमीश्वरम् तदांबिकापतिर् भवः पिनाकधृङ् महेश्वरः
देवतांचे अधिपती परमेश्वराला वंदन करून उभे राहिले, तेव्हा अंबेचे स्वामी, भव, पिनाकधारी, महेश्वर—
ददौ निरीक्षणं क्षणाद् भवः स तान्सुरोत्तमान् प्रणेमुरादराद्धरं सुरा मुदार्द्रलोचनाः
—भवाने क्षणातच त्या श्रेष्ठ देवांकडे दृष्टी टाकली; ते सर्व देव हर्षाने डोळ्यांत पाणी आणून आदराने हराला वंदन करू लागले.
भवः सुधामृतोपमैर् निरीक्षणैर्निरीक्षणात् तदाह भद्रमस्तु वः सुरेश्वरान् महेश्वरः
भवाने अमृतासारख्या मधुर दृष्टीने त्यांच्याकडे पाहून, 'देवतांनो, तुम्हाला कल्याण लाभो,' असे महेश्वर म्हणाले.
वरार्थमीश वीक्ष्यते सुरा गृहं गतास्त्विमे प्रणम्य चाह वाक्पतिः पतिं निरीक्ष्य निर्भयः
'हे प्रभो, वरासाठी आम्ही तुझ्याकडे पाहत आहोत; हे देव तुझ्या घरी आले आहेत. वंदन करून वाणीचा स्वामी निर्भयपणे तुझ्याकडे पाहून बोलला.'
सुरेतरादिभिः सदा ह्य् अविघ्नमर्थितो भवान् समस्तकर्मसिद्धये सुरापकारकारिभिः
'देव आणि इतर सर्व नेहमीच तुझ्याकडे विघ्न दूर करण्यासाठी, सर्व कर्मसिद्धीसाठी, आणि देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी प्रार्थना करतात.'
ततः प्रसीदताद् भवान् सुविघ्नकर्मकारणम् सुरापकारकारिणाम् इहैष एव नो वरः
'म्हणून, हे भव, कृपा कर; योग्य आणि अयोग्य कर्माचे कारण असलेल्या, देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी हाच आमचा वर आहे.'
ततस्तदा निशम्य वै पिनाकधृक् सुरेश्वरः गणेश्वरं सुरेश्वरं वपुर्दधार सः शिवः
तेव्हा पिनाकधारी देवाधिदेव शिवाने हे ऐकून, गणेश्वराचा, देवांचा स्वामी असा रूप घेतले.
गणेश्वराश् च तुष्टुवुः सुरेश्वरा महेश्वरम् समस्तलोकसंभवं भवार्त्तिहारिणं शुभम्
गणांचे प्रमुख आणि देवांनी सर्व जगाचा आधार, दुःख दूर करणारा, शुभ असा महेश्वराची स्तुती केली.
इभाननाश्रितं वरं त्रिशूलपाशधारिणम् समस्तलोकसंभवं गजाननं तदांबिका
त्या वेळी अंबिकेने गजमुख, वर देणारा, त्रिशूळ आणि पाश धारण करणारा, सर्व जगाचा मूळ असलेल्या गणपतीला वर दिला.
ददुः पुष्पवर्षं हि सिद्धा मुनीन्द्रास् तथा खेचरा देवसंघास्तदानीम् तदा तुष्टुवुश्चैकदन्तं सुरेशाः प्रणेमुर्गणेशं महेशं वितन्द्राः
त्या वेळी सिद्ध, ऋषी, आकाशातील देवता आणि देवगण यांनी फुलांची वृष्टी केली; देवांनी एकदंताची स्तुती केली आणि थकवा न येता गणेश, महेश यांना वंदन केले.
तदा तयोर्विनिर्गतः सुभैरवः स मूर्तिमान् स्थितो ननर्त बालकः समस्तमङ्गलालयः
तेव्हा त्या दोघांपासून एक अत्यंत भयंकर, मूर्तिमंत बालक प्रकट झाला, जो सर्व मंगलाचा निवास होता आणि उभा राहून नाचू लागला.
विचित्रवस्त्रभूषणैर् अलंकृतो गजाननः महेश्वरस्य पुत्रको ऽभिवन्द्य तातम् अम्बिकाम्
विचित्र वस्त्र आणि दागिन्यांनी सजलेला गजानन, महेश्वराचा पुत्र, आपल्या वडिलांना आणि अंबिकेला आदराने वंदन करू लागला.
जातमात्रं सुतं दृष्ट्वा चकार भगवान्भवः गजाननाय कृत्यांस्तु सर्वान्सर्वेश्वरः स्वयम्
आपला नव्याने जन्मलेला मुलगा पाहून, भगवंत भवाने स्वतः सर्व कार्यांची जबाबदारी गजाननावर सोपवली.
आदाय च कराभ्यां च सुसुखाभ्यां भवः स्वयम् आलिङ्ग्याघ्राय मूर्धानं महादेवो जगद्गुरुः
महादेव, जगाचे गुरु, आपल्या कोमल हातांनी मुलाला उचलून, मिठी मारून त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला.
तवावतारो दैत्यानां विनाशाय ममात्मज देवानामुपकारार्थं द्विजानां ब्रह्मवादिनाम्
माझ्या मुला, तुझा अवतार हा दैत्यांचा नाश करण्यासाठी, देव, द्विज आणि ब्रह्मनिष्ठ लोकांच्या कल्याणासाठी झाला आहे.
यज्ञश् च दक्षिणाहीनः कृतो येन महीतले तस्य धर्मस्य विघ्नं च कुरु स्वर्गपथे स्थितः
या पृथ्वीवर जो यज्ञ दक्षिणा न देता केला जाईल, त्याच्या धर्मात, स्वर्गमार्गावर उभा राहून, तू विघ्न निर्माण कर.
अध्यापनं चाध्ययनं व्याख्यानं कर्म एव च यो ऽन्यायतः करोत्यस्मिन् तस्य प्राणान्सदा हर
जो कोणी या जगात अन्यायाने अध्यापन, अध्ययन, व्याख्यान किंवा कर्म करतो, त्याचा प्राण तू नेहमीच घे.
वर्णाच्च्युतानां नारीणां नराणां नरपुङ्गव स्वधर्मरहितानां च प्राणानपहर प्रभो
हे नरश्रेष्ठ, जे स्त्री-पुरुष आपल्या जातीपासून दूर गेले आहेत किंवा स्वतःच्या धर्मापासून वंचित आहेत, त्यांचे प्राण तू घे, प्रभो.
याः स्त्रियस्त्वां सदा कालं पुरुषाश् च विनायक यजन्ति तासां तेषां च त्वत्साम्यं दातुमर्हसि
हे विनायक, ज्या स्त्रिया आणि पुरुष नेहमी तुझी पूजा करतात, त्यांना तू स्वतःसारखेच स्थान दे.
त्वं भक्तान् सर्वयत्नेन रक्ष बालगणेश्वर यौवनस्थांश् च वृद्धांश् च इहामुत्र च पूजितः
हे बालगणेश, आपल्या भक्तांचे सर्व प्रकारे रक्षण कर, ते लहान असोत, तरुण असोत किंवा वृद्ध असोत; इथे आणि पुढेही, पूजा केल्यावर त्यांचे रक्षण कर.
जगत्त्रये ऽत्र सर्वत्र त्वं हि विघ्नगणेश्वरः संपूज्यो वन्दनीयश् च भविष्यसि न संशयः
त्रैलोक्यात सर्वत्र, हे विघ्नेश्वर, तुझी पूजा आणि वंदना केली जाईल, यात काहीच शंका नाही.
मां च नारायणं वापि ब्रह्माणम् अपि पुत्रक यजन्ति यज्ञैर्वा विप्रैर् अग्रे पूज्यो भविष्यसि
माझी, नारायणाची किंवा ब्रह्म्याची पूजा जरी यज्ञांनी ब्राह्मणांनी केली, तरी प्रथम तुझीच पूजा व्हायला हवी, मुला.
त्वाम् अनभ्यर्च्य कल्याणं श्रौतं स्मार्तं च लौकिकम् कुरुते तस्य कल्याणम् अकल्याणं भविष्यति
जो कोणी तुझी पूजा न करता श्रौत, स्मार्त किंवा लौकिक कर्म करतो, त्याचे शुभ अशुभात बदलून जाईल.
ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैश्चैव गजानन सम्पूज्य सर्वसिद्ध्यर्थं भक्ष्यभोज्यादिभिः शुभैः
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र यांनी, हे गजानना, सर्व सिद्धीसाठी, शुद्ध अन्नपानादिकांनी तुझी पूजा करावी.
त्वां गन्धपुष्पधूपाद्यैर् अनभ्यर्च्य जगत्त्रये देवैरपि तथान्यैश् च लब्धव्यं नास्ति कुत्रचित्
सुगंध, फुले, धूप वगैरे अर्पण करून तुझी पूजा न करता, तिन्ही लोकांत देवांनी किंवा इतर कुणीही तुला कुठेच प्राप्त करू शकत नाही.
अभ्यर्चयन्ति ये लोका मानवास्तु विनायकम् ते चार्चनीयाः शक्राद्यैर् भविष्यन्ति न संशयः
जे लोक किंवा माणसं विनायकाची भक्ती करतात, त्यांना इंद्रासारख्या देवांनी देखील पूजावं लागेल, यात काहीच शंका नाही.
अजं हरिं च मां वापि शक्रमन्यान्सुरानपि विघ्नैर् बाधयसि त्वां चेन् नार्चयन्ति फलार्थिनः
जे फळाच्या इच्छेने तुझी पूजा करत नाहीत, त्यांना तू अडथळे आणतोस, मग ते अजन्मा ब्रह्मा असो, हरि असो, मी असो, इंद्र असो किंवा इतर देव असोत.
ससर्ज च तदा विघ्नगणं गणपतिः प्रभुः गणैः सार्धं नमस्कृत्वाप्य् अतिष्ठत्तस्य चाग्रतः
मग त्या वेळी गणपती प्रभूंनी अडथळ्यांचा समूह निर्माण केला आणि आपल्या गणांसह वंदन करून त्याच्या समोर उभा राहिला.
तदा प्रभृति लोके ऽस्मिन् पूजयन्ति गणेश्वरम् दैत्यानां धर्मविघ्नं च चकारासौ गणेश्वरः
त्या वेळेपासून या जगात लोक गणेश्वराची पूजा करतात; आणि गणेश्वराने दैत्यांच्या धर्मात अडथळे निर्माण केले.
एतद्वः कथितं सर्वं स्कन्दाग्रजसमुद्भवम् यः पठेच्छृणुयाद्वापि श्रावयेद्वा सुखीभवेत्
स्कंदाच्या मोठ्या भावाच्या जन्माबद्दल सगळं मी तुम्हाला सांगितलं; जो कोणी हे वाचेल, ऐकेल किंवा इतरांना ऐकवेल, तो नक्कीच सुखी होईल.