लिङ्गपुराणम्

तीर्थतत्त्वाय साराय तस्मादपि पराय ते ऋग्यजुःसामवेदाय ओंकाराय नमो नमः

तीर्थांचे खरे स्वरूप आणि सार असलेल्या, त्याहूनही पुढे असलेल्या, ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद आणि ओंकार असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

ओङ्कारे त्रिविधं रूपम् आस्थायोपरिवासिने पीताय कृष्णवर्णाय रक्तायात्यन्ततेजसे

ओंकारात तीन प्रकारचे रूप धारण करून, वरती वास करणाऱ्या, पिवळ्या, काळ्या आणि लाल रंगाच्या, अत्यंत तेजस्वी तुला नमस्कार.

स्थानपञ्चकसंस्थाय पञ्चधाण्डबहिः क्रमात् ब्रह्मणे विष्णवे तुभ्यं कुमाराय नमोनमः

पाच स्थानांमध्ये वास करणाऱ्या, पाच अंडांच्या पलीकडे असणाऱ्या, ब्रह्मा, विष्णू आणि कुमार अशा रूपातील तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

अंबायाः परमेशाय सर्वोपरिचराय ते मूलसूक्ष्मस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्माय ते नमः

अंबेचे परमेश्वर, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, मूळ आणि सूक्ष्म स्वरूप असलेल्या, स्थूल आणि सूक्ष्म रूप असलेल्या तुला नमस्कार.

सर्वसंकल्पशून्याय सर्वस्माद्रक्षिताय ते आदिमध्यान्तशून्याय चित्संस्थाय नमोनमः

सर्व संकल्पांपासून मुक्त, सर्वांचे रक्षण करणाऱ्या, आरंभ, मध्य आणि अंत नसलेल्या, चैतन्यात वास करणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

यमाग्निवायुरुद्रांबुसोमशक्रनिशाचरैः दिङ्मुखे दिङ्मुखे नित्यं सगणैः पूजिताय ते

यम, अग्नी, वायू, रुद्र, पाणी, सोम, इंद्र आणि रात्रभर फिरणारे, त्यांच्या गणांसह, सर्व दिशांना नेहमी पूजन करणाऱ्या तुला नमस्कार.

सर्वेषु सर्वदा सर्वमार्गे सम्पूजिताय ते रुद्राय रुद्रनीलाय कद्रुद्राय प्रचेतसे महेश्वराय धीराय नमः साक्षाच्छिवाय ते

सर्व ठिकाणी, सर्व मार्गांवर नेहमी पूजिला जाणाऱ्या, रुद्र, निळ्या गळ्याचा, उग्र, ज्ञानी, महेश्वर, आणि प्रत्यक्ष शिव अशा तुला नमस्कार.

मखमदनयमाग्निदक्षयज्ञक्षपणविचित्रविचेष्टितं क्षमस्व

मख, मदन, यम, अग्नी आणि दक्ष यांच्या यज्ञात जे विविध कृत्ये घडली, ती सर्व तू क्षमा कर.

यः पठेत्तु स्तवं भक्त्या शक्राग्निप्रमुखैः सुरैः कीर्तितं श्रावयेद्विद्वान् स याति परमां गतिम्

जो कोणी हा स्तोत्र भक्तीने वाचतो किंवा इंद्र, अग्नी इत्यादी देवांनी गौरविलेला हा स्तोत्र विद्वानांकडून ऐकतो, तो श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतो.

यदा स्थिताः सुरेश्वराः प्रणम्य चैवमीश्वरम् तदांबिकापतिर् भवः पिनाकधृङ् महेश्वरः

देवतांचे अधिपती परमेश्वराला वंदन करून उभे राहिले, तेव्हा अंबेचे स्वामी, भव, पिनाकधारी, महेश्वर—

ददौ निरीक्षणं क्षणाद् भवः स तान्सुरोत्तमान् प्रणेमुरादराद्धरं सुरा मुदार्द्रलोचनाः

—भवाने क्षणातच त्या श्रेष्ठ देवांकडे दृष्टी टाकली; ते सर्व देव हर्षाने डोळ्यांत पाणी आणून आदराने हराला वंदन करू लागले.

भवः सुधामृतोपमैर् निरीक्षणैर्निरीक्षणात् तदाह भद्रमस्तु वः सुरेश्वरान् महेश्वरः

भवाने अमृतासारख्या मधुर दृष्टीने त्यांच्याकडे पाहून, 'देवतांनो, तुम्हाला कल्याण लाभो,' असे महेश्वर म्हणाले.

वरार्थमीश वीक्ष्यते सुरा गृहं गतास्त्विमे प्रणम्य चाह वाक्पतिः पतिं निरीक्ष्य निर्भयः

'हे प्रभो, वरासाठी आम्ही तुझ्याकडे पाहत आहोत; हे देव तुझ्या घरी आले आहेत. वंदन करून वाणीचा स्वामी निर्भयपणे तुझ्याकडे पाहून बोलला.'

सुरेतरादिभिः सदा ह्य् अविघ्नमर्थितो भवान् समस्तकर्मसिद्धये सुरापकारकारिभिः

'देव आणि इतर सर्व नेहमीच तुझ्याकडे विघ्न दूर करण्यासाठी, सर्व कर्मसिद्धीसाठी, आणि देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी प्रार्थना करतात.'

ततः प्रसीदताद् भवान् सुविघ्नकर्मकारणम् सुरापकारकारिणाम् इहैष एव नो वरः

'म्हणून, हे भव, कृपा कर; योग्य आणि अयोग्य कर्माचे कारण असलेल्या, देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी हाच आमचा वर आहे.'

ततस्तदा निशम्य वै पिनाकधृक् सुरेश्वरः गणेश्वरं सुरेश्वरं वपुर्दधार सः शिवः

तेव्हा पिनाकधारी देवाधिदेव शिवाने हे ऐकून, गणेश्वराचा, देवांचा स्वामी असा रूप घेतले.

गणेश्वराश् च तुष्टुवुः सुरेश्वरा महेश्वरम् समस्तलोकसंभवं भवार्त्तिहारिणं शुभम्

गणांचे प्रमुख आणि देवांनी सर्व जगाचा आधार, दुःख दूर करणारा, शुभ असा महेश्वराची स्तुती केली.

इभाननाश्रितं वरं त्रिशूलपाशधारिणम् समस्तलोकसंभवं गजाननं तदांबिका

त्या वेळी अंबिकेने गजमुख, वर देणारा, त्रिशूळ आणि पाश धारण करणारा, सर्व जगाचा मूळ असलेल्या गणपतीला वर दिला.

ददुः पुष्पवर्षं हि सिद्धा मुनीन्द्रास् तथा खेचरा देवसंघास्तदानीम् तदा तुष्टुवुश्चैकदन्तं सुरेशाः प्रणेमुर्गणेशं महेशं वितन्द्राः

त्या वेळी सिद्ध, ऋषी, आकाशातील देवता आणि देवगण यांनी फुलांची वृष्टी केली; देवांनी एकदंताची स्तुती केली आणि थकवा न येता गणेश, महेश यांना वंदन केले.

तदा तयोर्विनिर्गतः सुभैरवः स मूर्तिमान् स्थितो ननर्त बालकः समस्तमङ्गलालयः

तेव्हा त्या दोघांपासून एक अत्यंत भयंकर, मूर्तिमंत बालक प्रकट झाला, जो सर्व मंगलाचा निवास होता आणि उभा राहून नाचू लागला.

विचित्रवस्त्रभूषणैर् अलंकृतो गजाननः महेश्वरस्य पुत्रको ऽभिवन्द्य तातम् अम्बिकाम्

विचित्र वस्त्र आणि दागिन्यांनी सजलेला गजानन, महेश्वराचा पुत्र, आपल्या वडिलांना आणि अंबिकेला आदराने वंदन करू लागला.

जातमात्रं सुतं दृष्ट्वा चकार भगवान्भवः गजाननाय कृत्यांस्तु सर्वान्सर्वेश्वरः स्वयम्

आपला नव्याने जन्मलेला मुलगा पाहून, भगवंत भवाने स्वतः सर्व कार्यांची जबाबदारी गजाननावर सोपवली.

आदाय च कराभ्यां च सुसुखाभ्यां भवः स्वयम् आलिङ्ग्याघ्राय मूर्धानं महादेवो जगद्गुरुः

महादेव, जगाचे गुरु, आपल्या कोमल हातांनी मुलाला उचलून, मिठी मारून त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला.

तवावतारो दैत्यानां विनाशाय ममात्मज देवानामुपकारार्थं द्विजानां ब्रह्मवादिनाम्

माझ्या मुला, तुझा अवतार हा दैत्यांचा नाश करण्यासाठी, देव, द्विज आणि ब्रह्मनिष्ठ लोकांच्या कल्याणासाठी झाला आहे.

यज्ञश् च दक्षिणाहीनः कृतो येन महीतले तस्य धर्मस्य विघ्नं च कुरु स्वर्गपथे स्थितः

या पृथ्वीवर जो यज्ञ दक्षिणा न देता केला जाईल, त्याच्या धर्मात, स्वर्गमार्गावर उभा राहून, तू विघ्न निर्माण कर.

अध्यापनं चाध्ययनं व्याख्यानं कर्म एव च यो ऽन्यायतः करोत्यस्मिन् तस्य प्राणान्सदा हर

जो कोणी या जगात अन्यायाने अध्यापन, अध्ययन, व्याख्यान किंवा कर्म करतो, त्याचा प्राण तू नेहमीच घे.

वर्णाच्च्युतानां नारीणां नराणां नरपुङ्गव स्वधर्मरहितानां च प्राणानपहर प्रभो

हे नरश्रेष्ठ, जे स्त्री-पुरुष आपल्या जातीपासून दूर गेले आहेत किंवा स्वतःच्या धर्मापासून वंचित आहेत, त्यांचे प्राण तू घे, प्रभो.

याः स्त्रियस्त्वां सदा कालं पुरुषाश् च विनायक यजन्ति तासां तेषां च त्वत्साम्यं दातुमर्हसि

हे विनायक, ज्या स्त्रिया आणि पुरुष नेहमी तुझी पूजा करतात, त्यांना तू स्वतःसारखेच स्थान दे.

त्वं भक्तान् सर्वयत्नेन रक्ष बालगणेश्वर यौवनस्थांश् च वृद्धांश् च इहामुत्र च पूजितः

हे बालगणेश, आपल्या भक्तांचे सर्व प्रकारे रक्षण कर, ते लहान असोत, तरुण असोत किंवा वृद्ध असोत; इथे आणि पुढेही, पूजा केल्यावर त्यांचे रक्षण कर.