लिङ्गपुराणम्

कालकण्ठाय मुख्याय वाहनाय वराय ते अंबिकापतये तुभ्यं हिरण्यपतये नमः

काळकंठ, श्रेष्ठ, वाहन, उत्तम, अंबिकेचा स्वामी, सुवर्णाचा स्वामी, तुला नमस्कार.

हिरण्यरेतसे चैव नमः शर्वाय शूलिने कपालदण्डपाशासिचर्माङ्कुशधराय च

सुवर्णवीर्य असलेला, शर्व, त्रिशूलधारी, कवटी, दंड, पाश, तलवार, कातडी आणि अंकुश धारण करणारा, तुला नमस्कार.

पतये हैमवत्याश् च हेमशुक्लाय ते नमः पीतशुक्लाय रक्षार्थं सुराणां कृष्णवर्त्मने

हैमवतीचा स्वामी, सोन्यासारखा शुभ्र, पिवळट शुभ्र, देवांच्या रक्षणासाठी, कृष्ण मार्ग असणारा, तुला नमस्कार.

पञ्चमाय महापञ्चयज्ञिनां फलदाय च पञ्चास्यफणिहाराय पञ्चाक्षरमयाय ते

पंचम, पाच महायज्ञ करणाऱ्यांना फळ देणारा, पाच तोंडांचा आणि सर्पमाळा घालणारा, पाच अक्षरांनी बनलेला, तुला नमस्कार.

पञ्चधा पञ्चकैवल्यदेवैरर्चितमूर्तये पञ्चाक्षरदृशे तुभ्यं परात्परतराय ते

पंचरूप, पाच कैवल्य प्राप्त देवांनी पूजिला जाणारा, पाच अक्षरांचा दृष्टी असणारा, परात्पर, तुला नमस्कार.

षोडशस्वरवज्राङ्गवक्त्रायाक्षयरूपिणे कादिपञ्चकहस्ताय चादिहस्ताय ते नमः

षोडश स्वरांसारखे वज्रासारखे अंग व मुख असलेला, अक्षय रूप असणारा, 'क' पासून पाच हात असलेला, आदिहस्त असणारा, तुला नमस्कार.

टादिपादाय रुद्राय तादिपादाय ते नमः पादिमेण्ढ्राय यद्यङ्गधातुसप्तकधारिणे

'ट' पासून पाय असलेला रुद्र, 'त' पासून पाय असलेला, पाय हे आधार असलेला, शरीरातील सात धातू धारण करणारा, तुला नमस्कार.

शान्तात्मरूपिणे साक्षात् क्षदन्तक्रोधिने नमः लवरेफहलाङ्गाय निरङ्गाय च ते नमः

शांतस्वभाव असलेल्या, काम आणि रागाचा नाश करणाऱ्या, 'ल', 'र' आणि 'फ' या अक्षरांचा अर्थ असलेल्या, आणि कोणतेही अवयव नसलेल्या तुला माझा नमस्कार.

सर्वेषाम् एव भूतानां हृदि निःस्वनकारिणे भ्रुवोर् अन्ते सदा सद्भिर् दृष्टायात्यन्तभानवे

सर्व जीवांच्या हृदयात अंतरध्वनी निर्माण करणाऱ्या, भुवयांच्या टोकाशी ज्ञानी लोकांना नेहमीच दिसणाऱ्या त्या परम तेजस्वी तुला नमस्कार.

भानुसोमाग्निनेत्राय परमात्मस्वरूपिणे गुणत्रयोपरिस्थाय तीर्थपादाय ते नमः

ज्यांच्या डोळ्यांत सूर्य, चंद्र आणि अग्नी आहेत, जे परब्रह्मस्वरूप आहेत, जे तीन गुणांपेक्षा वर आहेत, आणि ज्यांचे पाय तीर्थक्षेत्र आहेत, अशा तुला नमस्कार.

तीर्थतत्त्वाय साराय तस्मादपि पराय ते ऋग्यजुःसामवेदाय ओंकाराय नमो नमः

तीर्थांचे खरे स्वरूप आणि सार असलेल्या, त्याहूनही पुढे असलेल्या, ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद आणि ओंकार असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

ओङ्कारे त्रिविधं रूपम् आस्थायोपरिवासिने पीताय कृष्णवर्णाय रक्तायात्यन्ततेजसे

ओंकारात तीन प्रकारचे रूप धारण करून, वरती वास करणाऱ्या, पिवळ्या, काळ्या आणि लाल रंगाच्या, अत्यंत तेजस्वी तुला नमस्कार.

स्थानपञ्चकसंस्थाय पञ्चधाण्डबहिः क्रमात् ब्रह्मणे विष्णवे तुभ्यं कुमाराय नमोनमः

पाच स्थानांमध्ये वास करणाऱ्या, पाच अंडांच्या पलीकडे असणाऱ्या, ब्रह्मा, विष्णू आणि कुमार अशा रूपातील तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

अंबायाः परमेशाय सर्वोपरिचराय ते मूलसूक्ष्मस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्माय ते नमः

अंबेचे परमेश्वर, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, मूळ आणि सूक्ष्म स्वरूप असलेल्या, स्थूल आणि सूक्ष्म रूप असलेल्या तुला नमस्कार.

सर्वसंकल्पशून्याय सर्वस्माद्रक्षिताय ते आदिमध्यान्तशून्याय चित्संस्थाय नमोनमः

सर्व संकल्पांपासून मुक्त, सर्वांचे रक्षण करणाऱ्या, आरंभ, मध्य आणि अंत नसलेल्या, चैतन्यात वास करणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

यमाग्निवायुरुद्रांबुसोमशक्रनिशाचरैः दिङ्मुखे दिङ्मुखे नित्यं सगणैः पूजिताय ते

यम, अग्नी, वायू, रुद्र, पाणी, सोम, इंद्र आणि रात्रभर फिरणारे, त्यांच्या गणांसह, सर्व दिशांना नेहमी पूजन करणाऱ्या तुला नमस्कार.

सर्वेषु सर्वदा सर्वमार्गे सम्पूजिताय ते रुद्राय रुद्रनीलाय कद्रुद्राय प्रचेतसे महेश्वराय धीराय नमः साक्षाच्छिवाय ते

सर्व ठिकाणी, सर्व मार्गांवर नेहमी पूजिला जाणाऱ्या, रुद्र, निळ्या गळ्याचा, उग्र, ज्ञानी, महेश्वर, आणि प्रत्यक्ष शिव अशा तुला नमस्कार.

मखमदनयमाग्निदक्षयज्ञक्षपणविचित्रविचेष्टितं क्षमस्व

मख, मदन, यम, अग्नी आणि दक्ष यांच्या यज्ञात जे विविध कृत्ये घडली, ती सर्व तू क्षमा कर.

यः पठेत्तु स्तवं भक्त्या शक्राग्निप्रमुखैः सुरैः कीर्तितं श्रावयेद्विद्वान् स याति परमां गतिम्

जो कोणी हा स्तोत्र भक्तीने वाचतो किंवा इंद्र, अग्नी इत्यादी देवांनी गौरविलेला हा स्तोत्र विद्वानांकडून ऐकतो, तो श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतो.

यदा स्थिताः सुरेश्वराः प्रणम्य चैवमीश्वरम् तदांबिकापतिर् भवः पिनाकधृङ् महेश्वरः

देवतांचे अधिपती परमेश्वराला वंदन करून उभे राहिले, तेव्हा अंबेचे स्वामी, भव, पिनाकधारी, महेश्वर—

ददौ निरीक्षणं क्षणाद् भवः स तान्सुरोत्तमान् प्रणेमुरादराद्धरं सुरा मुदार्द्रलोचनाः

—भवाने क्षणातच त्या श्रेष्ठ देवांकडे दृष्टी टाकली; ते सर्व देव हर्षाने डोळ्यांत पाणी आणून आदराने हराला वंदन करू लागले.

भवः सुधामृतोपमैर् निरीक्षणैर्निरीक्षणात् तदाह भद्रमस्तु वः सुरेश्वरान् महेश्वरः

भवाने अमृतासारख्या मधुर दृष्टीने त्यांच्याकडे पाहून, 'देवतांनो, तुम्हाला कल्याण लाभो,' असे महेश्वर म्हणाले.

वरार्थमीश वीक्ष्यते सुरा गृहं गतास्त्विमे प्रणम्य चाह वाक्पतिः पतिं निरीक्ष्य निर्भयः

'हे प्रभो, वरासाठी आम्ही तुझ्याकडे पाहत आहोत; हे देव तुझ्या घरी आले आहेत. वंदन करून वाणीचा स्वामी निर्भयपणे तुझ्याकडे पाहून बोलला.'

सुरेतरादिभिः सदा ह्य् अविघ्नमर्थितो भवान् समस्तकर्मसिद्धये सुरापकारकारिभिः

'देव आणि इतर सर्व नेहमीच तुझ्याकडे विघ्न दूर करण्यासाठी, सर्व कर्मसिद्धीसाठी, आणि देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी प्रार्थना करतात.'

ततः प्रसीदताद् भवान् सुविघ्नकर्मकारणम् सुरापकारकारिणाम् इहैष एव नो वरः

'म्हणून, हे भव, कृपा कर; योग्य आणि अयोग्य कर्माचे कारण असलेल्या, देवांचे अपकार करणाऱ्यांसाठी हाच आमचा वर आहे.'

ततस्तदा निशम्य वै पिनाकधृक् सुरेश्वरः गणेश्वरं सुरेश्वरं वपुर्दधार सः शिवः

तेव्हा पिनाकधारी देवाधिदेव शिवाने हे ऐकून, गणेश्वराचा, देवांचा स्वामी असा रूप घेतले.

गणेश्वराश् च तुष्टुवुः सुरेश्वरा महेश्वरम् समस्तलोकसंभवं भवार्त्तिहारिणं शुभम्

गणांचे प्रमुख आणि देवांनी सर्व जगाचा आधार, दुःख दूर करणारा, शुभ असा महेश्वराची स्तुती केली.

इभाननाश्रितं वरं त्रिशूलपाशधारिणम् समस्तलोकसंभवं गजाननं तदांबिका

त्या वेळी अंबिकेने गजमुख, वर देणारा, त्रिशूळ आणि पाश धारण करणारा, सर्व जगाचा मूळ असलेल्या गणपतीला वर दिला.

ददुः पुष्पवर्षं हि सिद्धा मुनीन्द्रास् तथा खेचरा देवसंघास्तदानीम् तदा तुष्टुवुश्चैकदन्तं सुरेशाः प्रणेमुर्गणेशं महेशं वितन्द्राः

त्या वेळी सिद्ध, ऋषी, आकाशातील देवता आणि देवगण यांनी फुलांची वृष्टी केली; देवांनी एकदंताची स्तुती केली आणि थकवा न येता गणेश, महेश यांना वंदन केले.