लिङ्गपुराणम्

काकपाटो ऽपरः षष्ट्या षष्ट्या संतानकः प्रभुः महाबलश् च नवभिर् मधुपिङ्गश् च पिङ्गलः

साठ गणांसह काकपाट, साठ गणांसह प्रभू संतानक, नव गणांसह महाबल, आणि मधुपिंग व पिंगल हे आले.

नीलो नवत्या देवेशः पूर्णभद्रस्तथैव च कोटीनां चैव सप्तत्या चतुर्वक्त्रो महाबलः

नव्वद गणांसह देवांचा निळा, तसाच पूर्णभद्र, आणि सत्तर कोटी गणांसह महाबल चतुर्वक्त्र हे आले.

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर् विंशतिभिर् वृताः तत्राजग्मुस् तथा देवास् ते सर्वे शङ्करं भवम्

वीस शंभर कोटी हजारांनी वेढलेले, सर्व देव तिथे शंकर, भवाचे दर्शन घेण्यासाठी आले.

भूतकोटिसहस्रेण प्रमथः कोटिभिस्त्रिभिः वीरभद्रश्चतुःषष्ट्या रोमजाश्चैव कोटिभिः

भूतांच्या हजार कोटी गणांसह प्रमथ, तीन कोटी गणांसह वीरभद्र, आणि कोटी गणांसह रोमज हे आले.

करणश्चैव विंशत्या नवत्या केवलः शुभः पञ्चाक्षः शतमन्युश् च मेघमन्युस् तथैव च

वीस गणांसह करण, नव्वद गणांसह केवळ शुभ, आणि पंचाक्ष, शतमन्यु, मेघमन्यु हे आले.

काष्ठकूटश् चतुःषष्ट्या सुकेशो वृषभस् तथा विरूपाक्षश् च भगवान् चतुःषष्ट्या सनातनः

काष्ठकूट आणि त्याच्या चौसष्ट गणांसह, सुकेश, वृषभ आणि भगवंत विरूपाक्ष, हे सर्व सनातन आहेत.

तालुकेतुः षडास्यश् च पञ्चास्यश् च सनातनः संवर्तकस् तथा चैत्रो लकुलीशः स्वयं प्रभुः

तालुकेतु, षडास्य, पंचास्य हे सनातन, संवर्तक, चैत्र, आणि स्वतः प्रभू लकुलीश हेही आहेत.

लोकान्तकश् च दीप्तास्यस् तथा दैत्यान्तकः प्रभुः मृत्युहृत् कालहा कालो मृत्युञ्जयकरस् तथा

लोकांतक, दीप्तास्य, दैत्यांतक प्रभू, मृत्युघात, काळहा, काळ आणि मृत्यून्यावर विजय देणारा हे सर्व आहेत.

विषादो विषदश्चैव विद्युतः कान्तकः प्रभुः देवो भृङ्गी रिटिः श्रीमान् देवदेवप्रियस् तथा

विषाद, विशद, विद्युत, कांतक प्रभू, देव, भृंगी, ऋटि, श्रीमान आणि देवदेवांचा प्रिय हेही आहेत.

अशनिर् भासकश् चैव चतुःषष्ट्या सहस्रपात् एते चान्ये च गणपा असंख्याता महाबलाः

अशनि, भासक आणि चौसष्ट सहस्रपाद, हे आणि इतर गण, अनगणित आणि महान शक्तीचे आहेत.

सर्वे सहस्रहस्ताश् च जटामुकुटधारिणः चन्द्ररेखावतंसाश् च नीलकण्ठास् त्रिलोचनाः

सर्वजण हजारो हातांचे, जटामुकुट घालणारे, चंद्ररेखा मस्तकी धारण करणारे, नीलकंठ आणि त्रिनेत्री आहेत.

हारकुण्डलकेयूरमुकुटाद्यैर् अलंकृताः ब्रह्मेन्द्रविष्णुसंकाशा अणिमादिगुणैर्वृताः

हार, कुंडल, केयूर, मुकुट आणि इतर अलंकारांनी सजलेले, ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू यांसारखे दिसणारे, अणिमा इत्यादी सिद्धीने युक्त आहेत.

सूर्यकोटिप्रतीकाशास् तत्राजग्मुर्गणेश्वराः पातालचारिणश्चैव सर्वलोकनिवासिनः

गणेश्वर तेजाने कोटी सूर्यांसारखे उजळलेले, पाताळात संचार करणारे आणि सर्व लोकांत वास करणारे तिथे आले.

तुंबरुर्नारदो हाहा हूहूश्चैव तु सामगाः रत्नान्यादाय वाद्यांश् च तत्राजग्मुस्तदा पुरम्

तुंबरू, नारद, हाहा, हूहू आणि सामगायक, रत्नं आणि वाद्ये घेऊन त्या नगरीत आले.

ऋषयः कृत्स्नशस्तत्र देवगीतास्तपोधनाः पुण्यान् वैवाहिकान् मन्त्रान् अजपुर् हृष्टमानसाः

सर्व ऋषी, तपश्चर्येने संपन्न, तिथे उपस्थित होते. त्यांनी आनंदाने पुण्य विवाहमंत्र उच्चारले.

तत एवं प्रवृत्ते तु सर्वतश् च समागमे गिरिजां ताम् अलंकृत्य स्वयमेव शुचिस्मिताम्

सर्वत्र सर्वजण एकत्र जमले असता, गिरिजा, शुभ हास्य असलेली, स्वतःच्या हातांनी सजली.

पुरं प्रवेशयामास स्वयम् आदाय केशवः सदस्याह च देवेशं नारायणमजो हरिम्

केशवाने स्वतः तिला हातात घेऊन नगरीत प्रवेश केला, आणि सभेने देवांचा देव, नारायण, अज, हरि यांना संबोधले.

भवानग्रे समुत्पन्नो भवान्या सह दैवतैः वामाङ्गादस्य रुद्रस्य दक्षिणाङ्गादहं प्रभो

तू भवानी आणि देवतांसह प्रारंभी उत्पन्न झाला, प्रभो! रुद्राच्या डाव्या अंगातून तू, आणि उजव्या अंगातून मी उत्पन्न झालो.

मन्मूर्तिस्तुहिनाद्रीशो यज्ञार्थं सृष्ट एव हि एषा हैमवती जज्ञे मायया परमेष्ठिनः

माझे रूप म्हणजे हिमालयाचा स्वामी, जो यज्ञासाठी निर्माण झाला; ही हिमवती परब्रह्माच्या मायेमुळे जन्मली.

श्रौतस्मार्तप्रवृत्त्यर्थम् उद्वाहार्थम् इहागतः अतो ऽसौ जगतां धात्री धाता तव ममापि च

श्रौत आणि स्मार्त विधींसाठी, तसेच विवाहासाठी मी येथे आलो आहे; म्हणून ही जगाची पालनकर्ती आणि तुझ्या-माझ्यासाठी सृष्टी करणारी आहे.

अस्य देवस्य रुद्रस्य मूर्तिभिर् विहितं जगत् क्ष्माबग्निखेन्दुसूर्यात्मपवनात्मा यतो भवः

या रुद्रदेवाच्या विविध रूपांनी हे जग निर्माण झाले आहे; पृथ्वी, अग्नी, चंद्र, सूर्य, वायू आणि आकाश याच्यापासून उत्पन्न झाले.

तथापि तस्मै दातव्या वचनाच्च गिरेर्मम एषा ह्य् अजा शुक्लकृष्णा लोहिता प्रकृतिर्भवान्

तरीही, गिरिराज आणि माझ्या इच्छेने, तिला त्याला द्यायचे आहे; ही अजन्मा, शुभ्र, कृष्ण आणि लाल रंगाची, म्हणजेच प्रकृती आहे, प्रभो.

श्रेयो ऽपि शैलराजेन संबन्धो ऽयं तवापि च तव पाद्मे समुद्भूतः कल्पे नाभ्यंबुजादहम्

तरीसुद्धा, शैलराजाशी हा संबंध तुझ्यासाठीही मंगल आहे; तू कमळातून जन्मलेला, आणि कल्पात मी नाभिकमळातून उत्पन्न झालो.

मदंशस्यास्य शैलस्य ममापि च गुरुर्भवान् बाढम् इत्यजम् आहासौ देवदेवो जनार्दनः

देवदेव जनार्दन म्हणाले, "हा अभिमानी डोंगर आणि मी दोघांसाठीही तुम्हीच गुरु आहात."

देवाश् च मुनयः सर्वे देवदेवश् च शङ्करः ततश्चोत्थाय विद्वान्सः पद्मनाभः प्रणम्य ताम्

मग सर्व देव, ऋषी, शंकर आणि पद्मनाभ हे ज्ञानी उठले आणि तिला वंदन केले.

पादौ प्रक्षाल्य देवस्य कराभ्यां कमलेक्षणः अभ्युक्षद् आत्मनो मूर्ध्नि ब्रह्मणश् च गिरेस् तथा

कमलासारख्या डोळ्यांनी देवाच्या पायांना हातांनी धुतले आणि मग ते पाणी स्वतःच्या, ब्रह्मा आणि पर्वत यांच्या डोक्यावर शिंपडले.

त्वदीयैषा विवाहार्थं मेनजा ह्यनुजा मम इत्युक्त्वा सोदकं दत्त्वा देवीं देवेश्वराय ताम्

"ही मेना माझी लहान बहीण आहे आणि तिला तुझ्याशी लग्नासाठी देतो," असे म्हणून त्याने तिला पाणी घालून देवेश्वराला दिले.

स्वात्मानमपि देवाय सोदकं प्रददौ हरिः अथ सर्वे मुनिश्रेष्ठाः सर्ववेदार्थपारगाः

हरिने स्वतःलाही पाणी घालून देवाला अर्पण केले. मग सर्व श्रेष्ठ ऋषी, वेदांचा अर्थ जाणणारे,

ऊचुर्दाता गृहीता च फलं द्रव्यं विचारतः एष देवो हरो नूनं मायया हि ततो जगत्

ते म्हणाले, "देणारा, घेणारा, फळ आणि वस्तू—हे सर्व विचारात घेतल्यास, हा हरि देव आपल्या मायेमुळेच हे जग आहे."