लिङ्गपुराणम्

गणपाश् च महाभागाः सर्वलोकनमस्कृताः उद्वाहः शङ्करस्येति तत्राजग्मुर्मुदान्विताः

सर्व लोकांनी वंदन केलेले महान गण, शंकराच्या विवाहासाठी आनंदाने तिथे आले.

अभ्ययुः शङ्खवर्णाश् च गणकोट्यो गणेश्वराः दशभिः केकराक्षश् च विद्युतो ऽष्टाभिर् एव च

शंखासारखा वर्ण असलेले गण, कोटी कोटी गणेश्वर, दहा गणांसह केकराक्ष, आणि आठ गणांसह विद्युत हे आले.

चतुःषष्ट्या विशाखाश् च नवभिः पारयात्रिकः षड्भिः सर्वान्तकः श्रीमान् तथैव विकृताननः

चौसष्ट गणांसह विशाख, नव गणांसह पारयात्रिक, सहा गणांसह श्रीमंत सर्वांतक आणि विकृतानन हे आले.

ज्वालाकेशो द्वादशभिः कोटिभिर् गणपुङ्गवः सप्तभिः समदः श्रीमान् दुन्दुभो ऽष्टाभिर् एव च

द्वादश कोटी गणांसह ज्वालाकेश, सात गणांसह श्रीमंत समद, आणि आठ गणांसह दुंदुभी हे आले.

पञ्चभिश् च कपालीशः षड्भिः संदारकः शुभः कोटिकोटिभिर् एवेह गण्डकः कुंभकस् तथा

पाच गणांसह कपालीश, सहा गणांसह शुभ संदारक, आणि गण्डक व कुंभक हे दोघे कोटी कोटी गणांसह आले.

विष्टम्भो ऽष्टाभिर् एवेह गणपः सर्वसत्तमः पिप्पलश् च सहस्रेण संनादश् च तथा द्विजाः

आठ गणांसह श्रेष्ठ विष्टंभ, हजार गणांसह पिप्पल, आणि तसाच संनाद हे ब्राह्मणांनो, आले.

आवेष्टनस् तथाष्टाभिः सप्तभिश्चन्द्रतापनः महाकेशः सहस्रेण कोटीनां गणपो वृतः

आठ गणांसह आवेष्टन, सात गणांसह चंद्रतापन, हजार गणांसह महाकेश, आणि कोटी कोटी गणांनी वेढलेला.

कुण्डी द्वादशभिर् वीरस् तथा पर्वतकः शुभः कालश् च कालकश्चैव महाकालः शतेन वै

बारा गणांसह कुंडी, वीर आणि शुभ पर्वतक, काळ, कालक आणि शंभर गणांसह महाकाळ हे आले.

आग्निकः शतकोट्या वै कोट्याग्निमुख एव च आदित्यमूर्धा कोट्या च तथा चैव धनावहः

शंभर कोटी गणांसह अग्निक, कोटी गणांसह अग्निमुख, कोटी गणांसह आदित्यमुख, आणि तसाच धनावह.

संनामश् च शतेनैव कुमुदः कोटिभिस् तथा अमोघः कोकिलश्चैव कोटिकोट्या सुमन्त्रकः

शंभर गणांसह संनाम, कोटी गणांसह कुमुद, अमोघ, कोकिल आणि कोटी कोटी गणांसह सुमंत्रक हे आले.

काकपाटो ऽपरः षष्ट्या षष्ट्या संतानकः प्रभुः महाबलश् च नवभिर् मधुपिङ्गश् च पिङ्गलः

साठ गणांसह काकपाट, साठ गणांसह प्रभू संतानक, नव गणांसह महाबल, आणि मधुपिंग व पिंगल हे आले.

नीलो नवत्या देवेशः पूर्णभद्रस्तथैव च कोटीनां चैव सप्तत्या चतुर्वक्त्रो महाबलः

नव्वद गणांसह देवांचा निळा, तसाच पूर्णभद्र, आणि सत्तर कोटी गणांसह महाबल चतुर्वक्त्र हे आले.

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर् विंशतिभिर् वृताः तत्राजग्मुस् तथा देवास् ते सर्वे शङ्करं भवम्

वीस शंभर कोटी हजारांनी वेढलेले, सर्व देव तिथे शंकर, भवाचे दर्शन घेण्यासाठी आले.

भूतकोटिसहस्रेण प्रमथः कोटिभिस्त्रिभिः वीरभद्रश्चतुःषष्ट्या रोमजाश्चैव कोटिभिः

भूतांच्या हजार कोटी गणांसह प्रमथ, तीन कोटी गणांसह वीरभद्र, आणि कोटी गणांसह रोमज हे आले.

करणश्चैव विंशत्या नवत्या केवलः शुभः पञ्चाक्षः शतमन्युश् च मेघमन्युस् तथैव च

वीस गणांसह करण, नव्वद गणांसह केवळ शुभ, आणि पंचाक्ष, शतमन्यु, मेघमन्यु हे आले.

काष्ठकूटश् चतुःषष्ट्या सुकेशो वृषभस् तथा विरूपाक्षश् च भगवान् चतुःषष्ट्या सनातनः

काष्ठकूट आणि त्याच्या चौसष्ट गणांसह, सुकेश, वृषभ आणि भगवंत विरूपाक्ष, हे सर्व सनातन आहेत.

तालुकेतुः षडास्यश् च पञ्चास्यश् च सनातनः संवर्तकस् तथा चैत्रो लकुलीशः स्वयं प्रभुः

तालुकेतु, षडास्य, पंचास्य हे सनातन, संवर्तक, चैत्र, आणि स्वतः प्रभू लकुलीश हेही आहेत.

लोकान्तकश् च दीप्तास्यस् तथा दैत्यान्तकः प्रभुः मृत्युहृत् कालहा कालो मृत्युञ्जयकरस् तथा

लोकांतक, दीप्तास्य, दैत्यांतक प्रभू, मृत्युघात, काळहा, काळ आणि मृत्यून्यावर विजय देणारा हे सर्व आहेत.

विषादो विषदश्चैव विद्युतः कान्तकः प्रभुः देवो भृङ्गी रिटिः श्रीमान् देवदेवप्रियस् तथा

विषाद, विशद, विद्युत, कांतक प्रभू, देव, भृंगी, ऋटि, श्रीमान आणि देवदेवांचा प्रिय हेही आहेत.

अशनिर् भासकश् चैव चतुःषष्ट्या सहस्रपात् एते चान्ये च गणपा असंख्याता महाबलाः

अशनि, भासक आणि चौसष्ट सहस्रपाद, हे आणि इतर गण, अनगणित आणि महान शक्तीचे आहेत.

सर्वे सहस्रहस्ताश् च जटामुकुटधारिणः चन्द्ररेखावतंसाश् च नीलकण्ठास् त्रिलोचनाः

सर्वजण हजारो हातांचे, जटामुकुट घालणारे, चंद्ररेखा मस्तकी धारण करणारे, नीलकंठ आणि त्रिनेत्री आहेत.

हारकुण्डलकेयूरमुकुटाद्यैर् अलंकृताः ब्रह्मेन्द्रविष्णुसंकाशा अणिमादिगुणैर्वृताः

हार, कुंडल, केयूर, मुकुट आणि इतर अलंकारांनी सजलेले, ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू यांसारखे दिसणारे, अणिमा इत्यादी सिद्धीने युक्त आहेत.

सूर्यकोटिप्रतीकाशास् तत्राजग्मुर्गणेश्वराः पातालचारिणश्चैव सर्वलोकनिवासिनः

गणेश्वर तेजाने कोटी सूर्यांसारखे उजळलेले, पाताळात संचार करणारे आणि सर्व लोकांत वास करणारे तिथे आले.

तुंबरुर्नारदो हाहा हूहूश्चैव तु सामगाः रत्नान्यादाय वाद्यांश् च तत्राजग्मुस्तदा पुरम्

तुंबरू, नारद, हाहा, हूहू आणि सामगायक, रत्नं आणि वाद्ये घेऊन त्या नगरीत आले.

ऋषयः कृत्स्नशस्तत्र देवगीतास्तपोधनाः पुण्यान् वैवाहिकान् मन्त्रान् अजपुर् हृष्टमानसाः

सर्व ऋषी, तपश्चर्येने संपन्न, तिथे उपस्थित होते. त्यांनी आनंदाने पुण्य विवाहमंत्र उच्चारले.

तत एवं प्रवृत्ते तु सर्वतश् च समागमे गिरिजां ताम् अलंकृत्य स्वयमेव शुचिस्मिताम्

सर्वत्र सर्वजण एकत्र जमले असता, गिरिजा, शुभ हास्य असलेली, स्वतःच्या हातांनी सजली.

पुरं प्रवेशयामास स्वयम् आदाय केशवः सदस्याह च देवेशं नारायणमजो हरिम्

केशवाने स्वतः तिला हातात घेऊन नगरीत प्रवेश केला, आणि सभेने देवांचा देव, नारायण, अज, हरि यांना संबोधले.

भवानग्रे समुत्पन्नो भवान्या सह दैवतैः वामाङ्गादस्य रुद्रस्य दक्षिणाङ्गादहं प्रभो

तू भवानी आणि देवतांसह प्रारंभी उत्पन्न झाला, प्रभो! रुद्राच्या डाव्या अंगातून तू, आणि उजव्या अंगातून मी उत्पन्न झालो.

मन्मूर्तिस्तुहिनाद्रीशो यज्ञार्थं सृष्ट एव हि एषा हैमवती जज्ञे मायया परमेष्ठिनः

माझे रूप म्हणजे हिमालयाचा स्वामी, जो यज्ञासाठी निर्माण झाला; ही हिमवती परब्रह्माच्या मायेमुळे जन्मली.