तवाहं दक्षिणाद्धस्तात् सृष्टः पूर्वं पुरातनः वामहस्तान् महाबाहो देवो नारायणः प्रभुः
प्राचीन प्रभो, मी तुझ्या उजव्या हातातून निर्माण झालो; आणि तुझ्या डाव्या हातातून, महाबाहू, नारायण देव उत्पन्न झाला.
इयं च प्रकृतिर्देवी सदा ते सृष्टिकारण पत्नीरूपं समास्थाय जगत्कारणमागता
ही देवी प्रकृती नेहमीच तुझ्या सृष्टीचे कारण आहे; तिने तुझ्या पत्नीचे रूप धारण करून जगाचे कारण बनली आहे.
नमस्तुभ्यं महादेव महादेव्यै नमोनमः प्रसादात्तव देवेश नियोगाच्च मया प्रजाः
महादेव, तुला नमस्कार; महादेवीसही पुन्हा पुन्हा नमस्कार. तुझ्या कृपेने आणि आज्ञेने मी ही सृष्टी केली आहे.
देवाद्यास्तु इमाः सृष्टा मूढास्त्वद्योगमोहिताः कुरु प्रसादमेतेषां यथापूर्वं भवन्त्विमे
हे देव आणि इतरही मी निर्माण केले, पण आता ते तुझ्या योगमायेने गोंधळले आहेत; त्यांना पूर्वीसारखे होण्यासाठी कृपा कर.
विज्ञाप्यैवं तदा ब्रह्मा देवदेवं महेश्वरम् संस्तम्भितांस्तदा तेन भगवान् आह पद्मजः
त्यावेळी ब्रह्म्याने महेश्वर देवाला सर्व सांगितले आणि त्याने ज्यांना देवाने थांबवले होते त्यांची माहिती दिली.
मूढास्थ देवताः सर्वा नैव बुध्यत शङ्करम् देवदेवम् इहायान्तं सर्वदेवनमस्कृतम्
हे सर्व देव गोंधळले आहेत आणि शंकर, देवाधिदेव, सर्व देवांनी पूजलेला येथे आला आहे हे त्यांना कळत नाही.
गच्छध्वं शरणं शीघ्रं देवाः शक्रपुरोगमाः सनारायणकाः सर्वे मुनिभिः शङ्करं प्रभुम्
इंद्रासह सर्व देवांनो, नारायण आणि ऋषींसह लवकर शंकर प्रभूच्या शरण जा.
सार्धं मयैव देवेशं परमात्मानमीश्वरम् अनया हैमवत्या च प्रकृत्या सह सत्तमम्
माझ्यासह, या हिमालयकन्या प्रकृतीसह, आपण सर्व देवाधिदेव, परात्मा, ईश्वर यांच्या जवळ चला.
तत्र ते स्तम्भितास्तेन तथैव सुरसत्तमाः प्रणेमुर् मनसा सर्वे सनारायणकाः प्रभुम्
तिथे, अजूनही थांबवलेले ते श्रेष्ठ देव नारायणासह सर्वांनी मनाने प्रभूला वंदन केले.
अथ तेषां प्रसन्नो भूद् देवदेवस्त्रियंबकः यथापूर्वं चकाराशु वचनाद्ब्रह्मणः प्रभुः
मग, देवाधिदेव त्रिनेत्राने ब्रह्म्याच्या विनंतीवरून प्रसन्न होऊन, लगेच त्यांना पूर्वीसारखे केले.
तत एवं प्रसन्ने तु सर्वदेवनिवारणम् वपुश्चकार देवेशो दिव्यं परममद्भुतम्
सर्व देवता प्रसन्न झाल्यावर, देवांचे स्वामींनी एक दिव्य आणि अद्भुत रूप निर्माण केले, ज्यामुळे सर्व देवता थांबले.
तेजसा तस्य देवास्ते सेन्द्रचन्द्रदिवाकराः सब्रह्मकाः ससाध्याश् च सनारायणकास् तथा
त्या प्रभूच्या तेजामुळे, इंद्र, चंद्र, सूर्य, ब्रह्मा, साध्य, नारायण आणि इतर सर्व देवता चमकून गेले.
सयमाश् च सरुद्राश् च चक्षुरप्रार्थयन् विभुम् तेभ्यश् च परमं चक्षुः सर्वदृष्टौ च शक्तिमत्
यम आणि रुद्रांसह सर्वांनी त्या प्रभूचे दर्शन मागितले; त्यांना सर्व काही पाहण्याची शक्ती असलेली श्रेष्ठ दृष्टी दिली.
ददावंबापतिः शर्वो भवान्याश् च चलस्य च लब्ध्वा चक्षुस्तदा देवा इन्द्रविष्णुपुरोगमाः
पाण्यांचे स्वामी शर्वांनी भवानी आणि चलाला देखील दृष्टी दिली; मग इंद्र आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने सर्व देवांनी ती दृष्टी मिळवली.
सब्रह्मकः सशक्राश् च तमपश्यन्महेश्वरम् ब्रह्माद्या नेमिरे तूर्णं भवानी च गिरीश्वरः
ब्रह्मा, शक्र आणि इतरांसह सर्वांनी महेश्वराचे दर्शन घेतले; ब्रह्मा आणि मुख्य देव, भवानी आणि गिरिश्वर यांनी तत्काळ वंदन केले.
मुनयश् च महादेवं गणेशाः शिवसंमताः ससर्जुः पुष्पवृष्टिं च खेचराः सिद्धचारणाः
मुनी, शिवाच्या गणांचे प्रमुख आणि शिवप्रिय सर्वांनी फुलांची वृष्टी केली; आकाशातील सिद्ध, चारण यांनीही तसेच केले.
देवदुन्दुभयो नेदुस् तुष्टुवुर्मुनयः प्रभुम् जगुर्गन्धर्वमुख्याश् च ननृतुश्चाप्सरोगणाः
दिव्य डमरू वाजले, मुनींनी प्रभूचे स्तुती केली, गंधर्वांचे प्रमुख गाऊ लागले आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केले.
मुमुहुर्गणपाः सर्वे मुमोदांबा च पार्वती तस्य देवी तदा हृष्टा समक्षं त्रिदिवौकसाम्
सर्व गण आनंदित झाले आणि पार्वती माता प्रसन्न झाली; त्या देवी त्रैलोक्यवासीयांच्या समोर अत्यंत हर्षित झाल्या.
पादयोः स्थापयामास मालां दिव्यां सुगन्धिनीम् साधु साध्विति सम्प्रोच्य तया तत्रैव चार्चितम्
तिने त्यांच्या पायांवर सुगंधी दिव्य माळ ठेवली आणि 'छान, छान' असे म्हणत तेथेच त्यांची पूजा केली.
सह देव्या नमश्चक्रुः शिरोभिर् भूतलाश्रितैः सर्वे सब्रह्मका देवाः सयक्षोरगराक्षसाः
देवीसोबत ब्रह्मासह सर्व देव, यक्ष, नाग, राक्षस यांनीही डोके झुकवून पृथ्वीला स्पर्श करून वंदन केले.
अथ ब्रह्मा महादेवम् अभिवन्द्य कृताञ्जलिः उद्वाहः क्रियतां देव इत्युवाच महेश्वरम्
मग ब्रह्मा हात जोडून महादेवांना वंदन करून म्हणाले, 'देवा, लग्न विधी व्हावा' असे महेश्वराला सांगितले.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मणः परमेष्ठिनः यथेष्टमिति लोकेशं प्राह भूतपतिः प्रभुः
ब्रह्मदेवाचे ते शब्द ऐकून भूतांचे स्वामी प्रभूंनी 'जसे तुम्हाला हवे तसे होवो' असे लोकांचे स्वामींना सांगितले.
उद्वाहार्थं महेशस्य तत्क्षणादेव सुव्रताः ब्रह्मणा कल्पितं दिव्यं पुरं रत्नमयं शुभम्
महेशाचे लग्न होण्यासाठी, त्या क्षणीच पुण्यवानांनी ब्रह्म्याने निर्माण केलेले रत्नांनी सजलेले दिव्य आणि सुंदर नगर पाहिले.
अथादितिर्दितिः साक्षाद् दनुः कद्रुः सुकालिका पुलोमा सुरसा चैव सिंहिका विनता तथा
मग अदिती, दिती, दनु, कद्रू, सुकालिका, पुलोमा, सुरसा, सिंहिका आणि विनता प्रत्यक्ष प्रकट झाल्या.
सिद्धिर्माया क्रिया दुर्गा देवी साक्षात्सुधा स्वधा सावित्री वेदमाता च रजनी दक्षिणा द्युतिः
सिद्धी, माया, क्रिया, दुर्गा, देवी, सुधा, स्वधा, सावित्री, वेदांची माता, रजनी, दक्षिणा आणि द्युती ह्या सर्वही आल्या.
स्वाहा स्वाहामतिर् बुद्धिर् ऋद्धिर् वृद्धिः सरस्वती राका कुहूः सिनीवाली देवी अनुमती तथा
स्वाहा, स्वाहामती, बुद्धी, ऋद्धी, वृद्धी, सरस्वती, राका, कुहू, सिनीवाली, देवी अनुमती आणि इतरही आल्या.
धरणी धारणी चेला शची नारायणी तथा एताश्चान्याश् च देवानां मातरः पत्नयस् तथा
धरणी, धारणी, चेला, शची, नारायणी आणि इतरही, देवतांच्या माता आणि पत्नी, त्या सर्वही आल्या.
उद्वाहः शङ्करस्येति जग्मुः सर्वा मुदान्विताः उरगा गरुडा यक्षा गन्धर्वाः किन्नरा गणाः
'हे शंकराचे लग्न आहे' असे म्हणत सर्वजणी आनंदाने निघाल्या—सर्प, गरुड, यक्ष, गंधर्व, किन्नर आणि गणही गेले.
सागरा गिरयो मेघा मासाः संवत्सरास् तथा वेदा मन्त्रास् तथा यज्ञाः स्तोमा धर्माश् च सर्वशः
सागर, पर्वत, मेघ, महिने, वर्षे, वेद, मंत्र, यज्ञ, स्तोत्रे आणि सर्व धर्म असे सगळे—
हुङ्कारः प्रणवश्चैव प्रतिहाराः सहस्रशः कोटिरप्सरसो दिव्यास् तासां च परिचारिकाः
हुंकार, ॐकार, असंख्य द्वारपाल, कोटी कोटी दिव्य अप्सरा आणि त्यांचे सेवक—