लिङ्गपुराणम्

प्रसीद क्षम्यतां सर्वं रोमजैः सह सुव्रत सो ऽपि भद्रः प्रभावेण ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

'कृपा कर, सर्वांना, केसातून जन्मलेल्या लोकांसह, क्षमा कर, हे दृढव्रती.' आणि भद्र ब्रह्मदेवाच्या प्रभावाने शांत झाला.

शमं जगाम शनकैः शान्तस्तस्थौ तदाज्ञया देवो ऽपि तत्र भगवान् अन्तरिक्षे वृषध्वजः

हळूहळू सगळं शांत झालं; त्या आज्ञेने वृषध्वज भगवान देखील आकाशात शांतपणे उभा राहिला.

सगणः सर्वदः शर्वः सर्वलोकमहेश्वरः प्रार्थितश्चैव देवेन ब्रह्मणा भगवान् भवः

सर्वांना देणारा, सर्व लोकांचा महेश्वर, शर्वा आपल्या गणांसह तेथे होता; त्यावेळी ब्रह्मदेवाने त्याची मनापासून प्रार्थना केली.

हतानां च तदा तेषां प्रददौ पूर्ववत्तनुम् इन्द्रस्य च शिरस्तस्य विष्णोश्चैव महात्मनः

त्यावेळी, मारलेल्यांना पूर्वीप्रमाणे पुन्हा शरीर दिलं; इंद्राचं डोकं आणि महात्मा विष्णूचं डोकंही त्याने परत केलं.

दक्षस्य च मुनीन्द्रस्य तथान्येषां महेश्वरः वागीश्याश्चैव नासाग्रं देवमातुस्तथैव च

महेश्वराने दक्ष या ऋषिराजाला आणि इतरांनाही पूर्ववत केलं; वागीशी आणि देवमातेला नाकाचा टोकही परत दिला.

नष्टानां जीवितं चैव वराणि विविधानि च दक्षस्य ध्वस्तवक्त्रस्य शिरसा भगवान्प्रभुः

ज्यांचं प्राण गेलं होतं त्यांना पुन्हा जीवन दिलं आणि विविध वरही दिले; दक्षाचं तोंड नष्ट झालं होतं, त्याला भगवानाने डोकं दिलं.

कल्पयामास वै वक्त्रं लीलया च महान् भवः दक्षो ऽपि लब्धसंज्ञश् च समुत्थाय कृताञ्जलिः

महान भवाने सहजपणे दक्षासाठी तोंड तयार केलं; दक्ष शुद्धीवर आला, उठून हात जोडले.

तुष्टाव देवदेवेशं शङ्करं वृषभध्वजम् स्तुतस्तेन महातेजाः प्रदाय विविधान्वरान्

त्याने देवांच्या देवेश्वर, शंकर, वृषभध्वज यांची स्तुती केली; त्याच्या स्तुतीने प्रसन्न होऊन तेजस्वी भगवानाने विविध वर दिले.

गाणपत्यं ददौ तस्मै दक्षायाक्लिष्टकर्मणे देवाश् च सर्वे देवेशं तुष्टुवुः परमेश्वरम्

शुद्ध कर्म असलेल्या दक्षाला गणपतीपद दिलं; सर्व देवांनी परमेश्वर, देवांचा देव यांची स्तुती केली.

नारायणश् च भगवान् तुष्टाव च कृताञ्जलिः ब्रह्मा च मुनयः सर्वे पृथक्पृथगजोद्भवम्

भगवान नारायणानेही हात जोडून त्यांची स्तुती केली; ब्रह्मा आणि सर्व ऋषींनीही हत्तीपासून जन्मलेल्या त्या प्रभूची वेगवेगळ्या प्रकारे स्तुती केली.

तुष्टुवुर् देवदेवेशं नीलकण्ठं वृषध्वजम् तान् देवान् अनुगृह्यैव भवो ऽप्यन्तरधीयत

सर्वांनी देवांचा देव, नीलकंठ, वृषध्वज यांची स्तुती केली; त्या देवांना कृपा करून भव अदृश्य झाला.

कथं हिमवतः पुत्री बभूवांबा सती शुभा कथं वा देवदेवेशम् अवाप पतिमीश्वरम्

हिमालयाची कन्या सती कशी झाली आणि तिने देवांचा देव पती म्हणून कसा मिळवला?

सा मेनातनुम् आश्रित्य स्वेच्छयैव वराङ्गना तदा हैमवती जज्ञे तपसा च द्विजोत्तमाः

ती वरदायिनी स्त्री आपल्या इच्छेने मेना या शरीरात आली आणि त्या वेळी तपाच्या जोरावर हिमालयाची कन्या म्हणून जन्माला आली.

जातकर्मादिकाः सर्वाश् चकार च गिरीश्वरः द्वादशे च तदा वर्षे पूर्णे हैमवती शुभा

गिरीश्वराने तिच्या जन्माचे आणि इतर सर्व संस्कार केले; बारा वर्षे पूर्ण होताच, शुभ्र हिमालयकन्या—

तपस्तेपे तया सार्धम् अनुजा च शुभानना अन्या च देवी ह्यनुजा सर्वलोके नमस्कृता

तिने आणि तिच्या लहान बहिणीने, सुंदर मुख असलेल्या आणि दुसऱ्या सर्वांनी मिळून, एकत्र तप केला; त्या सर्व जगात पूजल्या गेल्या.

ऋषयश् च तदा सर्वे सर्वलोकमहेश्वरीम् तुष्टुवुस् तपसा देवीं समावृत्य समन्ततः

त्या वेळी सर्व ऋषींनी सर्व लोकांची महेश्वरी असलेल्या देवीला चारही बाजूंनी वेढून तिच्या तपासाठी स्तुती केली.

ज्येष्ठा ह्यपर्णा ह्यनुजा चैकपर्णा शुभानना तृतीया च वरारोहा तथा चैवैकपाटला

मोठी होती अपर्‍णा, लहान बहिण एकपर्णा, सुंदर मुख असलेली; तिसरी होती वरारोहा आणि एकपाटला.

तपसा च महादेव्याः पार्वत्याः परमेश्वरः वशीकृतो महादेवः सर्वभूतपतिर्भवः

महादेवी पार्वतीच्या तपामुळे परमेश्वर, महादेव, सर्व भूतांचा स्वामी भव तिच्या वश झाला.

एतस्मिन्नेव काले तु तारको नाम दानवः तारात्मजो महातेजा बभूव दितिनन्दनः

त्याच वेळी तारा नावाचा एक दैत्य होता; तो तारेचा पुत्र, दितीचा तेजस्वी मुलगा होता.

तस्य पुत्रास्त्रयश्चापि तारकाक्षो महासुरः विद्युन्माली च भगवान् कमलाक्षश् च वीर्यवान्

त्याला तीन मुलगे होते — तारकाक्ष, जो एक महान असुर होता; विद्युन्माळी, जो तेजस्वी होता; आणि कमलाक्ष, जो अत्यंत बलवान होता.

पितामहस् तथा चैषां तारो नाम महाबलः तपसा लब्धवीर्यश् च प्रसादाद्ब्रह्मणः प्रभोः

त्यांचा वडील तार नावाचा, अपार शक्तिमान होता. त्याने कठोर तप करून आणि ब्रह्मदेवाच्या कृपेने हे सामर्थ्य मिळवले होते.

सो ऽपि तारो महातेजास् त्रैलोक्यं सचराचरम् विजित्य समरे पूर्वं विष्णुं च जितवान् असौ

तो तेजस्वी ताराने आपल्या पराक्रमाने सर्व त्रैलोक्य, म्हणजेच चराचर जग जिंकले आणि पूर्वी युद्धात विष्णूला देखील पराभूत केले होते.

तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् दिव्यं वर्षसहस्रं तु दिवारात्रम् अविश्रमम्

त्यांच्यात एक अत्यंत भीषण आणि अंगावर काटा आणणारे युद्ध झाले, जे हजार दिव्य वर्षे, दिवस-रात्र अखंड चालू राहिले.

सरथं विष्णुमादाय चिक्षेप शतयोजनम् तारेण विजितः संख्ये दुद्राव गरुडध्वजः

ताराने युद्धात विष्णूला त्याच्या रथासकट उचलून शंभर योजन दूर फेकले; युद्धात पराभूत झाल्यावर गरुडध्वज असलेला तो पळून गेला.

तारो वराञ्छतगुणं लब्ध्वा शतगुणं बलम् पितामहाज्जगत्सर्वम् अवाप दितिनन्दनः

ताराने पितामहाकडून शंभरपट बळाचा वर मिळवून, हे संपूर्ण जग आपल्या ताब्यात घेतले, हे दितीपुत्रा.

देवेन्द्रप्रमुखाञ्जित्वा देवान्देवेश्वरेश्वरः वारयामास तैर् देवान् सर्वलोकेषु मायया

इंद्रासह सर्व देवांना पराभूत करून, देवांचा देव असलेल्या ताराने आपल्या मायेमुळे सर्व लोकांत देवांना रोखून धरले.

देवताश् च सहेन्द्रेण तारकाद्भयपीडिताः न शान्तिं लेभिरे शूराः शरणं वा भयार्दिताः

ताराच्या भीतीने इंद्रासह सर्व देवता घाबरून आणि त्रस्त होऊन, ना कुठे शांतता मिळवू शकले, ना कुठे आश्रय मिळवू शकले.

तदामरपतिः श्रीमान् संनिपत्यामरप्रभुः उवाचाङ्गिरसं देवो देवानामपि संनिधौ

त्या वेळी तेजस्वी अमरांचा स्वामी, इतर अमरप्रमुखांना एकत्र करून, देवांच्या उपस्थितीत अंगिरस ऋषींना म्हणाला.

भगवंस्तारको नाम तारजो दानवोत्तमः तेन संनिहता युद्धे वत्सा गोपतिना यथा

भगवंत, ताराचा पुत्र तारक नावाचा, जो दानवांत श्रेष्ठ आहे, त्याने आम्हाला जणू गवळ्याने वासरांप्रमाणे युद्धात सामोरे गेले आहे.