लिङ्गपुराणम्

ततः क्षणात् प्रविश्यैव यज्ञवाटं महात्मनः रोमजैः सहितो भद्रः कालाग्निरिवचापरः

त्या क्षणी, भद्र आणि त्याच्या गणाांसह, तो यज्ञमंडपात शिरला, जणू काही दुसरा काळाग्नि तिथे आला.

उवाच भद्रो भगवान् दक्षं चामिततेजसम् संपर्कादेव दक्षाद्य मुनीन्देवान् पिनाकिना

भद्र भगवंताने अमाप तेज असलेल्या दक्षाला म्हटले, 'पिनाकीच्या स्पर्शाने, हे दक्ष, तू, ऋषी आणि देव—'

दग्धुं संप्रेषितश् चाहं भवन्तं समुनीश्वरैः इत्युक्त्वा यज्ञशालां तां ददाह गणपुङ्गवः

'माझ्या सोबत असलेल्या ऋषीश्वरांसह तुला जाळायला मला पाठवले आहे.' असे सांगून गणाांचा प्रमुखाने त्या यज्ञशाळेला आग लावली.

गणेश्वराश् च संक्रुद्धा यूपानुत्पाट्य चिक्षिपुः प्रस्तोत्रा सह होत्रा च दग्धं चैव गणेश्वरैः

गणेश्वर रागावून यूप उखडून फेकू लागले; स्तोत्र म्हणणारे आणि होतार हे सगळेही गणेश्वरांनी जाळले.

गृहीत्वा गणपाः सर्वान् गङ्गास्रोतसि चिक्षिपुः वीरभद्रो महातेजाः शक्रस्योद्यच्छतः करम्

गणांनी सर्वांना पकडून गंगेच्या प्रवाहात फेकले; वीरभद्राने इंद्राचा वर उचललेला हात पकडला.

व्यष्टम्भयद् अदीनात्मा तथान्येषां दिवौकसाम् भगस्य नेत्रे चोत्पाट्य करजाग्रेण लीलया

त्या निर्भयाने तो हात रोखला, आणि इतर देवांचेही तसेच केले; त्याने सहजपणे भगाचे डोळे बोटांच्या टोकाने काढले.

निहत्य मुष्टिना दन्तान् पूष्णश्चैवं न्यपातयत् तथा चन्द्रमसं देवं पादाङ्गुष्ठेन लीलया

त्याने मुष्टीने मारून पूष्णाचे दात तोडले; आणि पायाच्या अंगठ्याने सहजपणे चंद्रदेवाला खाली पाडले.

घर्षयामास भगवान् वीरभद्रः प्रतापवान् चिछेद च शिरस्तस्य शक्रस्य भगवान्प्रभोः

वीरभद्राने त्याच्या सामर्थ्याने इंद्राला चिरडायला सुरुवात केली, आणि मग तलवारीने त्याचे डोके छाटले.

वह्नेर्हस्तद्वयं छित्त्वा जिह्वामुत्पाट्य लीलया जघान मूर्ध्नि पादेन वीरभद्रो महाबलः

त्याने अग्नीच्या दोन्ही हातांना छाटले, आणि सहजपणे त्याची जीभ काढली; मग वीरभद्राने त्याच्या डोक्यावर पाय ठेवून मारले.

यमस्य दण्डं भगवान् प्रचिछेद स्वयं प्रभुः जघान देवमीशानं त्रिशूलेन महाबलम्

भगवंताने स्वतः यमाचा दंड तोडला, आणि त्रिशूळाने महाबली ईशानाला मारले.

त्रयस्त्रिंशत्सुरानेवं विनिहत्याप्रयत्नतः त्रयश् च त्रिशतं तेषां त्रिसाहस्रं च लीलया

अशा प्रकारे, त्याने सहजपणे त्र्यस्त्रींश देव, तीनशे आणि तीन हजार देव मारले.

त्रयं चैव सुरेन्द्राणां जघान च मुनीश्वरान् अन्यांश् च देवान् देवो ऽसौ सर्वान्युद्धाय संस्थितान्

त्याने तीन देवेंद्र, ऋषींचे प्रमुख आणि युद्धासाठी जमलेले इतर सर्व देवही मारले.

जघान भगवान् रुद्रः खड्गमुष्ट्यादिसायकैः अथ विष्णुर्महातेजाश् चक्रम् उद्यम्य मूर्छितः

भगवंत रुद्राने तलवार, मुष्टी आणि बाणांनी प्रहार केला; तेव्हा महातेजस्वी विष्णूने चक्र उचलून रागावला.

युयोध भगवांस्तेन रुद्रेण सह माधवः तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम्

माधव आणि रुद्र यांच्यात फार भयंकर आणि अंगावर काटा आणणारे युद्ध झाले.

विष्णोर्योगबलात्तस्य दिव्यदेहाः सुदारुणाः

विष्णूच्या योगशक्तीने त्याच्या असंख्य भयंकर दिव्य रूपांचा प्रकट झाला.

शङ्खचक्रगदाहस्ता असंख्याताश् च जज्ञिरे तान्सर्वानपि देवो ऽसौ नारायणसमप्रभान्

शंख, चक्र आणि गदा हातात घेऊन, अशा असंख्य रूपांचा जन्म झाला, आणि ती सर्व नारायणासारखी तेजस्वी होती.

निहत्य गदया विष्णुं ताडयामास मूर्धनि ततश्चोरसि तं देवं लीलयैव रणाजिरे

त्या देवाने गदाने विष्णूच्या डोक्यावर प्रहार केला आणि मग रणभूमीत सहजपणे त्याच्या छातीवरही मारला.

पपात च तदा भूमौ विसंज्ञः पुरुषोत्तमः पुनरुत्थाय तं हन्तुं चक्रमुद्यम्य स प्रभुः

त्या वेळी पुरुषोत्तम बेशुद्ध होऊन जमिनीवर पडला; पुन्हा उठून त्याने शत्रूला मारण्यासाठी चक्र उचलले.

क्रोधरक्तेक्षणः श्रीमान् अतिष्ठत् पुरुषर्षभः तस्य चक्रं च यद्रौद्रं कालादित्यसमप्रभम्

क्रोधाने डोळे लाल झालेले, तेजस्वी आणि श्रेष्ठ पुरुष स्थिर उभा राहिला; त्याचे रौद्र चक्र काळाच्या सूर्यासारखे तेजस्वी होते.

व्यष्टम्भयद् अदीनात्मा करस्थं न चचाल सः अतिष्ठत् स्तम्भितस्तेन शृङ्गवानिव निश्चलः

त्याने निर्भयपणे हातातील चक्र थांबवले; ते हलले नाही, आणि तो त्या प्रभावाने डोंगरासारखा स्थिर उभा राहिला.

त्रिभिश् च धर्षितं शार्ङ्गं त्रिधाभूतं प्रभोस्तदा शार्ङ्गकोटिप्रसङ्गाद् वै चिछेद च शिरः प्रभोः

त्या वेळी प्रभूचे शार्ङ्ग धनुष्य तीन ठिकाणी तुटले; शार्ङ्गच्या टोकाच्या जोराने प्रभूचे डोके छाटले गेले.

छिन्नं च निपपातासु शिरस्तस्य रसातले वायुना प्रेरितं चैव प्राणजेन पिनाकिना

छाटलेले त्याचे डोके वाऱ्याने खाली नेले गेले आणि पिनाकीने, प्राणदात्याने, ते पाताळात पडले.

प्रविवेश तदा चैव तदीयाहवनीयकम् तत् प्रतिध्वस्तकलशं भग्नयूपं सतोरणम्

त्या वेळी ते त्याच्या यज्ञकुंडात शिरले, जिथे कलश फोडले गेले, यूप मोडले गेले आणि तोरणही पडले होते.

प्रदीपितमहाशालं दृष्ट्वा यज्ञो ऽपि दुद्रुवे तं तदा मृगरूपेण धावन्तं गगनं प्रति

महामंडप पेटलेला पाहून, यज्ञही मृगरूप धारण करून आकाशाकडे पळाला.

वीरभद्रः समाधाय विशिरस्कमथाकरोत् ततः प्रजापतिं धर्मं कश्यपं च जगद्गुरुम्

वीरभद्राने त्याला पकडून शिरच्छेद केला; नंतर प्रजापती धर्म आणि जगाचा गुरु कश्यप यांनाही त्याने मारले.

अरिष्टनेमिनं वीरो बहुपुत्रं मुनीश्वरम् मुनिम् अङ्गिरसं चैव कृष्णाश्वं च महाबलः

त्या बलाढ्य वीराने अनेक पुत्रांचे पिता असलेले अरिष्टनेमि, अङ्गिरस ऋषी आणि कृष्णाश्व यांनाही पराभूत केले.

जघान मूर्ध्नि पादेन दक्षं चैव यशस्विनम् चिछेद च शिरस्तस्य ददाहाग्नौ द्विजोत्तमाः

त्याने प्रसिद्ध दक्षाच्या डोक्यावर पायाने प्रहार केला, त्याचे डोके छाटले आणि श्रेष्ठ द्विजांनी ते अग्नीत जाळले.

सरस्वत्याश् च नासाग्रं देवमातुस्तथैव च निकृत्य करजाग्रेण वीरभद्रः प्रतापवान्

वीरभद्राने आपल्या बोटाच्या टोकाने सरस्वती आणि देवमातेच्या नाकाचा टोक कापला.

तस्थौ श्रिया वृतो मध्ये प्रेतस्थाने यथा भवः एतस्मिन्नेव काले तु भगवान्पद्मसंभवः

तो तेजाने वेढलेला, स्मशानभूमीच्या मध्यभागी उभा राहिला, जसा भव उभा असतो; त्याच वेळी कमळातून जन्मलेला भगवंत तेथे प्रकट झाला.