लिङ्गपुराणम्

इहास्मान्पाहि भगवन् नित्याहतमहाबलः भवता हि जगत्सर्वं व्याप्तं स्वेनैव तेजसा

हे भगवंत, नेहमी अजेय आणि बलवान असलेल्या, आम्हाला येथे रक्षण कर, कारण तुझ्या तेजानेच हे सर्व जग व्यापलेले आहे.

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रचन्द्रादि वयं च प्रमुखाः सुराः सुरासुराः सम्प्रसूतास् त्वत्तः सर्वे महेश्वर

ब्रह्मा, विष्णू, इंद्र, चंद्र आणि आम्ही सर्व प्रमुख देव, तसेच सर्व देव आणि दैत्य, हे महेश्वरा, तुझ्यापासूनच उत्पन्न झाले आहेत.

ब्रह्मा च इन्द्रो विष्णुश् च यमाद्या न सुरासुरान् ततो निगृह्य च हरिं सिंह इत्य् उपचेतसम्

ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू, यम वगैरे, देव आणि दैत्यांना जिंकून, त्यांनी आपल्या मनात हरिला 'सिंह' असे संबोधले.

यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा अतो ऽस्मान् पाहि भगवन् सुरान् दानैर् अभीप्सितैः

तू आपले शरीर आठ भागांत विभागून सर्व काही धारण करतोस, म्हणून हे भगवंत, आम्हा देवांना हवे असलेले दान देऊन आमचे रक्षण कर.

उवाच तान् सुरान्देवो महर्षींश् च पुरातनान् यथा जले जलं क्षिप्तं क्षीरं क्षीरे घृतं घृते

त्या दैवी प्रभूने त्या देवांना आणि प्राचीन ऋषींना सांगितले—'जसे पाणी पाण्यात, दूध दुधात, तूप तुपात मिसळते...''

एक एव तदा विष्णुः शिवलीनो न चान्यथा एष एव नृसिंहात्मा सदर्पश् च महाबलः

त्या वेळी फक्त विष्णूच शिवामध्ये विलीन झाला होता, दुसरे काही नव्हते; हाच नरसिंहाचा आत्मा, गर्वीला आणि अत्यंत बलवान आहे.

जगत्संहारकारेण प्रवृत्तो नरकेसरी याजनीयो नमस्तस्मै मद्भक्तिसिद्धिकाङ्क्षिभिः

जगाचा संहार करणारा नरकेसरी पूजनीय आहे; माझ्या भक्तीची सिद्धी इच्छिणाऱ्यांनी त्याला नमस्कार करावा.

एतावदुक्त्वा भगवान् वीरभद्रो महाबलः अपश्यन् सर्वभूतानां तत्रैवान्तरधीयत

असे म्हणून, महाबली वीरभद्राने सर्व जीवांच्या समोरून तिथेच अदृश्य झाला.

नृसिंहकृत्तिवसनस् तदाप्रभृति शङ्करः वक्त्रं तन्मुण्डमालायां नायकत्वेन कल्पितम्

त्या वेळेपासून शंकराने नरसिंहाची कातडी परिधान केली आणि त्याचे मुख कवट्यांच्या माळेत प्रमुख म्हणून ठेवले.

ततो देवा निरातङ्काः कीर्तयन्तः कथामिमाम् विस्मयोत्फुल्लनयना जग्मुः सर्वे यथागतम्

मग सर्व देव भयमुक्त होऊन, ही कथा आनंदाने सांगू लागले; त्यांच्या डोळ्यांत आश्चर्य दाटले होते आणि ते सर्व जसे आले तसे परत गेले.

य इदं परमाख्यानं पुण्यं वेदैः समन्वितम् पठित्वा शृणुते चैव सर्वदुःखविनाशनम्

जो कोणी ही परम, पुण्यदायी आणि वेदांनी युक्त अशी कथा वाचतो किंवा ऐकतो, त्याचे सर्व दुःख नाहीसे होते.

धन्यं यशस्यम् आयुष्यम् आरोग्यं पुष्टिवर्धनम् सर्वविघ्नप्रशमनं सर्वव्याधिविनाशनम्

ही कथा धन, कीर्ती, दीर्घायुष्य, आरोग्य आणि बळ वाढवते; सर्व अडथळे दूर करते आणि साऱ्या आजारांचा नाश करते.

अपमृत्युप्रशमनं महाशान्तिकरं शुभम् अरिचक्रप्रशमनं सर्वाधिप्रविनाशनम्

ही अकाली मृत्यू टाळते, मोठा शांतता आणि शुभत्व देते, शत्रूंचा वेढा दूर करते आणि सर्व शासकांचा नाश करते.

ततो दुःस्वप्नशमनं सर्वभूतनिवारणम् विषग्रहक्षयकरं पुत्रपौत्रादिवर्धनम्

ही वाईट स्वप्ने घालवते, सर्व जीवांचे संकट टाळते, विष व ग्रहांचा नाश करते आणि पुत्र, नातवंडे यांची वाढ करते.

योगसिद्धिप्रदं सम्यक् शिवज्ञानप्रकाशकम् शेषलोकस्य सोपानं वाञ्छितार्थैकसाधनम्

ही पूर्ण योगसिद्धी देते, शिवज्ञान प्रकट करते, श्रेष्ठ लोकांचा मार्ग दाखवते आणि इच्छित सर्व उद्दिष्ट मिळवण्याचे एकमेव साधन आहे.

विष्णुमायानिरसनं देवतापरमार्थदम् वाञ्छासिद्धिप्रदं चैव ऋद्धिप्रज्ञादिसाधनम्

हे विष्णूची माया दूर करते, देवतांचा खरा स्वरूप दाखवते, मनातील इच्छा पूर्ण करते आणि संपत्ती, बुद्धी यांसारख्या सिद्धी मिळवण्याचे साधन आहे.

इदं तु शरभाकारं परं रूपं पिनाकिनः प्रकाशितव्यं भक्तेषु चिरेषूद्यमितेषु च

हे शरभाच्या रूपातील परम शिवरूप भक्तांना, जे खूप काळापासून श्रद्धेने आणि प्रयत्नाने साधना करतात, त्यांना दाखवावे.

तैरेव पठितव्यं च श्रोतव्यं च शिवात्मभिः शिवोत्सवेषु सर्वेषु चतुर्दश्यष्टमीषु च

शिवस्वरूप असलेल्या भक्तांनी हे सर्व शिवोत्सवांमध्ये, तसेच चतुर्दशी आणि अष्टमीच्या दिवशी वाचावे आणि ऐकावे.

पठेत्प्रतिष्ठाकालेषु शिवसन्निधिकारणम् चोरव्याघ्राहिसिंहान्तकृतो राजभयेषु च

स्थापनेच्या वेळी, शिवाची उपस्थिती मिळवण्यासाठी, तसेच चोर, वाघ, साप, सिंह किंवा राजाचा धोका असताना हे वाचावे.

अत्रान्योत्पातभूकम्पदवाग्निपांसुवृष्टिषु उल्कापाते महावाते विना वृष्ट्यातिवृष्टिषु

इतर संकटांमध्ये—भूकंप, जंगलातील आग, वाळूचा पाऊस, उल्कापात, मोठा वारा, दुष्काळ किंवा अतिवृष्टी—

अतस्तत्र पठेद्विद्वाञ् छिवभक्तो दृढव्रतः यः पठेच्छृणुयाद्वापि स्तवं सर्वमनुत्तमम्

म्हणून अशा प्रसंगी, जो शिवभक्त आहे, दृढनिश्चयी आहे, तो हा उत्तम स्तोत्र पूर्णपणे वाचतो किंवा ऐकतो—

स रुद्रत्वं समासाद्य रुद्रस्यानुचरो भवेत्

तो रुद्रपदाला पोहोचतो आणि रुद्राचा सेवक होतो.

जलन्धरं जटामौलिः पुरा जम्भारिविक्रमम् कथं जघान भगवान् भगनेत्रहरो हरः

जटा असलेल्या प्रभूंनी, भगाचा डोळा हिरावणाऱ्या हरांनी, पूर्वी जंभासारख्या बलाढ्य जलंधराचा कसा पराभव केला?

वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सुव्रत जलन्धर इति ख्यातो जलमण्डलसंभवः

रोमहर्षण, व्रतस्थ सज्जना, आम्हाला जलमंडळातून जन्मलेला, जलंधर म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या याची कथा सांगावी.

आसीदन्तकसंकाशस् तपसा लब्धविक्रमः तेन देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः

तो मृत्यूसारखा भासत होता, तपश्चर्येमुळे त्याने मोठे बळ मिळवले होते; त्याने देव, गंधर्व, यक्ष, नाग आणि राक्षस यांनाही—

निर्जिताः समरे सर्वे ब्रह्मा च भगवानजः जित्वैव देवसंघातं ब्रह्माणं वै जलन्धरः

सर्वांना युद्धात हरवले, अगदी अजन्मा ब्रह्मादेखील. देवांचा पराभव करून जलंधराने ब्रह्मालाही जिंकले.

जगाम देवदेवेशं विष्णुं विश्वहरं गुरुम् तयोः समभवद्युद्धं दिवारात्रम् अविश्रमम्

तो देवांचा स्वामी, विश्वाचा संहार करणारा, गुरु विष्णूकडे गेला; त्यांच्यात दिवस-रात्र अखंड युद्ध झाले.

जलन्धरेशयोस्तेन निर्जितो मधुसूदनः जलन्धरो ऽपि तं जित्वा देवदेवं जनार्दनम्

त्या जलंधर आणि प्रभूच्या युद्धात मधुसूदनाचा पराभव झाला; जलंधराने त्याला जिंकून, देवांचा देव जनार्दनालाही हरवले.

प्रोवाचेदं दितेः पुत्रान् न्यायधीर्जेतुमीश्वरम् सर्वे जिता मया युद्धे शङ्करो ह्यजितो रणे

तो दितीच्या पुत्रांना म्हणाला, 'सर्वांना मी युद्धात हरवले; शंकरच एकटा अजूनही युद्धात अपराजित आहे.'