पश्यतां सर्वदेवानां जयशब्दादिमङ्गलैः सहस्रबाहुर् जटिलश् चन्द्रार्धकृतशेखरः
सर्व देवता पाहत असताना, विजयाच्या आणि मंगल घोषात, तो हजारो हातांनी, जटांमध्ये, आणि अर्धचंद्र मुकुट घालून प्रकट झाला.
स मृगार्धशरीरेण पक्षाभ्यां चञ्चुना द्विजाः अतितीक्ष्णमहादंष्ट्रो वज्रतुल्यनखायुधः
तो अर्धा पशुरूपात, पंख आणि चोच असलेला, द्विजांनो, अतिशय तीक्ष्ण मोठ्या दातांनी आणि वज्रासारख्या नखांच्या शस्त्रांनी युक्त होता.
कण्ठे कालो महाबाहुश् चतुष्पाद् वह्निसंभवः युगान्तोद्यतजीमूतभीमगंभीरनिःस्वनः
त्याच्या गळ्यात काळ आहे, तो बलवान आहे, चार पायांचा, अग्नीपासून जन्मलेला, आणि युगाच्या शेवटी उठणाऱ्या मेघांच्या गडगडाटासारखा भीषण, खोल आवाज करणारा आहे.
समं कुपितवृत्ताग्निव्यावृत्तनयनत्रयः स्पष्टदंष्ट्रो ऽधरोष्ठश् च हुङ्कारेण युतो हरः
त्याचा रूप रौद्र आहे, त्याची तीन डोळे संतापाने जणू ज्वाळांनी चमकत आहेत, त्याचे दात बाहेर आलेले, खालचा ओठ फुगलेला, आणि तो हर, हुंकाराने भरलेला उभा आहे.
हरिस्तद्दर्शनादेव विनष्टबलविक्रमः बिभ्रद् और्म्यं सहस्रांशोर् अधः खद्योतविभ्रमम्
हराचे ते रूप पाहून हरीचे सर्व बळ आणि पराक्रम नाहीसे झाले; त्याचा तेज सूर्यासारखा होता, पण खाली तो काजव्यांच्या चमकण्यासारखा दिसत होता.
अथ विभ्रम्य पक्षाभ्यां नाभिपादे ऽभ्युदारयन् पादावाबध्य पुच्छेन बाहुभ्यां बाहुमण्डलम्
मग त्याने आपल्या पंखांनी फिरवत, हरीला नाभी आणि पायांनी वर उचलले, त्याचे पाय आपल्या शेपटाने बांधले आणि हातांना आपल्या हातांनी वेढले.
भिन्दन्नुरसि बाहुभ्यां निजग्राह हरो हरिम् ततो जगाम गगनं देवैः सह महर्षिभिः
आपल्या हातांनी हरीच्या छातीवर प्रहार करून, हराने त्याला पकडले; मग तो देव आणि महर्षींसह आकाशात गेला.
सहसैव भयाद्विष्णुं विहगश् च यथोरगम् उत्क्षिप्योत्क्षिप्य संगृह्य निपात्य च निपात्य च
अचानक, भीतीमुळे, त्या पक्ष्याने विष्णूला पुन्हा पुन्हा उचलले, घट्ट पकडले आणि खाली फेकले, पुन्हा पुन्हा खाली फेकले.
उड्डीयोड्डीय भगवान् पक्षाघातविमोहितम् हरिं हरन्तं वृषभं विश्वेशानं तमीश्वरम्
पंखांच्या प्रहाराने गोंधळलेला भगवंत उडत उडत हरीला घेऊन गेला, तो वृषध्वज, सर्वांचा स्वामी, तोच ईश्वर.
अनुयान्ति सुराः सर्वे नमोवाक्येन तुष्टुवुः नीयमानः परवशो दीनवक्त्रः कृताञ्जलिः
सर्व देव त्याच्या मागे गेले, नम्रतेने त्याचे स्तवन करू लागले; विष्णू, पराधीन, दु:खी चेहरा करून, हात जोडून नेत असताना.
तुष्टाव परमेशानं हरिस्तं ललिताक्षरैः नमो रुद्राय शर्वाय महाग्रासाय विष्णवे
हरीने त्या परमेश्वराचे कोमल शब्दांनी स्तुती केली: 'रुद्राला, शर्वाला, महाभक्षकाला, विष्णूला नमस्कार.'
नम उग्राय भीमाय नमः क्रोधाय मन्यवे नमो भवाय शर्वाय शङ्कराय शिवाय ते
उग्राला, भीषणाला, क्रोधीला, संतप्ताला नमस्कार; भवाला, शर्वाला, शंकराला, शिवाला, तुला नमस्कार.
कालकालाय कालाय महाकालाय मृत्यवे वीराय वीरभद्राय क्षयद्वीराय शूलिने
काळाचा काळ, काळ, महाकाळ, मृत्यू, वीर, वीरभद्र, वीरांचा संहार करणारा, त्रिशूली — यांना नमस्कार.
महादेवाय महते पशूनां पतये नमः एकाय नीलकण्ठाय श्रीकण्ठाय पिनाकिने
महादेव, महान, पशूंचे स्वामी, एकटा, नीलकंठ, श्रीकंठ, पिनाकधारी — यांना नमस्कार.
नमो ऽनन्ताय सूक्ष्माय नमस्ते मृत्युमन्यवे पराय परमेशाय परात्परतराय ते
अनंत, सूक्ष्म, मृत्यूच्या संतापाला, परात्पर, परमेश्वर, सर्वात श्रेष्ठ — तुला नमस्कार.
परात्पराय विश्वाय नमस्ते विश्वमूर्त्तये नमो विष्णुकलत्राय विष्णुक्षेत्राय भानवे
सर्वात श्रेष्ठ, विश्व, विश्वमूर्ती — तुला नमस्कार; विष्णूची पत्नी, विष्णूचे क्षेत्र, तेजस्वी — तुला नमस्कार.
कैवर्ताय किराताय महाव्याधाय शाश्वते भैरवाय शरण्याय महाभैरवरूपिणे
नावाडी, शिकारी, महान व्याध, शाश्वत, भैरव, शरण, महाभैरवरूप — यांना नमस्कार.
नमो नृसिंहसंहर्त्रे कामकालपुरारये महापाशौघसंहर्त्रे विष्णुमायान्तकारिणे
नरसिंहाचा संहार करणारा, काम, काळ, पुराचा वध करणारा, मोठ्या बंधनांचा नाश करणारा, विष्णुमायेचा अंत करणारा — तुला नमस्कार.
त्र्यंबकाय त्र्यक्षराय शिपिविष्टाय मीढुषे मृत्युञ्जयाय शर्वाय सर्वज्ञाय मखारये
त्र्यंबक, त्र्यक्षरी, सर्वव्यापी, दयाळू, मृत्युविजेता, शर्व, सर्वज्ञ, यज्ञांचा नाश करणारा — तुला नमस्कार.
मखेशाय वरेण्याय नमस्ते वह्निरूपिणे महाघ्राणाय जिह्वाय प्राणापानप्रवर्तिने
यज्ञांचा स्वामी, श्रेष्ठ, अग्निरूप, महान नाक, जिभ, प्राण-अपान चालवणारा — तुला नमस्कार.
त्रिगुणाय त्रिशूलाय गुणातीताय योगिने संसाराय प्रवाहाय महायन्त्रप्रवर्तिने
तीन गुणांनी युक्त, त्रिशूळधारी, गुणांपलीकडे गेलेला, योगी, संसाराचा प्रवाह, आणि या विश्वयंत्राचा महान चालक अशा तुझ्या चरणांना नमस्कार.
नमश्चन्द्राग्निसूर्याय मुक्तिवैचित्र्यहेतवे वरदायावताराय सर्वकारणहेतवे
चंद्र, अग्नी आणि सूर्य असलेल्या, मुक्तीच्या विविधतेचा कारण, वर देणारा, अवतार घेणारा, सर्व कारणांचा मूळ असलेल्या तुला नमस्कार.
कपालिने करालाय पतये पुण्यकीर्त्तये अमोघायाग्निनेत्राय लकुलीशाय शंभवे
कपालधारी, भयंकर, सर्वांचा स्वामी, पुण्याची कीर्ती असलेला, अचूक, अग्नीनेत्र असलेला, लाकडी दंडधारी, आणि मंगलमूर्ती अशा तुझ्या चरणांना नमस्कार.
भिषक्तमाय मुण्डाय दण्डिने योगरूपिणे मेघवाहाय देवाय पार्वतीपतये नमः
सर्वश्रेष्ठ वैद्य, कपालधारी, दंडधारी, योगस्वरूप, मेघावर स्वार, देव, पार्वतीचे स्वामी अशा तुझ्या चरणांना नमस्कार.
अव्यक्ताय विशोकाय स्थिराय स्थिरधन्विने स्थाणवे कृत्तिवासाय नमः पञ्चार्थहेतवे
अव्यक्त, शोकरहित, स्थिर, मजबूत धनुष्य असलेला, अचल, कातडी परिधान करणारा, आणि पंचअर्थाचा कारण असलेल्या तुला नमस्कार.
वरदायैकपादाय नमश्चन्द्रार्धमौलिने नमस्ते ऽध्वरराजाय वयसां पतये नमः
वर देणारा, एक पाय असलेला, अर्धचंद्र मस्तकी धारण करणारा, यज्ञांचा राजा, आणि वयांचा स्वामी अशा तुझ्या चरणांना नमस्कार.
योगीश्वराय नित्याय सत्याय परमेष्ठिने सर्वात्मने नमस्तुभ्यं नमः सर्वेश्वराय ते
योग्यांचा स्वामी, शाश्वत, सत्यस्वरूप, परमेश्वर, सर्वांचा आत्मा, आणि सर्वांचा स्वामी अशा तुला नमस्कार, पुन्हा नमस्कार.
एकद्वित्रिचतुःपञ्चकृत्वस् ते ऽस्तु नमोनमः दशकृत्वस्तु साहस्रकृत्वस्ते च नमोनमः
एकदा, दोनदा, तीनदा, चारदा, पाचदा आणि दहा वेळा तुला नमस्कार असो; हजार वेळा तुला नमस्कार असो.
नमो ऽपरिमितं कृत्वा-नन्तकृत्वो नमोनमः नमोनमो नमो भूयः पुनर्भूयो नमोनमः
अपरिमित वेळा, अनंत वेळा, पुन्हा पुन्हा, आणि पुन्हा पुन्हा तुला नमस्कार करतो.
नाम्नामष्टशतेनैवं स्तुत्वामृतमयेन तु पुनस्तु प्रार्थयामास नृसिंहः शरभेश्वरम्
अशा अमृतमय आठशे नावांनी तुझी स्तुती करून, नरसिंहाने पुन्हा शरभेश्वराची प्रार्थना केली.