लिङ्गपुराणम्

चत्वारस्तु महात्मानः संबभूवुः कुमारकाः कृष्णः कृष्णशिखश्चैव कृष्णास्यः कृष्णवस्त्रधृक्

चार महान आत्म्यांचे कुमार जन्मले: कृष्ण, कृष्णशिखा, कृष्णास्य आणि कृष्णवस्त्रधारी.

ततो वर्षसहस्रं तु योगतः परमेश्वरम् उपासित्वा महायोगं शिष्येभ्यः प्रददुः पुनः

मग योगाच्या सहाय्याने त्यांनी हजार वर्षे परमेन्द्राची भक्ती केली आणि पुन्हा तो महान योग आपल्या शिष्यांना शिकवला.

योगेन योगसम्पन्नाः प्रविश्य मनसा शिवम् अमलं निर्गुणं स्थानं प्रविष्टा विश्वमीश्वरम्

योगाने सिद्ध झालेले ते लोक मनाने निर्मळ, निर्गुण शिवामध्ये प्रवेशले आणि विश्वाचा ईश्वर असलेल्या त्या स्थानात पोहोचले.

एवमेतेन योगेन ये ऽपि चान्ये मनीषिणः चिन्तयन्ति महादेवं गन्तारो रुद्रमव्ययम्

अशा प्रकारे या योगाने इतर ज्ञानी लोकही महादेवाचे चिंतन करतात आणि अजर, अमर असलेल्या रुद्राला प्राप्त होतात.

ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम्

त्या युगाचा अंत झाल्यावर, काळ्या आणि भयंकर काळात, ब्रह्मदेवाने ब्रह्मस्वरूप असलेल्या देवदेवेशाचे स्तवन केले.

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः

तेव्हा प्रसन्न होऊन हराने ब्रह्मदेवाला सांगितले, 'याच रूपाने मी संहार करतो—यात काहीच शंका नाही.'

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस् तथान्यानपि पातकान् हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि

हे महाभागा, ब्रह्महत्येसारख्या भयंकर पापांसह इतर अनेक मोठ्या आणि लहान पापांचा मी नाश करतो.

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह

हे सुशील, मी उपपापे, तसेच तीव्र मनोव्यापार आणि वाणीने केलेली पापेही दूर करतो, हे पितामह.

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च

शरीराने केलेली, मिश्र, अनायासिक, जाणूनबुजून केलेली आणि जन्मजात किंवा अचानक घडलेली सर्व पापे मी नाहीशी करतो.

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम् संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो

आईच्या किंवा वडिलांच्या शरीरातून उत्पन्न झालेली पापेही मी नष्ट करतो—हे प्रभो, सर्व प्रकारची पापे मी संपवतो, यात शंका नाही.

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः

अघोर मंत्राचा एक लक्ष जप केल्याने ब्रह्महत्येपासून मुक्ती मिळते, प्रभो; वाणीने केलेल्या पापासाठी अर्धा आणि मनाने केलेल्यासाठी पुन्हा त्याचा अर्धा जप करावा लागतो, हे मुला.

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम् वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत्

जाणूनबुजून केलेल्या पापासाठी चारपट, रागातून केलेल्यासाठी आठपट जप सांगितला आहे. वीरहत्येसाठी एक लक्ष आणि गर्भहत्येसाठी दहा लक्ष जप करावा लागतो.

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः

आईहत्येसाठी दहा लक्ष जप केल्याने शुद्धी मिळते, यात शंका नाही. गायीची हत्या, उपकार विसरणे, स्त्रीहत्या किंवा पापयुक्त पुरुष—

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो

—अघोर मंत्राचा दहा हजार जप केल्याने मुक्त होतात, यात शंका नाही. मद्यपान केल्यास एक लक्ष जप केल्याने, जाणून किंवा नकळत केले तरीही, प्रभो, शुद्धी मिळते.

मुच्यते नात्र संदेहस् तदर्धेन च वारुणीम् अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः

त्यातही अर्धा जप केल्याने वारुणी पिल्याचे पाप दूर होते. अंघोळ न करता खाल्ल्यास किंवा द्विजाने जप केला नाही तर हजार जप केल्याने शुद्धी मिळते.

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः

होम न करता खाल्ल्यास किंवा दान न दिल्यास हजार जप केल्याने शुद्धी मिळते; ब्राह्मणांची वस्तू चोरणारा किंवा सोनं चोरणारा नीच मनुष्य—

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः

—मनाने दहा लक्ष जप केल्याने मुक्त होतो, यात शंका नाही. गुरूच्या शय्येचे अपमान करणारा किंवा आईहत्यारा नीच मनुष्य—

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम्

—ब्रह्महत्यारा देखील, हे पितामह, मनाने जप करावा. पाप्यांच्या संगतीने जे पाप होते तेही तितकेच मानले आहे.

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया

तरीही, दहा हजार जप केल्याने पापातून मुक्ती मिळते; पाप्यांच्या संगतीसाठी, मनाने एक लक्ष जप करावा, हे ठरले आहे.

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत् पातकादर्धमेव स्याद् उपपातकिनां स्मृतम्

मंत्र जपताना, जर तो हलक्या आवाजात चार वेळा केला आणि स्पष्टपणे आठ वेळा म्हटला, तर मोठ्या पाप करणाऱ्यांना केवळ अर्धेच पुण्य मिळते, आणि लहान पाप करणाऱ्यांनाही तसंच सांगितलं आहे.

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च

एखाद्या एकाच पापासाठीही त्या पुण्याचं अर्धंच फळ मिळतं; यात काहीच शंका नाही—जसं की ब्राह्मणहत्या, मद्यपान, सोनं चोरणं आणि असं इतर पाप.

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः

जर एखादा ब्राह्मण मोठं पाप, जसं की गुरूच्या शय्येचं अपमान, केलं असेल, तर त्याने रुद्रगायत्री म्हणत कपिला गायीचं गोमूत्र घ्यावं, हे द्विजांनो.

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत् तेजो ऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः

‘गंधद्वारे’ या मंत्राने ताजं गोमय घ्यावं; ‘तेजोऽसि शुक्तम्’ म्हणत तुप घ्यावं, असं ज्ञानी लोक सांगतात.

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत् गव्यं दधि नवं साक्षात् कापिलं वै पितामह

‘आप्यायस्व’ या मंत्राने दूध घ्यावं; ‘दधिक्रावण’ या मंत्राने कपिला गायीचं ताजं दही घ्यावं, हे पितामह.

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम् एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते

‘देवस्य त्वा’ या मंत्राने कुशासहित पाणी एकत्र करून सोन्याच्या पातेल्यात ठेवावं, किंवा ‘अघोर’ मंत्राने चांदीच्या भांड्यात ठेवावं.

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम्

किंवा तांब्याच्या किंवा कमळाच्या पानाच्या भांड्यात, किंवा शुद्ध पळसाच्या पानावर, कुशाचा गुच्छ ठेवून, सर्व रत्नांनी सुशोभित करून, तिथेच सोनंही ठेवावं.

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा

अघोर मंत्राचा एक लक्ष जप करावा, आणि तुप वगैरे पदार्थांनी, तुपाने, पक्क्या नैवेद्याने, समिधांनी आणि तीळांनी हवन करावं.

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक् प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु

यव आणि तांदुळ वेगवेगळे, प्रत्येकी सात वेळा हवन करावं; हे पदार्थ नसतील तर फक्त तुपानेच हवन करावं.

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च

अघोर मंत्राने देवतेला हवन करून, त्याच मंत्राने स्नान करून, नंतर आठ द्रोण तुपाने देवतेचं अभिषेक करावं आणि मग शुद्धी करावी, हे द्विजांनो.