सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते नित्याय विश्वरूपाय जायमानाय ते नमः
सत्-असत् या दोन्हींच्या पलीकडील, महान कारण, नित्य, विश्वरूप, नेहमी जन्म घेणाऱ्या तुला नमस्कार.
जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे
जगात अनेक प्रकारे जन्म घेणाऱ्या, महान सामर्थ्य असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार; रुद्र, नीलरुद्र, कदरुद्र, प्रचेतस तुला नमस्कार.
कालाय कालरूपाय नमः कालाङ्गहारिणे मीढुष्टमाय देवाय शितिकण्ठाय ते नमः
काळस्वरूप, काळाचे रूप धारण करणारा, काळाचे अवयव घेणारा, अत्यंत दयाळू देव, निळ्या गळ्याच्या महादेव, तुला माझा नमस्कार.
महीयसे नमस्तुभ्यं हन्त्रे देवारिणां सदा ताराय च सुताराय तारणाय नमोनमः
सर्वश्रेष्ठ, देवांचे शत्रू नेहमीच नष्ट करणारा, तारक, उत्तम तारक, सर्वांना तारणारा, तुला वारंवार नमस्कार.
हरिकेशाय देवाय शंभवे परमात्मने देवानां शंभवे तुभ्यं भूतानां शंभवे नमः
पिंगट केस असलेल्या देव, शंभू, परमात्मा, देवांचा कल्याणकर्ता, सर्व भूतांचा हितकर्ता, तुला नमस्कार.
शम्भवे हैमवत्याश् च मन्यवे रुद्ररूपिणे कपर्दिने नमस्तुभ्यं कालकण्ठाय ते नमः
शंभू, पार्वतीच्या क्रोधस्वरूप, रुद्ररूप धारण करणारा, जटा असलेला, काळ्या गळ्याच्या तुला नमस्कार.
हिरण्याय महेशाय श्रीकण्ठाय नमोनमः भस्मदिग्धशरीराय दण्डमुण्डीश्वराय च
सोन्यासारखा तेजस्वी, महेश्वर, श्रीकंठ, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. अंगावर भस्म लावणारा, काठी व कवटींचा स्वामी, तुला नमस्कार.
नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोनमः नम उग्रत्रिशूलाय उग्राय च नमो नमः
लहान, उंच, बुटका, अशा सर्व रूपांना वारंवार नमस्कार. भयंकर त्रिशूळधारी, उग्रस्वरूप, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय ते अग्रेवधाय वै भूत्वा नमो दूरेवधाय च
भीषण, भयंकर रूप असलेला, भयंकर कर्मात रमणारा, समोरून शत्रूंचा नाश करणारा आणि दूरूनही नाश करणारा, तुला नमस्कार.
धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः चक्रिणे वर्मिणे नित्यं दैत्यानां कर्मभेदिने
धनुष्य, भाला, गदा, नांगर धारण करणारा, चक्रधारी, कवचधारी, नेहमीच दैत्यांच्या कर्माचा नाश करणारा, तुला नमस्कार.
सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय ते नमः वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः
साक्षात् प्रकट, तात्काळ प्रकट होणारा, नव्याने जन्मलेला, तुला नमस्कार. डावीकडे असलेला, डावी रूप असलेला, डावे नेत्र असलेला, तुला नमस्कार.
पुरुषरूपाय पुरुषैकतत्पुरुषाय वै नमः
मानवी रूप असलेला, एकमेव श्रेष्ठ पुरुष, तुला नमस्कार.
पुरुषार्थप्रदानाय पतये परमेष्ठिने ईशानाय नमस्तुभ्यम् ईश्वराय नमोनमः
मानवाच्या चार पुरुषार्थांचा दाता, स्वामी, सर्वोच्च सर्जनहार, ईशान, तुला नमस्कार. ईश्वर तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमः साक्षाच्छिवाय ते सर्वविष्णुर्नृसिंहस्य रूपमास्थाय विश्वकृत्
ब्रह्मा, ब्रह्मरूप, तुला नमस्कार. प्रत्यक्ष शिवस्वरूप, विश्वरूप, विष्णु व नरसिंहाचे रूप धारण करणारा, विश्वनिर्माता, तुला नमस्कार.
हिरण्यकशिपुं हत्वा करजैर्निशितैः स्वयम् दैत्येन्द्रैर्बहुभिः सार्धं हितार्थं जगतां प्रभुः
स्वतःच्या तीक्ष्ण नखांनी हिरण्यकशिपू आणि अनेक दैत्यराजांचा वध करून, जगाच्या कल्याणासाठी प्रभो, तू कार्य केलेस.
सैंहीं समानयन्योनिं बाधते निखिलं जगत् यत्कृत्यमत्र देवेश तत्कुरुष्व भवानिह
सिंहरूप धारण करून, संपूर्ण जगाला त्रास देणारा, देवराज, येथे जे काही करायचे आहे ते कर आणि येथे उपस्थित रहा.
उग्रो ऽसि सर्वदुष्टानां नियन्तासि शिवो ऽसि नः कालकूटादिवपुषा त्राहि नः शरणागतान्
सर्व दुष्टांचा उग्र शत्रू, आमचा नियंत्रक, आमच्यासाठी मंगल, काळकूटासारख्या रूपांनी, आम्ही शरण आलेल्यांचे रक्षण कर.
शुक्रं तु वृत्तं विश्वेश क्रीडा वै केवलं वयम् तवोन्मेषनिमेषाभ्याम् अस्माकं प्रलयोदयौ
विश्वेश्वर, पवित्रता हे तुझ्यासाठी केवळ एक खेळ आहे. तुझ्या डोळ्यांच्या उघडण्याने आणि मिटण्याने आमचा विनाश व निर्माण होतो.
उन्मीलयेत् त्वयि ब्रह्मन् विनाशो ऽस्ति न ते शिव संतप्तास्मो वयं देव हरिणामिततेजसा
ब्रह्मन्, तू डोळे उघडलेस तर विनाश होत नाही; अन्यथा, शिवा, आम्ही हरिच्या अमाप तेजामुळे संतप्त होतो.
सर्वलोकहितायैनं तत्त्वं संहर्तुमिच्छसि विज्ञापितस् तथा देवः प्रहसन्प्राह तान् सुरान्
सर्व लोकांच्या हितासाठी, हे तत्त्व नष्ट करायचे तू इच्छितोस; असे सांगितल्यावर, देव हसत हसत त्या देवांना बोलला.
अभयं च ददौ तेषां हनिष्यामीति तं प्रभुः सो ऽपि शक्रः सुरैः सार्धं प्रणिपत्य यथागतम्
प्रभूंनी त्यांना 'मी त्याला ठार मारीन' असे सांगून अभय दिले. मग इंद्र आणि सर्व देवांनी नमस्कार करून जसे आले तसे परत गेले.
जगाम भगवान् ब्रह्मा तथान्ये च सुरोत्तमाः अथोत्थाय महादेवः शारभं रूपमास्थितः
तेव्हा भगवंत ब्रह्मा आणि इतर श्रेष्ठ देवही निघून गेले. मग महादेव उठून शरभ नावाचं भयंकर रूप घेतलं.
ययौ प्रान्ते नृसिंहस्य गर्वितस्य मृगाशिनः अपहृत्य तदा प्राणान् शरभः सुरपूजितः
तो गर्विष्ठ, पशुखाऊ नरसिंह जिथे होता तिथे शरभ गेला. मग देवांनी पूजिलेल्या शरभाने त्याचा प्राण घेतला.
सिंहात्ततो नरो भूत्वा जगाम च यथाक्रमम् एवं स्तुतस्तदा देवैर् जगाम स यथाक्रमम्
मग सिंहाचं रूप सोडून मनुष्यरूप घेऊन तो जसा होता तसा निघून गेला. त्या वेळी देवांनी त्याची स्तुती केली आणि तो पुढे गेला.
यः पठेच्छृणुयाद्वापि संस्तवं शार्वमुत्तमम् रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रेण सह मोदते
जो कोणी हा उत्तम शर्वाची स्तुती ऐकेल किंवा म्हणेल, तो रुद्रलोकात जाऊन रुद्रासोबत आनंदाने राहतो.
कथं देवो महादेवो विश्वसंहारकारकः शरभाख्यं महाघोरं विकृतं रूपमास्थितः
महादेव, जो विश्वाचा संहार करणारा आहे, त्याने शरभ नावाचं भयंकर आणि विकृत रूप कसं घेतलं?
किं किं धैर्यं कृतं तेन ब्रूहि सर्वम् अशेषतः एवमभ्यर्थितो देवैर् मतिं चक्रे कृपालयः
त्याने त्यात कोणती धैर्याची कृत्ये केली? सर्व काही पूर्णपणे सांग. देवांनी अशी विनंती केल्यावर कृपाळूने मनाशी ठरवलं.
यत्तेजस्तु नृसिंहाख्यं संहर्तुं परमेश्वरः तदर्थं स्मृतवान् रुद्रो वीरभद्रं महाबलम्
नरसिंह नावाच्या तेजाचा संहार करण्यासाठी परमेश्वर रुद्राने वीरभद्र या महान बलाढ्याचा स्मरण केला.
आत्मनो भैरवं रूपं महाप्रलयकारकम् आजगाम पुरा सद्यो गणानामग्रतो हसन्
स्वतःच भैरवरूप, जो महाप्रलय घडवतो, तो पूर्वी हसत-हसत गणांसमोर त्वरित प्रकट झाला.
साट्टहासैर् गणवरैर् उत्पतद्भिर् इतस्ततः नृसिंहरूपैरत्युग्रैः कोटिभिः परिवारितः
मुख्य गण मोठ्याने हसत, इकडून तिकडे उड्या मारत, आणि कोट्यवधी अत्यंत भयंकर नरसिंहरूपांनी त्याला वेढलं होतं.