लिङ्गपुराणम्

द्विदेवकुलसंज्ञं च ब्रह्मणा दक्षिणे शुभम् उत्तरे स्थापितं चैव विष्णुना चैव शैलजम्

त्यांनी दक्षिणेला ब्रह्म्याने स्थापलेले शुभ द्विदेवकुल आणि उत्तरेला विष्णूने स्थापलेला पर्वत दाखवला.

महाप्रमाणलिङ्गं च मया पूर्वं प्रतिष्ठितम् पश्चिमे पर्वते पश्य ब्रह्मेश्वरमलेश्वरम्

त्यांनी माझ्याच पूर्वी स्थापलेले विशाल महालिंग, आणि पश्चिम पर्वतावर ब्रह्मेश्वर व मलेश्वर दाखवले.

अलंकृतं त्वया ब्रह्मन् पुरस्तान् मुनिभिः सह इत्युक्त्वा तद्गृहे तिष्ठद् अलंगृहमिति स्मृतम्

हे ब्रह्मन्, तू ऋषींसह समोर अलंकृत केलेस—असे म्हणून तो त्या घरात राहिला, ज्याला अलंघर म्हणून ओळखतात.

तत्रापि तीर्थं तीर्थज्ञे व्योमलिङ्गं च पश्य मे कदम्बेश्वरम् एतद्धि स्कन्देनैव प्रतिष्ठितम्

तेथेही, तीर्थज्ञा, माझे व्योमलिंग आणि स्कंदानेच स्थापलेले कदंबेश्वर हे तीर्थ पाहा.

गोमण्डलेश्वरं चैव नन्दाद्यैः सुप्रतिष्ठितम् देवैः सर्वैस्तु शक्राद्यैः स्थापितानि वरानने

त्यांनी नंदा आणि इतरांनी उत्तम प्रकारे स्थापलेले गोमंडलेश्वर, आणि इंद्रासह सर्व देवांनी स्थापलेली ही स्थाने, हे सुंदरमुखी, दाखवली.

श्रीमद्देवह्रदप्रान्ते स्थानानीमानि पश्य मे तथा हारपुरे देवि तव हारे निपातिते

देवी, या श्रीमंत देवह्रदाच्या काठी असलेली ही पवित्र स्थाने पाहा. तसेच, हारपूरमध्ये तुझा हार पडला तेव्हा ती स्थाने निर्माण झाली.

त्वया हिताय जगतां हारकुण्डमिदं कृतम् शिवरुद्रपुरे चैव तत्कायोपरि सुव्रते

संपूर्ण जगाच्या कल्याणासाठी, हे हारकुंड तुझ्यामुळे निर्माण झाले. शिवरुद्रपूरमध्ये, हे तुझ्या शरीरावर ठेवले गेले, हे सुशील स्त्री.

तत्र पित्रा सुशैलेन स्थापितं त्वचलेश्वरम् अलंकृतं मया ब्रह्म पुरस्तान् मुनिभिः सह

तेथे, सुषैल नावाच्या पित्याने पर्वतस्वामीची स्थापना केली. मी आणि ऋषींसह, हे ब्रह्मा, त्या देवतेला सुंदर अलंकार घातले.

चण्डिकेश्वरकं देवि चण्डिकेशा तवात्मजा चण्डिकानिर्मितं स्थानम् अंबिकातीर्थम् उत्तमम्

देवी, चंडिकेश्वराचे स्थान, चंडिकेशा तुझी कन्या, आणि चंडिकेने निर्माण केलेले ते उत्तम अंबिका तीर्थ हे सर्व येथे आहे.

रुचिकेश्वरकं चैव धारैषा कपिला शुभा एतेषु देवि स्थानेषु तीर्थेषु विविधेषु च

रुचिकेश्वराचे स्थान आणि ही शुभ कपिला नदी — देवी, या सर्व स्थळांमध्ये आणि विविध तीर्थांमध्ये,

पूजयेन्मां सदा भक्त्या मया सार्धं हि मोदते श्रीशैले संत्यजेद् देहं ब्राह्मणो दग्धकिल्बिषः

नेहमी भक्तीने माझी पूजा करावी. माझ्यासोबत तो आनंदी होतो. जो ब्राह्मण पापमुक्त होऊन श्रीशैलावर देह सोडतो,

मुच्यते नात्र संदेहो ह्य् अविमुक्ते यथा शुभम् महास्नानं च यः कुर्याद् घृतेन विधिनैव तु

तो मुक्त होतो — यात शंका नाही — जसे अविमुक्त क्षेत्रात होते. आणि जो विधिपूर्वक तुपाने महाअभिषेक करतो,

स याति मम सायुज्यं स्थानेष्वेतेषु सुव्रते स्नानं पलशतं ज्ञेयम् अभ्यङ्गं पञ्चविंशति

तो या सर्व स्थळी माझ्याशी एकरूप होतो, हे सुशील स्त्री. स्नान शंभर पळांचे असावे, आणि अभ्यंग पंचवीस पळांचे.

पलानां द्वे सहस्रे तु महास्नानं प्रकीर्तितम् स्नाप्य लिङ्गं मदीयं तु गव्येनैव घृतेन च

महाअभिषेक दोन हजार पळांचा सांगितला आहे. माझ्या लिंगाचे स्नान गायीच्या दूधाने आणि तुपाने करावे.

विशोध्य सर्वद्रव्यैस्तु वारिभिर् अभिषिञ्चति संमार्ज्य शतयज्ञानां स्नानेन प्रयुतं तथा

सर्व वस्तूंनी शुद्ध करून, पाण्याने अभिषेक करावा. स्वच्छता केल्याने शंभर यज्ञांचे पुण्य मिळते, आणि स्नान केल्याने दहा लाख पुण्य मिळते.

पूजया शतसाहस्रम् अनन्तं गीतवादिनाम् महास्नाने प्रसक्तं तु स्नानमष्टगुणं स्मृतम्

शंभर हजार गीते आणि वाद्यांनी पूजा केल्याने महाअभिषेकाचे विशेष महत्त्व आहे; स्नानाचे पुण्य आठपट अधिक मानले जाते.

जलेन केवलेनैव गन्धतोयेन भक्तितः अनुलेपनं तु तत् सर्वं पञ्चविंशत्पलेन वै

फक्त पाण्याने किंवा सुगंधी पाण्याने, भक्तीने, सर्व अभ्यंग पंचवीस पळांनी करावे.

शमीपुष्पं च विधिना बिल्वपत्रं च पङ्कजम् अन्यान्यपि च पुष्पाणि बिल्वपत्रं न संत्यजेत्

शमीचे फूल, विधिप्रमाणे, बिल्वपत्र, कमळ आणि इतर फुले — पण बिल्वपत्र कधीही वगळू नये.

चतुर्द्रोणैर् महादेवम् अष्टद्रोणैरथापि वा दशद्रोणैस् तु नैवेद्यम् अष्टद्रोणैरथापि वा

महादेवासाठी चार द्रोण, किंवा आठ द्रोण, किंवा नैवेद्यासाठी दहा द्रोण, किंवा आठ द्रोणही चालतात.

शतद्रोणसमं पुण्यम् आढके ऽपि विधीयते वित्तहीनस्य विप्रस्य नात्र कार्या विचारणा

शंभर द्रोणाइतके पुण्य एक आढका दिल्यावरही मिळते. गरीब ब्राह्मणासाठी येथे काहीच विचार करायची गरज नाही.

भेरीमृदङ्गमुरजतिमिरापटहादिभिः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैर् निनादैर्विविधैरपि

भेरी, मृदंग, मृदुंग, तूर्य, पखवाज आणि इतर अनेक वाद्ये, तसेच विविध प्रकारच्या नादांनी,

जागरं कारयेद्यस्तु प्रार्थयेच्च यथाक्रमम् स भृत्यपुत्रदारैश् च तथा संबन्धिबान्धवैः

जो कोणी जागरण करतो आणि योग्य क्रमाने प्रार्थना करतो, तो आपल्या नोकर, मुलं, बायका आणि नातेवाईकांसह,

सार्धं प्रदक्षिणं कृत्वा प्रार्थयेल्लिङ्गम् उत्तमम् द्रव्यहीनं क्रियाहीनं श्रद्धाहीनं सुरेश्वर

सर्वांनी मिळून प्रदक्षिणा करून, त्या श्रेष्ठ लिंगाची प्रार्थना करावी, जरी त्याच्याकडे धन, विधी किंवा श्रद्धा नसली तरी, हे देवाधिदेव.

कृतं वा न कृतं वापि क्षन्तुमर्हसि शङ्कर इत्युक्त्वा वै जपेद्रुद्रं त्वरितं शान्तिमेव च

हे शंकरा, मी केले असो वा न केले असो, तू मला क्षमा कर. असे म्हणून, लगेच रुद्र मंत्र आणि शांती मंत्र म्हणावा.

जपित्वैवं महाबीजं तथा पञ्चाक्षरस्य वै स एवं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम्

अशा प्रकारे महाबीज आणि पंचाक्षरी मंत्र जपल्यावर, सर्व तीर्थांमध्ये आणि सर्व यज्ञांमध्ये मिळणारे फळ त्याला मिळते.

तत्फलं समवाप्नोति वाराणस्यां यथा मृतः तथैव मम सायुज्यं लभते नात्र संशयः

जसे वाराणसीत प्राण सोडल्यावर जे फळ मिळते, तेच फळ तो मिळवतो; आणि त्याचप्रमाणे माझ्याशी एकरूपता मिळते—यात काहीच शंका नाही.

मत्प्रियार्थमिदं कार्यं मद्भक्तैर्विधिपूर्वकम् ये न कुर्वन्ति ते भक्ता न भवन्ति न संशयः

माझ्या भक्तांनी, माझ्या प्रीत्यर्थ, नियमानुसार हे कृत्य करावे; जे हे करत नाहीत, ते माझे भक्त नाहीत—यात शंका नाही.

निशम्य वचनं देवी गत्वा वाराणसीं पुरीम् अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं पयसा च घृतेन च

हे ऐकून, देवी वाराणसी नगरीत जाऊन अविमुक्तेश्वराचे लिंग पाणी आणि तुपाने पूजले.

अर्चयामास देवेशं रुद्रं भुवननायकम् अविमुक्ते च तपसा मन्दरस्य महात्मनः

ती अविमुक्त येथे देवांचा स्वामी, रुद्र, जगाचा नाथ यांची पूजा करू लागली आणि मंदार या महात्म्याच्या तपासाठीही प्रयत्न केला.