लिङ्गपुराणम्

प्राप्यते ऽभिमतान् देशान् अङ्कुशेन निवारितः एतन्मार्गेण शुद्धेन दग्धबीजो ह्यकल्मषः

ज्याचे बीज जळाले आहे आणि जो निर्मळ आहे, तो या शुद्ध मार्गाने, अंकुशाने रोखल्यासारखा, इच्छित स्थानांवर पोहोचतो.

सदाचाररताः शान्ताः स्वधर्मपरिपालकाः सर्वांल्लोकान् विनिर्जित्य ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते

जे सत्कर्मात रमणारे, शांत आणि स्वतःच्या धर्माचे पालन करणारे आहेत, ते सर्व लोकांना जिंकून ब्रह्मलोकात जातात.

पितामहेनोपदिष्टो धर्मः साक्षात्सनातनः सर्वलोकोपकारार्थं शृणुध्वं प्रवदामि वः

पितामहाने प्रत्यक्ष शिकवलेला, सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी असलेला सनातन धर्म मी सांगतो, ऐका.

गुरूपदेशयुक्तानां वृद्धानां क्रमवर्त्तिनाम् अभ्युत्थानादिकं सर्वं प्रणामं चैव कारयेत्

गुरूंच्या उपदेशाने युक्त आणि वयोवृद्ध, योग्य मार्गाने चालणाऱ्यांना उठणे, नमस्कार करणे अशी सर्व कृत्ये करावीत.

अष्टाङ्गप्रणिपातेन त्रिधा न्यस्तेन सुव्रताः त्रिःप्रदक्षिणयोगेन वन्द्यो वै ब्रह्मणो गुरुः

सुव्रतांनी आठ अंगांनी नमस्कार करावा, तीन प्रकारे शरीर ठेवावे आणि तीन वेळा प्रदक्षिणा घालावी; अशा रीतीने ब्रह्मगुरूचे पूजन करावे.

ज्येष्ठान्ये ऽपि च ते सर्वे वन्दनीया विजानता आज्ञाभङ्गं न कुर्वीत यदीच्छेत् सिद्धिम् उत्तमाम्

ज्येष्ठ असलेल्यांना सुज्ञाने नेहमी वंदन करावे; जो उत्तम सिद्धी इच्छितो त्याने त्यांच्या आज्ञेचे उल्लंघन करू नये.

धातुशून्यबिलक्षेत्रक्षुद्रमन्त्रोपजीवनम् विषग्रहविडम्बादीन् वर्जयेत् सर्वयत्नतः

जिथे मूलद्रव्य नाही, पोकळी किंवा लहान शेतात, मंत्रावर उपजीविका करू नये; विष, भूत, फसवणूक यापासून सर्वतोपरी टाळावे.

कैतवं वित्तशाठ्यं च पैशुन्यं वर्जयेत्सदा अतिहासम् अवष्टम्भं लीलास्वेच्छाप्रवर्तनम्

फसवणूक, संपत्तीबद्दल कपट, निंदा, अती हास्य, गर्व, आणि केवळ मनमानी करणे — हे नेहमी टाळावे.

वर्जयेत्सर्वयत्नेन गुरूणामपि संनिधौ तद्वाक्यप्रतिकूलं च अयुक्तं वै गुरोर्वचः

गुरूंच्या उपस्थितीत, त्यांच्या वचनाच्या विरुद्ध किंवा अनुचित बोलणे व कृती सर्वतोपरी टाळावी.

न वदेत्सर्वयत्नेन अनिष्टं न स्मरेत्सदा यतीनामासनं वस्त्रं दण्डाद्यं पादुके तथा

कोणतीही अशुभ गोष्ट बोलू नये किंवा आठवू नये; तसेच संन्याशांचे आसन, वस्त्र, दंड, पादत्राणे यांचा अपमान करू नये.

माल्यं च शयनस्थानं पात्रं छायां च यत्नतः यज्ञोपकरणाङ्गं च न स्पृशेद् वै पदेन च

फुलमाळ, झोपण्याची जागा, भांडी, सावली आणि यज्ञाची साधने — हे सर्व पायाने स्पर्श करू नये.

देवद्रोहं गुरुद्रोहं न कुर्यात्सर्वयत्नतः कृत्वा प्रमादतो विप्राः प्रणवस्यायुतं जपेत्

देवतांचा किंवा गुरूचा अपमान कधीच करू नये; चुकून केला तर, दहा हजार वेळा प्रणवाचा जप करावा.

देवद्रोहगुरुद्रोहात् कोटिमात्रेण शुध्यति महापातकशुद्ध्यर्थं तथैव च यथाविधि

देवतांचा किंवा गुरूचा अपमान केल्यावर कोटी पट शुद्धी होते; तसेच, मोठ्या पापांची शुद्धीही योग्य विधीने होते.

पातकी च तदर्धेन शुध्यते वृत्तवान्यदि उपपातकिनः सर्वे तदर्धेनैव सुव्रताः

जो माणूस पापी असतो, पण त्याचं वर्तन चांगलं असेल, तर त्याला अर्ध्या प्रमाणातच शुद्धी मिळते. तसेच, जे लहान गुन्हे करणारे पण नीट वागणारे असतात, त्यांनाही अर्ध्या प्रमाणातच शुद्धी मिळते.

संध्यालोपे कृते विप्रः त्रिरावृत्त्यैव शुध्यति आह्निकच्छेदने जाते शतमेकमुदाहृतम्

ब्राह्मणाने संध्यावंदन सोडलं तर ते तीनदा म्हणल्याने शुद्धी मिळते. पण रोजच्या कर्माचं पालन केलं नाही तर शंभर वेळा म्हणणं सांगितलं आहे.

लङ्घने समयानां तु अभक्ष्यस्य च भक्षणे अवाच्यवाचने चैव सहस्राच्छुद्धिरुच्यते

व्रत मोडल्यावर, निषिद्ध अन्न खाल्ल्यावर किंवा बोलू नये ते बोलल्यावर, हजार वेळा म्हणल्याने शुद्धी होते असं सांगितलं आहे.

काकोलूककपोतानां पक्षिणामपि घातने शतमष्टोत्तरं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः

कावळा, घार, कबूतर यांसारख्या पक्ष्यांना मारल्यावर, एकशे आठ वेळा म्हणल्याने मुक्ती मिळते — याबद्दल काहीच शंका नाही.

यः पुनस्तत्त्ववेत्ता च ब्रह्मविद् ब्राह्मणोत्तमः स्मरणाच्छुद्धिमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

पण जो खरा तत्त्वज्ञ, ब्रह्म जाणणारा आणि श्रेष्ठ ब्राह्मण आहे, त्याला फक्त आठवणीनं शुद्धी मिळते — यात विचार करण्याचं काही कारण नाही.

नैवमात्मविदामस्ति प्रायश्चित्तानि चोदना विश्वस्यैव हि ते शुद्धा ब्रह्मविद्याविदो जनाः

आत्मा जाणणाऱ्यांसाठी प्रायश्चित्ताची काहीही आज्ञा नाही; कारण ते नेहमीच शुद्ध असतात, कारण ते ब्रह्मविद्या जाणणारे असतात.

योगध्यानैकनिष्ठाश् च निर्लेपाः काञ्चनं यथा शुद्धानां शोधनं नास्ति विशुद्धा ब्रह्मविद्यया

योग आणि ध्यान यामध्ये एकनिष्ठ असणारे लोक सोन्यासारखे निष्कलंक असतात; जे आधीच शुद्ध आहेत, त्यांना वेगळी शुद्धी लागत नाही, कारण ब्रह्मविद्येमुळे ते शुद्ध झालेले असतात.

उद्धृतानुष्णफेनाभिः पूताभिर् वस्त्रचक्षुषा अद्भिः समाचरेत्सर्वं वर्जयेत्कलुषोदकम्

सर्व कर्मे नेहमी स्वच्छ पाणी, जे उकळलेलं, फेसाळलेलं किंवा अशुद्ध नाही, स्वच्छ वस्त्र आणि स्वच्छ दृष्टीने करावीत; अशुद्ध पाणी टाळावं.

गन्धवर्णरसैर्दुष्टम् अशुचिस्थानसंस्थितम् पङ्काश्मदूषितं चैव सामुद्रं पल्वलोदकम्

जे पाणी वास, रंग किंवा चवीमुळे खराब झालंय, जे अशुद्ध जागी साठलेलं आहे, चिखल किंवा दगडामुळे मळलेलं आहे, समुद्र किंवा डबक्यातील आहे,

सशैवालं तथान्यैर्वा दोषैर्दुष्टं विवर्जयेत् वस्त्रशौचान्वितः कुर्यात् सर्वकार्याणि वै द्विजाः

किंवा जे पाणी शेवाळ किंवा इतर अशुद्धीमुळे खराब झालंय, ते टाळावं; सर्व कर्मे स्वच्छ वस्त्र घालूनच करावीत, हे द्विजांनो.

नमस्कारादिकं सर्वं गुरुशुश्रूषणादिकम् वस्त्रशौचविहीनात्मा ह्य् अशुचिर्नात्र संशयः

नमस्कार किंवा गुरूची सेवा यांसारखी सर्व कर्मे स्वच्छ वस्त्राशिवाय केली, तर माणूस अशुद्ध होतो — याबद्दल काहीच शंका नाही.

देवकार्योपयुक्तानां प्रत्यहं शौचमिष्यते इतरेषां हि वस्त्राणां शौचं कार्यं मलागमे

देवकार्यांसाठी वापरलेल्या वस्त्रांची रोज शुद्धी करावी; इतर वस्त्रांची शुद्धी ते मळले की करावी.

वर्जयेत्सर्वयत्नेन वासो ऽन्यैर् विधृतं द्विजाः कौशेयाविकयो रूक्षैः क्षौमाणां गौरसर्षपैः

द्विजांनो, दुसऱ्यांनी घातलेली वस्त्रे सर्व प्रकारे टाळावीत; रेशीम आणि लोकरी वस्त्रे कुशा किंवा मोहरीच्या झाडाने स्वच्छ करावीत.

श्रीफलैरंशुपट्टानां कुतपानामरिष्टकैः चर्मणां विदलानां च वेत्राणां वस्त्रवन्मतम्

नारळ, सूर्यकिरणाच्या तंतू, कुटप, अरिष्टक, कातडी, साली किंवा वाळीच्या वस्त्रांसाठीही वस्त्रांसारखाच नियम आहे.

वल्कलानां तु सर्वेषां छत्रचामरयोरपि चैलवच्छौचमाख्यातं ब्रह्मविद्भिर् मुनीश्वरैः

सर्व झाडाच्या सालीची वस्त्रे, छत्री आणि चामर यांच्यासाठीही वस्त्रांसारखाच शुद्धीचा नियम ब्रह्मज्ञानी ऋषींनी सांगितला आहे.

भस्मना शुध्यते कांस्यं क्षारेणायसम् उच्यते ताम्रमम्लेन वै विप्रास् त्रपुसीसकयोरपि

कांस्य राखेने, लोखंड क्षाराने, तांबे आम्लाने, आणि टिन व शिसं यांनाही तसेच शुद्ध करावे, हे ब्राह्मणांनो.