लिङ्गपुराणम्

सगुणो निर्गुणो वापि तस्याज्ञां शिरसा वहेत् श्रेयो ऽर्थी यस्तु गुर्वाज्ञां मनसापि न लङ्घयेत्

तो गुणांसह असो किंवा निर्गुण, त्याची आज्ञा नेहमी मानावी. जो कल्याण इच्छितो त्याने गुरूची आज्ञा मनानेही कधीही मोडू नये.

गुर्वाज्ञापालकः सम्यक् ज्ञानसंपत्तिमश्नुते गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन् भुञ्जन् यद्यत्कर्म समाचरेत्

जो गुरूची आज्ञा नीट पाळतो, त्याला ज्ञानाची संपत्ती मिळते. चालताना, उभा असताना, झोपताना किंवा खाताना, तो जे काही करतो,

समक्षं यदि तत्सर्वं कर्तव्यं गुर्वनुज्ञया गुरोर्देवसमक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत्

ते सर्व गुरूच्या उपस्थितीत किंवा गुरूच्या परवानगीनेच करावे. गुरू किंवा देवाच्या उपस्थितीत कधीही मनासारखे बसू नये.

गुरुर्देवो यतः साक्षात् तद्गृहं देवमन्दिरम् पापिना च यथासंगात् तत्पापैः पतनं भवेत्

कारण गुरू हा प्रत्यक्ष देव आहे, त्याचे घर हेच मंदिर आहे. वाईट लोकांच्या संगतीमुळे त्यांच्या पापांमुळे आपले पतन होते.

तद्वदाचार्यसंगेन तद्धर्मफलभाग्भवेत् यथैव वह्निसंपर्कान् मलं त्यजति काञ्चनम्

त्याचप्रमाणे, गुरूच्या संगतीने त्याच्या धर्माचे फळ मिळते, जसे सोनं अग्नीच्या स्पर्शाने आपली घाण सोडते.

तथैव गुरुसंपर्कात् पापं त्यजति मानवः यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुंभो विलीयते

जसा तूपाचा घडा अग्नीच्या जवळ ठेवल्यावर वितळतो, तसंच मनुष्य गुरुंच्या संगतीमुळे पापं सोडून देतो.

तथा पापं विलीयेत आचार्यस्य समीपतः यथा प्रज्वलितो वह्निर् विष्ठां काष्ठं च निर्दहेत्

जसा प्रज्वलित अग्नी शेण आणि लाकूड जाळून टाकतो, तसंच आचार्यांच्या जवळ राहिल्यावर पापं नाहीशी होतात.

गुरुस्तुष्टो दहत्येवं पापं तन्मन्त्रतेजसा ब्रह्मा हरिस् तथा रुद्रो देवाश् च मुनयस् तथा

गुरु प्रसन्न झाले की, त्यांच्या मंत्राच्या तेजाने ते पाप जाळून टाकतात, जसं ब्रह्मा, हरि, रुद्र, देव आणि ऋषी करतात.

कुर्वन्त्यनुग्रहं तुष्टा गुरौ तुष्टे न संशयः कर्मणा मनसा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

गुरु प्रसन्न झाले की, ते कृपा करतात—यात शंका नाही; कृतीने, मनाने आणि वाणीने गुरुंचा राग येईल असं कधीच करू नये.

तस्य क्रोधेन दह्यन्ते आयुःश्रीज्ञानसत्क्रियाः तत्क्रोधं ये करिष्यन्ति तेषां यज्ञाश् च निष्फलाः

गुरुंच्या रागामुळे आयुष्य, संपत्ती, ज्ञान आणि चांगली कर्मं नष्ट होतात; जे गुरुंचा राग ओढवून घेतात, त्यांची यज्ञं निष्फळ होतात.

जपान्यनियमाश्चैव नात्र कार्या विचारणा गुरोर्विरुद्धं यद्वाक्यं न वदेत्सर्वयत्नतः

इथे जप किंवा नियम उपयोगी पडत नाहीत; कोणत्याही प्रयत्नाने गुरुंच्या विरोधात बोलू नये.

वदेद् यदि महामोहाद् रौरवं नरकं व्रजेत् चित्तेनैव च वित्तेन तथा वाचा च सुव्रताः

कोणी मोठ्या अज्ञानामुळे असं बोललं तर, तो रौरव नरकात जातो; म्हणून, सज्जनांनो, मनाने, संपत्तीने आणि वाणीने—

मिथ्या न कारयेद्देवि क्रियया च गुरोः सदा दुर्गुणे ख्यापिते तस्य नैर्गुण्यशतभाग्भवेत्

देवी, गुरुंच्याशी कधीही खोटं वागू नये, किंवा त्यांचे दोष कधीच सांगू नयेत; असं केल्यास स्वतःचे गुण शंभरपट कमी होतात.

गुणे तु ख्यापिते तस्य सार्वगुण्यफलं भवेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्याद् आदिष्टो वा न वा सदा

पण गुरुंचे गुण सांगितले तर सर्व गुणांचे फळ मिळते; गुरुंसाठी हितकारक आणि आवडणारी गोष्ट नेहमी करावी, सांगितली असो वा नसो.

असमक्षं समक्षं वा गुरोः कार्यं समाचरेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्यान् मनोवाक्कायकर्मभिः

गुरु समोर असो वा नसोत, त्यांचं काम करावं; मन, वाणी आणि शरीराने गुरुंसाठी हितकारक आणि आवडणारी कृती करावी.

कुर्वन्पतत्यधो गत्वा तत्रैव परिवर्तते तस्मात्स सर्वदोपास्यो वन्दनीयश् च सर्वदा

याच्या उलट वागल्यास, तो खालच्या स्थितीत पडतो आणि तिथेच फिरत राहतो; म्हणून, गुरु नेहमी पूज्य आणि वंदनीय आहेत.

समीपस्थो ऽप्यनुज्ञाप्य वदेत्तद्विमुखो गुरुम् एवमाचारवान् भक्तो नित्यं जपपरायणः

जवळ असतानाही, गुरुंची परवानगी घेऊनच बोलावं, कधीही त्यांच्याकडून तोंड फिरवू नये; जो असं वागतो, भक्तीने आणि नेहमी जपात मग्न असतो—

गुरुप्रियकरो मन्त्रं विनियोक्तुं ततो ऽर्हति विनियोगं प्रवक्ष्यामि सिद्धमन्त्रप्रयोजनम्

जो गुरुंचा आनंद मिळवतो, तोच मंत्राचा उपयोग करण्यास पात्र ठरतो; आता मी सिद्ध मंत्राचा उपयोग आणि त्याचा हेतू सांगतो.

दौर्बल्यं याति तन्मन्त्रं विनियोगमजानतः यस्य येन वियुञ्जीत कार्येण तु विशेषतः

मंत्राचा योग्य उपयोग माहीत नसेल, तर तो मंत्र दुर्बल होतो; प्रत्येक मंत्राचा उपयोग त्याच्या योग्य कार्यासाठी करावा.

विनियोगः स विज्ञेय ऐहिकामुष्मिकं फलम् विनियोगजमायुष्यम् आरोग्यं तनुनित्यता

मंत्राचा उपयोग हे या जन्मात आणि पुढील जन्मात फळ देणारे आहे; योग्य उपयोगामुळे दीर्घायुष्य, आरोग्य आणि स्थैर्य मिळते.

राज्यैश्वर्यं च विज्ञानं स्वर्गो निर्वाण एव च प्रोक्षणं चाभिषेकं च अघमर्षणमेव च

राज्य, ऐश्वर्य, ज्ञान, स्वर्ग आणि मोक्ष, तसेच अभिषेक, स्नान आणि पापक्षालन—

स्नाने च संध्ययोश्चैव कुर्यादेकादशेन वै शुचिः पर्वतमारुह्य जपेल्लक्षमतन्द्रितः

स्नान करताना आणि संध्याकाळी, एकादश मंत्राने विधी करावा; शुद्ध राहून, डोंगरावर चढून, थकवा न येता लक्ष वेळा जप करावा.

महानद्यां द्विलक्षं तु दीर्घमायुरवाप्नुयात् दूर्वाङ्कुरास्तिला वाणी गुडूची घुटिका तथा

मोठ्या नदीत दोन लक्ष वेळा जप केल्याने दीर्घायुष्य मिळतं; दुर्वा, तीळ, वाणी, गुडूची आणि गोळ्या यांच्यानेही तसंच होतं.

तेषां तु दशसाहस्रं होममायुष्यवर्धनम् अश्वत्थवृक्षमाश्रित्य जपेल्लक्षद्वयं सुधीः

त्यामधूनं, बुद्धिमान माणसाने दीर्घायुष्यासाठी दहा हजार वेळा होम करावा आणि अश्वत्थाच्या झाडाजवळ बसून दोन लाख मंत्र जपावे.

शनैश्चरदिने स्पृष्ट्वा दीर्घायुष्यं लभेन्नरः शनैश्चरदिने ऽश्वत्थं पाणिभ्यां संस्पृशेत्सुधीः

शनिवारी, बुद्धिमान व्यक्तीने हातांनी अश्वत्थ झाडाला स्पर्श केला तर त्याला दीर्घायुष्य मिळते; शनिवारी माणसाने हळूवारपणे अश्वत्थ झाडाला स्पर्श करावा.

जपेदष्टोत्तरशतं सोममृत्युहरो भवेत् आदित्याभिमुखो भूत्वा जपेल्लक्षमनन्यधीः

एकशेआठ वेळा मंत्र जपल्याने सोम आणि मृत्यू यांचा प्रभाव नाहीसा होतो; सूर्याच्या दिशेने तोंड करून, एकाग्र मनाने एक लाख मंत्र जपावेत.

अर्कैरष्टशतं जप्त्वा जुह्वन्व्याधेर्विमुच्यते समस्तव्याधिशान्त्यर्थं पलाशसमिधैर् नरः

सूर्याला एकशेआठ वेळा मंत्र जपून आणि होम केल्याने आजार दूर होतात; सर्व रोग शांत होण्यासाठी पळसाच्या लाकडाने होम करावा.

हुत्वा दशसहस्रं तु निरोगी मनुजो भवेत् नित्यमष्टशतं जप्त्वा पिबेद् अम्भो ऽर्कसन्निधौ

दहा हजार वेळा होम केल्यावर माणूस निरोगी राहतो; रोज एकशेआठ वेळा मंत्र जपून सूर्याच्या उपस्थितीत पाणी प्यावे.

औदर्यैर्व्याधिभिः सर्वैर् मासेनैकेन मुच्यते एकादशेन भुञ्जीयाद् अन्नं चैवाभिमन्त्रितम्

एका महिन्यात पोटाचे सर्व आजार दूर होतात; एकादशीला मंत्रबद्ध केलेले अन्न खावे.