लिङ्गपुराणम्

सुकृतानि हरन्त्येते संस्पृष्टाः पुरुषस्य तु उष्णीषी कञ्चुकी नग्नो मुक्तकेशो मलावृतः

हे जर माणसाला स्पर्श झाले, तर त्याचे पुण्य नष्ट होते. तसेच, जो डोक्यावर फेटा घालतो, अंगात जाकीट घालतो, नग्न असतो, केस मोकळे सोडतो किंवा अंगावर घाण लावतो,

अपवित्रकरो ऽशुद्धः प्रलपन्न जपेत् क्वचित् क्रोधो मदः क्षुधा तन्द्रा निष्ठीवनविजृम्भणे

अपवित्र हालचाली करतो, अस्वच्छ असतो, काहीतरी बडबड करतो, किंवा कधी राग, मद्य, भूक, झोप, थुंकणे किंवा जांभई घेत असताना जप करतो,

श्वनीचदर्शनं निद्रा प्रलापास्ते जपद्विषः एतेषां संभवे वापि कुर्यात्सूर्यादिदर्शनम्

कुत्रा खाताना पाहतो, झोपतो किंवा बडबड करतो—हे सर्व जपाचे शत्रू आहेत. यापैकी काही घडल्यास, सूर्य किंवा इतर तेजस्वी वस्तूंकडे पाहावे.

आचम्य वा जपेच्छेषं कृत्वा वा प्राणसंयमम् सूर्यो ऽग्निश्चन्द्रमाश्चैव ग्रहनक्षत्रतारकाः

किंवा पाणी पिऊन उरलेला जप करावा, किंवा श्वासावर नियंत्रण ठेवावे. सूर्य, अग्नी, चंद्र, ग्रह, तारे आणि नक्षत्रे—

एते ज्योतींषि प्रोक्तानि विद्वद्भिर् ब्राह्मणैस् तथा प्रसार्य पादौ न जपेत् कुक्कुटासन एव च

हे सर्व विद्वान ब्राह्मणांनी तेजस्वी वस्तू म्हणून सांगितले आहेत. पाय पसरून किंवा कोंबड्याच्या आसनात बसून जप करू नये.

अनासनः शयानो वा रथ्यायां शूद्रसन्निधौ रक्तभूम्यां च खट्वायां न जपेज्जापकस् तथा

आसन न घेता, झोपून, रस्त्यावर, शूद्राच्या उपस्थितीत, रक्ताने माखलेल्या जमिनीवर किंवा खाटेवर बसून जप करू नये.

आसनस्थो जपेत्सम्यक् मन्त्रार्थगतमानसः कौशेयं व्याघ्रचर्मं वा चैलं तौलमथापि वा

योग्य आसनावर बसून, मंत्राचा अर्थ मनात ठेवून जप करावा. आसन रेशमी, वाघाच्या कातडीचे, कापडाचे किंवा कापसाचे असू शकते,

दारवं तालपर्णं वा आसनं परिकल्पयेत् त्रिसंध्यं तु गुरोः पूजा कर्तव्या हितमिच्छता

किंवा लाकडाचे किंवा ताडाच्या पानांचेही आसन वापरावे. जो कल्याण इच्छितो त्याने दिवसातील तीन संध्याकाळी गुरूची पूजा करावी.

यो गुरुः स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः यथा शिवस् तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः

जो गुरू आहे तोच शिव आहे, आणि जो शिव आहे तोच गुरू मानला जातो. जसा शिव आहे तशीच विद्या, आणि जशी विद्या तसाच गुरू.

शिवविद्यागुरोस्तस्माद् भक्त्या च सदृशं फलम् सर्वदेवमयो देवि सर्वशक्तिमयो हि सः

म्हणून, शिव, विद्या आणि गुरू यांच्यावर भक्ती केल्याने योग्य फळ मिळते. हे देवी, तो सर्व देवांचा आणि सर्व शक्तींचा स्वरूप आहे.

सगुणो निर्गुणो वापि तस्याज्ञां शिरसा वहेत् श्रेयो ऽर्थी यस्तु गुर्वाज्ञां मनसापि न लङ्घयेत्

तो गुणांसह असो किंवा निर्गुण, त्याची आज्ञा नेहमी मानावी. जो कल्याण इच्छितो त्याने गुरूची आज्ञा मनानेही कधीही मोडू नये.

गुर्वाज्ञापालकः सम्यक् ज्ञानसंपत्तिमश्नुते गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन् भुञ्जन् यद्यत्कर्म समाचरेत्

जो गुरूची आज्ञा नीट पाळतो, त्याला ज्ञानाची संपत्ती मिळते. चालताना, उभा असताना, झोपताना किंवा खाताना, तो जे काही करतो,

समक्षं यदि तत्सर्वं कर्तव्यं गुर्वनुज्ञया गुरोर्देवसमक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत्

ते सर्व गुरूच्या उपस्थितीत किंवा गुरूच्या परवानगीनेच करावे. गुरू किंवा देवाच्या उपस्थितीत कधीही मनासारखे बसू नये.

गुरुर्देवो यतः साक्षात् तद्गृहं देवमन्दिरम् पापिना च यथासंगात् तत्पापैः पतनं भवेत्

कारण गुरू हा प्रत्यक्ष देव आहे, त्याचे घर हेच मंदिर आहे. वाईट लोकांच्या संगतीमुळे त्यांच्या पापांमुळे आपले पतन होते.

तद्वदाचार्यसंगेन तद्धर्मफलभाग्भवेत् यथैव वह्निसंपर्कान् मलं त्यजति काञ्चनम्

त्याचप्रमाणे, गुरूच्या संगतीने त्याच्या धर्माचे फळ मिळते, जसे सोनं अग्नीच्या स्पर्शाने आपली घाण सोडते.

तथैव गुरुसंपर्कात् पापं त्यजति मानवः यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुंभो विलीयते

जसा तूपाचा घडा अग्नीच्या जवळ ठेवल्यावर वितळतो, तसंच मनुष्य गुरुंच्या संगतीमुळे पापं सोडून देतो.

तथा पापं विलीयेत आचार्यस्य समीपतः यथा प्रज्वलितो वह्निर् विष्ठां काष्ठं च निर्दहेत्

जसा प्रज्वलित अग्नी शेण आणि लाकूड जाळून टाकतो, तसंच आचार्यांच्या जवळ राहिल्यावर पापं नाहीशी होतात.

गुरुस्तुष्टो दहत्येवं पापं तन्मन्त्रतेजसा ब्रह्मा हरिस् तथा रुद्रो देवाश् च मुनयस् तथा

गुरु प्रसन्न झाले की, त्यांच्या मंत्राच्या तेजाने ते पाप जाळून टाकतात, जसं ब्रह्मा, हरि, रुद्र, देव आणि ऋषी करतात.

कुर्वन्त्यनुग्रहं तुष्टा गुरौ तुष्टे न संशयः कर्मणा मनसा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

गुरु प्रसन्न झाले की, ते कृपा करतात—यात शंका नाही; कृतीने, मनाने आणि वाणीने गुरुंचा राग येईल असं कधीच करू नये.

तस्य क्रोधेन दह्यन्ते आयुःश्रीज्ञानसत्क्रियाः तत्क्रोधं ये करिष्यन्ति तेषां यज्ञाश् च निष्फलाः

गुरुंच्या रागामुळे आयुष्य, संपत्ती, ज्ञान आणि चांगली कर्मं नष्ट होतात; जे गुरुंचा राग ओढवून घेतात, त्यांची यज्ञं निष्फळ होतात.

जपान्यनियमाश्चैव नात्र कार्या विचारणा गुरोर्विरुद्धं यद्वाक्यं न वदेत्सर्वयत्नतः

इथे जप किंवा नियम उपयोगी पडत नाहीत; कोणत्याही प्रयत्नाने गुरुंच्या विरोधात बोलू नये.

वदेद् यदि महामोहाद् रौरवं नरकं व्रजेत् चित्तेनैव च वित्तेन तथा वाचा च सुव्रताः

कोणी मोठ्या अज्ञानामुळे असं बोललं तर, तो रौरव नरकात जातो; म्हणून, सज्जनांनो, मनाने, संपत्तीने आणि वाणीने—

मिथ्या न कारयेद्देवि क्रियया च गुरोः सदा दुर्गुणे ख्यापिते तस्य नैर्गुण्यशतभाग्भवेत्

देवी, गुरुंच्याशी कधीही खोटं वागू नये, किंवा त्यांचे दोष कधीच सांगू नयेत; असं केल्यास स्वतःचे गुण शंभरपट कमी होतात.

गुणे तु ख्यापिते तस्य सार्वगुण्यफलं भवेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्याद् आदिष्टो वा न वा सदा

पण गुरुंचे गुण सांगितले तर सर्व गुणांचे फळ मिळते; गुरुंसाठी हितकारक आणि आवडणारी गोष्ट नेहमी करावी, सांगितली असो वा नसो.

असमक्षं समक्षं वा गुरोः कार्यं समाचरेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्यान् मनोवाक्कायकर्मभिः

गुरु समोर असो वा नसोत, त्यांचं काम करावं; मन, वाणी आणि शरीराने गुरुंसाठी हितकारक आणि आवडणारी कृती करावी.

कुर्वन्पतत्यधो गत्वा तत्रैव परिवर्तते तस्मात्स सर्वदोपास्यो वन्दनीयश् च सर्वदा

याच्या उलट वागल्यास, तो खालच्या स्थितीत पडतो आणि तिथेच फिरत राहतो; म्हणून, गुरु नेहमी पूज्य आणि वंदनीय आहेत.

समीपस्थो ऽप्यनुज्ञाप्य वदेत्तद्विमुखो गुरुम् एवमाचारवान् भक्तो नित्यं जपपरायणः

जवळ असतानाही, गुरुंची परवानगी घेऊनच बोलावं, कधीही त्यांच्याकडून तोंड फिरवू नये; जो असं वागतो, भक्तीने आणि नेहमी जपात मग्न असतो—

गुरुप्रियकरो मन्त्रं विनियोक्तुं ततो ऽर्हति विनियोगं प्रवक्ष्यामि सिद्धमन्त्रप्रयोजनम्

जो गुरुंचा आनंद मिळवतो, तोच मंत्राचा उपयोग करण्यास पात्र ठरतो; आता मी सिद्ध मंत्राचा उपयोग आणि त्याचा हेतू सांगतो.

दौर्बल्यं याति तन्मन्त्रं विनियोगमजानतः यस्य येन वियुञ्जीत कार्येण तु विशेषतः

मंत्राचा योग्य उपयोग माहीत नसेल, तर तो मंत्र दुर्बल होतो; प्रत्येक मंत्राचा उपयोग त्याच्या योग्य कार्यासाठी करावा.