लिङ्गपुराणम्

आस्येन न पिबेत्तोयं तिष्ठन्नञ्जलिनापि वा वामहस्तेन शय्यायां तथैवान्यंकरेण वा

तोंड लावून, उभं राहून हाताच्या ओंजळीने, डाव्या हाताने, झोपेत किंवा इतर कोणत्याही अंगाने पाणी पिऊ नये.

विभीतकार्ककारञ्जस्नुहिच्छायां न चाश्रयेत् स्तंभदीपमनुष्याणाम् अन्येषां प्राणिनां तथा

विभीतक, अर्क, कारण्ज किंवा स्नुही या झाडांच्या सावलीत, खांबाजवळ, दिव्याजवळ, लोकांच्या किंवा इतर प्राण्यांच्या गर्दीत कधीही थांबू नये.

एको न गच्छेदध्वानं बाहुभ्यां नोत्तरेन्नदीम् नावरोहेत कूपादिं नारोहेदुच्चपादपान्

एकट्याने रस्त्यावर जाऊ नये, हाताने नदी ओलांडू नये, विहिरीत किंवा अशा जागी उतरू नये, किंवा उंच झाडावर चढू नये.

सूर्याग्निजलदेवानां गुरूणां विमुखः शुभे न कुर्यादिह कार्याणि जपकर्म शुभानि वा

सूर्य, अग्नी, पाणी, देव किंवा गुरु यांच्याकडे पाठ करून शुभ कार्य, जप किंवा विधी करू नये.

अग्नौ न तापयेत्पादौ हस्तं पद्भ्यां न संस्पृशेत् अग्नेर्नोच्छ्रयम् आसीत नाग्नौ किंचिन् मलं त्यजेत्

अग्नीजवळ पाय गरम करू नये, पाय किंवा हाताने अग्नीला स्पर्श करू नये, अग्नीपेक्षा उंच बसू नये, किंवा अग्नीत काहीही अशुद्ध टाकू नये.

न जलं ताडयेत्पद्भ्यां नांभस्यङ्गमलं त्यजेत् मलं प्रक्षालयेत् तीरे प्रक्षाल्य स्नानमाचरेत्

पाण्यात पाय घालून पाणी ढवळू नये, शरीराची घाण पाण्यात टाकू नये; ती काठावर स्वच्छ करावी आणि मग स्नान करावं.

नखाग्रकेशनिर्धूतस्नानवस्त्रघटोदकम् अश्रीकरं मनुष्याणाम् अशुद्धं संस्पृशेद्यदि

नख, केस, स्नानानंतरचे वस्त्र किंवा वापरलेली भांडी याने स्पर्शलेलं पाणी मनुष्यासाठी अशुभ आणि अशुद्ध मानलं जातं.

अजाश्वानखुरोष्ट्राणां मार्जनात् तुषरेणुकान् संस्पृशेद् यदि मूढात्मा श्रियं हन्ति हरेरपि

जो मूढ मनाचा मनुष्य शेळी, घोडा, अखंड खुर असलेली जनावरे किंवा उंट यांच्या झाडलेल्या धुळीला किंवा सालींना स्पर्श करतो, तो स्वतःची श्रीमंती नष्ट करतो, अगदी हरिने दिलेलीही संपत्ती.

मार्जारश् च गृहे यस्य सो ऽप्यन्त्यजसमो नरः भोजयेद्यस्तु विप्रेन्द्रान् मार्जारसंनिधौ यदि

ज्याच्या घरात मांजर आहे, तो मनुष्य अंत्यजासारखा मानला जातो; आणि जर तो मांजरीच्या उपस्थितीत ब्राह्मणांना जेवू घालतो,

तच्चाण्डालसमं ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा स्फिग्वातं शूर्पवातं च वातं प्राणमुखानिलम्

तर ते चांडाळाला जेवू घालण्यासारखेच समजावे; याबद्दल काहीच शंका ठेवू नये. कंबरेखालून येणारा वारा, सुपाचा वारा किंवा तोंडातून येणारा श्वास,

सुकृतानि हरन्त्येते संस्पृष्टाः पुरुषस्य तु उष्णीषी कञ्चुकी नग्नो मुक्तकेशो मलावृतः

हे जर माणसाला स्पर्श झाले, तर त्याचे पुण्य नष्ट होते. तसेच, जो डोक्यावर फेटा घालतो, अंगात जाकीट घालतो, नग्न असतो, केस मोकळे सोडतो किंवा अंगावर घाण लावतो,

अपवित्रकरो ऽशुद्धः प्रलपन्न जपेत् क्वचित् क्रोधो मदः क्षुधा तन्द्रा निष्ठीवनविजृम्भणे

अपवित्र हालचाली करतो, अस्वच्छ असतो, काहीतरी बडबड करतो, किंवा कधी राग, मद्य, भूक, झोप, थुंकणे किंवा जांभई घेत असताना जप करतो,

श्वनीचदर्शनं निद्रा प्रलापास्ते जपद्विषः एतेषां संभवे वापि कुर्यात्सूर्यादिदर्शनम्

कुत्रा खाताना पाहतो, झोपतो किंवा बडबड करतो—हे सर्व जपाचे शत्रू आहेत. यापैकी काही घडल्यास, सूर्य किंवा इतर तेजस्वी वस्तूंकडे पाहावे.

आचम्य वा जपेच्छेषं कृत्वा वा प्राणसंयमम् सूर्यो ऽग्निश्चन्द्रमाश्चैव ग्रहनक्षत्रतारकाः

किंवा पाणी पिऊन उरलेला जप करावा, किंवा श्वासावर नियंत्रण ठेवावे. सूर्य, अग्नी, चंद्र, ग्रह, तारे आणि नक्षत्रे—

एते ज्योतींषि प्रोक्तानि विद्वद्भिर् ब्राह्मणैस् तथा प्रसार्य पादौ न जपेत् कुक्कुटासन एव च

हे सर्व विद्वान ब्राह्मणांनी तेजस्वी वस्तू म्हणून सांगितले आहेत. पाय पसरून किंवा कोंबड्याच्या आसनात बसून जप करू नये.

अनासनः शयानो वा रथ्यायां शूद्रसन्निधौ रक्तभूम्यां च खट्वायां न जपेज्जापकस् तथा

आसन न घेता, झोपून, रस्त्यावर, शूद्राच्या उपस्थितीत, रक्ताने माखलेल्या जमिनीवर किंवा खाटेवर बसून जप करू नये.

आसनस्थो जपेत्सम्यक् मन्त्रार्थगतमानसः कौशेयं व्याघ्रचर्मं वा चैलं तौलमथापि वा

योग्य आसनावर बसून, मंत्राचा अर्थ मनात ठेवून जप करावा. आसन रेशमी, वाघाच्या कातडीचे, कापडाचे किंवा कापसाचे असू शकते,

दारवं तालपर्णं वा आसनं परिकल्पयेत् त्रिसंध्यं तु गुरोः पूजा कर्तव्या हितमिच्छता

किंवा लाकडाचे किंवा ताडाच्या पानांचेही आसन वापरावे. जो कल्याण इच्छितो त्याने दिवसातील तीन संध्याकाळी गुरूची पूजा करावी.

यो गुरुः स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः यथा शिवस् तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः

जो गुरू आहे तोच शिव आहे, आणि जो शिव आहे तोच गुरू मानला जातो. जसा शिव आहे तशीच विद्या, आणि जशी विद्या तसाच गुरू.

शिवविद्यागुरोस्तस्माद् भक्त्या च सदृशं फलम् सर्वदेवमयो देवि सर्वशक्तिमयो हि सः

म्हणून, शिव, विद्या आणि गुरू यांच्यावर भक्ती केल्याने योग्य फळ मिळते. हे देवी, तो सर्व देवांचा आणि सर्व शक्तींचा स्वरूप आहे.

सगुणो निर्गुणो वापि तस्याज्ञां शिरसा वहेत् श्रेयो ऽर्थी यस्तु गुर्वाज्ञां मनसापि न लङ्घयेत्

तो गुणांसह असो किंवा निर्गुण, त्याची आज्ञा नेहमी मानावी. जो कल्याण इच्छितो त्याने गुरूची आज्ञा मनानेही कधीही मोडू नये.

गुर्वाज्ञापालकः सम्यक् ज्ञानसंपत्तिमश्नुते गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन् भुञ्जन् यद्यत्कर्म समाचरेत्

जो गुरूची आज्ञा नीट पाळतो, त्याला ज्ञानाची संपत्ती मिळते. चालताना, उभा असताना, झोपताना किंवा खाताना, तो जे काही करतो,

समक्षं यदि तत्सर्वं कर्तव्यं गुर्वनुज्ञया गुरोर्देवसमक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत्

ते सर्व गुरूच्या उपस्थितीत किंवा गुरूच्या परवानगीनेच करावे. गुरू किंवा देवाच्या उपस्थितीत कधीही मनासारखे बसू नये.

गुरुर्देवो यतः साक्षात् तद्गृहं देवमन्दिरम् पापिना च यथासंगात् तत्पापैः पतनं भवेत्

कारण गुरू हा प्रत्यक्ष देव आहे, त्याचे घर हेच मंदिर आहे. वाईट लोकांच्या संगतीमुळे त्यांच्या पापांमुळे आपले पतन होते.

तद्वदाचार्यसंगेन तद्धर्मफलभाग्भवेत् यथैव वह्निसंपर्कान् मलं त्यजति काञ्चनम्

त्याचप्रमाणे, गुरूच्या संगतीने त्याच्या धर्माचे फळ मिळते, जसे सोनं अग्नीच्या स्पर्शाने आपली घाण सोडते.

तथैव गुरुसंपर्कात् पापं त्यजति मानवः यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुंभो विलीयते

जसा तूपाचा घडा अग्नीच्या जवळ ठेवल्यावर वितळतो, तसंच मनुष्य गुरुंच्या संगतीमुळे पापं सोडून देतो.

तथा पापं विलीयेत आचार्यस्य समीपतः यथा प्रज्वलितो वह्निर् विष्ठां काष्ठं च निर्दहेत्

जसा प्रज्वलित अग्नी शेण आणि लाकूड जाळून टाकतो, तसंच आचार्यांच्या जवळ राहिल्यावर पापं नाहीशी होतात.

गुरुस्तुष्टो दहत्येवं पापं तन्मन्त्रतेजसा ब्रह्मा हरिस् तथा रुद्रो देवाश् च मुनयस् तथा

गुरु प्रसन्न झाले की, त्यांच्या मंत्राच्या तेजाने ते पाप जाळून टाकतात, जसं ब्रह्मा, हरि, रुद्र, देव आणि ऋषी करतात.

कुर्वन्त्यनुग्रहं तुष्टा गुरौ तुष्टे न संशयः कर्मणा मनसा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

गुरु प्रसन्न झाले की, ते कृपा करतात—यात शंका नाही; कृतीने, मनाने आणि वाणीने गुरुंचा राग येईल असं कधीच करू नये.