लिङ्गपुराणम्

उपागम्य गुरुं विप्रं मन्त्रतत्त्वार्थवेदिनम् ज्ञानिनं सद्गुणोपेतं ध्यानयोगपरायणम्

जो गुरु वेदपारंगत, मंत्राचा अर्थ जाणणारा, ज्ञानी, सद्गुणी आणि ध्यानयोगाला समर्पित आहे, अशा ब्राह्मण गुरूला जाऊन भेटावे.

तोषयेत्तं प्रयत्नेन भावशुद्धिसमन्वितः वाचा च मनसा चैव कायेन द्रविणेन च

शुद्ध भावनेने, प्रयत्नपूर्वक, वाणीने, मनाने, शरीराने आणि संपत्तीने त्यांना संतुष्ट करावे.

आचार्यं पूजयेच्छिष्यः सर्वदातिप्रयत्नतः हस्त्यश्वरथरत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च

शिष्याने नेहमी अत्यंत प्रयत्नपूर्वक आचार्याची पूजा करावी आणि हत्ती, घोडे, रथ, रत्ने, शेतजमीन व घरे यांचा दान द्यावे.

भूषणानि च वासांसि धान्यानि विविधानि च एतानि गुरवे दद्याद् भक्त्या च विभवे सति

संपत्ती असेल तर भक्तीने दागिने, वस्त्रे आणि विविध धान्येही गुरुला द्यावीत.

वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्सिद्धिमात्मनः पश्चान्निवेदयेद्देवि आत्मानं सपरिच्छदम्

आपल्या सिद्धीसाठी इच्छित असल्यास धनाबाबत फसवणूक करू नये; नंतर, हे देवी, स्वतः आणि आपली सर्व संपत्ती捐 करावी.

एवं सम्पूज्य विधिवद् यथाशक्ति त्ववञ्चयन् आददीत गुरोर्मन्त्रं ज्ञानं चैव क्रमेण तु

अशा प्रकारे, आपल्या शक्तीनुसार आणि फसवणूक न करता, योग्य प्रकारे पूजा करून, गुरूकडून मंत्र आणि ज्ञान योग्य क्रमाने घ्यावे.

एवं तुष्टो गुरुः शिष्यं पूजितं वत्सरोषितम् शुश्रूषुम् अनहङ्कारम् उपवासकृशं शुचिम्

एक वर्ष भक्तीने पूजा केल्यावर, गुरु समाधानी होऊन, जो शिष्य सेवाभावी, अहंकाररहित, उपवास करणारा आणि शुद्ध आहे, त्याला पाहतो.

स्नापयित्वा तु शिष्याय ब्राह्मणानपि पूज्य च समुद्रतीरे नद्यां च गोष्ठे देवालये ऽपि वा

शिष्याला स्नान घालून, ब्राह्मणांची पूजा करून, समुद्रकिनारी, नदीवर, गोठ्यात किंवा देवळातही हे करता येते.

शुचौ देशे गृहे वापि काले सिद्धिकरे तिथौ नक्षत्रे शुभयोगे च सर्वदा दोषवर्जिते

शुद्ध जागी, घरी किंवा इतरत्र, सिद्धीसाठी योग्य काळ, तिथी, नक्षत्र किंवा शुभ योग असताना, नेहमी दोषरहितपणे हे करावे.

अनुगृह्य ततो दद्याच् छिवज्ञानम् अनुत्तमम् स्वरेणोच्चारयेत् सम्यग् एकान्ते ऽपि प्रसन्नधीः

आशीर्वाद देऊन, आपल्या स्वराने स्पष्टपणे उच्चारून, एकांतातही प्रसन्न मनाने, तो श्रेष्ठ शिवज्ञान द्यावे.

उच्चार्योच्चारयित्वा तु आचार्यः सिद्धिदः स्वयम् शिवं चास्तु शुभं चास्तु शोभनो ऽस्तु प्रियो ऽस्त्विति

मंत्र उच्चारून, आचार्य स्वतः सिद्धी देतो आणि म्हणतो— 'शिव असो, शुभ असो, सौंदर्य असो, प्रेम असो.'

एवं लब्ध्वा परं मन्त्रं ज्ञानं चैव गुरोस्ततः जपेन्नित्यं ससंकल्पं पुरश्चरणमेव च

अशा प्रकारे गुरूकडून श्रेष्ठ मंत्र आणि ज्ञान मिळाल्यावर, रोज संकल्पपूर्वक त्याचा जप आणि विधिपूर्वक पूरश्चर्या करावी.

यावज्जीवं जपेन्नित्यम् अष्टोत्तरसहस्रकम् अनश्नंस्तत्परो भूत्वा स याति परमां गतिम्

जन्मभर दररोज, एक हजार आठ वेळा, अन्न न घेता आणि पूर्ण मन लावून जप केल्याने, तो मनुष्य सर्वोच्च स्थितीला पोहोचतो.

जपेदक्षरलक्षं वै चतुर्गुणितमादरात् नक्ताशी संयमी यश् च पौरश्चरणिकः स्मृतः

जो भक्तीने एक लाख अक्षरांचा जप करतो किंवा त्याच्या चारपट जप करतो, रात्रभर उपवास करतो आणि संयम पाळतो, त्याला पुरश्चरण करणारा म्हणतात.

पुरश्चरणजापी वा अपि वा नित्यजापकः अचिरात्सिद्धिकाङ्क्षी तु तयोरन्यतरो भवेत्

जो पुरश्चरणाचा जप करतो किंवा रोज जप करणारा असतो, या दोघांपैकी कुणीही लवकरच इच्छित सिद्धी मिळवतो.

यः पुरश्चरणं कृत्वा नित्यजापी भवेन्नरः तस्य नास्ति समो लोके स सिद्धः सिद्धिदो वशी

जो पुरश्चरण करून रोज जप करणारा होतो, त्याच्याशी या जगात कुणीही समकक्ष नाही; तो सिद्ध असतो, इतरांना सिद्धी देतो आणि आपले मन नियंत्रणात ठेवतो.

आसनं रुचिरं बद्ध्वा मौनी चैकाग्रमानसः प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि जपेन्मन्त्रमनुत्तमम्

सुंदर आसन लावून, मौन धारण करून, मन एकाग्र करून, पूर्वेकडे किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून, श्रेष्ठ मंत्राचा जप करावा.

आद्यान्तयोर् जपस्यापि कुर्याद्वै प्राणसंयमान् तथा चान्ते जपेद्बीजं शतमष्टोत्तरं शुभम्

जपाच्या सुरुवातीला आणि शेवटी श्वासावर नियंत्रण ठेवावे आणि शेवटी बीजमंत्राचा एकशेआठ वेळा जप करावा, हे शुभ मानले जाते.

चत्वारिंशत्समावृत्ति प्राणानायम्य संस्मरेत् पञ्चाक्षरस्य मन्त्रस्य प्राणायाम उदाहृतः

चाळीस वेळा प्राणायाम केल्यावर, पंचाक्षरी मंत्राचे स्मरण करावे; ह्यालाच प्राणायाम म्हणतात.

प्राणायामाद्भवेत्क्षिप्रं सर्वपापपरिक्षयः इन्द्रियाणां वशित्वं च तस्मात्प्राणांश् च संयमेत्

प्राणायामामुळे सर्व पापे लवकर नष्ट होतात आणि इंद्रियांवर नियंत्रण मिळते; म्हणून श्वासावर नियंत्रण ठेवावे.

गृहे जपः समं विद्याद् गोष्ठे शतगुणं भवेत् नद्यां शतसहस्रं तु अनन्तः शिवसन्निधौ

घरात जप केल्यास तो समान मानला जातो; गोठ्यात केल्यास शंभरपट; नदीकाठी केल्यास एक लाख पट; आणि शिवाच्या सान्निध्यात केल्यास तो अनंत गुणांनी वाढतो.

समुद्रतीरे देवह्रदे गिरौ देवालयेषु च पुण्याश्रमेषु सर्वेषु जपः कोटिगुणो भवेत्

समुद्रकिनारी, पवित्र तळ्यावर, डोंगरावर, देवळात आणि सर्व पुण्याश्रमांत जप केल्यास तो कोटीपटीने पुण्य देतो.

शिवस्य संनिधाने च सूर्यस्याग्रे गुरोरपि दीपस्य गोर्जलस्यापि जपकर्म प्रशस्यते

शिवाच्या सान्निध्यात, सूर्यापुढे, गुरूच्या समोर, दिवा, गाय किंवा पाण्याजवळ जप करणे विशेष प्रशंसनीय आहे.

अङ्गुलीजपसंख्यानम् एकमेकं शुभानने रेखैरष्टगुणं प्रोक्तं पुत्रजीवफलैर् दश

बोटांवर जप मोजल्यास एक एक वेळा मोजतात, रेषांवर मोजल्यास आठपट, आणि पुत्रजीव फळांवर मोजल्यास दहापट पुण्य मिळते.

शतं वै शङ्खमणिभिः प्रवालैश् च सहस्रकम् स्फाटिकैर् दशसाहस्रं मौक्तिकैर्लक्षमुच्यते

शंख किंवा मणींनी एकशे वेळा, प्रवाळांनी हजार वेळा, स्फटिकांनी दहा हजार वेळा, आणि मोत्यांनी एक लाख वेळा जप केल्याचे पुण्य मिळते.

पद्माक्षैर्दशलक्षं तु सौवर्णैः कोटिरुच्यते कुशग्रन्थ्या च रुद्राक्षैर् अनन्तगुणमुच्यते

कमळाच्या बियांवर जप केल्यास दहा लक्ष, सोन्याच्या मण्यांनी कोटी, कुशाच्या गाठी किंवा रुद्राक्षांनी अनंत पुण्य मिळते.

पञ्चविंशति मोक्षार्थं सप्तविंशति पौष्टिकम् त्रिंशच्च धनसंपत्त्यै पञ्चाशच्चाभिचारिकम्

मुक्तीसाठी पंचवीस, पुष्टीसाठी सत्तावीस, धनसंपत्तीसाठी तीस, आणि अभिचारिक कर्मासाठी पन्नास वेळा जप करावा.

तत्पूर्वाभिमुखं वश्यं दक्षिणं चाभिचारिकम् पश्चिमं धनदं विद्याद् उत्तरं शान्तिकं भवेत्

पूर्वेकडे तोंड करून जप केल्यास वश करणारे, दक्षिणेकडे अभिचारिक, पश्चिमेकडे धनदायक, आणि उत्तरेकडे शांतिदायक मानले जाते.

अङ्गुष्ठं मोक्षदं विद्यात् तर्जनी शत्रुनाशनी मध्यमा धनदा शान्तिं करोत्येषा ह्य् अनामिका

अंगठा मुक्ती देणारा, तर्जनी शत्रू नष्ट करणारी, मध्यम धनदायक आणि अनामिका शांतिदायक आहे.