लिङ्गपुराणम्

कृत्वा भक्त्या यथान्यायं शिवलोके महीयते

भक्तीने आणि योग्य रीतीने तयार केल्यावर, शिवाच्या लोकात मोठा सन्मान मिळतो.

लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह

लिंगाची प्रतिष्ठा करण्याचे पुण्य, लिंगाची स्थापना, आणि लिंगांचे विविध प्रकार, हे सर्व मी तुला येथे सांगितले आहे.

मृदादिरत्नपर्यन्तैर् द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं वक्तुमर्हसि

मातीपासून रत्नांपर्यंत कोणत्याही वस्तूने शिवाचे मंदिर बांधल्यावर, माणसाला जे फळ मिळते, ते फळ तू सांग.

यस्य भक्तो ऽपि लोके ऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन् न च तस्य गृहैस्तु किम्

या जगात भक्ताला जरी मुलं, पत्नी, घर यांसारख्या गोष्टींमुळे त्रास होत असेल, तरी त्याच्याकडे खरी समजूत असेल तर त्याला अशा घरांचं काहीच महत्त्व राहत नाही.

तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य

तरीसुद्धा, परमेन्द्राच्या भक्तांनी मातीच्या किंवा विटांच्या घरातही भक्तीने मंदिर बांधलं, तरी ते इंद्र, ब्रह्मा आणि इतर देवांनी सन्मानित अशा दिव्य रुद्रलोकात जातात.

गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति

अशा व्यक्तीचं घर, जे शंभूची भक्तीपूर्वक पूजा करतं, त्याला रुद्रपद मिळतं.

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये

म्हणून भक्तांनी सर्वतोपरी प्रयत्न करून, भक्तीभावाने, धर्म, काम आणि अर्थ मिळवण्यासाठी शंकराचं मंदिर बांधावं.

केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते

केसरी, नागर, द्राविड किंवा कुठल्याही पद्धतीने, जो कोणी भक्तीने रुद्राचं मंदिर बांधतो, त्याला शंकराच्या लोकात मान मिळतो.

कैलासाख्यं च यः कुर्यात् प्रासादं परमेष्ठिनः कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी

जो कोणी परमेन्द्रासाठी कैलास नावाचं मंदिर, कैलास शिखरासारख्या महालांसह बांधतो, तो सुखी होतो.

मन्दरं वा प्रकुर्वीत शिवाय विधिपूर्वकम् भक्त्या वित्तानुसारेण उत्तमाधममध्यमम्

किंवा, कोणी विधिपूर्वक, भक्तीने आणि आपल्या ऐपतीनुसार, उत्तम, मध्यम किंवा कनिष्ठ असा मंदार शंकरासाठी बांधू शकतो.

मन्दराद्रिप्रतीकाशैर् विमानैर्विश्वतोमुखैः अप्सरोगणसंकीर्णैर् देवदानवदुर्लभैः

मंदार पर्वतासारख्या, सर्व दिशांना तोंड असलेल्या, अप्सरांनी भरलेल्या आणि देव-दानवांनाही दुर्मिळ अशा महालांनी सजलेलं.

गत्वा शिवपुरं रम्यं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यं लभेन्नरः

शिवाचं रम्य नगर गाठून, इच्छित सुख उपभोगून, ज्ञानयोग मिळवून, तो गणपतीपद प्राप्त करतो.

यः कुर्यान्मेरुनामानं प्रासादं परमेष्ठिनः स यत्फलमवाप्नोति न तत् सर्वैर् महामखैः

जो कोणी परमेन्द्रासाठी मेरू नावाचं मंदिर बांधतो, त्याला सर्व मोठ्या यज्ञांनीही मिळणार नाही असं फळ मिळतं.

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा शिववन्मोदते चिरम्

सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा आणि वेदांनी मिळणारं जे फळ आहे, ते सगळं मिळवून तो शिवाच्या वनात दीर्घकाळ आनंदाने राहतो.

निषधं नाम यः कुर्यात् प्रासादं भक्तितः सुधीः शिवलोकमनुप्राप्य शिववन्मोदते चिरम्

जो कोणी भक्तीने निषध नावाचं मंदिर बांधतो, तो सुज्ञ शिवाच्या लोकात जाऊन, शिवाच्या वनात दीर्घकाळ आनंद घेतो.

कुर्याद्वा यः शुभं विप्रा हिमशैलमनुत्तमम् हिमशैलोपमैर् यानैर् गत्वा शिवपुरं शुभम्

किंवा, हे ब्राह्मणहो, जो कोणी उत्तम हिमशैल बांधतो, हिमशैलासारख्या वाहनांतून शुभ शिवनगरात जातो—

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यमवाप्नुयात् नीलाद्रिशिखराख्यं वा प्रासादं यः सुशोभनम्

ज्ञानयोग मिळवून तो गणपतीपद प्राप्त करतो; किंवा जो कोणी नीलाद्रिशिखर नावाचं सुंदर मंदिर बांधतो—

कृत्वा वित्तानुसारेण भक्त्या रुद्राय शंभवे यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं प्रवदाम्यहम्

आपल्या ऐपतीनुसार, भक्तीने रुद्र, शंभू यांच्यासाठी बांधले, तर माणसाला जे फळ मिळतं, ते मी सांगतो.

हिमशैले कृते भक्त्या यत्फलं प्राक् तवोदितम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा सर्वदेवनमस्कृतः

हिमशैल भक्तीने बांधल्याने जे फळ आधी सांगितलं, ते सगळं मिळवून तो सर्व देवांकडून सन्मानित होतो.

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते महेन्द्रशैलनामानं प्रासादं रुद्रसंमतम्

रुद्रलोकात पोहोचून, रुद्रांसोबत आनंद घेतो; किंवा रुद्राच्या पसंतीचं महेंद्रशैल नावाचं मंदिर बांधतो—

कृत्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्रवदाम्यहम् महेन्द्रपर्वताकारैर् विमानैर्वृषसंयुतैः

ते बांधल्याने जे फळ मिळतं, ते मी सांगतो: महेंद्र पर्वतासारख्या, वृषभांनी सजवलेल्या महालांनी युक्त.

गत्वा शिवपुरं दिव्यं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् ज्ञानं विचारितं रुद्रैः सम्प्राप्य मुनिपुङ्गवाः

शिवाच्या दिव्य नगरीत जाऊन, इच्छेप्रमाणे सर्व सुखांचा अनुभव घेऊन, रुद्रांनी दिलेलं ज्ञान मिळवून, हे श्रेष्ठ ऋषी पुन्हा परत येतात.

विषयान् विषवत् त्यक्त्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात् हेम्ना यस्तु प्रकुर्वीत प्रासादं रत्नशोभितम्

जसा विष सोडावा तसा विषयांचा त्याग केल्यावर शिवाशी एकरूपता मिळते; आणि जो सोन्याने, रत्नांनी सजवलेलं मंदिर बांधतो—

द्राविडं नागरं वापि केसरं वा विधानतः कूटं वा मण्डपं वापि समं वा दीर्घम् एव च

ते मंदिर द्राविड, नागर, केसरी किंवा इतर कोणत्याही पद्धतीने, मनोरा, मंडप, चौकोनी किंवा लांबट अशा कोणत्याही रूपात असो—

न तस्य शक्यते वक्तुं पुण्यं शतयुगैरपि जीर्णं वा पतितं वापि खण्डितं स्फुटितं तथा

त्याचं पुण्य शंभर युगं जरी सांगितली तरी सांगता येणार नाही; ते मंदिर जुनं झालं, पडून गेलं, तुटलं किंवा फाटलं असलं तरीही—

पूर्ववत्कारयेद्यस्तु द्वाराद्यैः सुशुभं द्विजाः प्रासादं मण्डपं वापि प्राकारं गोपुरं तु वा

जो कोणी ते मंदिर, मंडप, परिघ किंवा गोपुर पुन्हा पूर्वीसारखं सुंदर दारं वगैरे लावून बांधतो, हे द्विजांनो—

कर्तुरप्यधिकं पुण्यं लभते नात्र संशयः वृत्त्यर्थं वा प्रकुर्वीत नरः कर्म शिवालये

त्याला मूळ बांधणाऱ्यापेक्षा अधिक पुण्य मिळतं, यात काहीच शंका नाही; किंवा जो कोणी शिवमंदिरात उपजीविकेसाठी काम करतो—

यः स याति न संदेहः स्वर्गलोकं सबान्धवः यश्चात्मभोगसिद्ध्यर्थम् अपि रुद्रालये सकृत्

तो आणि त्याचे नातेवाईक नक्कीच स्वर्गात जातात; आणि जो स्वतःच्या सुखासाठी देखील रुद्राच्या मंदिरात काही काम करतो—

कर्म कुर्याद्यदि सुखं लब्ध्वा चापि प्रमोदते तस्माद् आयतनं भक्त्या यः कुर्यान् मुनिसत्तमाः

तो जर काम करून आनंद मिळवतो आणि त्यात समाधान मानतो, म्हणून, हे श्रेष्ठ ऋषींनो, जो कोणी भक्तीने मंदिर बांधतो—