लिङ्गपुराणम्

क्रीडते नात्र संदेहो द्वितीय इव शङ्करः तत्र भुक्त्वा महाभोगान् यावद् इच्छा द्विजोत्तमाः

तेथे तो कुठलाही संशय न ठेवता दुसऱ्या शंकरासारखा खेळतो; तेथे, द्विजश्रेष्ठांनो, तो हवे तितके मोठे सुख उपभोगतो.

ज्ञानं विचारितं लब्ध्वा तत्रैव स विमुच्यते

तेथेच, नीट विचार केलेले ज्ञान मिळवून, तो मुक्त होतो.

गङ्गाधरं सुखासीनं चन्द्रशेखरमेव च

गंगाधर, सुखाने बसलेला, आणि चंद्रशेखर,

गङ्गया सहितं चैव वामोत्सङ्गे ऽंबिकान्वितम् विनायकं तथा स्कन्दं ज्येष्ठं दुर्गां सुशोभनाम्

गंगेसोबत, डाव्या मांडीवर अंबिका, गणेश, स्कंद, ज्येष्ठा आणि सुंदर दुर्गा,

भास्करं च तथा सोमं ब्रह्माणीं च महेश्वरीम् कौमारीं वैष्णवीं देवीं वाराहीं वरदां तथा

भास्कर, सोम, ब्राह्मणी, महेश्वरी, कौमारी, वैष्णवी, देवी वाराही आणि वरदादेवी,

इन्द्राणीं चैव चामुण्डां वीरभद्रसमन्विताम् विघ्नेशेन च यो धीमान् शिवसायुज्यमाप्नुयात्

इंद्राणी, चामुंडा, वीरभद्रासह, विघ्नेशासोबत, जो बुद्धिमान आहे तो शिवासोबत एकरूप होतो.

लिङ्गमूर्तिं महाज्वालामालासंवृतम् अव्ययम् लिङ्गस्य मध्ये वै कृत्वा चन्द्रशेखरमीश्वरम्

महाज्वाळांच्या माळेने वेढलेली, नाश न होणारी लिंगमूर्ती, तिच्या मध्यभागी चंद्रशेखर ईश्वराला ठेवून,

व्योम्नि कुर्यात् तथा लिङ्गं ब्रह्माणं हंसरूपिणम् विष्णुं वराहरूपेण लिङ्गस्याधस्त्वधोमुखम्

आकाशात लिंग तयार करावे, त्यात ब्रह्मा हंसाच्या रूपात, विष्णू वराहाच्या रूपात, लिंगाच्या खाली, खाली तोंड करून असावा.

ब्रह्माणं दक्षिणे तस्य कृताञ्जलिपुटं स्थितम् मध्ये लिङ्गं महाघोरं महाम्भसि च संस्थितम्

त्याच्या उजव्या बाजूला हात जोडून उभा असलेला ब्रह्मा, मध्ये भयंकर लिंग, आणि ते मोठ्या पाण्यात स्थिर केलेले असावे.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवसायुज्यमाप्नुयात् क्षेत्रसंरक्षकं देवं तथा पाशुपतं प्रभुम्

भक्तीने क्षेत्राचे रक्षण करणारा, पाशुपतांचा प्रभू असे देव तयार करून, प्रतिष्ठित केल्यावर, शिवासोबत एकरूपता मिळते.

कृत्वा भक्त्या यथान्यायं शिवलोके महीयते

भक्तीने आणि योग्य रीतीने तयार केल्यावर, शिवाच्या लोकात मोठा सन्मान मिळतो.

लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह

लिंगाची प्रतिष्ठा करण्याचे पुण्य, लिंगाची स्थापना, आणि लिंगांचे विविध प्रकार, हे सर्व मी तुला येथे सांगितले आहे.

मृदादिरत्नपर्यन्तैर् द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं वक्तुमर्हसि

मातीपासून रत्नांपर्यंत कोणत्याही वस्तूने शिवाचे मंदिर बांधल्यावर, माणसाला जे फळ मिळते, ते फळ तू सांग.

यस्य भक्तो ऽपि लोके ऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन् न च तस्य गृहैस्तु किम्

या जगात भक्ताला जरी मुलं, पत्नी, घर यांसारख्या गोष्टींमुळे त्रास होत असेल, तरी त्याच्याकडे खरी समजूत असेल तर त्याला अशा घरांचं काहीच महत्त्व राहत नाही.

तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य

तरीसुद्धा, परमेन्द्राच्या भक्तांनी मातीच्या किंवा विटांच्या घरातही भक्तीने मंदिर बांधलं, तरी ते इंद्र, ब्रह्मा आणि इतर देवांनी सन्मानित अशा दिव्य रुद्रलोकात जातात.

गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति

अशा व्यक्तीचं घर, जे शंभूची भक्तीपूर्वक पूजा करतं, त्याला रुद्रपद मिळतं.

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये

म्हणून भक्तांनी सर्वतोपरी प्रयत्न करून, भक्तीभावाने, धर्म, काम आणि अर्थ मिळवण्यासाठी शंकराचं मंदिर बांधावं.

केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते

केसरी, नागर, द्राविड किंवा कुठल्याही पद्धतीने, जो कोणी भक्तीने रुद्राचं मंदिर बांधतो, त्याला शंकराच्या लोकात मान मिळतो.

कैलासाख्यं च यः कुर्यात् प्रासादं परमेष्ठिनः कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी

जो कोणी परमेन्द्रासाठी कैलास नावाचं मंदिर, कैलास शिखरासारख्या महालांसह बांधतो, तो सुखी होतो.

मन्दरं वा प्रकुर्वीत शिवाय विधिपूर्वकम् भक्त्या वित्तानुसारेण उत्तमाधममध्यमम्

किंवा, कोणी विधिपूर्वक, भक्तीने आणि आपल्या ऐपतीनुसार, उत्तम, मध्यम किंवा कनिष्ठ असा मंदार शंकरासाठी बांधू शकतो.

मन्दराद्रिप्रतीकाशैर् विमानैर्विश्वतोमुखैः अप्सरोगणसंकीर्णैर् देवदानवदुर्लभैः

मंदार पर्वतासारख्या, सर्व दिशांना तोंड असलेल्या, अप्सरांनी भरलेल्या आणि देव-दानवांनाही दुर्मिळ अशा महालांनी सजलेलं.

गत्वा शिवपुरं रम्यं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यं लभेन्नरः

शिवाचं रम्य नगर गाठून, इच्छित सुख उपभोगून, ज्ञानयोग मिळवून, तो गणपतीपद प्राप्त करतो.

यः कुर्यान्मेरुनामानं प्रासादं परमेष्ठिनः स यत्फलमवाप्नोति न तत् सर्वैर् महामखैः

जो कोणी परमेन्द्रासाठी मेरू नावाचं मंदिर बांधतो, त्याला सर्व मोठ्या यज्ञांनीही मिळणार नाही असं फळ मिळतं.

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा शिववन्मोदते चिरम्

सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा आणि वेदांनी मिळणारं जे फळ आहे, ते सगळं मिळवून तो शिवाच्या वनात दीर्घकाळ आनंदाने राहतो.

निषधं नाम यः कुर्यात् प्रासादं भक्तितः सुधीः शिवलोकमनुप्राप्य शिववन्मोदते चिरम्

जो कोणी भक्तीने निषध नावाचं मंदिर बांधतो, तो सुज्ञ शिवाच्या लोकात जाऊन, शिवाच्या वनात दीर्घकाळ आनंद घेतो.

कुर्याद्वा यः शुभं विप्रा हिमशैलमनुत्तमम् हिमशैलोपमैर् यानैर् गत्वा शिवपुरं शुभम्

किंवा, हे ब्राह्मणहो, जो कोणी उत्तम हिमशैल बांधतो, हिमशैलासारख्या वाहनांतून शुभ शिवनगरात जातो—

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यमवाप्नुयात् नीलाद्रिशिखराख्यं वा प्रासादं यः सुशोभनम्

ज्ञानयोग मिळवून तो गणपतीपद प्राप्त करतो; किंवा जो कोणी नीलाद्रिशिखर नावाचं सुंदर मंदिर बांधतो—

कृत्वा वित्तानुसारेण भक्त्या रुद्राय शंभवे यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं प्रवदाम्यहम्

आपल्या ऐपतीनुसार, भक्तीने रुद्र, शंभू यांच्यासाठी बांधले, तर माणसाला जे फळ मिळतं, ते मी सांगतो.

हिमशैले कृते भक्त्या यत्फलं प्राक् तवोदितम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा सर्वदेवनमस्कृतः

हिमशैल भक्तीने बांधल्याने जे फळ आधी सांगितलं, ते सगळं मिळवून तो सर्व देवांकडून सन्मानित होतो.