बिभ्रतो वामहस्तेन कपालं ब्रह्मणो वरम् विष्णोः कलेवरं चैव बिभ्रतः परमेष्ठिनः
डाव्या हातात ब्रह्माचा वर असलेले कपाळ, आणि परमेठी—जो विष्णूचे शरीरही धारण करतो.
कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य मुच्यते भवसागरात् ओंनमो नीलकण्ठाय इति पुण्याक्षराष्टकम्
भक्तीने स्थापना केल्यावर, भवसागरातून मुक्ती मिळते; 'ॐ नमो नीलकंठाय' हे पुण्य आठ अक्षरी मंत्र.
मन्त्रमाह सकृद्वा यः पातकैः स विमुच्यते मन्त्रेणानेन गन्धाद्यैर् भक्त्या वित्तानुसारतः
जो हा मंत्र एकदाही म्हणतो, तो पापांपासून मुक्त होतो; या मंत्राने, गंध वगैरे अर्पण करून, आपल्या सामर्थ्यानुसार भक्ती करावी.
सम्पूज्य देवदेवेशं शिवलोके महीयते जालन्धरान्तकं देवं सुदर्शनधरं प्रभुम्
देवदेवेश्वराची पूजा करून, शिवलोकात मान मिळतो; जलंधराचा अंत करणारा, सुदर्शन धारण करणारा तो प्रभु.
कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य द्विधाभूतं जलंधरम् प्रयाति शिवसायुज्यं नात्र कार्या विचारणा
भक्तीने दोन भागांत विभागलेला जलंधर स्थापन करून, शिवसायुज्य प्राप्त होते; येथे काहीच विचार करण्याची गरज नाही.
सुदर्शनप्रदं देवं साक्षात्पूर्वोक्तलक्षणम् अर्चमानेन देवेन चार्चितं नेत्रपूजया
सुदर्शन देणारा, पूर्वी सांगितलेल्या गुणांचा देव, भक्ताने नेत्रपूजेद्वारे पूजा करावी.
कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवलोके महीयते तिष्ठतो ऽथ निकुम्भस्य पृष्ठतश्चरणांबुजम्
भक्तीने तयार करून, निकुंभाच्या पाठीमागे उभा राहून त्याच्या चरणकमळांजवळ ठेवले, तर तो शिवाच्या लोकात मोठा मान मिळवतो.
वामेतरं सुविन्यस्य वामे चालिङ्ग्य चाद्रिजाम् शूलाग्रे कूर्परं स्थाप्य किङ्किणीकृतपन्नगम्
डावं पाऊल नीट ठेवून, डाव्या बाजूला पर्वतराजकन्येला मिठी मारून, त्रिशूळाच्या टोकावर कोपर ठेवून, घंट्यांसारखा सर्प घालून, तो उभा असतो.
सम्प्रेक्ष्य चान्धकं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं स्थितम् रूपं कृत्वा यथान्यायं शिवसायुज्यमाप्नुयात्
शेजारी उभ्या असलेल्या अंधकाकडे हात जोडून पाहून, योग्य असा रूप धारण केल्यावर, मनुष्य शिवासोबत एकरूप होतो.
यः कुर्याद्देवदेवेशं त्रिपुरान्तकमीश्वरम् धनुर्बाणसमायुक्तं सोमं सोमार्धभूषणम्
जो कोणी देवांचा देव, त्रिपुरांचा संहार करणारा ईश्वर, धनुष्य-बाण घेतलेला, चंद्र आणि सोमाने अलंकृत असा शिव तयार करतो,
रथे सुसंस्थितं देवं चतुराननसारथिम् तदाकारतया सो ऽपि गत्वा शिवपुरं सुखी
रथावर नीट बसलेला देव, ज्याचा सारथी चतुर्मुख ब्रह्मा आहे, असे रूप धारण करून तो देखील शिवाच्या नगरीत जाऊन सुखी होतो.
क्रीडते नात्र संदेहो द्वितीय इव शङ्करः तत्र भुक्त्वा महाभोगान् यावद् इच्छा द्विजोत्तमाः
तेथे तो कुठलाही संशय न ठेवता दुसऱ्या शंकरासारखा खेळतो; तेथे, द्विजश्रेष्ठांनो, तो हवे तितके मोठे सुख उपभोगतो.
ज्ञानं विचारितं लब्ध्वा तत्रैव स विमुच्यते
तेथेच, नीट विचार केलेले ज्ञान मिळवून, तो मुक्त होतो.
गङ्गाधरं सुखासीनं चन्द्रशेखरमेव च
गंगाधर, सुखाने बसलेला, आणि चंद्रशेखर,
गङ्गया सहितं चैव वामोत्सङ्गे ऽंबिकान्वितम् विनायकं तथा स्कन्दं ज्येष्ठं दुर्गां सुशोभनाम्
गंगेसोबत, डाव्या मांडीवर अंबिका, गणेश, स्कंद, ज्येष्ठा आणि सुंदर दुर्गा,
भास्करं च तथा सोमं ब्रह्माणीं च महेश्वरीम् कौमारीं वैष्णवीं देवीं वाराहीं वरदां तथा
भास्कर, सोम, ब्राह्मणी, महेश्वरी, कौमारी, वैष्णवी, देवी वाराही आणि वरदादेवी,
इन्द्राणीं चैव चामुण्डां वीरभद्रसमन्विताम् विघ्नेशेन च यो धीमान् शिवसायुज्यमाप्नुयात्
इंद्राणी, चामुंडा, वीरभद्रासह, विघ्नेशासोबत, जो बुद्धिमान आहे तो शिवासोबत एकरूप होतो.
लिङ्गमूर्तिं महाज्वालामालासंवृतम् अव्ययम् लिङ्गस्य मध्ये वै कृत्वा चन्द्रशेखरमीश्वरम्
महाज्वाळांच्या माळेने वेढलेली, नाश न होणारी लिंगमूर्ती, तिच्या मध्यभागी चंद्रशेखर ईश्वराला ठेवून,
व्योम्नि कुर्यात् तथा लिङ्गं ब्रह्माणं हंसरूपिणम् विष्णुं वराहरूपेण लिङ्गस्याधस्त्वधोमुखम्
आकाशात लिंग तयार करावे, त्यात ब्रह्मा हंसाच्या रूपात, विष्णू वराहाच्या रूपात, लिंगाच्या खाली, खाली तोंड करून असावा.
ब्रह्माणं दक्षिणे तस्य कृताञ्जलिपुटं स्थितम् मध्ये लिङ्गं महाघोरं महाम्भसि च संस्थितम्
त्याच्या उजव्या बाजूला हात जोडून उभा असलेला ब्रह्मा, मध्ये भयंकर लिंग, आणि ते मोठ्या पाण्यात स्थिर केलेले असावे.
कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवसायुज्यमाप्नुयात् क्षेत्रसंरक्षकं देवं तथा पाशुपतं प्रभुम्
भक्तीने क्षेत्राचे रक्षण करणारा, पाशुपतांचा प्रभू असे देव तयार करून, प्रतिष्ठित केल्यावर, शिवासोबत एकरूपता मिळते.
कृत्वा भक्त्या यथान्यायं शिवलोके महीयते
भक्तीने आणि योग्य रीतीने तयार केल्यावर, शिवाच्या लोकात मोठा सन्मान मिळतो.
लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह
लिंगाची प्रतिष्ठा करण्याचे पुण्य, लिंगाची स्थापना, आणि लिंगांचे विविध प्रकार, हे सर्व मी तुला येथे सांगितले आहे.
मृदादिरत्नपर्यन्तैर् द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं वक्तुमर्हसि
मातीपासून रत्नांपर्यंत कोणत्याही वस्तूने शिवाचे मंदिर बांधल्यावर, माणसाला जे फळ मिळते, ते फळ तू सांग.
यस्य भक्तो ऽपि लोके ऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन् न च तस्य गृहैस्तु किम्
या जगात भक्ताला जरी मुलं, पत्नी, घर यांसारख्या गोष्टींमुळे त्रास होत असेल, तरी त्याच्याकडे खरी समजूत असेल तर त्याला अशा घरांचं काहीच महत्त्व राहत नाही.
तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य
तरीसुद्धा, परमेन्द्राच्या भक्तांनी मातीच्या किंवा विटांच्या घरातही भक्तीने मंदिर बांधलं, तरी ते इंद्र, ब्रह्मा आणि इतर देवांनी सन्मानित अशा दिव्य रुद्रलोकात जातात.
गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति
अशा व्यक्तीचं घर, जे शंभूची भक्तीपूर्वक पूजा करतं, त्याला रुद्रपद मिळतं.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये
म्हणून भक्तांनी सर्वतोपरी प्रयत्न करून, भक्तीभावाने, धर्म, काम आणि अर्थ मिळवण्यासाठी शंकराचं मंदिर बांधावं.
केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते
केसरी, नागर, द्राविड किंवा कुठल्याही पद्धतीने, जो कोणी भक्तीने रुद्राचं मंदिर बांधतो, त्याला शंकराच्या लोकात मान मिळतो.
कैलासाख्यं च यः कुर्यात् प्रासादं परमेष्ठिनः कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी
जो कोणी परमेन्द्रासाठी कैलास नावाचं मंदिर, कैलास शिखरासारख्या महालांसह बांधतो, तो सुखी होतो.