लिङ्गपुराणम्

सर्वविघ्नान् अतिक्रम्य शिवलोके महीयते तत्र भुक्त्वा महाभोगान् यावदाभूतसंप्लवम्

सर्व विघ्नांवर मात करून, शिवलोकात मान मिळतो; तेथे महाभोग उपभोगून, सृष्टीच्या समाप्तीपर्यंत राहतो.

ज्ञानं विचारतो लब्ध्वा रुद्रेभ्यस्तत्र मुच्यते अर्धनारीश्वरं देवं चतुर्भुजमनुत्तमम्

विचारपूर्वक ज्ञान मिळवून, रुद्रांकडून मुक्ती मिळते; तोच चार हातांचा, अद्वितीय, अर्धनारीश्वर देव.

वरदाभयहस्तं च शूलपद्मधरं प्रभुम् स्त्रीपुंभावेन संस्थानं सर्वाभरणभूषितम्

वरद आणि अभय हात असलेला, त्रिशूल आणि कमळ धारण केलेला, स्त्री-पुरुष रूपात, सर्व अलंकारांनी सुशोभित असा प्रभु.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवलोके महीयते तत्र भुक्त्वा महाभोगान् अणिमादिगुणैर्युतः

भक्तीने स्थापना केल्यावर, शिवलोकात मान मिळतो; तेथे अणिमा इत्यादी सिद्धींसह महाभोग उपभोगतो.

आचन्द्रतारकं ज्ञानं ततो लब्ध्वा विमुच्यते यः कुर्याद्देवदेवेशं सर्वज्ञं लकुलीश्वरम्

चंद्र-ताऱ्यांपर्यंतचे ज्ञान मिळवून, मुक्ती मिळते; जो देवदेवेश्वर, सर्वज्ञ, लकुलीश्वराची पूजा करतो.

वृतं शिष्यप्रशिष्यैश् च व्याख्यानोद्यतपाणिनम् कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवलोकं स गच्छति

शिष्य आणि त्यांच्या शिष्यांनी वेढलेला, स्पष्टीकरणासाठी हात उंचावलेला, भक्तीने स्थापना करून, शिवलोकात जातो.

भुक्त्वा तु विपुलांस्तत्र भोगान् युगशतं नरः ज्ञानयोगं समासाद्य तत्रैव च विमुच्यते

तेथे शंभर युगे विपुल भोग उपभोगून, ज्ञानयोग प्राप्त करून, त्याच ठिकाणी मुक्ती मिळते.

पूर्वदेवामराणां च यत्स्थानं सकलेप्सितम् कृतमुद्रस्य देवस्य चिताभस्मानुलेपिनः

पूर्वीचे देव आणि अमरांना ज्या स्थानाची इच्छा आहे, त्या देवासाठी—जो मुद्रा धारण करतो आणि चितेच्या भस्माने अंगाला लावतो.

त्रिपुण्ड्रधारिणस्तेषां शिरोमालाधरस्य च ब्रह्मणः केशकेनैकम् उपवीतं च बिभ्रतः

त्रिपुंड धारण करणाऱ्यांसाठी, शिरमाळा घालणाऱ्यांसाठी, आणि ब्रह्मासाठी—जो आपल्या केसांनी एकच उपवित धारण करतो.

बिभ्रतो वामहस्तेन कपालं ब्रह्मणो वरम् विष्णोः कलेवरं चैव बिभ्रतः परमेष्ठिनः

डाव्या हातात ब्रह्माचा वर असलेले कपाळ, आणि परमेठी—जो विष्णूचे शरीरही धारण करतो.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य मुच्यते भवसागरात् ओंनमो नीलकण्ठाय इति पुण्याक्षराष्टकम्

भक्तीने स्थापना केल्यावर, भवसागरातून मुक्ती मिळते; 'ॐ नमो नीलकंठाय' हे पुण्य आठ अक्षरी मंत्र.

मन्त्रमाह सकृद्वा यः पातकैः स विमुच्यते मन्त्रेणानेन गन्धाद्यैर् भक्त्या वित्तानुसारतः

जो हा मंत्र एकदाही म्हणतो, तो पापांपासून मुक्त होतो; या मंत्राने, गंध वगैरे अर्पण करून, आपल्या सामर्थ्यानुसार भक्ती करावी.

सम्पूज्य देवदेवेशं शिवलोके महीयते जालन्धरान्तकं देवं सुदर्शनधरं प्रभुम्

देवदेवेश्वराची पूजा करून, शिवलोकात मान मिळतो; जलंधराचा अंत करणारा, सुदर्शन धारण करणारा तो प्रभु.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य द्विधाभूतं जलंधरम् प्रयाति शिवसायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

भक्तीने दोन भागांत विभागलेला जलंधर स्थापन करून, शिवसायुज्य प्राप्त होते; येथे काहीच विचार करण्याची गरज नाही.

सुदर्शनप्रदं देवं साक्षात्पूर्वोक्तलक्षणम् अर्चमानेन देवेन चार्चितं नेत्रपूजया

सुदर्शन देणारा, पूर्वी सांगितलेल्या गुणांचा देव, भक्ताने नेत्रपूजेद्वारे पूजा करावी.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवलोके महीयते तिष्ठतो ऽथ निकुम्भस्य पृष्ठतश्चरणांबुजम्

भक्तीने तयार करून, निकुंभाच्या पाठीमागे उभा राहून त्याच्या चरणकमळांजवळ ठेवले, तर तो शिवाच्या लोकात मोठा मान मिळवतो.

वामेतरं सुविन्यस्य वामे चालिङ्ग्य चाद्रिजाम् शूलाग्रे कूर्परं स्थाप्य किङ्किणीकृतपन्नगम्

डावं पाऊल नीट ठेवून, डाव्या बाजूला पर्वतराजकन्येला मिठी मारून, त्रिशूळाच्या टोकावर कोपर ठेवून, घंट्यांसारखा सर्प घालून, तो उभा असतो.

सम्प्रेक्ष्य चान्धकं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं स्थितम् रूपं कृत्वा यथान्यायं शिवसायुज्यमाप्नुयात्

शेजारी उभ्या असलेल्या अंधकाकडे हात जोडून पाहून, योग्य असा रूप धारण केल्यावर, मनुष्य शिवासोबत एकरूप होतो.

यः कुर्याद्देवदेवेशं त्रिपुरान्तकमीश्वरम् धनुर्बाणसमायुक्तं सोमं सोमार्धभूषणम्

जो कोणी देवांचा देव, त्रिपुरांचा संहार करणारा ईश्वर, धनुष्य-बाण घेतलेला, चंद्र आणि सोमाने अलंकृत असा शिव तयार करतो,

रथे सुसंस्थितं देवं चतुराननसारथिम् तदाकारतया सो ऽपि गत्वा शिवपुरं सुखी

रथावर नीट बसलेला देव, ज्याचा सारथी चतुर्मुख ब्रह्मा आहे, असे रूप धारण करून तो देखील शिवाच्या नगरीत जाऊन सुखी होतो.

क्रीडते नात्र संदेहो द्वितीय इव शङ्करः तत्र भुक्त्वा महाभोगान् यावद् इच्छा द्विजोत्तमाः

तेथे तो कुठलाही संशय न ठेवता दुसऱ्या शंकरासारखा खेळतो; तेथे, द्विजश्रेष्ठांनो, तो हवे तितके मोठे सुख उपभोगतो.

ज्ञानं विचारितं लब्ध्वा तत्रैव स विमुच्यते

तेथेच, नीट विचार केलेले ज्ञान मिळवून, तो मुक्त होतो.

गङ्गाधरं सुखासीनं चन्द्रशेखरमेव च

गंगाधर, सुखाने बसलेला, आणि चंद्रशेखर,

गङ्गया सहितं चैव वामोत्सङ्गे ऽंबिकान्वितम् विनायकं तथा स्कन्दं ज्येष्ठं दुर्गां सुशोभनाम्

गंगेसोबत, डाव्या मांडीवर अंबिका, गणेश, स्कंद, ज्येष्ठा आणि सुंदर दुर्गा,

भास्करं च तथा सोमं ब्रह्माणीं च महेश्वरीम् कौमारीं वैष्णवीं देवीं वाराहीं वरदां तथा

भास्कर, सोम, ब्राह्मणी, महेश्वरी, कौमारी, वैष्णवी, देवी वाराही आणि वरदादेवी,

इन्द्राणीं चैव चामुण्डां वीरभद्रसमन्विताम् विघ्नेशेन च यो धीमान् शिवसायुज्यमाप्नुयात्

इंद्राणी, चामुंडा, वीरभद्रासह, विघ्नेशासोबत, जो बुद्धिमान आहे तो शिवासोबत एकरूप होतो.

लिङ्गमूर्तिं महाज्वालामालासंवृतम् अव्ययम् लिङ्गस्य मध्ये वै कृत्वा चन्द्रशेखरमीश्वरम्

महाज्वाळांच्या माळेने वेढलेली, नाश न होणारी लिंगमूर्ती, तिच्या मध्यभागी चंद्रशेखर ईश्वराला ठेवून,

व्योम्नि कुर्यात् तथा लिङ्गं ब्रह्माणं हंसरूपिणम् विष्णुं वराहरूपेण लिङ्गस्याधस्त्वधोमुखम्

आकाशात लिंग तयार करावे, त्यात ब्रह्मा हंसाच्या रूपात, विष्णू वराहाच्या रूपात, लिंगाच्या खाली, खाली तोंड करून असावा.

ब्रह्माणं दक्षिणे तस्य कृताञ्जलिपुटं स्थितम् मध्ये लिङ्गं महाघोरं महाम्भसि च संस्थितम्

त्याच्या उजव्या बाजूला हात जोडून उभा असलेला ब्रह्मा, मध्ये भयंकर लिंग, आणि ते मोठ्या पाण्यात स्थिर केलेले असावे.