लिङ्गपुराणम्

सूर्यकोटिप्रतिकाशैर् विमानैः सार्वकामिकैः रुद्रकन्यासमाकीर्णैर् गेयनाट्यसमन्वितैः

दहा कोटी सूर्यांसारखी तेजस्वी, सर्व इच्छा पूर्ण करणारी, रुद्रकन्यांनी भरलेली, गाणे आणि नृत्याने युक्त अशी विमाने मिळतात.

शिववत्क्रीडते योगी यावदाभूतसंप्लवम् तत्र भुक्त्वा महाभोगान् विमानैः सार्वकामिकैः

योगी शंकरासारखा, सृष्टीच्या समाप्तीपर्यंत खेळतो; तिथे तो त्या सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या विमानांतून मोठ्या आनंदाचा उपभोग घेतो.

औमं कौमारमैशानं वैष्णवं ब्राह्ममेव च प्राजापत्यं महातेजा जनलोकं महस् तथा

तो औम, कौमार, ऐशान, वैष्णव, ब्रह्मा आणि प्रजापती यांच्या तेजस्वी लोकांना, तसेच जनलोक आणि महर्लोकही प्राप्त करतो.

ऐन्द्रम् आसाद्य चैन्द्रत्वं कृत्वा वर्षायुतं पुनः भुक्त्वा चैव भुवर्लोके भोगान् दिव्यान् सुशोभनान्

इंद्रलोक मिळवून, दहा हजार वर्षे इंद्रपद भोगतो आणि नंतर भुवर्लोकात दिव्य, सुंदर सुखांचा अनुभव घेतो.

मेरुमासाद्य देवानां भवनेषु प्रमोदते एकपादं चतुर्बाहुं त्रिनेत्रं शूलसंयुतम्

मेरू पर्वतावर पोहोचून, देवांच्या निवासस्थानी तो आनंद करतो; त्याला एक पाय, चार हात, तीन डोळे आणि त्रिशूल असते.

सृष्ट्वा स्थितं हरिं वामे दक्षिणे चतुराननम् अष्टाविंशतिरुद्राणां कोटिः सर्वाङ्गसुप्रभम्

डाव्या बाजूला उभा असलेला हरि, उजव्या बाजूला चतुर्मुख ब्रह्मा, आणि अठ्ठावीस कोटी रुद्र, यांच्या सर्व अंगांमध्ये तेज असलेले, तो निर्माण करतो.

पञ्चविंशतिकं साक्षात् पुरुषं हृदयात्तथा प्रकृतिं वामतश्चैव बुद्धिं वै बुद्धिदेशतः

पंचविंशती पुरुष थेट हृदयातून उत्पन्न होतो, प्रकृती डाव्या बाजूला असते, आणि बुद्धी बुद्धीच्या स्थानावर असते.

अहङ्कारमहङ्कारात् तन्मात्राणि तु तत्र वै इन्द्रियाणीन्द्रियादेव लीलया परमेश्वरम्

अहंकारापासून अहंकार, त्यातून तन्मात्रा, इंद्रियांनी इंद्रियांचे विषय, हे सर्व परमेश्वराच्या लीलेंतून निर्माण होते.

पृथिवीं पादमूलात्तु गुह्यदेशाज्जलं तथा नाभिदेशात् तथा वह्निं हृदयाद्भास्करं तथा

पायांच्या तळव्यांतून पृथ्वी, गुप्त भागातून पाणी, नाभीतून अग्नी, आणि हृदयातून सूर्य उत्पन्न होतो.

कण्ठात्सोमं तथात्मानं भ्रूमध्यान्मस्तकाद्दिवम् सृष्टैवं संस्थितं साक्षाज् जगत्सर्वं चराचरम्

कंठातून सोम, भुवयांच्या मधून आत्मा, आणि डोक्याच्या टोकातून स्वर्ग निर्माण झाला; अशा प्रकारे हे सगळं चराचर जग प्रत्यक्ष प्रकट झालं आहे.

सर्वज्ञं सर्वगं देवं कृत्वा विद्याविधानतः प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं शिवसायुज्यमाप्नुयात्

सर्वज्ञ, सर्वत्र असलेल्या देवाचं ज्ञान आणि विधीप्रमाणे स्थापन केल्यावर, माणूस शिवाशी एकरूपता प्राप्त करतो.

त्रिपादं सप्तहस्तं च चतुःशृङ्गं द्विशीर्षकम् कृत्वा यज्ञेशमीशानं विष्णुलोके महीयते

यज्ञाचा स्वामी तीन पायांचा, सात हातांचा, चार शिंगांचा आणि दोन डोक्यांचा असा घडवून, तो विष्णूच्या लोकात सन्मान मिळवतो.

तत्र भुक्त्वा महाभोगान् कल्पलक्षं सुखी नरः क्रमादागत्य लोके ऽस्मिन् सर्वयज्ञान्तगो भवेत्

तेथे लाखो कल्पपर्यंत मोठ्या आनंदाचा उपभोग घेऊन, तो सुखी माणूस नंतर या जगात परत येतो आणि सर्व यज्ञांचा शेवट होतो.

वृषारूढं तु यः कुर्यात् सोमं सोमार्धभूषणम् हयमेधायुतं कृत्वा यत्पुण्यं तद् अवाप्य सः

जो वृषारूढ, सोमाचा अर्धचंद्र भूषवलेला शिव स्थापन करतो, त्याला दहा हजार अश्वमेध यज्ञांचे पुण्य मिळते.

काञ्चनेन विमानेन किङ्किणीजालमालिना गत्वा शिवपुरं दिव्यं तत्रैव स विमुच्यते

कांस्याच्या विमानात, घंटांच्या जाळ्यांनी सजवलेल्या, तो दिव्य शिवपुरीत पोहोचतो आणि तिथेच मुक्त होतो.

नन्दिना सहितं देवं साम्बं सर्वगणैर्वृतम् कृत्वा यत्फलमाप्नोति वक्ष्ये तद्वै यथाश्रुतम्

नंदी, अंबा आणि सर्व गणांसह देवाची स्थापना केल्यावर जे फळ मिळतं, ते मी ऐकल्याप्रमाणे सांगतो.

सूर्यमण्डलसंकाशैर् विमानैर् वृषसंयुतैः अप्सरोगणसंकीर्णैर् देवदानवदुर्लभैः

सूर्याच्या तेजासारख्या, वृषांनी जोडलेल्या, अप्सरांच्या समूहांनी भरलेल्या आणि देव-दानवांसाठीही दुर्मिळ अशा विमानांतून—

नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैः सर्वतः सर्वशोभितैः गत्वा शिवपुरं दिव्यं गाणपत्यमवाप्नुयात्

सर्व बाजूंनी नृत्य करणाऱ्या अप्सरांच्या समूहांनी वेढलेला, सर्व प्रकारे शोभिवंत, तो दिव्य शिवपुरीत पोहोचतो आणि गणपतीपद प्राप्त करतो.

नृत्यन्तं देवदेवेशं शैलजासहितं प्रभुम् सहस्रबाहुं सर्वज्ञं चतुर्बाहुम् अथापि वा

तो देवांचा देव, पर्वतपुत्रीसह नृत्य करणारा, हजार हातांचा, सर्वज्ञ, किंवा चार हातांचा प्रभू पाहतो.

भृग्वाद्यैर्भूतसंघैश् च संवृतं परमेश्वरम् शैलजासहितं साक्षाद् वृषभध्वजमीश्वरम्

भृगु वगैरे भूतगणांनी वेढलेला, पर्वतपुत्रीसह, वृषध्वज असलेला परमेश्वर तो प्रत्यक्ष पाहतो.

ब्रह्मेन्द्रविष्णुसोमाद्यैः सदा सर्वैर्नमस्कृतम् मातृभिर् मुनिभिश्चैव संवृतं परमेश्वरम्

ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू, सोम आणि इतरांनी नेहमी वंदन केलेला, मातृका आणि ऋषी यांनी वेढलेला परमेश्वर तो पाहतो.

कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य यत्फलं तद्वदाम्यहम् सर्वयज्ञतपोदानतीर्थदेवेषु यत् फलम्

भक्तीने स्थापना केल्यावर जे फळ मिळतं, ते मी सांगतो—सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा आणि देवपूजेत जे मिळतं, तेवढंच हे फळ आहे.

तत्फलं कोटिगुणितं लब्ध्वा याति शिवं पदम् तत्र भुक्त्वा महाभोगान् यावद् आभूतसंप्लवम्

ते फळ कोटीपट मिळवून तो शिवपदाला पोहोचतो; तिथे तो महाभोगांचा उपभोग घेतो, जोपर्यंत सृष्टीचा संहार होत नाही.

सृष्ट्यन्तरे पुनः प्राप्ते मानवं पदमाप्नुयात् नग्नं चतुर्भुजं श्वेतं त्रिनेत्रं सर्पमेखलम्

नव्या सृष्टीत पुन्हा जन्म घेऊन, तो माणूस नग्न, चार हातांचा, पांढरा, तीन डोळ्यांचा आणि सर्पांची मेखला घातलेला होतो.

कपालहस्तं देवेशं कृष्णकुञ्चितमूर्धजम् कृत्वा भक्त्या प्रतिष्ठाप्य शिवसायुज्यमाप्नुयात्

कपाळ हातात असलेला, काळी कुरळ्या केसांचा देवेश्वर भक्तीने स्थापन केल्यावर, तो शिवाशी एकरूपता मिळवतो.

इभेन्द्रदारकं देवं सांबं सिद्धार्थदं प्रभुम् सुधूम्रवर्णं रक्ताक्षं त्रिनेत्रं चन्द्रभूषणम्

हत्तींच्या अधिपतीचा पुत्र, अंबेसह, सिद्धी देणारा प्रभू, गडद धुरकट वर्णाचा, लाल डोळ्यांचा, तीन डोळ्यांचा आणि चंद्रमौळी असा आहे.

काकपक्षधरं मूर्ध्ना नागटङ्कधरं हरम् सिंहाजिनोत्तरीयं च मृगचर्मांबरं प्रभुम्

कावळ्याच्या पिसांसारखे केस डोक्यावर असलेला, नागांच्या कुंडल्या घातलेला, सिंहाच्या कातडीचं उपरणं आणि मृगचर्म वस्त्र परिधान केलेला प्रभू आहे.

तीक्ष्णदंष्ट्रं गदाहस्तं कपालोद्यतपाणिनम् हुंफट्कारे महाशब्दशब्दिताखिलदिङ्मुखम्

तीक्ष्ण दात असलेला, हातात गदा आणि कपाळ उंचावलेला, 'हुं' आणि 'फट्' असे उच्चार करत, मोठ्या आवाजाने सर्व दिशांना दुमदुमवणारा.

पुण्डरीकाजिनं दोर्भ्यां बिभ्रन्तं कम्बुकं तथा हसन्तं च नदन्तं च पिबन्तं कृष्णसागरम्

दोन्ही हातांनी कमळाच्या कातडीचे वस्त्र परिधान केलेला, शंखही धरलेला, हसणारा, गर्जना करणारा आणि कृष्ण समुद्र पिणारा.