लिङ्गपुराणम्

तयोः श्रुत्वा महादेवो विज्ञप्तिं परमेश्वरः सारथ्ये वाहनत्वे च कल्पयामास वै भवः

त्यांची विनंती ऐकून, महादेव परमेश्वराने भवाला सारथ्य आणि वाहनपद दिलं.

दत्त्वा तस्मै ब्रह्मणे विष्णवे च दग्ध्वा दैत्यान्देवदेवो महात्मा सार्धं देव्या नन्दिना भूतसंघैर् अन्तर्धानं कारयामास शर्वः

ही वरं ब्रह्मा आणि विष्णूला देऊन, दैत्यांचा संहार करून, देवांचा देव, महात्मा, देवी, नंदी आणि भूतगणांसह, शर्वाने स्वतःला अदृश्य केलं.

ततस्तदा महेश्वरे गते रणाद्गणैः सह सुरेश्वराः सुविस्मिता भवं प्रणम्य पार्वतीम्

मग महेश्वर रणभूमीतून आपल्या गणांसह निघून गेल्यावर, देवांचे अधिपती, आश्चर्यचकित होऊन, भव आणि पार्वतीला वंदन करू लागले.

ययुश् च दुःखवर्जिताः स्ववाहनैर्दिवं ततः सुरेश्वरा मुनीश्वरा गणेश्वराश् च भास्कराः

दुःखापासून मुक्त होऊन, सर्व देवांचे अधिपती, ऋषींचे अधिपती, गणांचे अधिपती आणि तेजस्वी लोक, आपल्या-आपल्या वाहनांवरून स्वर्गात गेले.

त्रिपुरारेरिमं पुण्यं निर्मितं ब्रह्मणा पुरा यः पठेच्छ्राद्धकाले वा दैवे कर्मणि च द्विजाः

त्रिपुराच्या शत्रूची ही पुण्य कथा, जी ब्रह्म्याने पूर्वी रचली, जो कोणी श्राद्धकाळी किंवा देवकार्याच्या वेळी वाचतो, हे द्विजांनो,

श्रावयेद्वा द्विजान् भक्त्या ब्रह्मलोकं स गच्छति मानसैर्वाचिकैः पापैस् तथा वै कायिकैः पुनः

किंवा भक्तीने द्विजांना ऐकवतो, तो ब्रह्मलोकात जातो, मन, वाणी आणि शरीराने झालेल्या पापांपासून मुक्त होतो.

स्थूलैः सूक्ष्मैः सुसूक्ष्मैश् च महापातकसंभवैः पातकैश् च द्विजश्रेष्ठा उपपातकसंभवैः

स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म, मोठ्या पातकांपासून, आणि उपपातकांपासून, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, या सर्व पापांपासून,

पापैश् च मुच्यते जन्तुः श्रुत्वाध्यायमिमं शुभम् शत्रवो नाशमायान्ति संग्रामे विजयीभवेत्

ही शुभ अध्याय ऐकल्याने जीव सर्व पापांपासून मुक्त होतो; शत्रूंचा नाश होतो आणि युद्धात विजय मिळतो.

सर्वरोगैर्न बाध्येत आपदो न स्पृशन्ति तम् धनमायुर्यशो विद्यां प्रभावमतुलं लभेत्

त्याला कोणताही रोग त्रास देत नाही, आपत्ती त्याला स्पर्श करत नाहीत; तो अतुल संपत्ती, आयुष्य, कीर्ती, विद्या आणि अद्वितीय प्रभाव मिळवतो.

गते महेश्वरे देवे दग्ध्वा च त्रिपुरं क्षणात् सदस्याह सुरेन्द्राणां भगवान्पद्मसंभवः

महेश्वराने क्षणात त्रिपुर जाळून निघून गेल्यावर, पद्मसम्भव भगवंताने देवांच्या अधिपतींच्या सभेला संबोधित केलं.

संत्यज्य देवदेवेशं लिङ्गमूर्तिमहेश्वरम् तारपौत्रो महातेजास् तारकस्य सुतो बली

देवांचा देव, लिंगमूर्ती महेश्वराला सोडून, तारकाचा नातू, तेजस्वी आणि बलवान तारकाचा पुत्र तिथेच राहिला.

तारकाक्षो ऽपि दितिजः कमलाक्षश् च वीर्यवान् विद्युन्माली च दैत्येशः अन्ये चापि सबान्धवाः

तारकाक्ष, दितीचा मुलगा, कमलाक्ष बलवान, विद्युन्माळी दैत्यांचा राजा आणि इतर सर्व त्यांच्या नातेवाईकांसह—

त्यक्त्वा देवं महादेवं मायया च हरेः प्रभोः सर्वे विनष्टाः प्रध्वस्ताः स्वपुरैः पुरसंभवैः

महादेव आणि हरी या प्रभूंना विसरून, मोहामुळे त्यांनी त्यांना सोडले आणि मग सर्वजण, त्यांच्या नगरांसह आणि रहिवाशांसह, नष्ट झाले.

तस्मात्सदा पूजनीयो लिङ्गमूर्तिः सदाशिवः यावत्पूजा सुरेशानां तावदेव स्थितिर्यतः

म्हणून सदा शिवाची लिंगमूर्ती नेहमी पूजावी; देवांची पूजा ज्या काळात होते, तोपर्यंत त्यांचे अस्तित्व टिकते.

पूजनीयः शिवो नित्यं श्रद्धया देवपुङ्गवैः सर्वलिङ्गमयो लोकः सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम्

शिवाची नेहमी, श्रद्धेने, देवांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनी पूजा करावी; सगळ्या जगात लिंग आहे आणि सर्व काही लिंगातच स्थिर आहे.

तस्मात् सम्पूजयेल्लिङ्गं य इच्छेत्सिद्धिमात्मनः सर्वे लिङ्गार्चनादेव देवा दैत्याश् च दानवाः

म्हणून जो कोणी स्वतःसाठी सिद्धी मिळवू इच्छितो, त्याने लिंगाची पूजा करावी; कारण सर्व देव, दैत्य आणि दानव फक्त लिंगपूजेनेच प्राप्त होतात.

यक्षा विद्याधराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशनाः पितरो मुनयश्चापि पिशाचाः किन्नरादयः

यक्ष, विद्याधर, सिद्ध, राक्षस, मांसाहारी, पितर, ऋषी, पिशाच, किन्नर आणि इतर—

अर्चयित्वा लिङ्गमूर्ति संसिद्धा नात्र संशयः तस्माल्लिङ्गं यजेन्नित्यं येन केनापि वा सुराः

लिंगमूर्तीची पूजा करून त्यांनी सिद्धी मिळवली—यात काहीच शंका नाही; म्हणून, कोणत्याही व्यक्तीने, नेहमी लिंगाची पूजा करावी, हे देवांनो.

पशवश् च वयं तस्य देवदेवस्य धीमतः पशुत्वं च परित्यज्य कृत्वा पाशुपतं ततः

आपण सर्व आणि ही सृष्टी त्या देवाधिदेवाच्या अधीन आहोत; पण आपले अधीनत्व सोडून, आपण पाशुपत मार्गाचे अनुयायी होतो.

पूजनीयो महादेवो लिङ्गमूर्तिः सनातनः विशोध्य चैव भूतानि पञ्चभिः प्रणवैः समम्

महादेव, सनातन लिंगमूर्ती, यांची पूजा करावी; आणि सर्व भूतांना पाच प्रणवांनी शुद्ध करावे.

प्राणायामैः समायुक्तैः पञ्चभिः सुरपुङ्गवाः चतुर्भिः प्रणवैश्चैव प्राणायामपरायणैः

देवांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनी पाच प्राणायामांसह, आणि चार प्रणवांसह, प्राणायामाला समर्पित होऊन, एकत्रितपणे युक्त व्हावे.

त्रिभिश् च प्रणवैर्देवाः प्राणायामैस्तथाविधैः द्विधा न्यस्य तथौंकारं प्राणायामपरायणः

तीन प्रणवांनी आणि तसेच प्राणायामांनी, ओंकार दोन प्रकारे ठेवून, प्राणायामाला समर्पित होऊन—

ततश्चौंकारम् उच्चार्य प्राणापानौ नियम्य च ज्ञानामृतेन सर्वाङ्गान्य् आपूर्य प्रणवेन च

मग ओंकार उच्चारून, प्राण आणि अपान नियंत्रित करून, ज्ञानरूपी अमृत आणि प्रणवाने सर्व अंगांना भरावे.

गुणत्रयं चतुर्धाख्यम् अहङ्कारं च सुव्रताः तन्मात्राणि च भूतानि तथा बुद्धीन्द्रियाणि च

तीन गुण, जे चार प्रकारे ओळखले जातात, अहंकार, सूक्ष्म तत्त्वे, स्थूल तत्त्वे आणि ज्ञानेंद्रिये—हे सर्व, हे सज्जनांनो—

कर्मेन्द्रियाणि संशोध्य पुरुषं युगलं तथा चिदात्मानं तनुं कृत्वा चाग्निर्भस्मेति संस्पृशेत्

कर्मेंद्रिये शुद्ध करून, द्वैत रूप असणाऱ्या पुरुषालाही, चैतन्यस्वरूप देह करून, अग्नीच्या भस्माने स्पर्श करावा.

वायुर्भस्मेति च व्योम तथाम्भः पृथिवी तथा त्रियायुषं त्रिसंध्यं च धूलयेद् भसितेन यः

वायूचे भस्म, आकाश, पाणी आणि पृथ्वीचे भस्म घेऊन, जो कोणी दिवस-रात्रीच्या तीन संध्याकाळी भस्म लावतो—

स योगी सर्वतत्त्वज्ञो व्रतं पाशुपतं त्विदम् भवेन पाशमोक्षार्थं कथितं देवसत्तमाः

तो योगी, सर्व तत्त्वांचा जाणणारा, हे पाशुपत व्रत भवाने पाशमुक्तीसाठी सांगितले आहे, हे श्रेष्ठ देवांनो.

एवं पाशुपतं कृत्वा सम्पूज्य परमेश्वरम् लिङ्गे पुरा मया दृष्टे विष्णुना च महात्मना

अशा प्रकारे पाशुपत व्रत करून, परमेश्वराची पूजा केली, तेव्हा प्राचीन काळी मी आणि विष्णू या महात्म्याने लिंगाचे दर्शन घेतले.

पशवो नैव जायन्ते वर्षमात्रेण देवताः अस्माभिः सर्वकार्याणां देवमभ्यर्च्य यत्नतः

देवतांनो, जेव्हा आपण सर्व कार्यांसाठी देवाची मनापासून पूजा करतो, तेव्हा एका वर्षात कुणीही पशू म्हणून जन्म घेत नाही.