लिङ्गपुराणम्

दिव्यः क्व देवेश भवत्प्रभावो वयं क्व भक्तिः क्व च ते स्तुतिश् च तथापि भक्त्या विलपन्तमीश पितामहं मां भगवन्क्षमस्व

देवाधिदेवा, तुझी दिव्य शक्ती कुठे आणि आम्ही कुठे? भक्ती कुठे आणि तुझी स्तुती कुठे? तरीही, प्रभो, भक्तीने विलाप करणाऱ्या या ब्रह्माला तू क्षमा कर.

य इमं शृणुयाद्द्विजोत्तमा भुवि देवं प्रणिपत्य पठेत् स च मुञ्चति पापबन्धनं भवभक्त्या पुरशासितुः स्तवम्

जो कोणी पृथ्वीवर, श्रेष्ठ ब्राह्मणा, भक्तीने या स्तोत्राचे ऐकतो किंवा पठण करतो, तो पुरशासकाच्या भक्तीने पापबंधनातून मुक्त होतो.

श्रुत्वा च भक्त्या चतुराननेन स्तुतो हसञ्शैलसुतां निरीक्ष्य स्तवं तदा प्राह महानुभावं महाभुजो मन्दरशृङ्गवासी

हे स्तोत्र ऐकून आणि पार्वतीकडे पाहून, ब्रह्मदेवाने भक्तीने स्तुती केली; तेव्हा मंदार शिखरावर वास करणाऱ्या, बलवान आणि महानुभाव परमेश्वराने हसत उत्तर दिले.

स्तवेनानेन तुष्टो ऽस्मि तव भक्त्या च पद्मज वरान् वरय भद्रं ते देवानां च यथेप्सितान्

या स्तोत्राने आणि तुझ्या भक्तीने मी तृप्त झालो आहे, पद्मज, तू हवे ते वर माग, तुझ्यासाठी आणि देवांसाठीही जशी इच्छा आहे तशी कल्याण होवो.

ततः प्रणम्य देवेशं भगवान्पद्मसंभवः कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्राहेदं प्रीतमानसः

मग त्या देवांच्या अधिपतीला, भगवंत पद्मसम्भवाने, हात जोडून, आनंदित मनाने वंदन करून असे बोलला.

भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर त्वयि भक्तिं परां मे ऽद्य प्रसीद परमेश्वरम्

भगवंत, देवांचा देव, त्रिपुरांचा संहार करणारा शंकरा, आज मला तुझ्यावर श्रेष्ठ भक्ती मिळू दे, कृपा कर, परमेश्वरा.

देवानां चैव सर्वेषां त्वयि सर्वार्थदेश्वर प्रसीद भक्तियोगेन सारथ्येन च सर्वदा

आणि सर्व देवांसाठीही, सर्व काही देणाऱ्या प्रभो, कृपा कर, नेहमी भक्तीने आणि मार्गदर्शनाने आम्हा सर्वांवर कृपा असू दे.

जनार्दनो ऽपि भगवान् नमस्कृत्य महेश्वरम् कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्राह सांबं त्रियंबकम्

जनार्दनही, भगवंत, महेश्वराला वंदन करून, हात जोडून, सांब आणि त्र्यंबकाला असे म्हणाला.

वाहनत्वं तवेशान नित्यमीहे प्रसीद मे त्वयि भक्तिं च देवेश देवदेव नमो ऽस्तु ते

ईशाना, मी नेहमी तुझं वाहन व्हावं अशी इच्छा बाळगतो, माझ्यावर कृपा कर. देवांचा अधिपती, देवदेवा, मला तुझ्यावर भक्ती मिळू दे, तुला नमस्कार असो.

सामर्थ्यं च सदा मह्यं भवन्तं वोढुमीश्वरम् सर्वज्ञत्वं च वरद सर्वगत्वं च शङ्कर

माझ्यात नेहमी तुला वाहून नेण्याचं सामर्थ्य दे, ईश्वर, आणि वरद, मला सर्वज्ञता आणि शंकरा, सर्वत्र असण्याची शक्ती दे.

तयोः श्रुत्वा महादेवो विज्ञप्तिं परमेश्वरः सारथ्ये वाहनत्वे च कल्पयामास वै भवः

त्यांची विनंती ऐकून, महादेव परमेश्वराने भवाला सारथ्य आणि वाहनपद दिलं.

दत्त्वा तस्मै ब्रह्मणे विष्णवे च दग्ध्वा दैत्यान्देवदेवो महात्मा सार्धं देव्या नन्दिना भूतसंघैर् अन्तर्धानं कारयामास शर्वः

ही वरं ब्रह्मा आणि विष्णूला देऊन, दैत्यांचा संहार करून, देवांचा देव, महात्मा, देवी, नंदी आणि भूतगणांसह, शर्वाने स्वतःला अदृश्य केलं.

ततस्तदा महेश्वरे गते रणाद्गणैः सह सुरेश्वराः सुविस्मिता भवं प्रणम्य पार्वतीम्

मग महेश्वर रणभूमीतून आपल्या गणांसह निघून गेल्यावर, देवांचे अधिपती, आश्चर्यचकित होऊन, भव आणि पार्वतीला वंदन करू लागले.

ययुश् च दुःखवर्जिताः स्ववाहनैर्दिवं ततः सुरेश्वरा मुनीश्वरा गणेश्वराश् च भास्कराः

दुःखापासून मुक्त होऊन, सर्व देवांचे अधिपती, ऋषींचे अधिपती, गणांचे अधिपती आणि तेजस्वी लोक, आपल्या-आपल्या वाहनांवरून स्वर्गात गेले.

त्रिपुरारेरिमं पुण्यं निर्मितं ब्रह्मणा पुरा यः पठेच्छ्राद्धकाले वा दैवे कर्मणि च द्विजाः

त्रिपुराच्या शत्रूची ही पुण्य कथा, जी ब्रह्म्याने पूर्वी रचली, जो कोणी श्राद्धकाळी किंवा देवकार्याच्या वेळी वाचतो, हे द्विजांनो,

श्रावयेद्वा द्विजान् भक्त्या ब्रह्मलोकं स गच्छति मानसैर्वाचिकैः पापैस् तथा वै कायिकैः पुनः

किंवा भक्तीने द्विजांना ऐकवतो, तो ब्रह्मलोकात जातो, मन, वाणी आणि शरीराने झालेल्या पापांपासून मुक्त होतो.

स्थूलैः सूक्ष्मैः सुसूक्ष्मैश् च महापातकसंभवैः पातकैश् च द्विजश्रेष्ठा उपपातकसंभवैः

स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म, मोठ्या पातकांपासून, आणि उपपातकांपासून, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, या सर्व पापांपासून,

पापैश् च मुच्यते जन्तुः श्रुत्वाध्यायमिमं शुभम् शत्रवो नाशमायान्ति संग्रामे विजयीभवेत्

ही शुभ अध्याय ऐकल्याने जीव सर्व पापांपासून मुक्त होतो; शत्रूंचा नाश होतो आणि युद्धात विजय मिळतो.

सर्वरोगैर्न बाध्येत आपदो न स्पृशन्ति तम् धनमायुर्यशो विद्यां प्रभावमतुलं लभेत्

त्याला कोणताही रोग त्रास देत नाही, आपत्ती त्याला स्पर्श करत नाहीत; तो अतुल संपत्ती, आयुष्य, कीर्ती, विद्या आणि अद्वितीय प्रभाव मिळवतो.

गते महेश्वरे देवे दग्ध्वा च त्रिपुरं क्षणात् सदस्याह सुरेन्द्राणां भगवान्पद्मसंभवः

महेश्वराने क्षणात त्रिपुर जाळून निघून गेल्यावर, पद्मसम्भव भगवंताने देवांच्या अधिपतींच्या सभेला संबोधित केलं.

संत्यज्य देवदेवेशं लिङ्गमूर्तिमहेश्वरम् तारपौत्रो महातेजास् तारकस्य सुतो बली

देवांचा देव, लिंगमूर्ती महेश्वराला सोडून, तारकाचा नातू, तेजस्वी आणि बलवान तारकाचा पुत्र तिथेच राहिला.

तारकाक्षो ऽपि दितिजः कमलाक्षश् च वीर्यवान् विद्युन्माली च दैत्येशः अन्ये चापि सबान्धवाः

तारकाक्ष, दितीचा मुलगा, कमलाक्ष बलवान, विद्युन्माळी दैत्यांचा राजा आणि इतर सर्व त्यांच्या नातेवाईकांसह—

त्यक्त्वा देवं महादेवं मायया च हरेः प्रभोः सर्वे विनष्टाः प्रध्वस्ताः स्वपुरैः पुरसंभवैः

महादेव आणि हरी या प्रभूंना विसरून, मोहामुळे त्यांनी त्यांना सोडले आणि मग सर्वजण, त्यांच्या नगरांसह आणि रहिवाशांसह, नष्ट झाले.

तस्मात्सदा पूजनीयो लिङ्गमूर्तिः सदाशिवः यावत्पूजा सुरेशानां तावदेव स्थितिर्यतः

म्हणून सदा शिवाची लिंगमूर्ती नेहमी पूजावी; देवांची पूजा ज्या काळात होते, तोपर्यंत त्यांचे अस्तित्व टिकते.

पूजनीयः शिवो नित्यं श्रद्धया देवपुङ्गवैः सर्वलिङ्गमयो लोकः सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम्

शिवाची नेहमी, श्रद्धेने, देवांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनी पूजा करावी; सगळ्या जगात लिंग आहे आणि सर्व काही लिंगातच स्थिर आहे.

तस्मात् सम्पूजयेल्लिङ्गं य इच्छेत्सिद्धिमात्मनः सर्वे लिङ्गार्चनादेव देवा दैत्याश् च दानवाः

म्हणून जो कोणी स्वतःसाठी सिद्धी मिळवू इच्छितो, त्याने लिंगाची पूजा करावी; कारण सर्व देव, दैत्य आणि दानव फक्त लिंगपूजेनेच प्राप्त होतात.

यक्षा विद्याधराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशनाः पितरो मुनयश्चापि पिशाचाः किन्नरादयः

यक्ष, विद्याधर, सिद्ध, राक्षस, मांसाहारी, पितर, ऋषी, पिशाच, किन्नर आणि इतर—

अर्चयित्वा लिङ्गमूर्ति संसिद्धा नात्र संशयः तस्माल्लिङ्गं यजेन्नित्यं येन केनापि वा सुराः

लिंगमूर्तीची पूजा करून त्यांनी सिद्धी मिळवली—यात काहीच शंका नाही; म्हणून, कोणत्याही व्यक्तीने, नेहमी लिंगाची पूजा करावी, हे देवांनो.

पशवश् च वयं तस्य देवदेवस्य धीमतः पशुत्वं च परित्यज्य कृत्वा पाशुपतं ततः

आपण सर्व आणि ही सृष्टी त्या देवाधिदेवाच्या अधीन आहोत; पण आपले अधीनत्व सोडून, आपण पाशुपत मार्गाचे अनुयायी होतो.