लिङ्गपुराणम्

स्थाने तव महादेव चेष्टेयं परमेश्वर पूर्वदेवाश् च देवाश् च समास्तव यतः प्रभो

हे महादेव, हे परमेश्वर, तुझं हे कृत्य अगदी योग्य आहे; कारण पूर्वीचे देव आणि आत्ताचे देव सर्व तुझ्यामुळेच आहेत, प्रभो.

तथापि देवा धर्मिष्ठाः पूर्वदेवाश् च पापिनः यतस्तस्माज्जगन्नाथ लीलां त्यक्तुमिहार्हसि

तरीही, हे जगन्नाथ, सध्याचे देव धर्मशील आहेत, आणि पूर्वीचे देव पापी होते; म्हणून इथे ही लीला सोडावी असं तुला योग्य आहे.

किं रथेन ध्वजेनेश तव दग्धुं पुरत्रयम् इषुणा भूतसंघैश् च विष्णुना च मया प्रभो

हे ईश्वरा, तुझ्या रथाची आणि ध्वजाची, किंवा बाण, भूतगण, विष्णू आणि माझ्या मदतीची गरजच काय आहे त्रिपुर दग्ध करण्यासाठी?

पुष्ययोगे त्वनुप्राप्ते पुरं दग्धुमिहार्हसि यावन्न यान्ति देवेश वियोगं तावदेव तु

पुष्य नक्षत्राचा शुभ संयोग आला की, हे देवाधिदेव, नगर जाळावं, पण तोपर्यंत देवगण अजून गेलेले नसावेत.

दग्धुमर्हसि शीघ्रं त्वं त्रीण्येतानि पुराणि वै अथ देवो महादेवः सर्वज्ञस्तदवैक्षत

तू लवकरच ही तीनही नगरं जाळावीत; मग सर्वज्ञ महादेवांनी त्यांच्याकडे पाहिलं.

पुरत्रयं विरूपाक्षस् तत्क्षणाद्भस्म वै कृतम् सोमश् च भगवान्विष्णुः कालाग्निर्वायुरेव च

विरूपाक्षाने त्या क्षणीच ती तीन नगरं राख केली; सोम, भगवंत विष्णू, काळ, अग्नी आणि वायू तिथे उपस्थित होते.

शरे व्यवस्थिताः सर्वे देवमूचुः प्रणम्य तम् दग्धमप्यथ देवेश वीक्षणेन पुरत्रयम्

सर्व देवगण बाणावर आपापली जागा घेऊन, त्या देवाला वंदन करून म्हणाले, 'हे देवाधिदेव, फक्त तुझ्या दृष्टिनेच त्रिपुर जळून गेलं.'

अस्मद्धितार्थं देवेश शरं मोक्तुमिहार्हसि अथ संमृज्य धनुषो ज्यां हसन् त्रिपुरार्दनः

आमच्या कल्याणासाठी, हे देवाधिदेव, तू बाण सोडावा; मग त्रिपुरार्दन हसत धनुष्याची दोरी पुसू लागला.

मुमोच बाणं विप्रेन्द्रा व्याकृष्याकर्णम् ईश्वरः तत्क्षणात्त्रिपुरं दग्ध्वा त्रिपुरान्तकरः शरः

हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, ईश्वराने बाण कानापर्यंत ओढून सोडला; त्या क्षणीच त्रिपुराचा अंत करत तो बाण त्रिपुर जाळून टाकला.

देवदेवं समासाद्य नमस्कृत्वा व्यवस्थितः रेजे पुरत्रयं दग्धं दैत्यकोटिशतैर्वृतम्

देवांचा देव समोर येऊन, नमस्कार करून तो तिथे उभा राहिला. त्याच्या तेजाने तो झळकत होता. त्याने त्रिपुरांचे नगर जाळले होते आणि असंख्य दैत्यांनी त्याला वेढले होते.

इषुणा तेन कल्पान्ते रुद्रेणेव जगत्त्रयम् ये पूजयन्ति तत्रापि दैत्या रुद्रं सबान्धवाः

त्या काळाच्या शेवटी, रुद्राने जसा बाण सोडला, तसा जिथे जिथे लोक पूजा करतात, तिथे तिथे दैत्यसुद्धा आपल्या नातेवाईकांसह रुद्राची पूजा करतात.

गाणपत्यं तदा शंभोर् ययुः पूजाविधेर्बलात् न किंचिद् अब्रुवन् देवाः सेन्द्रोपेन्द्रा गणेश्वराः

त्या वेळी, पूजेच्या सामर्थ्याने त्यांनी गणपतीची पूजा स्वीकारली. इंद्र, उपेंद्र आणि गणांच्या प्रमुखांसह सर्व देवांनी काहीच बोलले नाही.

भयाद्देवं निरीक्ष्यैव देवीं हिमवतः सुताम् दृष्ट्वा भीतं तदानीकं देवानां देवपुङ्गवः

भीतीने, त्या देवाने आणि हिमवानच्या कन्येला पाहून, देवांची ती घाबरलेली सभा पाहून, देवांचा श्रेष्ठ—

किं चेत्याह तदा देवान् प्रणेमुस्तं समन्ततः

तेव्हा त्याने देवांना विचारले, 'हे काय?' आणि सर्व देवांनी त्याला सर्व बाजूंनी नमस्कार केला.

ववन्दिरे नन्दिनमिन्दुभूषणं ववन्दिरे पर्वतराजसंभवाम् ववन्दिरे चाद्रिसुतासुतं प्रभुं ववन्दिरे देवगणा महेश्वरम्

सर्वांनी चंद्रमाने सुशोभित नंदीला वंदन केले; पर्वतराजाच्या पोटी जन्मलेल्या देवीला वंदन केले; पर्वतकन्येच्या पुत्र असलेल्या प्रभूला वंदन केले; देवगणांनी महेश्वराला वंदन केले.

तुष्टाव हृदये ब्रह्मा देवैः सह समाहितः विष्णुना च भवं देवं त्रिपुरारातिमीश्वरम्

ब्रह्मा आणि सर्व देवांनी, मन एकाग्र करून, विष्णूसह त्रिपुरांचा शत्रू असलेल्या भवदेवाची स्तुती केली.

प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर प्रसीद जगतां नाथ प्रसीदानन्ददाव्यय

देवांचा स्वामी, कृपा कर. परमेश्वरा, कृपा कर. सृष्टीच्या नाथा, कृपा कर. आनंद देणाऱ्या, अमर असलेल्या प्रभू, कृपा कर.

पञ्चास्यरुद्ररुद्राय पञ्चाशत्कोटिमूर्तये आत्मत्रयोपविष्टाय विद्यातत्त्वाय ते नमः

पंचमुखी रुद्र, पन्नास कोटी रूपे असलेले, तीन आत्म्यांमध्ये विराजमान असलेले, ज्ञानस्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार.

शिवाय शिवतत्त्वाय अघोराय नमोनमः अघोराष्टकतत्त्वाय द्वादशात्मस्वरूपिणे

शिव आणि शिवतत्त्वाला, अघोर रूपाला, अघोराच्या आठ तत्त्वांना आणि बारा रूप असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

विद्युत्कोटिप्रतीकाशम् अष्टकाशं सुशोभनम् रूपमास्थाय लोके ऽस्मिन् संस्थिताय शिवात्मने

कोट्यवधी विजेसारखी कांती असलेल्या, आठ प्रकारच्या तेजाने शोभणाऱ्या, या जगात शिवात्मा म्हणून वास करणाऱ्या तुला नमस्कार.

अग्निवर्णाय रौद्राय अंबिकार्धशरीरिणे धवलश्यामरक्तानां मुक्तिदायामराय च

अग्निसारखा रंग असलेल्या, उग्र असलेल्या, अंबिकेचा अर्धा भाग असलेल्या, पांढऱ्या, काळ्या आणि लाल अमरांना मुक्ती देणाऱ्या तुला नमस्कार.

ज्येष्ठाय रुद्ररूपाय सोमाय वरदाय च त्रिलोकाय त्रिदेवाय वषट्काराय वै नमः

ज्येष्ठ, रुद्ररूप, सोम, वर देणारा, त्रिलोकांचा स्वामी, त्रिदेव, वषट्कार उच्चारणारा— अशा तुला नमस्कार.

मध्ये गगनरूपाय गगनस्थाय ते नमः अष्टक्षेत्राष्टरूपाय अष्टतत्त्वाय ते नमः

मध्यभागी आकाशरूप असलेल्या, आकाशात वास करणाऱ्या, आठ क्षेत्रे आणि आठ रूपे असलेल्या, आठ तत्त्व असलेल्या तुला नमस्कार.

चतुर्धा च चतुर्धा च चतुर्धा संस्थिताय च पञ्चधा पञ्चधा चैव पञ्चमन्त्रशरीरिणे

चार प्रकारांनी, पुन्हा चार प्रकारांनी, आणि पुन्हा चार प्रकारांनी स्थिर असलेल्या, पाच प्रकारांनी आणि पुन्हा पाच प्रकारांनी, पाच मंत्रांचे शरीर असलेल्या तुला नमस्कार.

चतुःषष्टिप्रकाराय अकाराय नमोनमः द्वात्रिंशत्तत्त्वरूपाय उकाराय नमोनमः

चौसष्ट प्रकार असलेल्या, 'अ' या अक्षररूप तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. बत्तीस तत्त्वांचे रूप असलेल्या, 'उ' या अक्षररूप तुला नमस्कार.

षोडशात्मस्वरूपाय मकाराय नमोनमः अष्टधात्मस्वरूपाय अर्धमात्रात्मने नमः

सोळा रूप असलेल्या, 'म' या अक्षररूप तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. आठ रूप असलेल्या, अर्धमात्रा आत्मा असलेल्या तुला नमस्कार.

ओङ्काराय नमस्तुभ्यं चतुर्धा संस्थिताय च गगनेशाय देवाय स्वर्गेशाय नमो नमः

ओंकाररूप तुला नमस्कार. चार प्रकारांनी स्थिर असलेल्या तुला, आकाशाचा स्वामी, देव, स्वर्गाचा स्वामी— तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

सप्तलोकाय पातालनरकेशाय वै नमः अष्टक्षेत्राष्टरूपाय परात्परतराय च

सातही लोकांचे स्वरूप असलेल्या, पाताळ आणि नरकांचे अधिपती असलेल्या, आठ क्षेत्रे आणि आठ रूपे धारण करणाऱ्या, आणि सर्वांत श्रेष्ठ असलेल्या तुला माझा नमस्कार.

सहस्रशिरसे तुभ्यं सहस्राय च ते नमः सहस्रपादयुक्ताय शर्वाय परमेष्ठिने

हजारो डोकी असलेल्या तुला, हजारो रूपे असलेल्या तुला, हजारो पायांनी युक्त अशा शर्वा, परब्रह्म तुला मी वंदन करतो.