लिङ्गपुराणम्

देवाश् च सर्वे ते देवं तुष्टुवुः परमेश्वरम् सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः सरुद्राः समरुद्गणाः

सर्व देवांनी, इंद्रासह, साध्य, यम, रुद्र, आणि मरुतगणांसह, परमेश्वराची स्तुती केली.

नमः सर्वात्मने तुभ्यं शङ्करायार्तिहारिणे रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

सर्वांच्या आत्म्यास वंदन असो, शंकराला, दुःख दूर करणाऱ्याला, रुद्राला, नीलरुद्राला, कद्रुद्राला, प्रचेतसाला नमस्कार.

गतिर्नः सर्वदास्माभिर् वन्द्यो देवारिमर्दनः त्वमादिस्त्वमनन्तश् च अनन्तश्चाक्षयः प्रभुः

तू आमची नेहमीची आसरा आहेस; आम्ही तुला वंदन करतो, देवांचे शत्रू नाश करणारा, तूच आद्य, तूच अनंत, आणि अक्षय प्रभू आहेस.

प्रकृतिः पुरुषः साक्षात् स्रष्टा हर्ता जगद्गुरो त्राता नेता जगत्यस्मिन् द्विजानां द्विजवत्सल

तू प्रत्यक्ष प्रकृती आणि पुरुष आहेस, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, जगाचा गुरु, रक्षण करणारा, या जगाचा नेता, आणि द्विजांचा वत्सल पिता आहेस.

वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः याज्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर् योगविभ्रमैः

तू वर देणारा, वाणीचा सार, वाच्य, आणि वाणी-अर्थ यापलीकडे असलेला; मुक्तीसाठी योग्यांनी योगाच्या चमत्कारांनी पूजला जाणारा ईश आहेस.

हृत्पुण्डरीकसुषिरे योगिनां संस्थितः सदा वदन्ति सूरयः सन्तं परं ब्रह्मस्वरूपिणम्

योग्यांच्या हृदयकमळाच्या मध्यभागी तू नेहमी वास करतोस; ज्ञानी लोक तुला सत्य, परम, आणि ब्रह्मस्वरूप म्हणतात.

भवन्तं तत्त्वम् इत्यार्यास् तेजोराशिं परात्परम् परमात्मानमित्याहुर् अस्मिञ्जगति तद्विभो

सज्जन लोक तुला तत्त्व, तेजाचा महासागर, परात्पर, आणि या जगातील परमात्मा म्हणतात, हे प्रभो.

दृष्टं श्रुतं स्थितं सर्वं जायमानं जगद्गुरो अणोरल्पतरं प्राहुर् महतो ऽपि महत्तरम्

जगात जे काही दिसते, ऐकू येते, अस्तित्वात आहे, जन्माला येते, हे जगगुरु, ते सर्व सूक्ष्मात सूक्ष्म आणि महानात महान म्हणून ओळखले जाते.

सर्वतः पाणिपादं त्वां सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि

तुझे हात-पाय सर्वत्र आहेत, तुझे डोळे, तोंड, डोके सर्वत्र आहेत; कान सर्वत्र असून, तू सर्वत्र व्यापून राहतोस.

महादेवमनिर्देश्यं सर्वज्ञं त्वामनामयम् विश्वरूपं विरूपाक्षं सदाशिवम् अनामयम्

तू महादेव, वर्णनातीत, सर्वज्ञ, निरोगी, विश्वरूप, विविध डोळ्यांचा, सदा शिव, आणि दुःखरहित आहेस.

कोटिभास्करसंकाशं कोटिशीतांशुसन्निभम् कोटिकालाग्निसंकाशं षड्विंशकमनीश्वरम्

तू कोटी सूर्यांसारखा तेजस्वी, कोटी चंद्रांसारखा शीतल, कोटी काळाग्नीप्रमाणे प्रखर, आणि छब्बीसव्या तत्त्वाचा स्वामी आहेस.

प्रवर्तकं जगत्यस्मिन् प्रकृतेः प्रपितामहम् वदन्ति वरदं देवं सर्वावासं स्वयंभुवम्

या जगाचा प्रवर्तक, प्रकृतीचा प्रपितामह, वर देणारा देव, सर्वांचा निवासस्थान, आणि स्वयंभू म्हणून ओळखला जातोस.

श्रुतयः श्रुतिसारं त्वां श्रुतिसारविदो जनाः

वेद तुला आपला सार मानतात, आणि वेदांचा सार जाणणारे तुलाच ओळखतात.

अदृष्टमस्माभिर् अनेकमूर्ते विना कृतं यद्भवताथ लोके त्वमेव दैत्यासुरभूतसंघान् देवान् नरान् स्थावरजङ्गमांश् च

अनेक रूपांचा असलेल्या तुझ्या या जगातील कृती आम्हाला दिसत नाही; तूच दैत्य, असुर, देव, मानव, स्थावर-जंगम सर्वांचा मूळ आहेस.

पाहि नान्या गतिः शंभो विनिहत्यासुरोत्तमान् मायया मोहिताः सर्वे भवतः परमेश्वर

आमचे रक्षण कर, शंभो; दुसरा कोणताही आधार नाही. असुरश्रेष्ठांचा नाश करून, तुझ्या मायेमुळे सर्वजण मोहात पडतात, हे परमेश्वरा.

यथा तरङ्गा लहरीसमूहा युध्यन्ति चान्योन्यमपांनिधौ च जलाश्रयादेव जडीकृताश् च सुरासुरास्तद्वदजस्य सर्वम्

जसा समुद्रात लाटा आणि तरंग एकमेकांशी झुंजतात, पण त्याच पाण्यामुळे शांत होतात, तसंच, हे प्रभो, सर्व देव आणि असुर तुझ्यामुळे शांत होतात.

य इदं प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा जपेन्नरः शृणुयाद्वा स्तवं पुण्यं सर्वकामम् अवाप्नुयात्

जो मनुष्य सकाळी उठून, शुद्ध होऊन, हा पुण्य स्तोत्र जपतो किंवा ऐकतो, त्याला सर्व इच्छा पूर्ण होतात.

स्तुतस्त्वेवं सुरैर्विष्णोर् जपेन च महेश्वरः सोमः सोमाम् अथालिङ्ग्य नन्दिदत्तकरः स्मयन्

देवतांनी आणि विष्णूच्या जपाने महेश्वराचे स्तवन झाले. मग सोमाने सोमाला मिठी मारली आणि नंदीने दिलेला हात हसत घेतला.

प्राह गंभीरया वाचा देवानालोक्य शङ्करः ज्ञातं मयेदमधुना देवकार्यं सुरेश्वराः

शंकराने सर्व देवांकडे पाहून गंभीर आवाजात म्हटले, "हे देवाधिदेवांनो, आता मला हे दैवी कार्य समजले आहे."

विष्णोर् मायाबलं चैव नारदस्य च धीमतः तेषामधर्मनिष्ठानां दैत्यानां देवसत्तमाः

हे श्रेष्ठ देवांनो, विष्णूच्या मायाबळाचे आणि बुद्धिमान नारदाच्या सामर्थ्याचे, तसेच त्या दैत्यांच्या अधर्माचे मला आता ज्ञान झाले आहे.

पुरत्रयविनाशं च करिष्ये ऽहं सुरोत्तमाः अथ सब्रह्मका देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समागताः

हे उत्तम देवांनो, मी आता ती तीन नगरं नष्ट करणार आहे. त्यानंतर ब्रह्मा, इंद्र, उपेंद्र आणि सर्व देव एकत्र आले.

श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं प्रणेमुस्तुष्टुवुश् च ते अप्येतदन्तरे देवी देवमालोक्य विस्मिता

प्रभूंचे ते शब्द ऐकून सर्वांनी वंदन केले आणि स्तुती केली. त्या दरम्यान देवीने देवाला पाहून आश्चर्य वाटले.

लीलांबुजेन चाहत्य कलमाह वृषध्वजम् क्रीडमानं विभो पश्य षण्मुखं रविसन्निभम्

तिने खेळता खेळता कमळाने वृषध्वजाला हलकेच स्पर्श केला आणि म्हणाली, "प्रभो, पहा, तुमचा सहा मुखांचा, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी मुलगा खेळतो आहे."

पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठं भूषितं भूषणैः शुभैः मुकुटैः कटकैश्चैव कुण्डलैर्वलयैः शुभैः

पाहा, तुमचा पुत्र—सर्व पुत्रांमध्ये श्रेष्ठ—सुंदर अलंकारांनी, मुकुट, कडे, कुंडले आणि सुंदर बांगड्यांनी सजलेला आहे.

नूपुरैश्छन्नवारैश् च तथा ह्य् उदरबन्धनैः किङ्किणीभिर् अनेकाभिर् हैमैरश्वत्थपत्रकैः

पायात नूपुर, अंगावर वस्त्र, कमरेला मेखला, अनेक सोन्याच्या किंकिण्या आणि अश्वत्थाच्या पानांनी तो शोभून दिसतो.

कल्पकद्रुमजैः पुष्पैः शोभितैरलकैः शुभैः हारैर् वारिजरागादिमणिचित्रैस् तथाङ्गदैः

कल्पवृक्षाच्या फुलांनी, सुंदर केसांनी, कमळाच्या रंगाच्या रत्नांनी जडलेल्या हारांनी आणि तेजस्वी अंगदांनी तो सजला आहे.

मुक्ताफलमयैर्हारैः पूर्णचन्द्रसमप्रभैः तिलकैश् च महादेव पश्य पुत्रं सुशोभनम्

पूर्ण चंद्रासारख्या तेजस्वी मोत्यांच्या हारांनी आणि तिलकांनी—हे महादेव, पहा, तुमचा सुंदर पुत्र किती शोभून दिसतो.

अङ्कितं कुङ्कुमाद्यैश् च वृत्तं भसितनिर्मितम् वक्त्रवृन्दं च पश्येश वृन्दं कामलकं यथा

कुंकुम वगैरे रंगांनी चिन्हांकित, भस्माने बनवलेले त्याचे शरीर, आणि त्याचे मुख कमळाच्या घड्याप्रमाणे सुंदर आहे, प्रभो, ते पहा.

नेत्राणि च विभो पश्य शुभानि त्वं शुभानि च अञ्जनानि विचित्राणि मङ्गलार्थं च मातृभिः

प्रभो, त्याची डोळे पाहा—सुंदर, शुभ आणि मातांनी मंगलासाठी लावलेल्या विविध अंजनांनी सजलेली.