लिङ्गपुराणम्

नरकं च जगामान्या तस्माद्भर्ता परा गतिः तथापि भर्तॄन् स्वांस् त्यक्त्वा बभूवुः स्वैरवृत्तयः

इतर स्त्री नरकात गेली; म्हणून पतीच श्रेष्ठ ध्येय आहे; तरीही आपल्या पतीला सोडून त्या स्वैर वर्तन करू लागल्या.

मायया देवदेवस्य विष्णोस्तस्याज्ञया प्रभोः अलक्ष्मीश् च स्वयं तस्य नियोगात्त्रिपुरं गता

देवतांचा देव विष्णूच्या मायेने आणि त्याच्या आज्ञेने, अलक्ष्मी स्वतः त्याच्या सांगण्यावरून त्रिपुरात गेली.

या लक्ष्मीस्तपसा तेषां लब्धा देवेश्वरादजात् बहिर्गता परित्यज्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ती लक्ष्मी, जी त्यांच्या तपामुळे देवाधिदेवाकडून मिळाली होती, ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने त्यांना सोडून बाहेर निघून गेली.

बुद्धिमोहं तथाभूतं विष्णुमायाविनिर्मितम् तेषां दत्त्वा क्षणं देवस् तासां मायी च नारदः

विष्णूच्या मायेने निर्माण केलेला असा बुद्धीचा मोह त्या स्त्रियांना क्षणभर देव आणि मायावी नारद यांनी दिला.

सुखासीनौ ह्यसंभ्रान्तौ धर्मविघ्नार्थमव्ययौ एवं नष्टे तदा धर्मे श्रौतस्मार्ते सुशोभने

ते दोघे सुखाने, चिंता न करता, धर्माचा अडथळा व्हावा म्हणून स्थिर बसले; आणि त्या वेळी वेदविधी व स्मार्त धर्म नष्ट झाले.

पाषण्डे ख्यापिते तेन विष्णुना विश्वयोनिना त्यक्ते महेश्वरे दैत्यैस् त्यक्ते लिङ्गार्चने तथा

विश्वाचा मूळ विष्णूने अशा प्रकारे पाषंड पसरवले आणि दैत्यांनी महेश्वर व लिंगपूजा सोडली—

स्त्रीधर्मे निखिले नष्टे दुराचारे व्यवस्थिते कृतार्थ इव देवेशो देवैः सार्धमुमापतिम्

स्त्रीधर्म पूर्णपणे नष्ट झाला आणि दुष्ट वर्तन सुरू झाले, तेव्हा देवांचा स्वामी देवांसह उमा-पतीकडे गेला, जणू काही त्याचे कार्य पूर्ण झाले.

तपसा प्राप्य सर्वज्ञं तुष्टाव पुरुषोत्तमः महेश्वराय देवाय नमस्ते परमात्मने

तप करून सर्वज्ञाला प्राप्त झाल्यावर पुरुषोत्तमाने त्याची स्तुती केली: 'महेश्वर, परमात्मा, तुला नमस्कार.'

नारायणाय शर्वाय ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणे शाश्वताय ह्यनन्ताय अव्यक्ताय च ते नमः

'नारायण, शर्व, ब्रह्मा, ब्रह्मरूप, शाश्वत, अनंत, अव्यक्त—तुला नमस्कार.'

एवं स्तुत्वा महादेवं दण्डवत्प्रणिपत्य च जजाप रुद्रं भगवान् कोटिवारं जले स्थितः

महादेवाची स्तुती करून, दंडवत घालून, त्या भगवंताने पाण्यात उभा राहून कोटी वेळा रुद्र जप केला.

देवाश् च सर्वे ते देवं तुष्टुवुः परमेश्वरम् सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः सरुद्राः समरुद्गणाः

सर्व देवांनी, इंद्रासह, साध्य, यम, रुद्र, आणि मरुतगणांसह, परमेश्वराची स्तुती केली.

नमः सर्वात्मने तुभ्यं शङ्करायार्तिहारिणे रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

सर्वांच्या आत्म्यास वंदन असो, शंकराला, दुःख दूर करणाऱ्याला, रुद्राला, नीलरुद्राला, कद्रुद्राला, प्रचेतसाला नमस्कार.

गतिर्नः सर्वदास्माभिर् वन्द्यो देवारिमर्दनः त्वमादिस्त्वमनन्तश् च अनन्तश्चाक्षयः प्रभुः

तू आमची नेहमीची आसरा आहेस; आम्ही तुला वंदन करतो, देवांचे शत्रू नाश करणारा, तूच आद्य, तूच अनंत, आणि अक्षय प्रभू आहेस.

प्रकृतिः पुरुषः साक्षात् स्रष्टा हर्ता जगद्गुरो त्राता नेता जगत्यस्मिन् द्विजानां द्विजवत्सल

तू प्रत्यक्ष प्रकृती आणि पुरुष आहेस, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, जगाचा गुरु, रक्षण करणारा, या जगाचा नेता, आणि द्विजांचा वत्सल पिता आहेस.

वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः याज्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर् योगविभ्रमैः

तू वर देणारा, वाणीचा सार, वाच्य, आणि वाणी-अर्थ यापलीकडे असलेला; मुक्तीसाठी योग्यांनी योगाच्या चमत्कारांनी पूजला जाणारा ईश आहेस.

हृत्पुण्डरीकसुषिरे योगिनां संस्थितः सदा वदन्ति सूरयः सन्तं परं ब्रह्मस्वरूपिणम्

योग्यांच्या हृदयकमळाच्या मध्यभागी तू नेहमी वास करतोस; ज्ञानी लोक तुला सत्य, परम, आणि ब्रह्मस्वरूप म्हणतात.

भवन्तं तत्त्वम् इत्यार्यास् तेजोराशिं परात्परम् परमात्मानमित्याहुर् अस्मिञ्जगति तद्विभो

सज्जन लोक तुला तत्त्व, तेजाचा महासागर, परात्पर, आणि या जगातील परमात्मा म्हणतात, हे प्रभो.

दृष्टं श्रुतं स्थितं सर्वं जायमानं जगद्गुरो अणोरल्पतरं प्राहुर् महतो ऽपि महत्तरम्

जगात जे काही दिसते, ऐकू येते, अस्तित्वात आहे, जन्माला येते, हे जगगुरु, ते सर्व सूक्ष्मात सूक्ष्म आणि महानात महान म्हणून ओळखले जाते.

सर्वतः पाणिपादं त्वां सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि

तुझे हात-पाय सर्वत्र आहेत, तुझे डोळे, तोंड, डोके सर्वत्र आहेत; कान सर्वत्र असून, तू सर्वत्र व्यापून राहतोस.

महादेवमनिर्देश्यं सर्वज्ञं त्वामनामयम् विश्वरूपं विरूपाक्षं सदाशिवम् अनामयम्

तू महादेव, वर्णनातीत, सर्वज्ञ, निरोगी, विश्वरूप, विविध डोळ्यांचा, सदा शिव, आणि दुःखरहित आहेस.

कोटिभास्करसंकाशं कोटिशीतांशुसन्निभम् कोटिकालाग्निसंकाशं षड्विंशकमनीश्वरम्

तू कोटी सूर्यांसारखा तेजस्वी, कोटी चंद्रांसारखा शीतल, कोटी काळाग्नीप्रमाणे प्रखर, आणि छब्बीसव्या तत्त्वाचा स्वामी आहेस.

प्रवर्तकं जगत्यस्मिन् प्रकृतेः प्रपितामहम् वदन्ति वरदं देवं सर्वावासं स्वयंभुवम्

या जगाचा प्रवर्तक, प्रकृतीचा प्रपितामह, वर देणारा देव, सर्वांचा निवासस्थान, आणि स्वयंभू म्हणून ओळखला जातोस.

श्रुतयः श्रुतिसारं त्वां श्रुतिसारविदो जनाः

वेद तुला आपला सार मानतात, आणि वेदांचा सार जाणणारे तुलाच ओळखतात.

अदृष्टमस्माभिर् अनेकमूर्ते विना कृतं यद्भवताथ लोके त्वमेव दैत्यासुरभूतसंघान् देवान् नरान् स्थावरजङ्गमांश् च

अनेक रूपांचा असलेल्या तुझ्या या जगातील कृती आम्हाला दिसत नाही; तूच दैत्य, असुर, देव, मानव, स्थावर-जंगम सर्वांचा मूळ आहेस.

पाहि नान्या गतिः शंभो विनिहत्यासुरोत्तमान् मायया मोहिताः सर्वे भवतः परमेश्वर

आमचे रक्षण कर, शंभो; दुसरा कोणताही आधार नाही. असुरश्रेष्ठांचा नाश करून, तुझ्या मायेमुळे सर्वजण मोहात पडतात, हे परमेश्वरा.

यथा तरङ्गा लहरीसमूहा युध्यन्ति चान्योन्यमपांनिधौ च जलाश्रयादेव जडीकृताश् च सुरासुरास्तद्वदजस्य सर्वम्

जसा समुद्रात लाटा आणि तरंग एकमेकांशी झुंजतात, पण त्याच पाण्यामुळे शांत होतात, तसंच, हे प्रभो, सर्व देव आणि असुर तुझ्यामुळे शांत होतात.

य इदं प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा जपेन्नरः शृणुयाद्वा स्तवं पुण्यं सर्वकामम् अवाप्नुयात्

जो मनुष्य सकाळी उठून, शुद्ध होऊन, हा पुण्य स्तोत्र जपतो किंवा ऐकतो, त्याला सर्व इच्छा पूर्ण होतात.

स्तुतस्त्वेवं सुरैर्विष्णोर् जपेन च महेश्वरः सोमः सोमाम् अथालिङ्ग्य नन्दिदत्तकरः स्मयन्

देवतांनी आणि विष्णूच्या जपाने महेश्वराचे स्तवन झाले. मग सोमाने सोमाला मिठी मारली आणि नंदीने दिलेला हात हसत घेतला.

प्राह गंभीरया वाचा देवानालोक्य शङ्करः ज्ञातं मयेदमधुना देवकार्यं सुरेश्वराः

शंकराने सर्व देवांकडे पाहून गंभीर आवाजात म्हटले, "हे देवाधिदेवांनो, आता मला हे दैवी कार्य समजले आहे."