लिङ्गपुराणम्

ततः प्रणम्य तं मायी मायाशास्त्रविशारदः प्रविश्य तत्पुरं तूर्णं मुनिर्मायां तदाकरोत्

मग त्या मायाविशारदाने भगवंताला वंदन करून, त्या नगरात वेगाने प्रवेश केला आणि त्या ठिकाणी आपल्या मायेमुळे अनेक चमत्कार घडवले.

मायया तस्य ते दैत्याः पुरत्रयनिवासिनः श्रौतं स्मार्तं च संत्यज्य तस्य शिष्यास्तदाभवन्

त्याच्या मायेने त्या त्रिपुरातील दैत्यांनी वेदविधी आणि पारंपरिक कर्तव्ये सोडली आणि त्या काळी त्याचे शिष्य झाले.

तत्यजुश् च महादेवं शङ्करं परमेश्वरम् नारदो ऽपि तदा मायी नियोगान्मायिनः प्रभोः

त्यांनी महादेव, शंकर, परब्रह्म यांनाही सोडले; त्या मायाधिपतीच्या आज्ञेने नारदही भ्रमित झाला.

प्रविश्य तत्पुरं तेन मायिना सह दीक्षितः मुनिः शिष्यैः प्रशिष्यैश् च संवृतः सर्वतः स्वयम्

तो माया करणाऱ्याबरोबर त्या नगरात गेला आणि त्या ऋषीने शिष्य व उपशिष्यांनी वेढून घेऊन दीक्षा घेतली.

स्त्रीधर्मं चाकरोत्स्त्रीणां दुश्चारफलसिद्धिदम् चक्रुस्ताः सर्वदा लब्ध्वा सद्य एव फलं स्त्रियः

त्याने स्त्रियांचे कर्तव्य केले, ज्यामुळे कठीण कर्माचे फळ मिळते; त्या स्त्रियांनी त्वरित फळ मिळाल्याने नेहमीच ते आचरण केले.

जनासक्ता बभूवुस्ता विनिन्द्य पतिदेवताः अद्यापि गौरवात्तस्य नारदस्य कलौ मुनेः

त्या स्त्रिया संसारात आसक्त झाल्या आणि पतीला देव मानण्याची निंदा करू लागल्या; आजही कलियुगात नारद ऋषीच्या सन्मानासाठी हे चालू आहे.

नार्यश्चरन्ति संत्यज्य भर्तॄन् स्वैरं वृथाधमाः स्त्रीणां माता पिता बन्धुः सखा मित्रं च बान्धवः

स्त्रिया आपल्या पतीला सोडून स्वैर व वाईट वर्तन करतात; स्त्रियांसाठी आई, वडील, नातेवाईक, सखा, मित्र, बंधू—

भर्ता एव न संदेहस् तथाप्य् आसहमायया कृत्वापि सुमहत्पापं या भर्तुः प्रेमसंयुता

—हे सर्व निःसंशय पतीच असतो; तरीही मायेच्या प्रभावाने, मोठे पाप केले तरी, जर स्त्री पतीवर प्रेमाने एकरूप झाली—

प्राप्नुयात् परमं स्वर्गं नरकं च विपर्ययात् पुरैका मुनिशार्दूलाः सर्वधर्मान् सदा पतिम्

—ती उच्च स्वर्ग मिळवते, किंवा उलट वागल्यास नरकात जाते; एका नगरीत, हे श्रेष्ठ ऋषींनो, स्त्रिया नेहमी पतीलाच सर्व धर्म मानतात.

संत्यज्यापूजयन्साध्व्यो देवानन्याञ्जगद्गुरून् ताः स्वर्गलोकमासाद्य मोदन्ते विगतज्वराः

इतर देव, जगद्गुरू यांची पूजा न करता, त्या सती स्त्रिया स्वर्गात जाऊन दुःखरहित आनंदात राहतात.

नरकं च जगामान्या तस्माद्भर्ता परा गतिः तथापि भर्तॄन् स्वांस् त्यक्त्वा बभूवुः स्वैरवृत्तयः

इतर स्त्री नरकात गेली; म्हणून पतीच श्रेष्ठ ध्येय आहे; तरीही आपल्या पतीला सोडून त्या स्वैर वर्तन करू लागल्या.

मायया देवदेवस्य विष्णोस्तस्याज्ञया प्रभोः अलक्ष्मीश् च स्वयं तस्य नियोगात्त्रिपुरं गता

देवतांचा देव विष्णूच्या मायेने आणि त्याच्या आज्ञेने, अलक्ष्मी स्वतः त्याच्या सांगण्यावरून त्रिपुरात गेली.

या लक्ष्मीस्तपसा तेषां लब्धा देवेश्वरादजात् बहिर्गता परित्यज्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ती लक्ष्मी, जी त्यांच्या तपामुळे देवाधिदेवाकडून मिळाली होती, ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने त्यांना सोडून बाहेर निघून गेली.

बुद्धिमोहं तथाभूतं विष्णुमायाविनिर्मितम् तेषां दत्त्वा क्षणं देवस् तासां मायी च नारदः

विष्णूच्या मायेने निर्माण केलेला असा बुद्धीचा मोह त्या स्त्रियांना क्षणभर देव आणि मायावी नारद यांनी दिला.

सुखासीनौ ह्यसंभ्रान्तौ धर्मविघ्नार्थमव्ययौ एवं नष्टे तदा धर्मे श्रौतस्मार्ते सुशोभने

ते दोघे सुखाने, चिंता न करता, धर्माचा अडथळा व्हावा म्हणून स्थिर बसले; आणि त्या वेळी वेदविधी व स्मार्त धर्म नष्ट झाले.

पाषण्डे ख्यापिते तेन विष्णुना विश्वयोनिना त्यक्ते महेश्वरे दैत्यैस् त्यक्ते लिङ्गार्चने तथा

विश्वाचा मूळ विष्णूने अशा प्रकारे पाषंड पसरवले आणि दैत्यांनी महेश्वर व लिंगपूजा सोडली—

स्त्रीधर्मे निखिले नष्टे दुराचारे व्यवस्थिते कृतार्थ इव देवेशो देवैः सार्धमुमापतिम्

स्त्रीधर्म पूर्णपणे नष्ट झाला आणि दुष्ट वर्तन सुरू झाले, तेव्हा देवांचा स्वामी देवांसह उमा-पतीकडे गेला, जणू काही त्याचे कार्य पूर्ण झाले.

तपसा प्राप्य सर्वज्ञं तुष्टाव पुरुषोत्तमः महेश्वराय देवाय नमस्ते परमात्मने

तप करून सर्वज्ञाला प्राप्त झाल्यावर पुरुषोत्तमाने त्याची स्तुती केली: 'महेश्वर, परमात्मा, तुला नमस्कार.'

नारायणाय शर्वाय ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणे शाश्वताय ह्यनन्ताय अव्यक्ताय च ते नमः

'नारायण, शर्व, ब्रह्मा, ब्रह्मरूप, शाश्वत, अनंत, अव्यक्त—तुला नमस्कार.'

एवं स्तुत्वा महादेवं दण्डवत्प्रणिपत्य च जजाप रुद्रं भगवान् कोटिवारं जले स्थितः

महादेवाची स्तुती करून, दंडवत घालून, त्या भगवंताने पाण्यात उभा राहून कोटी वेळा रुद्र जप केला.

देवाश् च सर्वे ते देवं तुष्टुवुः परमेश्वरम् सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः सरुद्राः समरुद्गणाः

सर्व देवांनी, इंद्रासह, साध्य, यम, रुद्र, आणि मरुतगणांसह, परमेश्वराची स्तुती केली.

नमः सर्वात्मने तुभ्यं शङ्करायार्तिहारिणे रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

सर्वांच्या आत्म्यास वंदन असो, शंकराला, दुःख दूर करणाऱ्याला, रुद्राला, नीलरुद्राला, कद्रुद्राला, प्रचेतसाला नमस्कार.

गतिर्नः सर्वदास्माभिर् वन्द्यो देवारिमर्दनः त्वमादिस्त्वमनन्तश् च अनन्तश्चाक्षयः प्रभुः

तू आमची नेहमीची आसरा आहेस; आम्ही तुला वंदन करतो, देवांचे शत्रू नाश करणारा, तूच आद्य, तूच अनंत, आणि अक्षय प्रभू आहेस.

प्रकृतिः पुरुषः साक्षात् स्रष्टा हर्ता जगद्गुरो त्राता नेता जगत्यस्मिन् द्विजानां द्विजवत्सल

तू प्रत्यक्ष प्रकृती आणि पुरुष आहेस, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, जगाचा गुरु, रक्षण करणारा, या जगाचा नेता, आणि द्विजांचा वत्सल पिता आहेस.

वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः याज्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर् योगविभ्रमैः

तू वर देणारा, वाणीचा सार, वाच्य, आणि वाणी-अर्थ यापलीकडे असलेला; मुक्तीसाठी योग्यांनी योगाच्या चमत्कारांनी पूजला जाणारा ईश आहेस.

हृत्पुण्डरीकसुषिरे योगिनां संस्थितः सदा वदन्ति सूरयः सन्तं परं ब्रह्मस्वरूपिणम्

योग्यांच्या हृदयकमळाच्या मध्यभागी तू नेहमी वास करतोस; ज्ञानी लोक तुला सत्य, परम, आणि ब्रह्मस्वरूप म्हणतात.

भवन्तं तत्त्वम् इत्यार्यास् तेजोराशिं परात्परम् परमात्मानमित्याहुर् अस्मिञ्जगति तद्विभो

सज्जन लोक तुला तत्त्व, तेजाचा महासागर, परात्पर, आणि या जगातील परमात्मा म्हणतात, हे प्रभो.

दृष्टं श्रुतं स्थितं सर्वं जायमानं जगद्गुरो अणोरल्पतरं प्राहुर् महतो ऽपि महत्तरम्

जगात जे काही दिसते, ऐकू येते, अस्तित्वात आहे, जन्माला येते, हे जगगुरु, ते सर्व सूक्ष्मात सूक्ष्म आणि महानात महान म्हणून ओळखले जाते.

सर्वतः पाणिपादं त्वां सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि

तुझे हात-पाय सर्वत्र आहेत, तुझे डोळे, तोंड, डोके सर्वत्र आहेत; कान सर्वत्र असून, तू सर्वत्र व्यापून राहतोस.