लिङ्गपुराणम्

देवक्याः स भयात्कंसो जघानैवाष्टमं त्विति स्मरन्ति विहितो मृत्युर् देवक्यास् तनयो ऽष्टमः

देवकीच्या भीतीने कंसाने आठव्या मुलाला मारलं—असं आठवतात; पण देवकीचा आठवा पुत्रच त्याचा मृत्यू ठरला.

यस्तत्प्रतिकृतौ यत्नो भोजस्यासीद्वृथा हरेः प्रभावान्मुनिशार्दूलास् तया चैव जडीकृतः

त्या मुलाचं रूप बदलण्याचा भोजाचा प्रयत्न व्यर्थ ठरला, कारण हरीच्या आणि तिच्या सामर्थ्याने तो निष्प्रभ झाला.

कंसो ऽपि निहतस्तेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा निहता बहवश्चान्ये देवब्राह्मणघातिनः

कृष्णाने, ज्याची कर्मे निष्कलंक आहेत, कंसाचा वध केला; आणि देव व ब्राह्मणांचे शत्रू असणारे अनेकजणही मारले गेले.

तस्य कृष्णस्य तनयाः प्रद्युम्नप्रमुखास् तथा बहवः परिसंख्याताः सर्वे युद्धविशारदाः

कृष्णाचे पुत्र, प्रद्युम्न व इतर अनेक, सर्व युद्धात निपुण व प्रसिद्ध आहेत.

कृष्णपुत्राः समाख्याताः कृष्णेन सदृशाः सुताः पुत्रेष्वेतेषु सर्वेषु चारुदेष्णादयो हरेः

कृष्णाचे पुत्र सांगितले गेले, सर्व कृष्णासारखेच; या सर्व हरिच्या मुलांमध्ये चारुदेष्ण व इतर विशेष आहेत.

विशिष्टा बलवन्तश् च रौक्मिणेयारिसूदनाः षोडशस्त्रीसहस्राणि शतमेकं तथाधिकम्

रुक्मिणीचे पुत्र विशेष बलवान आहेत, शत्रूंचा नाश करणारा; कृष्णाच्या सोळा हजार एकशे पत्नी होत्या.

कृष्णस्य तासु सर्वासु प्रिया ज्येष्ठा च रुक्मिणी तया द्वादशवर्षाणि कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा

त्या सर्वांमध्ये रुक्मिणी कृष्णाची प्रिय आणि ज्येष्ठ पत्नी होती; तिच्यासोबत कृष्ण, ज्याची कर्मे निष्कलंक आहेत, बारा वर्षे राहिला.

उष्यता वायुभक्षेण पुत्रार्थं पूजितो हरः चारुदेष्णः सुचारुश् च चारुवेषो यशोधरः

पुत्रप्राप्तीसाठी हऱाचे वायूवर उपवास करून पूजन केले; चारुदेष्ण, सुचारू, चारुवेष आणि यशोधर जन्मले.

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः साम्ब एव च एते लब्धास्तु कृष्णेन शूलपाणिप्रसादतः

चारुश्रवा, चारुयश, प्रद्युम्न आणि सांब हेही कृष्णाला शूलधारी परमेश्वराच्या कृपेने मिळाले.

तान् दृष्ट्वा तनयान्वीरान् रौक्मिणेयांश् च रुक्मिणीम् जाम्बवत्यब्रवीत्कृष्णं भार्या कृष्णस्य धीमतः

ते वीर पुत्र आणि रुक्मिणीचे पुत्र पाहून, जम्बवती या बुद्धिमान कृष्णाची पत्नी, कृष्णाशी बोलली.

मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तरम् सुरेशसंमितं पुत्रं प्रसन्नो दातुमर्हसि

'कमलनयन, मला देवांचा स्वामी जसा मानतो तसा गुणी, श्रेष्ठ असा पुत्र कृपया दे.'

जाम्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथस्ततो हरिः तपस्तप्तुं समारेभे तपोनिधिरनिन्दितः

जांबवतीचे शब्द ऐकून, जगाचा स्वामी, निष्कलंक हरि, तप करण्यासाठी सज्ज झाला.

सो ऽथ नारायणः कृष्णः शङ्खचक्रगदाधरः व्याघ्रपादस्य च मुनेर् गत्वा चैवाश्रमोत्तमम्

मग नारायण, कृष्ण, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा, व्याघ्रपाद ऋषींच्या उत्तम आश्रमात गेला.

ऋषिं दृष्ट्वा त्वङ्गिरसं प्रणिपत्य जनार्दनः दिव्यं पाशुपतं योगं लब्धवांस्तस्य चाज्ञया

अंगिरस ऋषीला पाहून, जनार्दनाने नमस्कार केला आणि त्यांच्या आज्ञेने दिव्य पाशुपत योग मिळवला.

प्रलुप्तश्मश्रुकेशश् च घृताक्तो मुञ्जमेखली दीक्षितो भगवान्कृष्णस् तताप च परंतपः

केस आणि दाढी कापून, तुप लावून, मुंजेची मेखल धारण करून, भगवान कृष्ण, शत्रूंचा संहार करणारा, कठोर तप करू लागला.

ऊर्ध्वबाहुर् निरालंबः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः फलाम्बनिलभोजी च ऋतुत्रयम् अधोक्षजः

त्याने हात वर करून, कुठेही आधार न घेता, पायाच्या अंगठ्यांवर उभा राहून, फळ, पाणी आणि वाऱ्यावर तीन ऋतू जगातला अधोक्षज राहिला.

तपसा तस्य संतुष्टो ददौ रुद्रो बहून् वरान् साम्बं जांबवतीपुत्रं कृष्णाय च महात्मने

त्याच्या तपामुळे संतुष्ट होऊन, रुद्राने कृष्णाला, महान आत्म्याला, अनेक वर दिले आणि सांब नावाचा जांबवतीचा पुत्रही दिला.

तथा जांबवती चैव सांबं भार्या हरेः सुतम् प्रहर्षमतुलं लेभे लब्ध्वादित्यं यथादितिः

अशा प्रकारे जांबवती, हरिची पत्नी, सांब हा पुत्र मिळाल्यावर, अदितीला आदित्य मिळाल्यागत, अतुल आनंदाने भरून गेली.

बाणस्य च तदा तेन छेदितं मुनिपुङ्गवाः भुजानां चैव साहस्रं शापाद्रुद्रस्य धीमतः

त्या वेळी, हे श्रेष्ठ ऋषींनो, बुद्धिमान रुद्राच्या शापामुळे, बाणाची हजार हात त्याच्याच हातून छाटली गेली.

अथ दैत्यवधं चक्रे हलायुधसहायवान् तथा दुष्टक्षितीशानां लीलयैव रणाजिरे

मग हलायुधाच्या मदतीने त्याने दैत्यांचा वध केला आणि रणभूमीत सहजच दुष्ट राजांचा नाश केला.

स हत्वा देवसम्भूतं नरकं दैत्यपुङ्गवम् ब्राह्मणस्योर्ध्वचक्रस्य वरदानान्महात्मनः

देवतांपासून जन्मलेला, दैत्यांचा प्रमुख नरक, महान आत्मा उर्ध्वचक्र ब्राह्मणाच्या वरामुळे, त्याने मारला.

स्वोपभोग्यानि कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि जग्राह सहस्राणि महाबलः

अतुल पराक्रम असलेल्या त्या महाबलवानाने, स्वतःच्या उपभोगासाठी सोळा हजारांहून अधिक कन्या स्वीकारल्या.

शापव्याजेन विप्राणाम् उपसंहृतवान् कुलम् संहृत्य तत्कुलं चैव प्रभासे ऽतिष्ठदच्युतः

शापाचा बहाणा करून, त्याने ब्राह्मणांचे कुल नष्ट केले आणि ते कुल संपवून, अच्युत प्रभास येथे राहिला.

तदा तस्यैव तु गतं वर्षाणामधिकं शतम् कृष्णस्य द्वारकायां वै जराक्लेशापहारिणः

त्या वेळी, कृष्ण, जरा या दुःखाचा नाश करणारा, द्वारकेत शंभर वर्षांहून अधिक काळ राहिला.

विश्वामित्रस्य कण्वस्य नारदस्य च धीमतः शापं पिण्डारके ऽरक्षद् वचो दुर्वाससस्तदा

त्या काळी, पिंडारक येथे, विश्वामित्र, कण्व आणि बुद्धिमान नारद यांच्या शापाबद्दल, त्याने दुर्वास ऋषींचे वचन जपले.

त्यक्त्वा च मानुषं रूपं जरकास्त्रच्छलेन तु अनुगृह्य च कृष्णो ऽपि लुब्धकं प्रययौ दिवम्

मग, जरा या बाणाच्या निमित्ताने, कृष्णाने मानवी रूप सोडले आणि त्या शिकाऱ्याला कृपा करून, स्वर्गास गेला.

अष्टावक्रस्य शापेन भार्याः कृष्णस्य धीमतः चौरैश्चापहृताः सर्वास् तस्य मायाबलेन च

अष्टावक्राच्या शापामुळे, बुद्धिमान कृष्णाच्या सर्व पत्नी मायेमुळे चोरांनी पळवून नेल्या.

बलभद्रो ऽपि संत्यज्य नागो भूत्वा जगाम च महिष्यस्तस्य कृष्णस्य रुक्मिणीप्रमुखाः शुभाः

बलभद्रानेही सर्व काही सोडून, नागरूप धारण केले आणि निघून गेला; तसेच कृष्णाच्या रुक्मिणीप्रमुख शुभ पत्नीही.

सहाग्निं विविशुः सर्वाः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा रेवती च तथा देवी बलभद्रेण धीमता

त्या सर्वांनी अग्निसह प्रवेश केला; आणि देवी रेवतीनेही, पुण्यकर्मा बलभद्रासोबत, अग्निप्रवेश केला.