लिङ्गपुराणम्

रणधृष्टस्य च सुतो निधृतिः परवीरहा दशार्हो नैधृतो नाम्ना महारिगणसूदनः

रणधृष्टाचा मुलगा निधृति, जो शत्रूंचा संहार करणारा होता; त्याचा मुलगा दशार्ह, जो मोठ्या सैन्यांचा नाश करणारा म्हणून प्रसिद्ध होता.

दशार्हस्य सुतो व्याप्तो जीमूत इति तत्सुतः जीमूतपुत्रो विकृतिस् तस्य भीमरथः सुतः

दशार्हाचा मुलगा व्याप्त, त्याचा मुलगा जीमूत, जीमूताचा मुलगा विकृति आणि त्याचा मुलगा भीमरथ.

अथ भीमरथस्यासीत् पुत्रो नवरथः किल दानधर्मरतो नित्यं सत्यशीलपरायणः

भीमरथाचा पुत्र नवऱथ नावाचा होता, जो नेहमी दानधर्मात आणि सत्यशीलतेत रमणारा होता.

तस्य चासीद्दृढरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः तस्मात् करम्भः सम्भूतो देवरातो ऽभवत्ततः

त्याचा मुलगा दृढरथ, दृढरथाचा मुलगा शकुनी, त्याच्यापासून करंभ जन्मला आणि त्यानंतर देवरत झाला.

देवरातादभूद्राजा देवरातिर् महायशाः देवगर्भोपमो जज्ञे यो देवक्षत्रनामकः

देवरतापासून देवरति नावाचा कीर्तीमान राजा जन्मला, जो देवांसारखा तेजस्वी होता आणि त्याचे नाव देवक्षत्र होते.

देवक्षत्रसुतः श्रीमान् मधुर्नाम महायशाः मधूनां वंशकृद्राजा मधोस्तु कुरुवंशकः

देवक्षत्राचा पुत्र श्रीमंत आणि कीर्तीमान मधुर, जो मधू वंशाचा स्थापक राजा होता; मधूपासून कुरुवंशाची उत्पत्ती झाली.

कुरुवंशाद् अनुस् तस्मात् पुरुत्वान् पुरुषोत्तमः अंशुर्जज्ञे च वैदर्भ्यां भद्रवत्यां पुरुत्वतः

कुरुवंशातून अनु, त्यानंतर पुरुषोत्तम पुरुत्वान जन्मला; पुरुत्वान आणि विदर्भातील भद्रवती यांच्यापासून अंशु जन्मला.

ऐक्ष्वाकीम् अवहच्चांशुः सत्त्वस्तस्मादजायत सत्त्वात् सर्वगुणोपेतः सात्वतः कुलवर्धनः

अंशुने इक्ष्वाकू वंशातील कन्येला पत्नी म्हणून स्वीकारले; त्यांच्यापासून सत्त्व जन्मला आणि सत्त्वापासून सर्व गुणांनी युक्त व वंशाचा वाढ करणारा सात्वत जन्मला.

ज्यामघस्य मया प्रोक्ता सृष्टिर्वै विस्तरेण वः यः पठेच्छृणुयाद्वापि निसृष्टिं ज्यामघस्य तु

ज्यामघाचा वंश मी तुम्हाला विस्ताराने सांगितला; जो कोणी ज्यामघाच्या वंशाची ही कथा वाचेल किंवा ऐकेल —

प्रजीवत्येति वै स्वर्गं राज्यं सौख्यं च विन्दति

तो दीर्घायुषी होतो, आणि त्याला स्वर्ग, राज्य आणि सुख मिळतं.

सात्वतः सत्यसम्पन्नः प्रजज्ञे चतुरः सुतान् भजनं भ्राजमानं च दिव्यं देवावृधं नृपम्

सात्वत हा सत्यवान होता. त्याला चार मुलं झाली—भजन, तेजस्वी भ्राजमान, दिव्य आणि देवावृद्ध नावाचे राजा.

अन्धकं च महाभागं वृष्णिं च यदुनन्दनम् तेषां निसर्गांश्चतुरः शृणुध्वं विस्तरेण वै

अंधक हा फार भाग्यवान होता आणि वृष्णी हा यदुकुळाचा आनंद होता. या चौघांचे स्वभाव कसे होते, ते सविस्तर ऐका.

सृञ्जय्यां भजनाच्चैव भ्राजमानाद्विजज्ञिरे अयुतायुः शतायुश् च बलवान् हर्षकृत्स्मृतः

सृंजय आणि भजन, या तेजस्वी पुरुषांपासून अयुतायू, शतायू, बलवान आणि हर्षकृत हे सुप्रसिद्ध पुत्र जन्मले.

तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्मरन्

त्यांच्यात देवावृद्ध राजाने अत्युच्च तप केला. 'माझ्या मुलात सर्व गुण असावेत,' असं तो नेहमी आठवत असे.

तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको नृपोत्तमः अनुवंशपुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्

त्याचा पुत्र बभ्रू म्हणून प्रसिद्ध झाला. तो पुण्यश्लोक आणि श्रेष्ठ राजा होता. वंशपरंपरेची माहिती असलेले लोक त्याची कीर्ती गातात.

गुणान्देवावृधस्याथ कीर्तयन्तो महात्मनः यथैव शृणुमो दूरात् संपश्यामस्तथान्तिकात्

आता आपण देवावृद्ध या महात्म्याचे गुण ऐकूया, जसे दूरवरून ऐकतो आणि जवळून पाहतो, तसेच सांगूया.

बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः पुरुषाः पञ्च षष्टिस्तु षट् सहस्राणि चाष्ट च

बभ्रू हा माणसांत श्रेष्ठ होता, आणि देवावृद्ध देवांसारखा होता. तिथे पाच, मग साठ, मग सहा हजार आणि आठ पुरुष होते.

ये ऽमृतत्वमनुप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि यज्वा दानमतिर्वीरो ब्रह्मण्यस्तु दृढव्रतः

जे अमरत्वाला पोहोचले, ते बभ्रू आणि देवावृद्ध यांच्याही पुढे गेले. ते यज्ञ करणारे, दानशूर, शूरवीर, ब्रह्मणिष्ठ आणि दृढव्रती होते.

कीर्तिमांश् च महातेजाः सात्वतानां महारथः तस्यान्ववाये सम्भूता भोजा वै दैवतोपमाः

तो कीर्तीमान, तेजस्वी आणि सात्वतांचा महान रथी होता. त्याच्या वंशात भोज नावाचे, देवांसारखे पुरुष जन्मले.

गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम्

गांधारी आणि माध्री या वृष्णीच्या पत्नी झाल्या. गांधारीने मित्रांना आनंद देणारा सुमित्र नावाचा पुत्र जन्माला घातला.

माद्री लेभे च तं पुत्रं ततः सा देवमीढुषम् अनमित्रं शिनिं चैव तावुभौ पुरुषोत्तमौ

माध्रीलाही एक पुत्र झाला. तिच्या पोटी देवमीडुष, अनमित्र आणि शिनी हे दोघे उत्तम पुरुष जन्मले.

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः प्रसेनश् च महाभागः सत्राजिच्च सुतावुभौ

अनमित्राचा मुलगा निघ्न झाला. निघ्नाचे दोन पुत्र—महाभाग प्रसैन आणि सत्राजित—हे दोघेही त्याचेच होते.

तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत् स्यमन्तको नाम मणिर् दत्तस्तस्मै विवस्वता

सत्राजिताचा मित्र सूर्य होता, तो त्याच्या प्राणासारखा प्रिय होता. स्यमंतक नावाचा मणी त्याला विवस्वताने दिला.

पृथिव्यां सर्वरत्नानाम् असौ राजाभवन्मणिः कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनेन सहैव सः

तो मणी पृथ्वीवरील सर्व रत्नांचा राजा झाला. एकदा तो प्रसैनासोबत शिकार करायला गेला.

वधं प्राप्तो ऽसहायश् च सिंहादेव सुदारुणात् अथ पुत्रः शिनेर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात्

तो एकटा असताना, अत्यंत भयंकर सिंहाने त्याचा वध केला. त्यानंतर, वृष्णीच्या वंशातील शिनीच्या धाकट्या पुत्रापासून—

सत्यवाक् सत्यसम्पन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः सात्यकिर्युयुधानस्तु शिनेर्नप्ता प्रतापवान्

सत्यवाक नावाचा सत्यशील पुत्र झाला. त्याचा मुलगा सत्यक. शिनीचा नातू सात्यकी, म्हणजेच पराक्रमी युयुधान.

असंगो युयुधानस्य कुणिस्तस्य सुतो ऽभवत् कुणेर् युगंधरः पुत्रः शैनेया इति कीर्तिताः

युयुधानाचा मुलगा असंग, असंगाचा मुलगा कुंणी, आणि कुंणीचा मुलगा युगंधर. हे सर्व शैनेय म्हणून ओळखले जातात.

माद्र्याः सुतस्य संजज्ञे सुतो वार्ष्णिर्युधाजितः श्वफल्क इति विख्यातस् त्रैलोक्यहितकारकः

माद्रीच्या मुलाच्या पोटी वृष्णी युधाजिताचा जन्म झाला, ज्याला श्वफल्क म्हणून ओळखतात. तो त्रैलोक्याच्या कल्याणासाठी प्रसिद्ध होता.

श्वफल्कश् च महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्तते नास्ति व्याधिभयं तत्र नावृष्टिभयमप्युत

श्वफल्क हा धर्मात्मा आणि महान राजा जिथे राहतो, तिथे ना आजाराची भीती असते, ना दुष्काळाची चिंता.