लिङ्गपुराणम्

दिष्टपुत्रस्तु नाभागस् तस्मादपि भलन्दनः भलन्दनस्य विक्रान्तो राजासीद् अजवाहनः

नाभागाचा पुत्र दिष्ट, त्यापासून भलंदन आणि भलंदनाचा पराक्रमी पुत्र अजवाहन राजा झाला.

एते समासतः प्रोक्ता मनुपुत्रा महाभुजाः इक्ष्वाकोः पुत्रपौत्राद्या एलस्याथ वदामि वः

मित्रांनो, या थोडक्यात मी मनूचे पुत्र सांगितले. आता मी इक्ष्वाकूच्या मुलांपासून आणि नातवांपासून सुरू होणारे त्याचे वंशज आणि नंतर इलाचा वंश सांगतो.

ऐलः पुरूरवा नाम रुद्रभक्तः प्रतापवान् चक्रे त्वकण्टकं राज्यं देशे पुण्यतमे द्विजाः

पुरूरवा नावाचा ऐल, जो रुद्रभक्त आणि पराक्रमी होता, त्याने सर्वात पवित्र अशा प्रदेशात त्वकण्टक नावाच्या ठिकाणी आपले राज्य स्थापन केले.

उत्तरे यमुनातीरे प्रयागे मुनिसेविते प्रतिष्ठानाधिपः श्रीमान् प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठितः

तो प्रतिष्ठानचा तेजस्वी राजा, जो उत्तरेला यमुनाच्या काठी, ऋषींनी पूजलेल्या प्रयागात, प्रतिष्ठानमध्येच राहात असे.

तस्य पुत्राः सप्त भवन् सर्वे वितततेजसः गन्धर्वलोकविदिता भवभक्ता महाबलाः

त्याला सात पुत्र होते, जे सर्व अत्यंत तेजस्वी, गंधर्वलोकात प्रसिद्ध, भवभक्त आणि मोठ्या बळाचे होते.

आयुर् मायुर् अमायुश् च विश्वायुश्चैव वीर्यवान् श्रुतायुश् च शतायुश् च दिव्याश्चैवोर्वशीसुताः

त्यांची नावे होती: आयु, मायु, अमायु, बलवान विश्वायु, श्रुतायु, शतायु आणि दिव्य अशा उर्वशीचे पुत्र.

आयुषस्तनया वीराः पञ्चैवासन्महौजसः स्वर्भानुतनयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः

आयुला पाच पराक्रमी आणि तेजस्वी पुत्र झाले, हे सर्व स्वर्भानूच्या कन्या प्रभेमुळे जन्मले.

नहुषः प्रथमस्तेषां धर्मज्ञो लोकविश्रुतः नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः

त्यातला पहिला होता नहुष, जो धर्मज्ञ आणि जगात प्रसिद्ध होता. नहुषाचे सहा वारस होते, जे इंद्रासारख्या तेजाचे होते.

उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महौजसः यतिर्ययातिः संयातिर् आयातिः पञ्चमो ऽन्धकः

पितरांची कन्या विरजा हिच्या पोटी, बलवान यती, ययाति, संयाति, आयाति आणि पाचवा अंधक हे जन्मले.

विजातिश्चेति षडिमे सर्वे प्रख्यातकीर्तयः यतिर्ज्येष्ठश् च तेषां वै ययातिस्तु ततो ऽवरः

विजातीसह हे सहाही प्रसिद्ध कीर्तीचे होते. त्यात यती मोठा होता आणि त्यानंतर ययाति होता.

ज्येष्ठस्तु यतिर्मोक्षार्थो ब्रह्मभूतो ऽभवत्प्रभुः तेषां ययातिः पञ्चानां महाबलपराक्रमः

मोठा असलेला यती मोक्षासाठी प्रयत्न करून ब्रह्मरूप झाला. त्या पाच भावंडांमध्ये ययाति फार बलवान आणि पराक्रमी होता.

देवयानीमुशनसः सुतां भार्यामवाप सः शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः

त्याने उशना यांचा कन्या देवयानी हिला पत्नी म्हणून मिळवले, तसेच असुरराज वृषपर्वाचा कन्या शर्मिष्ठा हिला देखील पत्नी केले.

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत तावुभौ शुभकर्माणौ स्तुतौ विद्याविशारदौ

देवयानीने त्याला यदु आणि तुर्वसु हे दोन पुत्र दिले, जे दोघेही शुभकर्म करणारे, प्रशंसित आणि विद्वान होते.

द्रुह्यं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ययातये रथं तस्मै ददौ शुक्रः प्रतापवान्

वृषपर्वाची कन्या शर्मिष्ठेने त्याला द्रुह्य, अनु आणि पुरु हे पुत्र दिले. ययातिला शुक्राने एक तेजस्वी रथ दिला.

तोषितस्तेन विप्रेन्द्रः प्रीतः परमभास्वरम् सुसंगं काञ्चनं दिव्यम् अक्षये च महेषुधी

ययातिने त्याला संतुष्ट केल्यावर, त्या ब्राह्मणश्रेष्ठाने आनंदाने एक अत्यंत तेजस्वी, सुंदर, सोन्याचा, दिव्य आणि अक्षय असा मोठा रथ दिला.

युक्तं मनोजवैर् अश्वैर् येन कन्यां समुद्वहन् स तेन रथमुख्येन षण्मासेनाजयन्महीम्

तो रथ मनासारख्या वेगवान घोड्यांनी जोडलेला होता. त्या रथावर कन्येला घेऊन, ययातिने फक्त सहा महिन्यांत संपूर्ण पृथ्वी जिंकली.

ययातिर्युधि दुर्धर्षो देवदानवमानुषैः भवभक्तस्तु पुण्यात्मा धर्मनिष्ठः समञ्जसः

ययाति युद्धात देव, दानव आणि माणसांपासूनही अजिंक्य होता. तो भवभक्त, पवित्र मनाचा, धर्मनिष्ठ आणि सरळ होता.

यज्ञयाजी जितक्रोधः सर्वभूतानुकम्पनः कौरवाणां च सर्वेषां स भवद्रथ उत्तमः

तो यज्ञ करणारा, क्रोधावर विजय मिळवणारा आणि सर्व प्राण्यांवर दया करणारा होता. कौरवांमध्ये भवद्रथ सर्वश्रेष्ठ होता.

यावन्नरेन्द्रप्रवरः कौरवो जनमेजयः पूरोर्वंशस्य राज्ञस्तु राज्ञः पारिक्षितस्य तु

राजा जनमेजय हा श्रेष्ठ कौरव राजा आणि परीक्षित यांचा वंशज होईपर्यंत, पुरूच्या वंशातील अनेक राजे झाले.

जगाम स रथो नाशं शापाद्गर्गस्य धीमतः गर्गस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः

गर्ग या ज्ञानी ऋषीच्या शापामुळे तो रथ नष्ट झाला, कारण राजा जनमेजयाने गर्गाचा लहान मुलगा मारला होता.

अक्रूरं हिंसयामास ब्रह्महत्यामवाप सः स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्नितस्ततः

त्याने अक्रूराला त्रास दिला आणि ब्राह्मणहत्येचा पाप त्याच्यावर आलं; लोखंडाचा वास असलेला तो राजर्षी इकडून तिकडे भटकत राहिला.

पौरजानपदैस्त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित् ततः स दुःखसंतप्तो न लेभे संविदं क्वचित्

नगरातील आणि गावातील लोकांनी त्याला सोडून दिलं, त्यामुळे त्याला कधीच शांतता मिळाली नाही; दुःखाने व्याकुळ होऊन तो कुठेही समाधान मिळवू शकला नाही.

जगाम शौनकमृषिं शरण्यं व्यथितस्तदा इन्द्रेतिर् नाम विख्यातो यो ऽसौ मुनिरुदारधीः

मग तो व्याकुळ होऊन शरण म्हणून शौनक ऋषींकडे गेला; इंद्रेती नावाने प्रसिद्ध असलेले हे ऋषी उदार मनाचे होते.

याजयामास चेन्द्रेतिस् तं नृपं जनमेजयम् अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः

इंद्रेतीने श्रेष्ठ ब्राह्मणांसह राजा जनमेजयाचा अश्वमेध यज्ञ करून घेतला, त्याच्या शुद्धीसाठी.

स लोहगन्धान्निर्मुक्त एनसा च महायशाः यज्ञस्यावभृथे मध्ये यातो दिव्यो रथः शुभः

त्यामुळे तो महाप्रसिद्ध राजा लोखंडाचा वास आणि पापातून मुक्त झाला आणि यज्ञाच्या स्नानाच्या वेळी दिव्य आणि सुंदर रथावर चढला.

तस्माद्वंशात्परिभ्रष्टो वसोश्चेदिपतेः पुनः दत्तः शक्रेण तुष्टेन लेभे तस्माद् बृहद्रथः

त्या वंशातून वसु हा चेदिराज्या बाहेर पडला; पण इंद्राने प्रसन्न होऊन पुन्हा दिला आणि बृहद्रथाला तो वंश मिळाला.

ततो हत्वा जरासंधं भीमस्तं रथमुत्तमम् प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः

नंतर भीमाने जरासंधाचा वध केला आणि तो उत्तम रथ कुरुवंशाचा आनंद असलेल्या वासुदेवाला प्रेमाने दिला.

अभ्यषिञ्चत्पुरुं पुत्रं ययातिर्नाहुषः प्रभुः कृतोपकारस्तेनैव पुरुणा द्विजसत्तमाः

नहुषाचा पराक्रमी पुत्र ययातिने आपल्या पुत्र पुरूला राज्याभिषेक केला; त्यामुळे, श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, पुरूने त्याचे उपकार फेडले.

अभिषेक्तुकामं च नृपं पुरुं पुत्रं कनीयसम् ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन्

सर्व ब्राह्मण आणि त्यांच्या प्रमुखांनी, पुरू या धाकट्या मुलाला राज्याभिषेक करण्याची इच्छा असताना, असे शब्द सांगितले.