लिङ्गपुराणम्

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्

त्या मंडपाला वैडूर्याच्या खांबांनी आधार दिला होता, त्याभोवती घंटांच्या जाळ्यांनी वेढा घातला होता, सुंदर रत्नांनी सजवलेलं ते मंडप सर्व दिशांना तोंड करून उभं होतं.

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्

त्या मंडपाच्या मध्ये त्यांनी एक शुभ आणि उत्तम आसन ठेवलं, आणि त्या आसनासमोर निळ्या नीलमण्यांनी चमकणारं पादपीठ ठेवण्यात आलं.

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ

त्या पादपीठाजवळ पाय ठेवण्यासाठी, त्यांनी दोन कलश तयार केले, जे दोन्ही बाजूंना ठेवले होते, ते उत्तम पाण्यानं भरलेले होते आणि त्याच्या तोंडाभोवती कमळांची सजावट होती.

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्

सोन्याचे, चांदीचे, तांब्याचे आणि मातीचे असे हजारो कलश ठेवले होते, आणि ते सर्व पवित्र तीर्थांच्या पाण्याने भरलेले होते.

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च

दिव्य वस्त्र, दिव्य सुवास, कडे, कुंडले, मुकुट आणि हार अशी सर्व अलंकारेही ठेवण्यात आली.

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना

शंभर कड्यांचं छत्र आणि यक्षाच्या शेपटीचं सुंदर पंखा हे सर्व परब्रह्म ब्रह्मदेवांनी दिलं.

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्

शंखहारांनी आणि शुभ्र अंगांनी शोभलेला एक पंखा, आणि दुसरा चंद्रासारखा शुभ्र, सोन्याच्या दांडीसह सुंदर चामरही ठेवण्यात आला.

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा

ऐरावत हा सुंदर देखणा हत्ती आणि दुसरा एक हत्ती दोघांनाही मोठ्या भक्तीने पूजलं गेलं; आणि विश्वकर्म्यांनी एक सुवर्ण मुकुट तयार केला.

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च

शुद्ध आणि दिव्य कुंडले, उत्तम वज्रायुध, जांबूनद सोन्याचं सूत्र आणि दोन कडेही दिले गेले.

सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः

देवतांनी मान्यता दिलेल्या गणपांनी, अनेक प्रकारचे आणि विविध वस्तू सर्व बाजूंनी आणल्या, आणि ते सर्व अगदी सहजतेने आणले.

ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च

मग इंद्रासह सर्व देव, नारायणाच्या नेतृत्वाखालील देव, ऋषी, भगवंत ब्रह्मा आणि नव ब्रह्मा हे सर्व तिथे आले.

देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः

सर्व देवांसह सर्व लोकही आनंदाने तिथे आले; आणि सर्वजण जमल्यावर परमेश्वर भगवंत तिथे प्रकट झाले.

सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु

सर्व विधी आणि कार्ये करण्याचा आदेश परमेश्वरांनी पितामह ब्रह्मांना दिला; आणि पितामह भगवंत त्यांच्या आज्ञेने ती सर्व कामे करू लागले.

चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्

भगवंत ब्रह्मा एकाग्रतेने सर्व अभिषेक विधी पार पाडले; त्यानंतर ब्रह्मदेवांनी स्वतः पूजा करून अभिषेक केला.

ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्

मग विष्णू, त्यानंतर इंद्र आणि लोकपाल यांनीही शंकराच्या आज्ञेने गणाधिपतीचा विधिपूर्वक अभिषेक केला.

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः

ऋषींनी स्तुती केली आणि पितरांनी, मोठ्या पूर्वजांसह, स्तुती केली; त्या सर्वांनी स्तुती केल्यावर सर्व जगाचा स्वामी विष्णू तिथे होते.

शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च

विष्णूंनी डोक्यावर हात जोडून, एकाग्रतेने स्तुती केली, दोन्ही हात जोडून वाकून नमस्कार केला आणि विजयाचा जयघोष केला.

ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा

मग सर्व गणांचे प्रमुख, मग देव, मग असुर — यांनी ब्रह्मासह त्याला एकत्र स्तुती केली आणि अभिषेक केला.

उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या

तेथे परमेच्छेने विवाह लावण्यात आला; आणि मरुतांची कन्या, सुव्यशा नावाची देवी, त्याची पत्नी झाली.

लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता

चंद्रासारखा तेजस्वी छत्र तेथे तिने मिळवून सुंदरपणे सजवला; आणि हातात चामर धरलेल्या स्त्रियांच्या समूहासह ती होती.

सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः

ती आणि मी मिळून त्या श्रेष्ठ सिंहासनावर बसलो; महालक्ष्मीने मुकुट व इतर सुंदर दागिन्यांनी ते सजवले.

लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा

देवीच्या गळ्यात घालण्यासाठी उत्तम हार मिळाला; तसेच वृषभांचा स्वामी, पांढरा हत्ती, सिंह आणि सिंहध्वज मिळाले.

रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् अद्यापि सदृशः कश्चिन् मया नास्ति विभुः क्वचित्

रथ आणि सोन्याचे छत्र, जे चंद्राच्या कळेसारखे उजळते; आजही, हे महात्म्या, माझ्यासारखा कोणीच कुठे नाही.

सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः

आपले कुटुंब आणि नातेवाईक घेऊन, ईशान वृषभावर चढले; मी आणि देवीसोबत शिव निघून गेले.

तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः

तेव्हा देवी भव आणि मला पाहून, गण, ऋषी, देवर्षी आणि सिद्ध यांनी, द्विजांनो, पाशुपत आज्ञा मागितली.

अथाज्ञां प्रददौ तेषाम् अर्हाणाम् आज्ञया विभोः नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम्

मग प्रभूच्या आज्ञेने, पर्वतराजकन्येच्या पतीचा सेवक नंदी, त्यांना पवित्र पाशुपत आज्ञा दिली.

तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् भवभक्तास्तदा चासंस् तस्मादेवं समर्चयेत्

म्हणून, त्या श्रेष्ठ ऋषीकडून ती आज्ञा मिळवून, ऋषी भवभक्त झाले; म्हणून असेच पूजन करावे.

नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम्

जो नमस्कार न करता भवाचे नाव उच्चारतो, त्याचे पाप दहा वेळा ब्रह्महत्येसारखे भयंकर होते.

तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत्

म्हणून, सर्व प्रकारे नमस्कार वगैरे करावे; सुरुवातीला नमस्कार करावा आणि शेवटी शिवपद प्राप्त करावे.