लिङ्गपुराणम्

किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्

आम्ही सागर वाळवू का, यमाला आणि त्याच्या सेवकांना मारू का? मृत्युपुत्र, मृत्यू किंवा ब्रह्मा यांना जनावरांसारखे ठार करू का?

बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः

इंद्राला देवांसह, विष्णूला वाऱ्यासह बांधू का? आम्ही रागाने दैत्य आणि त्यांच्या सैन्याला घेऊन येऊ का?

कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये

आज तुझ्या आज्ञेने कोणावर भीषण संकट आणायचे? की कोणाचा उत्सव करायचा, सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात म्हणून?

तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः

अशा प्रकारे बोलणाऱ्या सर्व गणेशांना, जे सर्वांना मान्य आहेत, प्रभूंनी नमस्कार करून, त्या कोट्यवधींना संबोधले.

शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः

जगाच्या कल्याणासाठी तुम्हाला इथे का बोलावले आहे ते ऐका. ऐकल्यावर एकाग्र मनाने आणि निःसंशयपणे ते करा.

नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्

हा नंदी आमचा पुत्र, सर्व स्वाम्यांचा स्वामी आहे; तो ब्राह्मण, नेता आणि तुमचा समृद्ध सेनापती आहे.

तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्

माझ्या आज्ञेने, तुम्ही सर्व मान्यवरांनी या महान योगी आणि स्वामीला सेनापतीपदी अभिषेक करा.

एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः

भगवंतांनी असे सांगितल्यावर, सर्व गणांनी एकत्र चर्चा करून 'तसेच होवो' असे म्हणत लागणाऱ्या वस्तू आणल्या.

तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्

त्याच्यासाठी त्यांनी जांभूळ सोन्याचे, सुंदर, मेरू पर्वतासारखे आणि मन मोहून टाकणारे दिव्य आसन आणले.

नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्

ते एकाच खांबातून बांधलेलं नव्हतं, पण ते सुवर्णासारख्या तेजानं झळकत होतं, त्यावर मोत्यांच्या माळा लोंबकळत होत्या आणि ते बहुमूल्य रत्नांनी उजळून निघालं होतं.

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्

त्या मंडपाला वैडूर्याच्या खांबांनी आधार दिला होता, त्याभोवती घंटांच्या जाळ्यांनी वेढा घातला होता, सुंदर रत्नांनी सजवलेलं ते मंडप सर्व दिशांना तोंड करून उभं होतं.

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्

त्या मंडपाच्या मध्ये त्यांनी एक शुभ आणि उत्तम आसन ठेवलं, आणि त्या आसनासमोर निळ्या नीलमण्यांनी चमकणारं पादपीठ ठेवण्यात आलं.

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ

त्या पादपीठाजवळ पाय ठेवण्यासाठी, त्यांनी दोन कलश तयार केले, जे दोन्ही बाजूंना ठेवले होते, ते उत्तम पाण्यानं भरलेले होते आणि त्याच्या तोंडाभोवती कमळांची सजावट होती.

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्

सोन्याचे, चांदीचे, तांब्याचे आणि मातीचे असे हजारो कलश ठेवले होते, आणि ते सर्व पवित्र तीर्थांच्या पाण्याने भरलेले होते.

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च

दिव्य वस्त्र, दिव्य सुवास, कडे, कुंडले, मुकुट आणि हार अशी सर्व अलंकारेही ठेवण्यात आली.

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना

शंभर कड्यांचं छत्र आणि यक्षाच्या शेपटीचं सुंदर पंखा हे सर्व परब्रह्म ब्रह्मदेवांनी दिलं.

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्

शंखहारांनी आणि शुभ्र अंगांनी शोभलेला एक पंखा, आणि दुसरा चंद्रासारखा शुभ्र, सोन्याच्या दांडीसह सुंदर चामरही ठेवण्यात आला.

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा

ऐरावत हा सुंदर देखणा हत्ती आणि दुसरा एक हत्ती दोघांनाही मोठ्या भक्तीने पूजलं गेलं; आणि विश्वकर्म्यांनी एक सुवर्ण मुकुट तयार केला.

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च

शुद्ध आणि दिव्य कुंडले, उत्तम वज्रायुध, जांबूनद सोन्याचं सूत्र आणि दोन कडेही दिले गेले.

सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः

देवतांनी मान्यता दिलेल्या गणपांनी, अनेक प्रकारचे आणि विविध वस्तू सर्व बाजूंनी आणल्या, आणि ते सर्व अगदी सहजतेने आणले.

ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च

मग इंद्रासह सर्व देव, नारायणाच्या नेतृत्वाखालील देव, ऋषी, भगवंत ब्रह्मा आणि नव ब्रह्मा हे सर्व तिथे आले.

देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः

सर्व देवांसह सर्व लोकही आनंदाने तिथे आले; आणि सर्वजण जमल्यावर परमेश्वर भगवंत तिथे प्रकट झाले.

सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु

सर्व विधी आणि कार्ये करण्याचा आदेश परमेश्वरांनी पितामह ब्रह्मांना दिला; आणि पितामह भगवंत त्यांच्या आज्ञेने ती सर्व कामे करू लागले.

चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्

भगवंत ब्रह्मा एकाग्रतेने सर्व अभिषेक विधी पार पाडले; त्यानंतर ब्रह्मदेवांनी स्वतः पूजा करून अभिषेक केला.

ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्

मग विष्णू, त्यानंतर इंद्र आणि लोकपाल यांनीही शंकराच्या आज्ञेने गणाधिपतीचा विधिपूर्वक अभिषेक केला.

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः

ऋषींनी स्तुती केली आणि पितरांनी, मोठ्या पूर्वजांसह, स्तुती केली; त्या सर्वांनी स्तुती केल्यावर सर्व जगाचा स्वामी विष्णू तिथे होते.

शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च

विष्णूंनी डोक्यावर हात जोडून, एकाग्रतेने स्तुती केली, दोन्ही हात जोडून वाकून नमस्कार केला आणि विजयाचा जयघोष केला.

ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा

मग सर्व गणांचे प्रमुख, मग देव, मग असुर — यांनी ब्रह्मासह त्याला एकत्र स्तुती केली आणि अभिषेक केला.

उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या

तेथे परमेच्छेने विवाह लावण्यात आला; आणि मरुतांची कन्या, सुव्यशा नावाची देवी, त्याची पत्नी झाली.