लिङ्गपुराणम्

स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः

रुद्राच्या केवळ स्मरणानेच सर्व गणेश्वर, हजारो हात आणि हजारो शस्त्रे घेऊन तेथे आले.

त्रिनेत्राश् च महात्मानस् त्रिदशैरपि वन्दिताः कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः

तीन डोळ्यांचे, मोठ्या आत्म्याचे, देवांनीही वंदन केलेले, कोट्यवधी काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी, जटांचा मुकुट घालणारे असे महात्मे तिथे आले.

दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः कोटिकोटिगणैस्तुल्यैर् आत्मना च गणेश्वराः असंख्याता महात्मानस् तत्राजग्मुर्मुदा युताः

भयंकर दात असलेले, नेहमी जागृत आणि निर्मळ, कोट्यवधींच्या संख्येला तोड, स्वतःच गणांचे स्वामी, अनंत आणि महान असे हे महात्मे आनंदाने तिथे आले.

गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च

हे बलवान गण गात होते, धावत होते, नाचत होते, आणि मोठ्या आवाजात तोंडाने वाद्ये वाजवत होते.

रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः

रथांवर, हत्तीवर, घोड्यांवर, सिंह किंवा माकड यांच्यावर बसलेले, तसेच सोन्याच्या सुंदर नक्षीदार विमानांमध्ये हे गण आरूढ झाले.

भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः

भेरी, मृदंग, पंवा, अनक, गोमुख, तसेच इतर अनेक प्रकारची वाद्ये, पटहा आणि एकपड वाजवत होते.

भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः

भेरी, मुरज यांच्या गजरात, मोठ्या आवाजाच्या कडिंड्या, मर्दळ, वेणू, वीणा आणि वेगवेगळ्या झांजांच्या निनादात सगळीकडे गूंजत होते.

दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम्

डफ, झांजांचे ठोके, कच्छप, पंवा वाजवत, हे महान योगी देवांच्या सभेत आले.

ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन्

हे गणांचे स्वामी, महान सामर्थ्यवान, सर्व देवांचे आणि स्वाम्यांचे स्वामी, देव आणि देवीला वंदन करून म्हणाले—

भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते

भगवंत, देवांचा देव, त्रिनेत्र, वृषध्वज, आम्हाला कशासाठी बोलावले आहे? हे तेजस्वी प्रभो, आज्ञा द्या.

किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्

आम्ही सागर वाळवू का, यमाला आणि त्याच्या सेवकांना मारू का? मृत्युपुत्र, मृत्यू किंवा ब्रह्मा यांना जनावरांसारखे ठार करू का?

बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः

इंद्राला देवांसह, विष्णूला वाऱ्यासह बांधू का? आम्ही रागाने दैत्य आणि त्यांच्या सैन्याला घेऊन येऊ का?

कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये

आज तुझ्या आज्ञेने कोणावर भीषण संकट आणायचे? की कोणाचा उत्सव करायचा, सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात म्हणून?

तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः

अशा प्रकारे बोलणाऱ्या सर्व गणेशांना, जे सर्वांना मान्य आहेत, प्रभूंनी नमस्कार करून, त्या कोट्यवधींना संबोधले.

शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः

जगाच्या कल्याणासाठी तुम्हाला इथे का बोलावले आहे ते ऐका. ऐकल्यावर एकाग्र मनाने आणि निःसंशयपणे ते करा.

नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्

हा नंदी आमचा पुत्र, सर्व स्वाम्यांचा स्वामी आहे; तो ब्राह्मण, नेता आणि तुमचा समृद्ध सेनापती आहे.

तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्

माझ्या आज्ञेने, तुम्ही सर्व मान्यवरांनी या महान योगी आणि स्वामीला सेनापतीपदी अभिषेक करा.

एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः

भगवंतांनी असे सांगितल्यावर, सर्व गणांनी एकत्र चर्चा करून 'तसेच होवो' असे म्हणत लागणाऱ्या वस्तू आणल्या.

तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्

त्याच्यासाठी त्यांनी जांभूळ सोन्याचे, सुंदर, मेरू पर्वतासारखे आणि मन मोहून टाकणारे दिव्य आसन आणले.

नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्

ते एकाच खांबातून बांधलेलं नव्हतं, पण ते सुवर्णासारख्या तेजानं झळकत होतं, त्यावर मोत्यांच्या माळा लोंबकळत होत्या आणि ते बहुमूल्य रत्नांनी उजळून निघालं होतं.

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्

त्या मंडपाला वैडूर्याच्या खांबांनी आधार दिला होता, त्याभोवती घंटांच्या जाळ्यांनी वेढा घातला होता, सुंदर रत्नांनी सजवलेलं ते मंडप सर्व दिशांना तोंड करून उभं होतं.

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्

त्या मंडपाच्या मध्ये त्यांनी एक शुभ आणि उत्तम आसन ठेवलं, आणि त्या आसनासमोर निळ्या नीलमण्यांनी चमकणारं पादपीठ ठेवण्यात आलं.

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ

त्या पादपीठाजवळ पाय ठेवण्यासाठी, त्यांनी दोन कलश तयार केले, जे दोन्ही बाजूंना ठेवले होते, ते उत्तम पाण्यानं भरलेले होते आणि त्याच्या तोंडाभोवती कमळांची सजावट होती.

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्

सोन्याचे, चांदीचे, तांब्याचे आणि मातीचे असे हजारो कलश ठेवले होते, आणि ते सर्व पवित्र तीर्थांच्या पाण्याने भरलेले होते.

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च

दिव्य वस्त्र, दिव्य सुवास, कडे, कुंडले, मुकुट आणि हार अशी सर्व अलंकारेही ठेवण्यात आली.

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना

शंभर कड्यांचं छत्र आणि यक्षाच्या शेपटीचं सुंदर पंखा हे सर्व परब्रह्म ब्रह्मदेवांनी दिलं.

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्

शंखहारांनी आणि शुभ्र अंगांनी शोभलेला एक पंखा, आणि दुसरा चंद्रासारखा शुभ्र, सोन्याच्या दांडीसह सुंदर चामरही ठेवण्यात आला.

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा

ऐरावत हा सुंदर देखणा हत्ती आणि दुसरा एक हत्ती दोघांनाही मोठ्या भक्तीने पूजलं गेलं; आणि विश्वकर्म्यांनी एक सुवर्ण मुकुट तयार केला.

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च

शुद्ध आणि दिव्य कुंडले, उत्तम वज्रायुध, जांबूनद सोन्याचं सूत्र आणि दोन कडेही दिले गेले.