लिङ्गपुराणम्

तव पुत्रो भविष्यामि नन्दिनाम्ना त्वयोनिजः पिता भविष्यसि मम पितुर्वै जगतां मुने

मी तुझा पुत्र होईन, जन्मरहित आणि नंदी नावाने, आणि तू माझा पिता होशील, जसा ब्रह्मा जगाचा पिता आहे, तसा.

एवमुक्त्वा मुनिं प्रेक्ष्य प्रणिपत्य स्थितं घृणी सोमः सोमोपमः प्रीतस् तत्रैवान्तरधीयत

असं म्हणून, त्या ऋषीकडे पाहून, तो आदराने उभा असताना, सोम, चंद्रासारखा तेजस्वी आणि प्रसन्न, तिथेच अदृश्य झाला.

लब्धपुत्रः पिता रुद्रात् प्रीतो मम महामुने यज्ञाङ्गणं महत्प्राप्य यज्ञार्थं यज्ञवित्तमः

रुद्राकडून पुत्र मिळाल्यावर, तो पिता अत्यंत आनंदित झाला आणि, हे महर्षे, मोठ्या यज्ञभूमीवर गेला, यज्ञ जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ ठरला.

तदङ्गणादहं शंभोस् तनुजस्तस्य चाज्ञया संजातः पूर्वमेवाहं युगान्ताग्निसमप्रभः

त्या शंभूच्या अंगणातून, त्याच्या आज्ञेने, मी पूर्वीच जन्मलो, युगाच्या शेवटीच्या अग्नीसारखा तेजस्वी.

ववर्षुस्तदा पुष्करावर्तकाद्या जगुः खेचराः किन्नराः सिद्धसाध्याः शिलादात्मजत्वं गते मय्युपेन्द्रः ससर्जाथ वृष्टिं सुपुष्पौघमिश्राम्

त्या वेळी मेघांनी पाऊस पाडला, आकाशात गंधर्व, किन्नर, सिद्ध, साध्य यांनी गाणी गायली; मी शिलादाचा पुत्र झाल्यावर, उपेंद्रानं फुलांचा वर्षाव केला.

मां दृष्ट्वा कालसूर्याभं जटामुकुटधारिणम् त्र्यक्षं चतुर्भुजं बालं शूलटङ्कगदाधरम्

माझं रूप पाहून—युगाच्या अंताच्या सूर्यासारखं तेज, जटामुकुट, तीन डोळे, चार हात, आणि हातात त्रिशूळ, कुऱ्हाड, गदा असलेला मुलगा—

वज्रिणं वज्रदंष्ट्रं च वज्रिणाराधितं शिशुम् वज्रकुण्डलिनं घोरं नीरदोपमनिःस्वनम्

वज्रधारी, वज्रासारख्या दातांचा, वज्रधारी देवांनी पूजलेला, वज्रकुंडल घातलेला, भयंकर आणि मेघासारखा गडगडाट करणारा असा मी मुलगा—

ब्रह्माद्यास्तुष्टुवुः सर्वे सुरेन्द्रश् च मुनीश्वराः नेदुः समन्ततः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ब्रह्मा पासून सर्व देव, इंद्र आणि ऋषी यांनी माझी स्तुती केली; सर्वत्र वाद्ये वाजली आणि अप्सरांचा समूह नाचू लागला.

ऋषयो मुनिशार्दूल ऋग्यजुःसामसंभवैः मन्त्रैर्माहेश्वरैः स्तुत्वा सम्प्रणेमुर्मुदान्विताः

हे ऋषिश्रेष्ठ, ऋषींनी, ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदातून आलेल्या महेश्वर मंत्रांनी आनंदाने माझी स्तुती केली आणि नमस्कार केला.

ब्रह्मा हरिश् च रुद्रश् च शक्रः साक्षाच्छिवांबिका जीवश्चेन्दुर्महातेजा भास्करः पवनो ऽनलः

ब्रह्मा, हरि, रुद्र, शक्र, प्रत्यक्ष शिव आणि अंबिका, जीव, तेजस्वी चंद्र, भास्कर, वारा आणि अग्नी—

ईशानो निरृतिर्यक्षो यमो वरुण एव च विश्वेदेवास् तथा रुद्रा वसवश् च महाबलाः

ईशान, निरृति, यक्ष, यम आणि वरुण, तसेच सर्व विश्वदेव, रुद्र आणि बलवान वसु—

लक्ष्मीः साक्षाच्छची ज्येष्ठा देवी चैव सरस्वती अदितिश् च दितिश्चैव श्रद्धा लज्जा धृतिस् तथा

लक्ष्मी प्रत्यक्ष, शची, ज्येष्ठा, सरस्वती देवी, अदिती आणि दिती, श्रद्धा, लाज आणि धैर्य—

नन्दा भद्रा च सुरभी सुशीला सुमनास् तथा वृषेन्द्रश् च महातेजा धर्मो धर्मात्मजस् तथा

नंदा, भद्रा, सुरभी, सुशीला, सुमना, तेजस्वी वृषेंद्र, धर्म आणि धर्माचा पुत्र—

आवृत्य मां तथालिङ्ग्य तुष्टुवुर्मुनिसत्तम शिलादो ऽपि मुनिर्दृष्ट्वा पिता मे तादृशं तदा

माझ्या भोवती येऊन मला मिठी मारून, त्यांनी मला स्तुती केली; आणि त्या वेळी माझे वडील शिलाद हे असे दृश्य पाहून—

प्रीत्या प्रणम्य पुण्यात्मा तुष्टावेष्टप्रदं सुतम् भगवन्देवदेवेश त्रियंबक ममाव्यय

आनंदाने, नमस्कार करून, पुण्यवान शिलादाने आपल्या इच्छापूर्ती करणाऱ्या पुत्राची स्तुती केली: 'भगवंत, देवांचा देव, त्रिनेत्री, माझ्या अविनाशी!'

पुत्रो ऽसि जगतां यस्मात् त्राता दुःखाद्धि किं पुनः रक्षको जगतां यस्मात् पिता मे पुत्र सर्वग

'तू जगांचे रक्षण करणारा आहेस, पुत्रा, मग आणखी काय सांगावे? तू जगांचा रक्षक आहेस, माझा पुत्र सर्वत्र आहे.'

अयोनिज नमस्तुभ्यं जगद्योने पितामह पिता पुत्र महेशान जगतां च जगद्गुरो

'अजन्मा, तुला नमस्कार, जगाचा मूळ कारण, पितामह, पिता, पुत्र, महेश्वर, जगाचा गुरु.'

वत्स वत्स महाभाग पाहि मां परमेश्वर त्वयाहं नन्दितो यस्मान् नन्दी नाम्ना सुरेश्वर

'मुला, भाग्यवान मुला, मला वाचव, परमहेश्वरा. तुझ्यामुळे मी आनंदी झालो म्हणून, हे देवांचा स्वामी, मला 'नंदी' हे नाव मिळाले.'

तस्मान्नन्दय मां नन्दिन् नमामि जगदीश्वरम् प्रसीद पितरौ मे ऽद्य रुद्रलोकं गतौ विभो

'म्हणून, नंदी, मला आनंद दे. मी जगन्नाथाला वंदन करतो. कृपा कर, आज माझे आईवडील रुद्रलोकात गेले आहेत, हे सर्वशक्तिमान.'

पितामहश् च भो नन्दिन् नवतीर्णे महेश्वरे ममैव सफलं लोके जन्म वै जगतां प्रभो

'हे नंदी, महेश्वर पृथ्वीवर अवतरला म्हणून, जगांचा स्वामी, माझे जन्म खरोखरच सफल झाले.'

अवतीर्णे सुते नन्दिन् रक्षार्थं मह्यमीश्वर तुभ्यं नमः सुरेशान नन्दीश्वर नमो ऽस्तु ते

'हे नंदी, माझ्या रक्षणासाठी माझा पुत्र अवतरला म्हणून, प्रभो, तुला वंदन. देवांचा स्वामी, नंदीश्वर, तुला नमस्कार.'

पुत्र पाहि महाबाहो देवदेव जगद्गुरो पुत्रत्वमेव नन्दीश मत्वा यत्कीर्तितं मया

'पुत्रा, मला वाचव, बलवान बाहू असलेला, देवांचा देव, जगाचा गुरु. मी तुला पुत्र मानले म्हणून, नंदीश्वर, मी जे काही बोललो—'

त्वया तत्क्षम्यतां वत्स स्तवस्तव्य सुरासुरैः यः पठेच्छृणुयाद्वापि मम पुत्रप्रभाषितम्

'ते सर्व तू क्षमा कर, मुला, कारण तुला देव आणि दैत्यही स्तुती करतात. जो कोणी माझ्या पुत्राने सांगितलेले वाचेल किंवा ऐकेल—'

श्रावयेद्वा द्विजान् भक्त्या मया सार्धं स मोदते एवं स्तुत्वा सुतं बालं प्रणम्य बहुमानतः

'किंवा जो भक्तीने ब्राह्मणांना ऐकवेल, तो माझ्यासोबत आनंदी होईल. अशा प्रकारे, आपल्या लहान पुत्राची स्तुती करून, मोठ्या आदराने वंदन केले.'

मुनीश्वरांश् च सम्प्रेक्ष्य शिलाद उवाच सुव्रतः पश्यध्वं मुनयः सर्वे महाभाग्यं ममाव्ययः

मुनिश्रेष्ठांना पाहून, व्रतस्थ शिलाद म्हणाला: 'सर्व मुनिंनो, माझे हे अविनाशी मोठे भाग्य पहा.'

नन्दी यज्ञाङ्गणे देवश् चावतीर्णो यतः प्रभुः मत्समः कः पुमांल्लोके देवो वा दानवो ऽपि वा

'नंदी प्रभू यज्ञभूमीत अवतरला म्हणून, या जगात, देव असो वा दानव, माझ्यासारखा दुसरा कोण आहे?'

एष नन्दी यतो जातो यज्ञभूमौ हिताय मे

'हा नंदी, जो यज्ञभूमीत जन्मला, तो माझ्या हितासाठी आहे.'

मया सह पिता हृष्टः प्रणम्य च महेश्वरम् उटजं स्वं जगामाशु निधिं लब्ध्वेव निर्धनः

माझ्या वडिलांनी, आनंदाने महादेवाला नमस्कार केला आणि लगेचच आपल्या झोपडीत परत गेले, जणू काही एखाद्या गरीबाला मोठा खजिना सापडावा तसे.

यदागतो ऽहमुटजं शिलादस्य महामुने तदा वै दैविकं रूपं त्यक्त्वा मानुष्यम् आस्थितः

महामुनी, मी जेव्हा शिलादाच्या झोपडीत आलो, तेव्हा मी माझे दैवी रूप सोडून मानवी रूप घेतले.