लिङ्गपुराणम्

सस्मार च तदा तत्र दुःखाद्वै भार्गवं मुनिम् शुक्रो ऽपि संधयामास ताडितं कुलिशेन तम्

तेव्हा दुःखाने त्याने भर्ग ऋषीचा स्मरण केला; शुक्राने वज्राने घायाळ झालेल्या त्याच्या जखमा भरून काढायला सुरुवात केली.

योगादेत्य दधीचस्य देहं देहभृतांवरः संधाय पूर्ववद्देहं दधीचस्याह भार्गवः

योगाच्या सामर्थ्याने, देहधारकांमध्ये श्रेष्ठ असलेला भर्ग तेथे आला आणि दधीच्याचे शरीर पूर्वीसारखेच पुन्हा जोडले.

भो दधीच महाभाग देवदेवमुमापतिम् सम्पूज्य पूज्यं ब्रह्माद्यैर् देवदेवं निरञ्जनम्

दधीच्या, महाभागा, ब्रह्मा आणि इतर देवतांनी पूजलेला, देवांचा देव, पार्वतीचा पती, त्या निर्मळ देवाची भक्तीपूर्वक पूजा कर.

अवध्यो भव विप्रर्षे प्रसादात्त्र्यम्बकस्य तु मृतसंजीवनं तस्माल् लब्धमेतन्मया द्विज

त्र्यंबकाच्या कृपेने, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, तू अवध्य हो. मृत्यूवर विजय मिळवण्याची ही विद्या मला मिळाली आहे.

नास्ति मृत्युभयं शंभोर् भक्तानामिह सर्वतः मृतसंजीवनं चापि शैवमद्य वदामि ते

शंभूच्या भक्तांना इथे मृत्यूचे भय कधीच नसते; आणि मृत्यूवर विजय मिळवण्याची ही शैव विद्या मी तुला सांगतो.

त्रियंबकं यजामहे त्रैलोक्यपितरं प्रभुम् त्रिमण्डलस्य पितरं त्रिगुणस्य महेश्वरम्

आपण त्र्यंबकाचे पूजन करतो, जो त्रैलोक्याचा पिता, प्रभू, तीन क्षेत्रांचा पिता आणि त्रिगुणांचा महेश्वर आहे.

त्रितत्त्वस्य त्रिवह्नेश् च त्रिधाभूतस्य सर्वतः त्रिवेदस्य महादेवं सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम्

तीन तत्त्वांचा, तीन अग्निंचा, सर्वत्र त्रैविध्य असलेल्या, तीन वेदांचा, तो महादेव, सुगंधी आणि पोषण वाढवणारा आहे.

सर्वभूतेषु सर्वत्र त्रिगुणे प्रकृतौ तथा इन्द्रियेषु तथान्येषु देवेषु च गणेषु च

सर्व सत्त्वांत, सर्वत्र, त्रिगुणांमध्ये, प्रकृतीत, इंद्रियांमध्ये, इतर गोष्टींमध्ये, देवांमध्ये आणि गणांमध्येही तो आहे.

पुष्पेषु गन्धवत्सूक्ष्मः सुगन्धिः परमेश्वरः पुष्टिश् च प्रकृतिर्यस्मात् पुरुषस्य द्विजोत्तम

फुलांमध्ये जसा गंध सूक्ष्म असतो, तसा परमेश्वर सुगंधी आहे; आणि पोषण हेच माणसाचे खरे स्वरूप आहे, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.

महदादिविशेषान्तविकल्पस्यापि सुव्रत विष्णोः पितामहस्यापि मुनीनां च महामुने

महत्तत्त्वापासून विशेषांपर्यंत, सर्व भेदांमध्ये, तोच विष्णू, ब्रह्मा आणि ऋषींचा पिता आहे, हे महर्षे.

इन्द्रस्यापि च देवानां तस्माद्वै पुष्टिवर्धनः तं देवममृतं रुद्रं कर्मणा तपसा तथा

तो इंद्राचा आणि सर्व देवतांचा पिता आहे; म्हणून तो पोषण वाढवणारा आहे. त्या अमर रुद्राला, देवाला, कर्माने आणि तपाने प्राप्त करता येते.

स्वाध्यायेन च योगेन ध्यानेन च यजामहे सत्येनानेन मुक्षीयान् मृत्युपाशाद् भवः स्वयम्

स्वाध्याय, योग, ध्यान यांद्वारे आपण त्याची पूजा करतो; या सत्यामुळे, हे भव, तुझ्या इच्छेने मृत्यूच्या फासातून मुक्त व्हावे.

बन्धमोक्षकरो यस्माद् उर्वारुकमिव प्रभुः मृतसंजीवनो मन्त्रो मया लब्धस्तु शङ्करात्

कारण तोच बंधन आणि मुक्ती देणारा आहे, जसा काकडीचा देठापासून सुटका होते; मृत्यूवर विजय मिळवणारा हा मंत्र मला शंकराकडून मिळाला आहे.

जप्त्वा हुत्वाभिमन्त्र्यैवं जलं पीत्वा दिवानिशम् लिङ्गस्य संनिधौ ध्यात्वा नास्ति मृत्युभयं द्विज

मंत्र जपून, हवन करून, पाणी अभिमंत्रित करून, ते पाणी रात्रंदिवस प्यावे आणि लिंगाच्या सान्निध्यात ध्यान करावे, असे केल्यावर, द्विजा, मृत्यूचे भय राहत नाही.

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तपसाराध्य शङ्करम् वज्रास्थित्वम् अवध्यत्वम् अदीनत्वं च लब्धवान्

त्याची ती वचने ऐकून, त्याने तप करून शंकराची उपासना केली आणि वज्रासारखी दृढता, कोणाच्याही हातून नाश न होणे आणि कधीही कोणाच्या अधीन न होणे अशी वरदाने मिळवली.

एवमाराध्य देवेशं दधीचो मुनिसत्तमः प्राप्यावध्यत्वमन्यैश् च वज्रास्थित्वं प्रयत्नतः

अशा प्रकारे देवाधिदेवाची भक्ती करून, श्रेष्ठ ऋषी दधीचीनं इतरांपेक्षा अधिक प्रयत्न करून, कोणाच्याही हातून नाश न होईल अशी स्थिती आणि वज्रासारखी दृढता मिळवली.

अताडयच्च राजेन्द्रं पादमूलेन मूर्धनि क्षुपो दधीचं वज्रेण जघानोरसि च प्रभुः

त्याने राजाला डोक्याच्या मुळाशी पायाने मारले आणि क्षुपाने दधीचिला वज्राने छातीवर प्रहार केला.

नाभून्नाशाय तद्वज्रं दधीचस्य महात्मनः प्रभावात्परमेशस्य वज्रबद्धशरीरिणः

परमेश्वराच्या कृपेने आणि वज्रासारख्या देहामुळे, त्या महात्मा दधीचिला वज्राने काहीही इजा झाली नाही.

दृष्ट्वाप्यवध्यत्वमदीनतां च क्षुपो दधीचस्य तदा प्रभावम् आराधयामास हरिं मुकुन्दम् इन्द्रानुजं प्रेक्ष्य तदांबुजाक्षम्

दधीचिची अशी कोणाच्याही हातून नाश न होणारी आणि कधीही अधीन न होणारी स्थिती पाहून, क्षुपाने तेव्हा कमलनयन, इंद्राचा भाऊ, हरि मुकुंदाची भक्ती केली.

पूजया तस्य संतुष्टो भगवान्पुरुषोत्तमः श्रीभूमिसहितः श्रीमाञ् शङ्खचक्रगदाधरः

त्याच्या पूजेमुळे, श्री आणि भूमीसह, शंख, चक्र, गदा धारण केलेले, श्रीमंत पुरुषोत्तम भगवंत प्रसन्न झाले.

किरीटी पद्महस्तश् च सर्वाभरणभूषितः पीतांबरश् च भगवान् देवैर्दैत्यैश् च संवृतः

मस्तकावर मुकुट, हातात कमळ, सर्व अलंकारांनी सजलेले, पिवळ्या वस्त्रातले, देव आणि दैत्यांनी वेढलेले असे भगवंत प्रकट झाले.

प्रददौ दर्शनं तस्मै दिव्यं वै गरुडध्वजः दिव्येन दर्शनेनैव दृष्ट्वा देवं जनार्दनम्

गरुडध्वजाने त्याला दिव्य दर्शन दिले; त्या दिव्य रूपाने जनार्दन देवाचे दर्शन झाले.

तुष्टाव वाग्भिर् इष्टाभिः प्रणम्य गरुडध्वजम् त्वमादिस्त्वमनादिश् च प्रकृतिस्त्वं जनार्दनः

त्याने निवडक शब्दांनी गरुडध्वजाचे स्तवन केले आणि नमस्कार करून म्हणाला — 'तुम्हीच आद्य, तुम्हीच अनादी, तुम्हीच सृष्टीचे मूळ, हे जनार्दना.'

पुरुषस्त्वं जगन्नाथो विष्णुर्विश्वेश्वरो भवान् यो ऽयं ब्रह्मासि पुरुषो विश्वमूर्तिः पितामहः

'तुम्हीच पुरुष, जगाचा स्वामी, विष्णू, विश्वेश्वर, तुम्हीच ब्रह्मा, पुरुष, विश्वमूर्ती, पितामह आहात.'

तत्त्वमाद्यं भवानेव परं ज्योतिर्जनार्दन परमात्मा परं धाम श्रीपते भूपते प्रभो

'तुम्हीच आद्य तत्त्व, परात्पर तेज, हे जनार्दना, तुम्हीच परमात्मा, परमधाम, श्रीपती, भूपति, प्रभू आहात.'

त्वत्क्रोधसंभवो रुद्रस् तमसा च समावृतः त्वत्प्रसादाज्जगद्धाता रजसा च पितामहः

'तुमच्या क्रोधातून रुद्र प्रकटतो, तो अंधाराने वेढलेला असतो; तुमच्या कृपेने जगाचा स्रष्टा ब्रह्मा, राजस गुणाने प्रकटतो.'

त्वत्प्रसादात्स्वयं विष्णुः सत्त्वेन पुरुषोत्तमः कालमूर्ते हरे विष्णो नारायण जगन्मय

'तुमच्या कृपेनेच विष्णू स्वतः सत्त्वगुणाने पुरुषोत्तम होतो; हे हरी, विष्णू, नारायण, कालमूर्ती, विश्वरूपा.'

महांस् तथा च भूतादिस् तन्मात्राणीन्द्रियाणि च त्वयैवाधिष्ठितान्येव विश्वमूर्ते महेश्वर

'महाभूत, तन्मात्रा आणि इंद्रिये — हे सर्व तुमच्यामुळेच स्थिर आहेत, हे विश्वमूर्ती, महेश्वरा.'

महादेव जगन्नाथ पितामह जगद्गुरो प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर

'महादेव, जगन्नाथ, पितामह, जगद्गुरू, देवदेवेश, परमेś्वरा, कृपा करा.'