लिङ्गपुराणम्

अक्षरान्तरनिष्पन्दाद् गुणानेतान्विदुर्बुधाः जपो जप्यो महादेवो महायोगोमहेश्वरः

हे सगळे गुण अचल, अविनाशी तत्त्वातून येतात, असं ज्ञानी लोक ओळखतात. जप, जपायचं जे, महादेव, महान योगी, आणि महेश्वर—हे सर्व एकच आहेत.

पुरेशयो गुहावासी खेचरो रजनीचरः तपोनिधिर्गुहगुरुर् नन्दनो नन्दवर्धनः

तू नगरांचा स्वामी, गुहेत राहणारा, आकाशात संचार करणारा, रात्री हिंडणारा, तपाचा खजिना, गुप्त गुरु, आनंद देणारा आणि आनंद वाढवणारा आहेस.

हयशीर्षा पयोधाता विधाता भूतभावनः बोद्धव्यो बोधिता नेता दुर्धर्षो दुष्प्रकम्पनः

घोड्याचं डोकं असलेला, समुद्रातून जन्मलेला, सृष्टीकर्ता, सर्व जीवांचा पालनकर्ता, जाणण्यासारखा, बोध करणारा, मार्गदर्शक, जिंकता न येणारा आणि हलता न येणारा आहेस.

बृहद्रथो भीमकर्मा बृहत्कीर्तिर् धनञ्जयः घण्टाप्रियो ध्वजी छत्त्री पिनाकी ध्वजिनीपतिः

विशाल रथाचा स्वामी, भयंकर कृत्य करणारा, मोठ्या कीर्तीचा, धन जिंकणारा, घंटा आवडणारा, ध्वजधारी, छत्रधारी, पिनाक धनुष्यधारी आणि सैन्यांचा अधिपती आहेस.

कवची पट्टिशी खड्गी धनुर्हस्तः परश्वधी अघस्मरो ऽनघः शूरो देवराजो ऽरिमर्दनः

कवचधारी, भाला आणि तलवार घेणारा, धनुष्य आणि कुऱ्हाड हातात असलेला, पापांचा नाश करणारा, निष्पाप, शूर, देवांचा राजा आणि शत्रूंचा संहारक आहेस.

त्वां प्रसाद्य पुरास्माभिर् द्विषन्तो निहता युधि अग्निः सदार्णवांभस्त्वं पिबन्नपि न तृप्यसे

आम्ही पूर्वी तुझी कृपा मिळवून युद्धात शत्रूंना हरवलं; जसं अग्नी समुद्राचं पाणी प्यायलं तरी कधीही तृप्त होत नाही, तसंच आहे.

क्रोधाकारः प्रसन्नात्मा कामदः कामगः प्रियः ब्रह्मचारि चागाधश् च ब्रह्मण्यः शिष्टपूजितः

तुझं रूप रागाचं असलं तरी मन शांत आहेस, इच्छा पूर्ण करणारा, प्रिय, ब्रह्मचारी, अथांग, वेदप्रिय आणि सज्जनांकडून पूजिला जाणारा आहेस.

देवानाम् अक्षयः कोशस् त्वया यज्ञः प्रकल्पितः हव्यं तवेदं वहति वेदोक्तं हव्यवाहनः प्रीते त्वयि महादेव वयं प्रीता भवामहे

देवतांचा न संपणारा खजिना तूच आहेस; यज्ञ तुझ्यामुळेच होतो; वेदात सांगितलेलं हवि अग्नी तुझ्यापर्यंत पोहोचवतो; महादेव, तू प्रसन्न झालास की आम्हीही आनंदित होतो.

भवानीशो ऽनादिमांस्त्वं च सर्वलोकानां त्वं ब्रह्मकर्तादिसर्गः सांख्याः प्रकृतेः परमं त्वां विदित्वा क्षीणध्यानास्त्वाममृत्युं विशन्ति

तू भवानीचा स्वामी, अनादि, सर्व लोकांचा आणि सृष्टीचा कर्ता आहेस; ज्ञानी लोक तुला प्रकृतीपलीकडचा सर्वोच्च समजून, ध्यान संपल्यावर अमरत्व प्राप्त करतात.

योगाश् च त्वां ध्यायिनो नित्यसिद्धं ज्ञात्वा योगान् संत्यजन्ते पुनस्तान् ये चाप्यन्ये त्वां प्रसन्ना विशुद्धाः स्वकर्मभिस्ते दिव्यभोगा भवन्ति

योगी तुला नेहमी सिद्ध म्हणून ध्यान करतात आणि इतर योग सोडून देतात; आणि जे दुसरे शुद्ध, शांत, स्वतःच्या कर्माने तुझी भक्ती करतात, त्यांना दिव्य सुख मिळतं.

अप्रसंख्येयतत्त्वस्य यथा विद्मः स्वशक्तितः कीर्तितं तव माहात्म्यम् अपारस्य महात्मनः

आमच्या शक्तीनुसार आणि समजुतीनुसार, आम्ही तुझं अनंत महात्म्य जितकं जमेल तितकं गायले आहे, हे अपार महात्म्या.

शिवो नो भव सर्वत्र यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते य इदं कीर्तयेद्भक्त्या ब्रह्मनारायणस्तवम्

शिवा, सर्वत्र आमच्यावर कृपा कर; तू जो आहेस तोच आहेस—तुला नमस्कार! जो कोणी हा ब्रह्मनारायण स्तोत्र भक्तीने म्हणतो—

श्रावयेद्वा द्विजान् विद्वान् शृणुयाद्वा समाहितः अश्वमेधायुतं कृत्वा यत्फलं तदवाप्नुयात्

किंवा तो विद्वान ब्राह्मणांना ऐकवतो, किंवा एकाग्रतेने ऐकतो, त्याला दहा हजार अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळतं.

पापाचारो ऽपि यो मर्त्यः शृणुयाच्छिवसन्निधौ जपेद्वापि विनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

कोणताही पापी माणूस जरी शिवाच्या सान्निध्यात हे ऐकतो किंवा म्हणतो, तरी तो मुक्त होतो आणि ब्रह्मलोकात जातो.

श्राद्धे वा दैविके कार्ये यज्ञे वावभृथान्तिके कीर्तयेद्वा सतां मध्ये स याति ब्रह्मणो ऽन्तिकम्

श्राद्ध, देवकार्य, यज्ञ किंवा स्नानानंतर, जो हे सज्जनांच्या मध्ये म्हणतो, तो ब्रह्माच्या सान्निध्यात पोहोचतो.

अत्यन्तावनतौ दृष्ट्वा मधुपिङ्गायतेक्षणः प्रहृष्टवदनो ऽत्यर्थम् अभवत्सत्यकीर्तनात्

अत्यंत नम्रता पाहून, मधासारख्या आणि तांबड्या डोळ्यांनी, त्याचा चेहरा अत्यंत आनंदी झाला, खरी स्तुती ऐकून.

उमापतिर्विरूपाक्षो दक्षयज्ञविनाशनः पिनाकी खण्डपरशुः सुप्रीतस्तु त्रिलोचनः

उमापती, तीन डोळ्यांचा, दक्षाच्या यज्ञाचा संहार करणारा, पिनाकी, तुटलेल्या कुऱ्हाडीचा, विरूपाक्ष, हे सर्व पाहून अत्यंत प्रसन्न झाला.

ततः स भगवान्देवः श्रुत्वा वागमृतं तयोः जानन्नपि महादेवः क्रीडापूर्वमथाब्रवीत्

मग तो भगवंत देव, त्यांचे अमृतासारखे शब्द ऐकून, सर्व काही जाणूनही, महादेवाने खेळकरपणे बोलले.

कौ भवन्तौ महात्मानौ परस्परहितैषिणौ समेतावंबुजाभक्षाव् अस्मिन् घोरे महाप्लवे

तुम्ही दोघे कोण, हे महान आत्मे, एकमेकांच्या कल्याणासाठी एकत्र आलेले, या भयंकर महापुरात, कमळ खाणारे?

तावूचतुर्महात्मानौ संनिरीक्ष्य परस्परम् भगवान् किं तु यत्ते ऽद्य न विज्ञानं त्वया विभो

ते दोघे महान आत्मे, एकमेकांकडे पाहून म्हणाले, 'भगवंत, आज असे काय आहे की, हे प्रभो, तुला काही माहीत नाही?'

विभो रुद्र महामाय इच्छया वां कृतौ त्वया तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा अभिनन्द्याभिमान्य च

हे प्रभो रुद्र, तुझ्या इच्छेनेच हे सर्व घडले; त्यांचे शब्द ऐकून, त्याने आनंदाने आणि अभिमानाने त्यांचे स्वागत केले.

उवाच भगवान्देवो मधुरं श्लक्ष्णया गिरा भो भो हिरण्यगर्भ त्वां त्वां च कृष्ण ब्रवीम्यहम्

भगवंत देवाने गोड आणि मृदू वाणीने म्हटले, 'अरे अरे हिरण्यगर्भा, तुला आणि तुला, कृष्णा, मी सांगतो.'

प्रीतो ऽहमनया भक्त्या शाश्वताक्षरयुक्तया भवन्तौ हृदयस्यास्य मम हृद्यतरावुभौ

या अखंड आणि अक्षय भक्तीमुळे मी प्रसन्न झालो आहे; तुम्ही दोघे माझ्या हृदयाचे अत्यंत प्रिय आहात.

युवाभ्यां किं ददाम्यद्य वराणां वरमीप्सितम् अथोवाच महाभागो विष्णुर्भवमिदं वचः

आज मी तुम्हा दोघांना कोणता वर द्यावा, सर्वात इच्छित असा वर सांगा. मग महाभाग विष्णूंनी भवाला हे शब्द सांगितले.

सर्वं मम कृतं देव परितुष्टो ऽसि मे यदि त्वयि मे सुप्रतिष्ठा तु भक्तिर्भवतु शङ्करः

हे देव, माझ्यासाठी सर्व काही झाले आहे; जर तू माझ्यावर संतुष्ट असशील, तर माझी भक्ती तुझ्यात दृढ राहो, शंकरा.

एवमुक्तस्तु विज्ञाय संभावयत केशवम् प्रददौ च महादेवो भक्तिं निजपदांबुजे

असे ऐकून, केशवाचा सन्मान करून, महादेवाने त्याला आपल्या चरणकमळांवरील भक्ती दिली.

भवान्सर्वस्य लोकस्य कर्ता त्वमधिदैवतम् तदेवं स्वस्ति ते वत्स गमिष्याम्यंबुजेक्षण

तू सर्व जगाचा कर्ता आहेस, तूच सर्वोच्च देवता आहेस; म्हणून तुला शुभेच्छा, वत्सा, मी निघतो, कमळासारख्या डोळ्याच्या.

एवमुक्त्वा तु भगवान् ब्रह्माणं चापि शङ्करः अनुगृह्यास्पृशद्देवो ब्रह्माणं परमेश्वरः

असे म्हणून, भगवंत शंकराने ब्रह्माचा आशीर्वाद देऊन, परमेश्वराने त्याला स्पर्श केला.

कराभ्यां सुशुभाभ्यां च प्राह हृष्टतरः स्वयम् मत्समस्त्वं न संदेहो वत्स भक्तश् च मे भवान्

स्वतःच्या सुंदर हातांनी, अत्यंत आनंदित होऊन तो म्हणाला, 'तू माझ्यासारखाच आहेस, यात शंका नाही, वत्सा, आणि तू माझा भक्त आहेस.'