पवित्र अक्षराचा आणि त्याच्या नादाचा अधिपती, भगाचे नेत्र नष्ट करणारा, हरिणाचा शिकारी, दक्ष, आणि दक्षयज्ञाचा संहारक यांना वंदन. सर्व प्राण्यांचा आत्मा, सर्व अधिपतींपेक्षा श्रेष्ठ, नगरांचा संहारक, उत्तम अस्त्रधारी, धनुर्धारी आणि परशुधारी यांना प्रणाम. पुषाचे दात नष्ट करणारा, भगाचे नेत्र नष्ट करणारा, इच्छा पूर्ण करणारा, सर्वश्रेष्ठ, आणि कामदेह दहन करणारा यांना वंदन. रंगभूमीवर उग्र मुख असलेला, नागाधिपतीसारखा चेहरा धारण करणारा, असुरांचा नाश करणारा, आणि असुरांच्या आक्रोशाचा कारण बनणारा याला नमस्कार. हिमाचा संहारक, तीक्ष्ण, ओलसर कातड्याचे वस्त्र परिधान करणारा, नेहमी स्मशानात रमणारा, विशाल तोंडाचा धारक—यांना वंदन. प्राणांचे रक्षण करणारा, कवटींच्या माळेने अलंकृत, आणि दुःखमुक्त विविध जीवांनी वेढलेला, अशा त्या प्रभूला नमस्कार. स्त्री-पुरुषरूपधारी, देवीला आनंद देणारा, जटाधारी, कवटीधारी, आणि नागाचा यज्ञोपवीत म्हणून धारण करणारा यास वंदन. नृत्यप्रेमी, नर्तकांसोबत रमणारा, उत्कट, गानप्रिय, आणि ऋषींनी स्तुती केलेला—अशा त्या शंकराला नमस्कार. गरजणारा, तीक्ष्ण, अप्रिय आणि प्रिय, भयावह, भयानक, भगाचा संहारक—यांना वंदन. सिद्धांच्या समूहांनी स्तुत्य, परम भाग्यशाली, मुक्त हास्य करणारा, फुत्कारणारा, आणि आवाज करणारा—अशा त्या देवाला नमस्कार. गर्जना करणारा, उडी मारणारा, आनंदित मनाचा, कृपाळू, श्वास घेणारा, धावणारा, प्रमुख असा—प्रभूला वंदन. ध्यान करणारा, जांभई घेणारा, रडणारा, विरघळणारा, उडी मारणारा, खेळणारा, मोठ्या पोटाचा—अशा त्या शंभूला नमस्कार. अजन्मा आणि सृष्टीचा जन्मदाता, कवटीधारी, काळा, वेडसर रूपधारी, घंटांनी अलंकृत—अशा त्या महादेवाला वंदन. विचित्र वस्त्रधारी, उग्र आणि कठोर, अमाप, रक्षक, तेजस्वी, आणि गुणांपलीकडील—अशा त्या शिवाला नमस्कार. डाव्या भागाची प्रिय, डावीकडे वळणारा, शिरोमणी परिधान करणारा, सडपातळ, अमाप गुणांचा—अशा त्या प्रभूला वंदन. सद्गुणी, गूढ, अगम्य मार्गाने फिरणारा, जगाचा आधार, पृथ्वी ज्याचे चरण, सत्पुरुषांनी पूजित—अशा त्या शंकराला नमस्कार. तुझ्या पोटात सर्व सिद्धी आणि योगांचा आधार आहे, मध्ये विशाल आकाश आहे, ताऱ्यांच्या गुच्छांनी अलंकृत. स्वाती नक्षत्राच्या मार्गासारखे तुझ्या वक्षस्थळी तेजस्वी हार चमकतो; दहा दिशांना तुझे हात, कंकण आणि बाजूबंदांनी शोभित. तुझा गळा रुंद, काळ्या अंजनाच्या ढिगासारखा, सुवर्ण दोऱ्याने अलंकृत. तुझे तोंड उग्र, मोठे दात बाहेर आलेले, अजिंक्य आणि अतुलनीय; तुझे मस्तक कमळमालांनी अलंकृत, स्वर्गालाही लाजवेल असे तेजस्वी. सूर्यात तेज, चंद्रात रूप, पर्वतात स्थैर्य, वाऱ्यात बल, अग्नीत उष्णता, पाण्यात शीतलता, आकाशात नाद—हे सर्व तुझ्या अमर, अविनाशी स्वरूपातून उत्पन्न झालेले आहेत, असे ज्ञानी जाणतात. जप, जपाचा विषय, महादेव, परम योगी, महेश्वर—हे सर्व तूच. नगरांचा स्वामी, गुहांमध्ये वास करणारा, आकाशात संचार करणारा, रात्री फिरणारा, तपाचा कोष, गुप्त गुरु, आनंददाता, सुखवृद्धी करणारा—अशा त्या शंभूला वंदन. अश्वमुख, समुद्रज, सृष्टीकर्ता, प्राण्यांचा पालनकर्ता, ज्ञेय, प्रकट करणारा, मार्गदर्शक, अजिंक्य, अचल—अशा त्या महेशाला नमस्कार. महान रथधारी, भयंकर कृत्य करणारा, मोठ्या कीर्तीचा, धनाचा विजेता, घंटाप्रिय, ध्वजवाहक, छत्रधारी, पिनाकधारी, सैन्यांचा स्वामी—अशा त्या शिवाला वंदन. कवचधारी, भाला आणि तलवारधारी, धनुष्य आणि परशु धारण करणारा, दुष्टांचा संहारक, निष्पाप, वीर, देवांचा राजा, शत्रूंचा चिरडणारा—अशा त्या महादेवाला वंदन. पूर्वी आम्ही तुझ्या कृपेमुळे युद्धात शत्रूंचा पराभव केला आहे; जसे अग्नी समुद्राचे पाणी पितो, तसाच तो कधीच तृप्त होत नाही. क्रोधमूर्ती असूनही शांत, इच्छापूर्ती करणारा, प्रिय, ब्रह्मचारी, अगम्य, वेदनिष्ठ, सत्पुरुषांनी पूजित—अशा त्या शिवाला नमस्कार. देवतांचा अक्षय कोष, यज्ञ तुझ्यामुळे स्थिर आहे, वेदविधीने दिलेली आहुती अग्नीतून तुलाच जाते; तू प्रसन्न झालास तर आम्हीही प्रसन्न होतो, हे महादेव. भवानीचे अधिपती, आद्य, सर्व सृष्टीचे आणि प्राण्यांचे सर्जक—ज्ञानी तुला प्रकृतीपलीकडील परमेश्वर मानून, ध्यानाचा शेवट गाठून, अमरत्वात प्रवेश करतात. योगी तुला सदैव सिद्ध मानून इतर योगांचा त्याग करतात; आणि इतर शुद्ध, शांत, तुझ्या भक्तीने प्रेरित, दिव्य सुखप्राप्ती करतात. आम्ही आमच्या सामर्थ्यानुसार तुझ्या महिमेचे स्तवन केले आहे, हे अनंत प्रभो, तुझे स्वरूप मोजता येणार नाही. शंकरा, सर्वत्र आम्हांवर कृपा कर; तू तूच आहेस—तुला नमस्कार! जोही भक्तिभावाने ब्रह्मनारायणाचे हे स्तोत्र म्हणतो, किंवा विद्वान ब्राह्मणांकडून म्हणवून घेतो, किंवा एकाग्रतेने ऐकतो, तो दहा हजार अश्वमेध यज्ञाचे फळ प्राप्त करतो. पापी माणूससुद्धा हे शिवसमोर ऐकतो किंवा म्हणतो, तर तो मुक्त होतो आणि ब्रह्मलोकास जातो. श्राद्ध, देवकार्य, यज्ञ किंवा स्नानानंतर, जो सत्पुरुषांमध्ये हे म्हणतो, तो ब्रह्माच्या सान्निध्यात पोहोचतो. जेव्हा त्या परम भक्ती आणि नम्रतेने, मध व तांब्यासारख्या डोळ्यांनी, खऱ्या स्तुतीमुळे प्रभूचे मुख अत्यंत प्रसन्न झाले. उमापती, त्रिनेत्रधारी, दक्षयज्ञाचा संहारक, पिनाकी, तुटलेल्या परशुधारी, विरूपाक्ष—हे सर्व गुण असलेले शंकर अतिशय प्रसन्न झाले. मग त्या परमेश्वराने, सर्व काही जाणूनही, त्यांच्या अमृतासारख्या शब्दांनी आनंदित होऊन, हसत म्हणाले— “तुम्ही दोघे कोण आहात, हे महात्म्य, एकमेकांचे कल्याण चिंतणारे, येथे एकत्र, या भयंकर महाप्रवाहात, कमळभक्षक म्हणून का आले आहात?