असं घडलं की, हजारो वर्षांच्या तपश्चर्येनंतर, तेजस्वी व मोहक अशा तुझ्या मोठ्या भावांनी, जे पूर्वी महान ऋषी होते, त्याच स्रोतापासून तुझे पुत्र म्हणून जन्म घेतला. या पुत्रांमध्ये अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, कमळासारख्या दीर्घ नेत्रांचे, पवित्र ब्रह्मचर्य पाळणारे प्रसिद्ध सनत्कुमार आणि ऋभू यांचा समावेश होता. त्यांच्याबरोबरच सनक, सनातन आणि सनंदन हेही त्याच वेळी जन्मले; हे सर्व ज्ञानी, इंद्रियांच्या पलीकडील अंतर्दृष्टी असणारे होते. हे पुत्र प्रत्यक्ष ज्ञानाचे मूर्तिमंत स्वरूप होते आणि जगाच्या स्थैर्याचे कारण बनले. ते कोणत्याही कर्मात गुंतले नाहीत आणि त्रिविध तापांपासून मुक्त होते. जन्म आणि मृत्यू, तसेच पुनर्जन्म, हे सर्व अल्प सुख, विपुल दुःख, वार्धक्य आणि शोक यांनी जोडलेले असतात. स्वर्गातील सुखही अल्पच असते, नरकात तर केवळ वेदना असतात—हे सर्व तत्वज्ञान जाणून, प्रत्येकाने आपल्या प्रारब्धाचे निश्चितपणे स्वीकार करावे. जेव्हा ऋभू आणि सनत्कुमार तुझ्या अधीन असलेले दिसले, तेव्हा तुझे तीन पुत्र—सनक आणि इतरांनी—त्रिगुणांचा त्याग केला. हे ऊर्जावान पुत्र ज्ञानमार्गावर निघाले. जेव्हा सनक व त्यांचे बंधू त्या मार्गाने पुढे गेले, तेव्हा पुढे असं घडणार आहे की, शंकराच्या मायेमुळे तू मोहात पडशील आणि युगाच्या परिवर्तनकाळात तुझे ज्ञान हरवेल. जगाचा कालचक्र संपल्यावर, उरलेली सूक्ष्म व स्थूल जीवसृष्टी, सर्वांच्या दैवी मायेमुळे जागृत होते, असं सांगितलं जातं. जसं मेरू पर्वत हा देवांचा लोक मानला जातो, तसंच तूही देवाधिदेवाच्या या महानत्वाला जाणून घ्यावं. भगवंताचे खरे स्वरूप जाणून, आणि मला कमळनेत्री महादेव, वरदायक, जीवांचा स्वामी म्हणून ओळखून—ओंकार आणि सामवेदाच्या स्तोत्रांनी, विश्वगुरुला वंदन करून, तू आणि मी दोघं, जर रागावलो, तर आपल्या श्वासाने हे विश्व जाळू शकतो. हे महान योग जाणून, मी उन्नत शक्तीने, तुला पुढे ठेवून, अग्निसारख्या तेजस्वी त्या एकाचे स्तवन करीन. त्यानंतर, गरुडध्वजधारी विष्णूंनी ब्रह्माला पुढे ठेवून, भूत, भविष्य आणि वर्तमानातील सर्वांसह, विविध नामांनी आणि वैदिक छंदांनी एक स्तोत्र म्हटलं— "शुभ व्रतधारी, अनंत तेजस्वी भगवंत, तुला नमस्कार. क्षेत्रपाल, बीजधारी, शूलधारी, श्रेष्ठ लिंगधारी, पूज्य, दंडधारी, कठोर बीजधारी, तुला नमस्कार. ज्येष्ठ, श्रेष्ठ, प्रथम, वंदनीय, पूज्य, क्षणात प्रकट होणाऱ्या तुला नमस्कार. गुहावासी, पात्रांचा स्वामी, आकाशवस्त्रधारी, सर्व प्राण्यांचे अधिपती, तुला नमस्कार. वेदस्वामी, स्मृतिस्वामी, कर्म-दानस्वामी, द्रव्यस्वामी, तुला नमस्कार. योगेश्वर, सांख्यस्वामी, स्थितप्रज्ञ ऋषींचे स्वामी, तुला नमस्कार. नक्षत्राधिपती, ग्रहाधिपती, वज्र-मेघ-गर्जनस्वामी, तुला नमस्कार. महासमुद्र, द्वीप, पर्वत, वृष्टी यांचे स्वामी, तुला नमस्कार. नद्यांचे, प्रवाहांचे, औषधींचे, वृक्षांचे स्वामी, तुला नमस्कार. धर्मवृक्ष, धर्मस्वरूप, स्थित सर्वाचा स्वामी, परात्पराचा स्वामी, तुला नमस्कार. रसांचे, रत्नांचे, क्षणांचे, निमिषांचे स्वामी, तुला नमस्कार. दिवस-रात्र, पक्ष, मास, ऋतू, संख्यांचे स्वामी, तुला नमस्कार. काळाच्या दुसऱ्या अर्ध्याचे, परात्पर अर्ध्याचे, पुराणांचे, सृष्टींचे स्वामी, तुला नमस्कार. मन्वंतरांचे, योगाचे, चतुष्प्रकार सृष्टीचे, अनंतदृष्टीचे स्वामी, तुला नमस्कार. सृष्टी-प्रलयाचे, वायूचे, विश्वाचे, ब्रह्माचे स्वामी, तुला नमस्कार. ज्ञानाचे, विद्येचे, व्रतांचे, नियमांचे स्वामी, तुला नमस्कार. मंत्रांचे, पितरांचे, पशूंचे स्वामी, तुला नमस्कार. वाक्चक्रवर्ती, प्राचीन वृषभ, पशुपति, वृषध्वज, इंद्रध्वज, तुला नमस्कार. प्रजापतींचे, सिद्धींचे, दैत्य-दानवांचे, राक्षसांचे स्वामी, तुला नमस्कार. गंधर्व, यक्ष, गरुड, नाग, पक्ष्यांचे स्वामी, तुला नमस्कार. गुप्त यक्ष-गणांचे, गोकर्ण-शंखुकर्ण रक्षकांचे स्वामी, तुला नमस्कार. वराह, अनंत, ऋक्ष, निर्मळ, देवांचे, गणांचे स्वामी, तुला नमस्कार. जलांचे, बलाचे, लक्ष्मीचे, श्रीपाचे, भूमीचे स्वामी, तुला नमस्कार. बल-दुर्बलाचे योग, स्थिर-चंचल, ज्वलंत-किंवा एकशिंगी, वृषभ, कुर्वर, तुला नमस्कार. स्थैर्य, तुझे स्वरूप, तेजाचा अनुयायी, भूत, भविष्य, वर्तमान—तुला नमस्कार." अशा प्रकारे, विष्णूंनी ब्रह्माला पुढे ठेवून, समस्त जगासमोर, महादेवाचे स्तवन केले. या स्तोत्रातून त्या अपरंपार, सर्वस्वामी, सर्वश्रेष्ठ परमेश्वराचे गुणगान झाले.