श्रीहरिने आपल्या दिव्य दृष्टीने काळ्या रंगाचा, आठ कलांनी युक्त, अत्यंत प्रभावशाली असा अथर्वण मंत्र पाहिला. हा मंत्र त्र्याहत्तीस शुभ अक्षरांनी बनलेला होता आणि विविध तांत्रिक क्रियांमध्ये अत्यंत समर्थ होता. त्यानंतर त्याने यजुर्वेदाशी संबंधित, पस्तीस शुभ अक्षरांचा, आठ कलांनी युक्त, शुद्ध पांढऱ्या रंगाचा, शांतीदायक असा मंत्र पाहिला. पुढे, श्रीहरीने तेराश कलांनी युक्त, लाल रंगाचा, बाळा आणि इतरांसह, सामवेदातून उत्पन्न झालेला, जगात प्रथम असलेला, वृद्धी आणि विनाशाचा कारणीभूत असा मंत्रही पाहिला. या मंत्राचे अक्षरसंख्या एकूण साठ आणि सहा होती. या प्रकारे पाचही मंत्र प्राप्त करून, पावन श्रीहरीने त्या सर्व मंत्रांचे उच्चारण केले. यानंतर, त्याने काळाच्या विभागांचे रूप पाहिले, जे ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदाचे मूर्तिमंत स्वरूप होते. ईशान म्हणून मुकुटधारी, आद्य मानवमुख असलेल्या प्रभूचे दर्शन त्याला झाले. त्यांचे हृदय अघोरस्वरूप, आनंददायी, डावीकडून लपवलेले, सदा मंगलकारी सदाशिव, महादेवांचे तात्काळ चरण, आणि महान नागराजांनी अलंकृत असे होते. शिव हे सर्वत्र मुख आणि चरण असलेले, सर्वत्र नेत्र आणि हस्त असलेले, ब्रह्मदेवांचे अधिपती, सृष्टी, स्थिती आणि संहाराचे मूळ कारण होते. श्रीहरीने पुन्हा एकदा इच्छित शब्दांनी वरदायक प्रभूचे स्तवन केले. तेव्हा तो म्हणाला, “रुद्र, एकाक्षरी, ‘अ’ हे अक्षर, आत्मस्वरूप, ‘उ’ हे अक्षर, आद्य देव, ज्याचे शरीर ज्ञान आहे, त्याला नमस्कार. तिसऱ्या ‘म’ अक्षराला, शिव, परात्पर आत्मा, सूर्य, अग्नी आणि चंद्रासारख्या रंगाच्या, वंदनीय त्या प्रभूला नमस्कार. रुद्रस्वरूप अग्नी, रुद्रांचा अधिपती, शिवमंत्र, सद्योजात, सृष्टीकर्ता यांना नमस्कार. वाम, वामदेव, वरदायक, अमर, अघोर, अत्यंत उग्र, सद्योजात आणि वेगवान यांना नमस्कार. ईशान, स्मशानाधिपती, परम वेगवान, वेगवान, वेदांचा आधार, उर्ध्वलिंग, लिंगधारी यांना नमस्कार. सुवर्णलिंग, सुवर्णस्वरूप, जललिंग, जलस्वरूप, शिव, शिवलिंग, सर्वव्यापी, आकाश व्यापणारा यांना नमस्कार. वायू, वायूच्या वेगाचा, सर्वव्यापी वायू, तेजस्वी, तेजांचा अधिपती, सर्वव्यापी तेज यांना नमस्कार. जल, जलस्वरूप, सर्वव्यापी जल, पृथ्वी, अंतरिक्ष, सर्वव्यापी पृथ्वी यांना नमस्कार. ध्वनी व स्पर्शस्वरूप, रस आणि गंध, सुगंधित, गणाधिपती, सर्वात गुप्त यांना नमस्कार. अनंत, निराकार, अंतहीन, रोगरहित, शाश्वत, परात्पर, जलगर्भ, योगी यांना नमस्कार. जलमध्यस्थ, आपल्यामधील तेज, रक्षक, संहारक, सदा स्रष्टा, संहारकर्ता यांना नमस्कार. अचेतन, विचार्य, चैतन्यनाशक, निराकार, सुंदर रूप, देहहीन, देहभंजक यांना नमस्कार. भस्मलेपित, सूर्य-चंद्र-अग्नीचे कारण, शुभ्र, शुभ्रवर्ण, हिमालयात भ्रमण करणारे यांना नमस्कार. अतीशुभ्र, सुंदरमुख, शुभ्रचूड, शुभ्रमुख, महन्मुख, शुभ्र आणि रक्तवर्णीय यांना नमस्कार. हर, श्रेष्ठ तारक, डमरू, शतशिर, निराकार, ध्वजधारी यांना नमस्कार. वैभव आणि दुःखरहित, पिनाकधारी, जटाधारी, मुक्त, बंधनकर्ता, बंधननाशक यांना नमस्कार. श्रेष्ठ यज्ञकर्ता, अर्ह, परमपावन, ज्ञानी, शुभमुख, सुंदर, अजिंक्य, दमनकारी यांना नमस्कार. बगळा, बगळरूप, नागाभूषण, सनक, सनातन, सनंदन यांना नमस्कार. सनत्कुमार, सारथी, वनवासी, महात्मा, लोकद्रष्टा, त्र्याश्रय, सदा शुद्ध यांना नमस्कार. शंखपाल, शंख, रजोगुण, तम, सरस्वत, मेघ, मेघवाहन यांना नमस्कार. शुभवाहन, विवाहकर्ता, विवादात यशदायक, शिव, रुद्र, प्रमुख—पुन्हा पुन्हा नमस्कार. त्रिगुण, चतुरून्मेषस्वरूप, जगत्प्रक्रिया, जगत्कारण यांना नमस्कार. मोक्ष, मोक्षस्वरूप, मोक्षदाता, आत्मा, द्रष्टा, स्वामी, विष्णु—नमस्कार. भगवंत, नागाधिपती, ओंकार, सर्वज्ञ—पुन्हा पुन्हा नमस्कार. सर्वस्वरूप, नारायण, हिरण्यगर्भ, आद्यदेव—तुम्हांला नमस्कार. अजन्मा, प्रभू, सृष्टीचे कारण, देवांचा महादेव, अधिपती—पुन्हा पुन्हा नमस्कार. शर्व, सत्य, शांतिकर्ता, ब्रह्म, भूत, सर्वज्ञ—पुन्हा पुन्हा नमस्कार. महात्मा, ज्ञानस्वरूप, चैतन्य, स्मरणस्वरूप—नमस्कार. ज्ञान, ज्ञानेप्राप्त, सदा चैतन्य, शिखर, नीलकंठ—नमस्कार. अर्धनारी, अव्यक्त, एकादशरूप, स्थिर—सदैव नमस्कार. सोम, सूर्य, भव, सत्त्वनाशक, कीर्तिदायक, देव, शंकर, ईश्वर—नमस्कार. अंबिकेचा स्वामी, उमापती, सुवर्णभुज, सुवर्णबीज—तुम्हांला नमस्कार. या प्रकारे भक्तिभावाने, श्रीहरीने शिवाचे विविध रूपांत, गुणांत, आणि सर्वव्यापकतेत स्तवन केले. त्याच्या स्तुतीने साऱ्या विश्वातील शिवमाहात्म्य उजळून निघाले.