शंकराच्या विवाहासाठी हिमालयाच्या नगरीत दिव्य उत्सवाची तयारी झाली होती. त्या प्रसंगी शंकराला भेटायला विविध गण, देव, आणि ऋषी मोठ्या संख्येने आले. संनाम शंभर गणांसह, कुमुद कोटी गणांसह, अमोघ, कोकिल, आणि सुमंत्रक अनंत कोटी गणांसह उपस्थित होते. काकपाट आणि संतानक प्रभू साठ गणांसह, महाबल नव गणांसह, मधुपिंग आणि पिंगल, नील देव ninety गणांसह, पूर्णभद्र तसेच, चतुर्वक्त्र सत्तर लाख गणांसह आले. दोन हजार कोटी गणांच्या समूहाने शंकराच्या दर्शनासाठी त्या ठिकाणी गर्दी केली. प्रमथ हजार कोटी गणांसह, वीरभद्र साठ चौघांसह, रोमजा कोटी गणांसह आले. करण वीस गणांसह, केवळ शुभ ninety गणांसह, पंचाक्ष, शतमन्यु, आणि मेघमन्यु उपस्थित होते. काष्ठकूट साठ चौघांसह, सुकेश, वृषभ, आणि विरूपाक्ष, शाश्वत प्रभू साठ चौघांसह आले. तालुकेतु, षडास्य, पंचास्य शाश्वत, संवरतक, चैत्र, आणि लक्षुलीश प्रभू स्वतः उपस्थित होते. लोकांतक, दीप्तास्य, दैत्यांतक प्रभू, मृत्यूहृत, कालहा, काळ, आणि मृत्युविजयाचा दाता तेथे आले. विषाद, विषदा, विद्युत, कान्तक प्रभू, देव, भृंगी, ऋटी, आणि प्रभूच्या प्रिय गण उपस्थित होते. अशनी, भासक, आणि साठ चौघांसह सहस्रपात—हे आणि इतर गण, अनंत आणि महान शक्तीचे होते. सर्व गण हजार हातांनी सज्ज, जटा मुकुटासारख्या, अर्धचंद्राने शोभित, निळ्या गळ्याचे, आणि त्रिनेत्र होते. हार, कुंडले, बाजूबंद, मुकुट आणि विविध अलंकारांनी सज्ज, ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू यांच्यासारखे दिसणारे, आणि अणिमा पासून विविध सिद्धी असलेले होते. गणांचे प्रभू, दहा लाख सूर्यांसारखे तेजस्वी, पाताळात वावरणारे आणि सर्व लोकांत राहणारे, तेथे आले. तुम्बरू, नारद, हाहा, हूहू, आणि सामगान गाणारे, रत्न आणि वाद्य घेऊन त्या नगरीत आले. सर्व ऋषी, तपाच्या संपत्तीत भरभरून, शुभ विवाह मंत्र आनंदाने म्हणू लागले. सर्वत्र जमलेले पाहून, गिरीजा, निर्मळ हास्य असलेली, स्वतःच्या हाताने सजली. केशवाने स्वतः तिला नगरीत आणले, आणि सभा देवाधिदेव नारायण, अजन्मा हरि, यांना संबोधित केली. "तुम्ही प्रारंभात भवानी आणि देवांसह जन्माला आला; रुद्राच्या डाव्या बाजूने, आणि मी, प्रभू, उजव्या बाजूने." "माझे रूप हिमालयाचा प्रभू, यज्ञासाठी निर्माण झाले; ही हिमवताची कन्या परमेश्वराच्या मायेमुळे जन्मली. वेद आणि स्मृतीच्या विधीसाठी, आणि विवाहासाठी मी येथे आलो आहे; ती जगाची पोषक आणि सर्जक आहे, तुमच्यासाठी आणि माझ्यासाठी." "रुद्राच्या रूपांमुळे हे जग स्थिर आहे—पृथ्वी, अग्नि, चंद्र, सूर्य, वायू, आणि आकाश त्याच्यापासून उत्पन्न होतात. तरीही, पर्वत आणि माझ्या शब्दाने, तिला त्याला द्यावे लागेल; ती अजन्मा, श्वेत, कृष्ण, आणि रक्तवर्ण—ती प्रकृती आहे, प्रभू." "पर्वत राजाशी ही संयोग तुमच्यासाठीही शुभ आहे; कमळात तुम्ही जन्मला, आणि कल्पात मी नाभिकमळातून उत्पन्न झालो." जनार्दन म्हणाले, "तुम्ही पर्वताच्या गर्वित राजाचा आणि माझा गुरु आहात." त्यानंतर सर्व देव, ऋषी, आणि शंकर, पद्मनाभ, उठून तिला वंदन केले. कमळनयनाने देवाचे पाय हाताने धुतले, आणि ते पाणी स्वतःच्या, ब्रह्मा आणि पर्वताच्या डोक्यावर शिंपडले. "ती माझी लहान बहीण, मेनाची कन्या, आणि विवाहासाठी तुला दिली जाते," असे म्हणत त्याने तिला पाण्यासह देवाधिदेवाला दिले. हरीने स्वतःला पाण्यासह देवाला अर्पण केले; मग सर्व श्रेष्ठ ऋषी, वेदांच्या अर्थात पारंगत, म्हणाले, "दाता, ग्रहणकर्ता, फल, आणि पदार्थ—सर्व विचारात, हा हरि नक्कीच मायेमुळे विश्व आहे." हे सांगून त्यांनी आनंदाने त्याला वंदन केले; दिव्य लोक, सिद्ध, आणि चारणांनी आकाशातून फुलांची वर्षा केली. दिव्य ढोल वाजले, अप्सरांचे समूह नृत्य करू लागले, आणि मूर्तिमंत वेद त्या महान प्रभूला वंदन करू लागले. ब्रह्मा आणि ऋषींसह, देवाधिदेव, उमाचा पती, हिमालयकन्येला, देवापुढे लाजलेली, पाहू लागला. तो तिच्या निर्दोष रूपाचे दर्शन घेण्यात तृप्त होत नव्हता, आणि तीही वृषध्वज देवाकडे पाहू लागली. तिने हरीला, "मी तुला वर देतो," असे सांगितले, आणि हरीने शंकराला संबोधित केले, "तुझ्या भक्तीचा विस्तार होवो," असे म्हणत त्याला ब्रह्मा नाव दिले. मग ब्रह्माने प्रभूला विनंती केली, "मी आहुती देतो, गुरुच्या भूमिकेत स्थिर आहे. तुझी परवानगी असल्यास, अजून न केलेली विधी आता करू दे." शंकर, देवाधिदेव आणि विश्वाचा प्रभू, म्हणाला, "हे श्रेष्ठ देव, जे हवे आहे ते कर." "मी तुझ्या आज्ञेप्रमाणे सर्व करीन, देवाधिदेव, पितामह," असे ब्रह्माने म्हणत वंदन केले. मग ब्रह्मा, विश्वाचा पितामह, आनंदाने, देवी आणि देव, सर्वोच्च प्रभू, यांच्या हातात हात जोडले; अग्नी स्वतः तेथे, हात जोडून प्रकट झाला. वेदमंत्रांसह, विधीप्रमाणे, ब्रह्माने भाजलेल्या धान्यांची आहुती अग्नीमध्ये दिली, क्रमशः. अशा प्रकारे, शंकर आणि पार्वतीच्या दिव्य विवाहाचा अनंत उत्सव, देव, गण, ऋषी, आणि सर्व लोकांच्या उपस्थितीत, विधीपूर्वक पार पडला.