पूर्वी, जलंधराचा वध करण्यासाठी त्रिपुरांचा संहार करणाऱ्या महादेवांनी एक अत्यंत तीक्ष्ण आणि भयंकर असा रथाचा चक्र तयार केले होते. हेच चक्र वापरून शत्रूंचा नाश करणे आवश्यक आहे, हे इतर कोणत्याही शस्त्रांनी शक्य नाही. देवांच्या या गोष्टी ऐकून, कमलनयन भगवान विष्णू—हरि—बृहस्पती आणि इतर देवतांशी बोलले, "हे देवहो, आपण सर्व सनातन देवतांसह त्या महादेवांकडे जाऊ या." विष्णूंनी पुढे सांगितले, "आता सर्व काही मिळाल्यावर, मी देवतांसाठी कार्य करीन. जलंधराचा वध करण्यासाठी त्रिपुरांचा संहार करणाऱ्याने एक विशेष शस्त्र तयार केले आहे. ते चक्र मिळवून, मी त्या महान असुरांचा—धुंधू आणि त्याच्या नेतृत्वाखालील अठ्ठावन्न दैत्यांसह—नाश करीन. त्यांच्या कुटुंबांसह, मी क्षणातच तुमचे सर्व संकट दूर करीन." असे सांगून, विष्णूंनी मनात महादेवांचे स्मरण केले. यानंतर, सर्व श्रेष्ठ देवांनी हिमालयाच्या शुभ्र शिखरावर, योग्य विधीने लिंगाची स्थापना करून, उत्कृष्ट शंकराची पूजा केली. हे लिंग मेरू पर्वतासारखे भव्य होते, आणि विश्वकर्म्याने ते घडवले होते. जनार्दन—त्वरित, रुद्र आणि रौद्र यांच्या सहकार्याने ते लिंग स्थापन करण्यात आले. विष्णूंनी त्या तेजस्वी, ज्वालासारख्या सुंदर रूपाचे अभिषेक करून, अग्निपूजा केली आणि रुद्राची स्तुती केली. यानंतर, 'भव' या अक्षराने सुरू होणाऱ्या, आणि 'अंत करणाऱ्यास नमस्कार' या शब्दाने समाप्त होणाऱ्या हजारो नामांनी योग्य क्रमाने महादेवाची पूजा केली. प्रत्येक नावासाठी एक कमळ अर्पण करून, विष्णूंनी महाशंकराची भक्तिभावाने अर्चना केली. अग्नितही, 'भव' या नावाने प्रारंभ होणाऱ्या नामांचा उच्चार करून, पवित्र समिधा व इतर आहुती देऊन, प्रत्येकी दहा हजार आहुती अर्पण केल्या. पुन्हा एकदा, विष्णूंनी 'भव', 'शिव', 'हर', 'रुद्र', 'पुरुष', 'कमलनयन' अशा विविध नावांनी शंभूची स्तुती केली. ते शोधण्यासारखे, नेहमी धर्मशील, सर्वमंगल, महान अधिपती, अचल, सार्वभौम, हजार डोळे व हजार पाय असणारे, वरदानी, पूज्य, गंगाधर, त्रिशूलधारी, सर्वश्रेष्ठ कल्याणकारी, सर्वज्ञ, सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ, पर्वतधारी, जटाधारी, चंद्रशेखर, बुद्धिमान, विश्वाचा आणि अमरांचा स्वामी आहेत. ते वेदांताचा सार, कपालधारी, निळे आणि लाल वर्णाचे, ध्यानाचा आधार, गौरीपती, गणांचे स्वामी, अष्टमूर्ती, विश्वरूप, त्रिवर्गाचा दाता, स्वर्गदायक, ज्ञानाने प्राप्त होणारे, स्थिरबुद्धी, देवाधिदेव, त्रिनेत्री, वामदेव, महान देव, गौरवर्ण, दृढ, विविध डोळ्यांचे, वाणीचे अधिपती, शुद्ध, अंतःकरणातील, सर्व प्रेमाला प्रतिसाद देणारे, वृषभचिन्हधारी, वृषध्वज, पिनाकधारी, दंडधारी, अद्भुतरूप, प्राचीन, अंधकाराचा नाश करणारे, महान योगी, रक्षक, ब्रह्माच्या जटांनी जटाधारी, मृत्यूचा मृत्यू, चर्मवस्त्रधारी, मंगलमूर्ती, प्रणवस्वरूप, उन्मत्तवेषधारी, रमणीय, दुर्गम, कामदमन करणारे, स्थिरबाहू, स्कंदगुरू, परम, अंतिम आश्रय आहेत. ते अनादि, मध्ये आणि अंत नसणारे, पर्वतांचे अधिपती, पर्वतांचे मित्र, कुबेराचे मित्र, नीलकंठ, श्रेष्ठांमध्ये सर्वोच्च, सर्व देवांचे समान, धनुर्धारी, नीलकंठ, परशुधारी, विशाल नेत्रांचे, मृगयेत रमणारे, देवांचे अधिपती, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, धर्मात अचूक, क्षेत्रस्वरूप, भाग्यशाली, भंग्याचे नेत्र नष्ट करणारे, भीषण, प्रजापती, गरुडासारखे वेगवान, भक्तप्रिय, मधुरभाषी, दयाळू, कुशल, जटाधारी, कामदमन करणारे, स्मशानवासी, सूक्ष्म, महान अधिपती, जगाचा निर्माता, प्रजांचा स्वामी, महान सर्जक, महान वैद्य, परम, गोपालक, रक्षक, ज्ञानाने प्राप्त होणारे, प्राचीन, धर्मस्वरूप, परमधर्म, पवित्र आत्मा, सोम, सोमप्रिय, आनंदस्वरूप, सोमपान करणारे, अमृतपान करणारे, उत्तम आचार, महान बुद्धिमान, अजन्मा, शत्रूंचा नाश करणारे, तेजस्वी, पूज्य, अग्निहोत्री, जगाचा निर्माता, वेदांचे कर्ता, सूत्रांचे रचयिता, सनातन, महर्षी, कपिलगुरू, विश्वाचा तेज, त्रिनयन, पिनाकधारी, पृथ्वीचा स्वामी, कल्याणदायक, सदा शुभकृत्य करणारे. ते त्रिलोकधारी, भाग्यशाली, सर्वज्ञ, सर्वदर्शी, ब्रह्माचा आधार, विश्वाचा सर्जक, स्वर्ग, कमळ, प्रिय, कवी, शाखा, परमशाखा, गोशाखा, मंगलमूर्ती, अद्वितीय, यज्ञस्वरूप, सम, गंगाजलस्नान करणारे, अस्तित्वस्वरूप, विश्वरूप, विश्वकर्मा, स्थिर, आत्मसंयमी, आत्मनियंत्रित, प्रजांच्या सैन्याचा सारथी, सेवकांसह, गणांचा विषय, उत्तम कीर्तीचे, शंका विरहित, कामदेव, कामरक्षक, भस्मधारी, भस्मप्रिय, भस्मावर विसावणारे, कामुक, प्रिय, शास्त्रज्ञ, विभूषित, विरक्त, धर्मशील, सदा मंगल, चतुर्मुख, चतुर्भुज, दुर्गम, दुराराध्य, दुर्गम्य, दुर्लभ, दुर्ग, शस्त्रकुशल, योगनिष्ठ, उत्तम वंशाचा, वंशवृद्धी करणारे, शुभरूप, विश्वाचा सार, विश्वाचा स्वामी, अमृतभक्षी, भस्मशुद्ध, मेरू, शक्तिमान, शुद्धरूप, सुवर्णबीज, सूर्य, किरण, महिमास्थान, महासागर, महायोन, सिद्धगणांनी पूज्य, व्याघ्रचर्मधारी, सर्पमाळाधारी, महाभूत, महाधन, अमरांग, अमररूप, पंचमहायज्ञ, संहारक, पंचविंशतितत्त्वज्ञ, कल्पवृक्ष, उन्नत-नीचातीत, सहजप्राप्त, उत्तम व्रती, पराक्रमी, वाङ्मयाचा एकमेव धन, खजिना—अशा असंख्य रूपांनी विष्णूंनी महादेवाची भक्तिपूर्वक स्तुती केली. अशाप्रकारे विष्णूंनी, सर्व देवतांसह, महादेवाची विधिपूर्वक पूजा, स्तुती व अर्चना केली आणि त्यांच्या कृपेने, पुढील कार्यासाठी सिद्ध झाले.