या कथा अशा प्रकारे पुढे जाते: अनिर्वचनीय, अस्तित्व किंवा अनस्तित्व यापासून दूर असणाऱ्या, महान आणि शाश्वत, विश्वरूप आणि सदैव जन्म घेणाऱ्या तुझ्या चरणी मी नमस्कार करतो. जगात अनेक प्रकारे जन्म घेणाऱ्या, महान शक्ती असणाऱ्या, रुद्र, नीलरुद्र, कद्रुद्र, प्रचेतस यांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार. वेळ म्हणजेच तुझा स्वरूप, वेळेचे अंग तुझ्या हातात आहेत, सर्वात उदार देव, नीलकंठ, तुला मी वंदन करतो. सर्व देवांच्या शत्रूंचा सतत नाश करणाऱ्या, सर्वश्रेष्ठ रक्षक आणि मुक्तिदाता, तुला पुन्हा पुन्हा वंदन. पिंगट केस असणाऱ्या, शंभू, परमात्मा, देवांचा आणि प्राण्यांचा कल्याण करणाऱ्या तुला मी नमस्कार करतो. शंभू, पार्वतीच्या रागाचा स्वरूप, रुद्राचा अवतार, जटा असणाऱ्या, काळ्या कंठाचा तुला मी नमस्कार करतो. सुवर्ण स्वरूप, महादेव, तेजस्वी नीलकंठ, राखेने लिप्त शरीर, कवटी आणि दंडाचा स्वामी, तुला पुन्हा पुन्हा वंदन. ठेंगण्या, उंच, बुटक्या, त्रिशूलधारी, भयानक स्वरूप असणाऱ्या, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. उग्र रूप, भयानक कृत्ये करणारा, समोरून किंवा दूरून शत्रूंचा संहार करणारा, तुला मी वंदन. धनुष्य, भाला, गदा, हल, चक्र, कवच असणाऱ्या, दानवांच्या कृत्यांचा नाश करणाऱ्या तुला मी नमस्कार. तात्काळ प्रकट होणाऱ्या, तात्काळ स्वरूप, नव्याने जन्म घेणाऱ्या, डाव्या बाजूने, डावे स्वरूप, डावे डोळा असणाऱ्या तुला नमस्कार. मानव रूपातील, एकमेव परम पुरुष असणाऱ्या तुला नमस्कार. मानव जीवनाचे चार पुरुषार्थ देणाऱ्या, परम रचनाकार, शासक, प्रभू, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. ब्रह्मा आणि ब्रह्मरूप, शिवस्वरूप, विष्णु आणि नरसिंहाचा अवतार घेणाऱ्या, विश्वनिर्मात्या तुला नमस्कार. तुझ्या तीक्ष्ण नखांनी हिरण्यकशिपू आणि अनेक दानवांचा संहार केलास, जगाच्या कल्याणासाठी, हे प्रभू. सिंह योनी धारण करून, तू जगाला त्रास देतोस; येथे जे करावयाचे आहे, हे देवाधिदेव, ते कर, येथे उपस्थित हो. सर्व दुष्टांमध्ये तू उग्र आहेस, आमचा नियंत्रक आहेस, आमच्यासाठी शुभ आहेस; कालकूट आणि इतर स्वरूपांनी आम्ही शरण घेतलेले, आमचे रक्षण कर. हे जगाचा स्वामी, पवित्रता हे तुझे खेळ आहे; तुझ्या डोळ्यांच्या उघडण्याने आणि बंद करण्याने आमचे निर्माण आणि विनाश होते. तू डोळे उघडलेस तर विनाश होत नाही, अन्यथा, हे शिवा, आम्ही हरिच्या अपरिमित तेजाने त्रस्त होतो. सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी तू या साराचा नाश करायचा इच्छितोस; असे सांगितल्यावर, देवाने हसत देवांना उत्तर दिले. प्रभूंनी त्यांना सुरक्षिततेचा आश्वास दिला, "मी त्याचा संहार करीन." मग इंद्र आणि सर्व देवांनी नमस्कार करून, जसे आले तसे परतले. पवित्र ब्रह्मा आणि इतर श्रेष्ठ देवही निघून गेले; मग महादेव सरभाचा रूप धारण करून उठले. ते गर्विष्ठ, पशूभक्षक नरसिंहाच्या काठी गेले; तेथे सरभ, देवांनी सन्मानित, नरसिंहाचा संहार केला. मग, सिंहातून मानव झालेला, तो योग्य क्रमाने निघून गेला; त्या वेळी देवांनी त्याचे स्तुती केली, आणि तो पुढे गेला. जो कोणी या उत्तम शर्व स्तोत्राचे पठण किंवा श्रवण करतो, तो रुद्राच्या लोकात रुद्रासोबत आनंदित होतो. देवांनी विचारले, "महादेव, सर्व विश्वाचा विनाश करणारा, हे भयानक आणि विकृत सरभ रूप कसे धारण केलेस?" "त्यात तू कोणते साहस दाखवलेस? सर्व काही सांग." देवांच्या विनंतीवर, दयाळू महादेवाने मनात ठरवले. नरसिंह नावाच्या शक्तीचा नाश करण्यासाठी, परमेश्वर रुद्राने वीरभद्राची आठवण केली, जो अतिशय शक्तिशाली आहे. स्वतः भैरवरूप धारण करून, महान विनाशाचा कारण, एकदम हसत प्रकट झाले, सर्वांसमोर. मुख्य गणांसोबत, मोठ्याने हसत, इकडे-तिकडे उड्या मारत, अनंत उग्र नरसिंह स्वरूपांनी वेढलेले. अशा शूर लोकांनी सर्व बाजूंनी वेढलेले, नाचत, खेळत, ब्रह्मा वगैरे दृढ देवांसोबत, जणू काही चेंडूंसह. अपूर्व, पूर्वी कधीही न पाहिलेल्या इतरांनी वेढलेले, वीरांनी सन्मानित, त्याचे तीन डोळे युगाच्या अंताच्या अग्नीप्रमाणे चमकत होते. हातात शस्त्रे, जटा आणि तेजस्वी अर्धचंद्र, दोन तीक्ष्ण दात अर्धचंद्राच्या दोन रूपांसारखे. इंद्राच्या धनुष्याच्या तुकड्यांसारखे भुवया, त्याच्या प्रचंड उग्र गर्जनेने दिशांना बहिरा केले. भयानक, काळ्या मेघासारखी किंवा काजळासारखी दाढी, अद्भुत, दोन्ही अखंड हातांनी त्रिशूल सतत फिरवत. वीरभद्रही, तेजस्वी शक्ती प्रकट करून, स्वतः विचारतो, "या आठवणीचे कारण काय?" "आज्ञा दे, हे विश्वाच्या स्वामी, तुझा कृपाभाव दाखव. हे भैरवा, देवही या अकाल भयाने भयभीत झाले आहेत." "तो नरसिंह-अग्नि प्रज्वलित झाला आहे; त्याला शांत कर, तो कठीण आहे. प्रथम त्याला शांत कर आणि मार्गदर्शन कर—तो शांत का होत नाही?" "मग माझे परम स्वरूप, सूक्ष्म भैरव, प्रकट कर, स्थूल तेजाने स्थूल, सूक्ष्म तेजाने सूक्ष्म स्वरूप मागे घे." "मुख आणि त्वचा आण, हे वीरभद्र, माझ्या आदेशाने." अशा प्रकारे आज्ञा मिळाल्यावर, गणांचा प्रमुख शांत रूपात उभा राहिला.