देवतांमध्ये श्रेष्ठ, पशूंच्या अधिपती असलेल्या परमेश्वराचे स्तवन कसे करावे, असा प्रश्न सर्वांनी उपस्थित केला. कारण, कितीही विविध स्तोत्रांनी, कितीही भावपूर्ण स्तुत्यांनी त्यांची पूजा केली, तरी ते नेहमीच सर्वश्रेष्ठ आणि स्वामीच राहतात. जो कुणी भक्तिभावाने या नृसिंह स्तोत्राचा जप करतो किंवा त्याचा अर्थ मनाशी लावून घेतो, त्याला पुन्हा जन्म किंवा शांती मिळत नाही, असे सांगितले गेले. आणि जो या स्तोत्राचे श्रवण सर्व द्विजांना करवतो, त्याला विष्णुलोकात सन्मान मिळतो; इंद्र, ब्रह्मा आणि इतर सर्व देवताही त्या परमेश्वर शिवाची पूजा करतात. सर्व देवता एकत्रितपणे त्या पशुरूपातील परमेश्वराजवळ गेले आणि त्याची संपूर्ण स्तुती केली. ब्रह्मा व इतर देवांनी त्वरेने त्या परमेश्वराचे गुणगान केले. स्वतःच्या रक्षणासाठी सर्वांनी मंदार पर्वतावर उमा देवीसह रमण करणाऱ्या त्या महान परमेश्वराच्या चरणी शरण जाऊन आश्रय घेतला. गण, गंधर्व, सिद्ध, अप्सरा यांच्या समूहांनी सेवेत उभे राहिले. देवगणांसह अत्यंत भयभीत ब्रह्मा, कापणाऱ्या वाणीने, भूमीवर साष्टांग दंडवत घालून, त्या परमेश्वराची स्तुती करू लागले: "कालाचा अंत करणाऱ्या, रुद्रस्वरूपी, क्रोधी, शिव, शंकर, कल्याणकारी, आम्ही तुम्हांस वंदन करतो. तुम्ही उग्र, सर्व जीवांचे नियंता, आमचे शिव आहात; शिव, शर्व, शंकर, दुःखनाशक, तुम्हांस नमन. आनंददायक, सर्वव्यापी, विष्णु, ब्रह्मा, संहारक, उमापती, सुवर्णबाहू, सुवर्णस्वामी, शर्व, सर्वरूप, पुरुष, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा नमस्कार. अस्तित्व-नास्तित्वाच्या पलीकडे असणाऱ्या, महान कारण, सनातन, विश्वरूप, सदैव प्रकट, तुम्हांस वंदन. जगात विविध रूपांनी जन्म घेणाऱ्या, महाशक्तीमान, रुद्र, नीलरुद्र, कदरुद्र, प्रचेता, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा वंदन. कालस्वरूप, काळाच्या अंगांना जिंकणाऱ्या, दयाळू, नीलकंठ, तुम्हांस वंदन. श्रेष्ठ, देवद्वेष्ट्यांचा नाश करणाऱ्या, त्राता, परमतारा, उद्धारकर्ता, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा नमन. कपिलकेश, शंभू, परात्मा, देवांचे उपकारकर्ता, सर्व प्राण्यांचे हितकर्ता, तुम्हांस वंदन. शंभू, पार्वतीच्या रोषरूप, रुद्रस्वरूपी, जटाधारी, कृष्णकंठ, तुम्हांस नमन. सुवर्णमूर्ती, महेश, तेजस्वी नीलकंठ, भस्मलेपित, कपालधारी, दंडधारी, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा वंदन. लघुरूप, दीर्घरूप, वामन, त्रिशूलधारी, भीषण, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा नमन. भयानक, भीषणरूप, भीषणकृत्यांत रमणारे, अग्रभागी संहारक, दूरून संहारक, तुम्हांस वंदन. धनुष्य, शूल, गदा, हलधारी, चक्रधारी, कवचधारी, दैत्यांच्या कर्मांचा नाश करणारे, तुम्हांस वंदन. साक्षात, त्वरितरूप, नव्याने जन्मलेले, वामरूप, वामदृष्टि, वामनेत्र, तुम्हांस वंदन. मानवस्वरूप, एकमेव परपुरुष, तुम्हांस वंदन. पुरुषार्थदायक, प्रभु, परमेच्छक, नियंता, तुम्हांस पुन्हा पुन्हा वंदन. ब्रह्मा, ब्रह्मरूप, साक्षात शिव, विष्णु-नृसिंहरूप धारण करणारे, विश्वनिर्माते, तुम्हांस वंदन. तुम्ही आपल्या तीक्ष्ण नखांनी हिरण्यकशिपू व अनेक दैत्यांचा वध करून जगाच्या कल्याणासाठी कार्य केले. सिंहयोनी धारण करून तुम्ही संपूर्ण जगाला भयभीत केले. या जगात जे काही करायचे आहे, ते करा, हे देवाधिदेव, येथेच उपस्थित राहा. सर्व दुष्टांमध्ये तुम्ही उग्र, आमचे नियंता, आमच्यासाठी कल्याणकारी; कालकूटादी रूपांनी आम्ही शरण आलेलो आहोत, आमचे रक्षण करा. हे विश्वनाथ, निर्मळता तुमच्यासाठी केवळ क्रीडा आहे; तुमच्या डोळ्यांच्या उघडण्याने व मिटण्याने सृष्टीचा निर्माण आणि संहार होतो. तुम्ही डोळे उघडले तर विनाश होत नाही; अन्यथा, आम्ही हरिच्या अगाध तेजाने त्रस्त होतो. सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी तुम्ही या तत्त्वाचा विनाश करावयाचे ठरवले आहे. असे म्हणताच, तो देव हसत उत्तर देतो. परमेश्वराने सर्वांना आश्वासन दिले, "मी त्याचा वध करीन." मग इंद्र व इतर देवांनी वंदन करून, जसे आले तसे परतले. पवित्र ब्रह्मा व इतर श्रेष्ठ देवही निघून गेले. त्यानंतर महादेवाने शरभ रूप धारण केले. तो त्या ठिकाणी गेला जिथे गर्विष्ठ, पशुधारी नृसिंह होता. तेव्हा देवांनी पूजित केलेल्या शरभाने त्याचा वध केला. मग सिंहातून मानवरूप धारण करून तो योग्य रीतीने निघून गेला; त्या वेळी देवांनी त्याचे स्तवन केले. जो कुणी या उत्तम शर्व-स्तोत्राचा जप किंवा श्रवण करतो, तो रुद्रलोकात जाऊन रुद्रासह आनंदाने वास करतो. यानंतर देवांनी विचारले, "हे महादेव, विश्वसंहाराचे कारण असणाऱ्या त्या परमेश्वराने शरभ नावाचे ते भीषण व विकृत रूप कसे धारण केले? त्यात त्यांनी कोणते शौर्य प्रकट केले? कृपा करून सविस्तर सांगावे." देवांच्या या विनंतीवर दयाळू परमेश्वराने आपल्या मनात निश्चय केला. नृसिंह या महाशक्तीचा नाश करण्यासाठी, परमेश्वर रुद्राने वीरभद्राचे, महान सामर्थ्य असलेल्या, स्मरण केले. स्वतः भैरवरूप धारण करून, महाप्रलयाचे कारण होऊन, एकदम हसत देवसमूहांपुढे प्रकट झाला. प्रमुख गणांसह, मोठ्या हसण्याने गर्जना करत, इकडे-तिकडे उड्या मारत, अनंत अत्यंत उग्र नृसिंहरूपांच्या समूहाने वेढलेला, तो प्रकट झाला.